ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Σωφρόνιος Σαχάρωφ (Αρχιμανδρίτης) Οι παρατηρήσεις της ψυχολογίας για τον άνθρωπο είναι αξιόλογες, διότι περιγράφουν ότι πέρα από την λογική υπάρχει και κάτι άλλο βαθύτερο. Όμως, οι ψυχολογικές αναλύσεις είναι παιδικές σε σχέση με την διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας. Καίτοι οι παρατηρήσεις της ψυχολογίας είναι αξιόλογες, εν τούτοις η μέθοδος θεραπείας που προσφέρει είναι πολύ άσχημη. Η ψυχανάλυση δεν θεραπεύει τον άνθρωπο, μάλλον τον συγχύζει περισσότερο. *** Πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ νευρολογίας και ψυχολογίας. Οι νευρολόγοι προσφέρουν πολλά στην υγεία του σώματος, διότι δίνουν μερικά φάρμακα και ισορροπούν κοινωνικά τον άνθρωπο. Αλλά και αυτοί δεν θεραπεύουν, απλώς κατευνάζουν την ενέργεια του ανθρώπου. Η θεραπεία του ανθρώπου ξεκινά από την θεραπεία των λογισμών. Από την θεραπεία των λογισμών γίνεται η αλλαγή του σώματος. Έτσι, ναι μεν οι νευρολόγοι με τα φάρμακα ισορροπούν τον άνθρωπο, αλλά δεν τον θεραπεύουν. *** Τόσα χρόνια στο Μοναστήρι μας εδώ στην Αγγ...

  ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ  Δεν φτάνει μόνο να βγαίνει η προσευχή από τα χείλη μας. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να αγαπάμε Εκείνον που επικαλούμαστε. Όμως την αγάπη αυτή δεν μπορούμε να την νοιώσουμε, αν επαναλαμβάνουμε μηχανικά την προσευχή ή έστω αν αυτοσυγκεντρωνόμαστε. Αν δεν αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις να φυλάσσουμε τις εντολές του Κυρίου, τότε επικαλούμαστε το όνομά Του επί ματαίω. Όμως ο Θεός μας λέει ξεκάθαρα ότι δεν πρέπει να προφέρουμε το όνομά Του χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος (Εξ. 20,7). Γι’ αυτό όταν επικαλούμαστε το όνομα του Κυρίου, πρέπει να έχουμε επίγνωση όχι μόνο της παρουσίας του ζώντος Θεού, αλλά και της αληθινής σοφίας Του. Τώρα, όταν ακούμε να κατηγορούν τον Θεό για όλους τους πολέμους, τις αδικίες και όλα τα προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο, με ερωτήσεις του τύπου «πώς το επέτρεψε αυτό ο Θεός», και πάλι ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: αντί να σταυρώνει ο άνθρωπος τον εαυτό του, μαζί με όλες τις αμαρτίες του, ξανασταυρώνει τον Χριστό. Και όμως...

Τρία πράγματα δεν μπορώ να κατανοήσω:  1) Πίστη χωρίς δόγµα. 2) Χριστιανισμό έξω από την Εκκλησία. 3) Χριστιανισμό χωρίς άσκηση. Και τα τρία αυτά, Εκκλησία, δόγµα και ασκητική, δηλαδή Χριστιανική άσκηση, συνιστούν για µένα ενιαία ζωή. (Γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ) ΠΗΓΗ

...Επειδή οι γυναίκες της εποχής μας έχασαν την υψηλή αυτή συνείδηση, άρχισαν να γεννούν προπαντός κατά σάρκα. Τα παιδιά μας έγιναν ανίκανα για την πίστη. Συχνά αδυνατούν να πιστέψουν ότι είναι εικόνα του Αιωνίου Θεού.  Η μεγαλύτερη αμαρτία στις ήμερές μας έγκειται στο ότι οι άνθρωποι βυθίστηκαν στην απόγνωση και δεν πιστεύουν πια στην Ανάσταση. Ο θάνατος του ανθρώπου εκλαμβάνεται από αυτούς ως τελειωτικός θάνατος, ως εκμηδένιση, ενώ πρέπει να θεωρείται ως στιγμή αλλαγής της μορφής της υπάρξεώς μας ως ημέρα γεννήσεώς μας στην ανώτερη ζωή, σε ολόκληρο πλέον το πλήρωμα της ζωής που ανήκει στο Θεό. Αλήθεια, το Ευαγγέλιο λέει: «Ο πιστεύων εις τον Υιόν έχει ζωήν αιώνιον ο δε απειθών τω Υιώ ουκ όψεται ζωήν» (Ιωάν. 3,36). «Αμήν, αμήν λέγω υμίν ότι… ο πιστεύων τω πέμψαντι με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιωάν. 5,24). «Αμήν, αμήν λέγω υμίν, εάν τις τον λόγον τον εμόν τηρήση, θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιώνα» (Ιωάν. ...

