Ὁ μακαριστὸς
Γέροντας Παΐσιος τοῦ κελλίου «Παναγούδα» ἀπὸ νωρὶς εἶχε ἀνοίξει ὁ ἴδιος τὸν τάφο
τοῦ κοντὰ στὸ κελλί του, γιὰ νὰ τὸν βλέπει καὶ νὰ διδάσκεται ὅτι εἶναι πάροικος
καὶ παρεπίδημος σ' αὐτὸ τὸν κόσμο.
Ὁ ἴδιος, λόγω
τῆς βαθιᾶς ταπεινοφροσύνης ποὺ τὸν διέκρινε, αἰσθανόταν πάντα ἀνέτοιμος γι' αὐτὸ
τὸ μεγάλο καὶ χωρὶς ἐπιστροφὴ ταξίδι. Μιὰ ὀπτασία ὅμως ποὺ εἶδε τὸν χαροποίησε.
Στὴν πιὸ ἱερὴ
στιγμὴ τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς του, τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς, εἶδε σὲ ὀπτασία, δηλαδὴ
βρισκόμενος ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, ὅτι βρισκόταν σ' ἕνα τόπο, ὁ ὁποῖος ἔμοιαζε
μὲ ἀεροδρόμιο. Ἀπὸ ἐκεῖ ἀναχωροῦσαν οἱ ἐπιβάτες ὅσοι ἤσαν νὰ ταξιδέψουν γιὰ τὸν
οὐρανό. Ἐκεῖ ὑπῆρχαν πολλοὶ ταξιδιῶτες
καὶ κάποιοι, οἱ ὁποῖοι ἤσαν διορισμένοι, γιὰ νὰ ἐλέγχουν ποιοὶ εἶχαν διαβατήριο
καὶ εἰσιτήριο. Ἄλλους ἄφηναν καὶ περνοῦσαν
καὶ ἄλλους ποὺ δὲν ἄφηναν.
Ὅταν ὁ
γέροντας ἔφθασε ἐμπρὸς στοὺς ἐλεγκτές, διαπίστωσε ὅτι δὲν εἶχε τὰ ἀπαραίτητα
ταξιδιωτικὰ ἔγγραφα. Τότε ἐμφανίσθηκε ἡ
Παναγία μὲ πολλὴ δόξα καὶ μεγαλεῖο, στολισμένη σὰν βασίλισσα στὰ χρυσά. Ἡ μορφὴ Τῆς ἦταν σὲ ὅλα ἴδια μ' ἐκείνη τῆς
θαυματουργῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Ἱεροσολυμίτισσας. Τότε ἡ Παναγία εἶπε στοὺς
ἐλεγκτὲς :
-Αὐτὸς εἶναι
δικός μου δοῦλος. Ἀφῆστε τὸν νὰ
περάσει. Τὰ χαρτιὰ τοῦ τὰ ἔχω ἐγὼ ἑτοιμάσει.
Τότε τὰ ἔβγαλε
μέσα ἀπὸ τὸ Μαφόριό Της καί, ἀφοῦ τὰ ἔδειξε, τὰ τοποθέτησε πάλι ἐκεῖ. Ἔτσι ἄφησαν τὸν Γέροντα νὰ περάσει.
Ἀπὸ τὸ βιβλίο
«Γεροντικό της Παναγίας»
Ἀρχιμ.
Θεοφύλακτου Μαρινάκη