Ἀγαπητὴ  ἐν Χω (Χριστῷ) ἀδελφὴ Παρασκευή! Χάρις καὶ εἰρήνη τοῦ Κυρίου πληθυνθείη ὑμίν. Καὶ  πρώτον -εὔχομαι Καλὰ Χριστούγεννα καὶ εὐλογημένον Νέον Ἔτος. Παρασκευή, ἄραγε ἔτυχε ποτὲ σ΄ἐσὰς ὁπότε εἴχατε κάμει κάτι τί σύμφωνον μὲ τὴν εὐλογίαν μου -καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτον ἐπιβλαβές; Ἢ ἀπ’ ἐναντίας, ὅποτε εἴχατε κάμη κάτι τί σύμφωνα μὲ τὴν ἰδέαν σᾶς ἀφίνοντας τὸν λόγον μου καὶ τὴν ταπεινήν μου συμβουλὴν- τὰ πάντα ἦταν κατ’ εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπιτυχημένα; Ὥστε καὶ τώρα ἀκούσατε μὲ παλαβόν, καὶ κάνετε ὅπως ἐγὼ σᾶς εὐλογῶ νὰ κάμνετε.  Ὁ μόνος τρόπος ποὺ θὰ εἶναι ὠφέλιμος καὶ δὶ΄ἐσὰς καὶ διὰ ἰδικούς σας --- νὰ τελειώσητε τὰς σπουδᾶς ἐργαζομένη ὅπως ἐργάζονται οἱ καλόγεροί μου ἀπὸ πρωὶ ἕως τὸ βράδυ μᾶλλον νύκτα.Διόξατε τώρα κάθε βιοτικὴν φροντίδαν διὰ τὴν (ΣτΈ: ἀφαιρέσαμε τὸ ὄνομα ποὺ γράφει ὁ Γέροντας ὥστε γιὰ εὐνόητους λόγους, νὰ μὴν ἀναγνωρισθεῖ τὸ 3ο πρόσωπο γιὰ τὸ ὁποῖο μιλᾶ ὁ Γέροντας) καὶ τὴν οἰκογένειάν σας. Ὁ Ἀνάξιος Ἀρχιμ. Σωφρόνιος Ἀγάπην σᾶς στέλνο...

Σωφρόνιος Σαχάρωφ (Αρχιμανδρίτης) Ερώτηση προς τον π. Σωφρόνιο: Είπατε ότι αρχίσατε να γράφετε, επειδή πολλοί θέλησαν να γνωρίσουν με εύκολο τρόπο τη σοφία της ζωής. Μα όσο κι αν διαβάσουν, δεν μπορούν να τη γνωρίσουν, διότι για να την μάθουν, είναι απαραίτητο να φοιτήσουν στο σχολείο της ζωής από το οποίο Εσείς περάσατε. π. Σωφρόνιος. Εν μέρει δεν το αρνούμαι αυτό. Αλλά γιατί να μην αποδεχθώ ότι δεν δημιούργησα εγώ όλες αυτές τις σκέψεις που φέρω, άλλα ότι τις δέχθηκα από άλλους, από την Καινή Διαθήκη, από τους δασκάλους μου; Και οι άνθρωποι που ήδη έχουν εγκαταλείψει εντελώς τη μελέτη του Ευαγγελίου, αν ακούσουν αυτό τον λόγο, ίσως πουν: «Ναι, θα προσπαθήσω κι εγώ. Ο άνθρωπος αυτός δοκίμασε, αποφάσισε και να τι του δόθηκε». Είναι αυτό που έκανε και ο Γέροντας Σιλουανός. Το παράδειγμά του ενέπνευσε χιλιάδες ανθρώπους. Είναι πολύ πιθανό ότι έθεσε τη βάση για μία νέα άνθηση της πνευματικής ζωής. Στον Γέροντα Σιλουανό, άνθρωπο απλό και φυσικό, δόθηκε να γνωρίσει...

 Σήμερα Κυριακὴ Θ΄ Λουκά το εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα εἶναι ἡ παραβολὴ τοῦ ἄφρονος πλουσίου. Μεταφέρουμε παρακάτω λόγους τοῦ Γέροντος Σωφρονίου περὶ πλεονεξίας.  Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δὲν ἠδυνήθη νὰ ὀργανώση τὴν ζωὴν αὐτοῦ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ ἔχη ἀρκετὴν «σχόλην», ἐλεύθερον χρόνον, διὰ τὴν προσευχὴν καὶ τὴν πνευματικὴν θεωρίαν τοῦ Θεοῦ. Καὶ αἰτία τούτου εἶναι τὸ ἄπληστον πάθος τῆς «φιλοκτημοσύνης». Τὸ πάθος τοῦτο τῆς πλεονεξίας ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὠνόμασεν εἰδωλολατρίαν (βλ. Κορ. γ’ 5) καὶ ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος «ἀπιστίας θυγατέρα» … «εὐαγγελίων μυκτηριστὴν καὶ παραβάτην ἑκούσιον» . Ἡ γνησία χριστιανικὴ ἀκτημοσύνη εἶναι ἄγνωστος, ἀκατανόητος εἰς τὸν κόσμον. Καὶ ἐὰν τολμήσωμεν νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι αὕτη ἐπεκτεινομένη ἀπορρίπτει οὐχὶ μόνον κτήσεις ὑλικᾶς, ἀλλὰ καὶ διανοητικᾶς, τότε θὰ φανῆ τοῦτο εἰς τὴν πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων παραφροσύνη. Ἄνθρωποι ἔχοντες ἐπιστημονικᾶς γνώσεις θεωροῦν τὸν πνευματικὸν αὐτῶν πλοῦτον ὡς τὴν οὐσίαν τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν, μὴ ὑποπτευ...

      Εἶμαι πλέον γέρος ἀλλὰ ἤδη ἀπὸ τὰ πρῶτα παιδικά μου χρόνια δέχθηκα τὶς ἐντυπώσεις τῆς εἰρήνης καὶ τοῦ φωτός. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ ρωσοϊαπωνικοῦ πολέμου (1904-1905) ὡς τὶς ἡμέρες μᾶς βλέπω ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα βυθισμένη σὲ ἀδελφοκτόνους πολέμους, καὶ ἀκόμη δὲν ὑπάρχει φῶς στὸν ὁρίζοντα. Ἀντιθέτως μάλιστα, κάλυψαν τὸν οὐρανὸ πρωτοφανῆ μαῦρα σύννεφα, ἕτοιμα νὰ προκαλέσουν ἀποκαλυπτικὴ καταιγίδα… Καὶ ἐγώ, βλέποντας τὴν θηριώδη αὐτὴ κατάσταση ἀπὸ τὰ νεανικά μου χρόνια, ἤμουν ἕτοιμος νὰ βγῶ στοὺς δρόμους καὶ τὶς πλατεῖες μὲ ἀναμμένο φανάρι, ὅπως ὁ Διογένης, γιὰ νὰ ἀναζητήσω ἄνθρωπο… Βλέποντας ὅμως τὸν Χριστό, χάρηκα γιὰ τὸ θαυμάσιο αὐτὸ εὔρημα καὶ ποτὲ πιὰ δὲν μπορῶ νὰ ξεχάσω τὸ γεγονὸς αὐτὸ τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου μας. Στὴν πραγματικότητα μόνο αὐτός, ὁ Χριστός, εἶναι καὶ τέλειος Ἄνθρωπος. Ἐμεῖς ὅμως ὅλοι διερχόμαστε τὴν περίοδο τῆς ἐπίγειας περιπλανήσεώς μας μὲ τὴν ἔφεση νὰ ὁμοιωθοῦμε πρὸς Αὐτόν. Ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει πραγματικὰ νὰ ὑπάρχει ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ συνειδητοποιεῖ ...

" Είναι απαραίτητο να διαβάσετε το Ευαγγέλιο - αυτό το ασύγκριτο βιβλίο. Τότε η ζωή μας θα οικοδομηθεί βάσει του Λόγου του Θεού. Και θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε αποφάσεις στο πνεύμα των Θείων εντολών. Πόσο υπέροχο είναι όταν ένα άτομο σκέφτεται τον ίδιο τρόπο με τον Δημιουργό αυτού του κόσμου."  ΑΓΙΟΣ ΣΟΦΡΩΝΙΟΣ  (Ζαχάρωφ) ΠΗΓΗ

« Μη αναγάγης με εν ημίσει ημερών μου» (Ψαλμ. 101,25). Προσευχόμενοι για παράταση της ζωής μας η της ζωής των άλλων προσώπων δεν παρακαλούμε για την άσκοπη συνέχιση της βιολογικής υπάρξεως, κατά την οποία θα είμαστε ανίκανοι για καλύτερη ανάβαση. Προσευχόμαστε για ευλογημένη αύξηση των ημερών μας επί της γης, έως ότου όλη η ύπαρξή μας γεμίσει με πνευματική δύναμη, φως συνέσεως, για να προσλάβουμε νέες γνώσεις για τον άνω κόσμο. Αναλογιζόμαστε στην καρδιά μας τη μετάβαση στον Θείο κόσμο σαν να πρόκειται για το προσωπικό μας Πάσχα . για να πραγματοποιηθεί αυτό στην πιο ευνοϊκή στιγμή, με αγάπη και ειρήνη . με την ειρήνη εκείνη, που ο Κύριος έδωσε στους μαθητές Του πριν την έξοδο Του (βλ. Ιω. 14, 27). ΠΗΓΗ

Όσοι, ζουν με την καρδιά, μέσα στην οποία ενεργεί η Χάρη του Θεού, και προσεύχονται καρδιακά, αυτοί έχουν το χάραγμα του Σταυρού μέσα σε αυτήν και κανείς δεν μπορεί να τους ελέγξει πνευματικά. Αυτοί έχουν την ελευθερία του πνεύματος. Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ ΠΗΓΗ

«Μὴ ἀναγάγης μὲ ἐν ἠμίσει ἡμερῶν μου» (Ψάλμ. 101,25). Προσευχόμενοι για παράταση της ζωής μας η της ζωής των άλλων προσώπων δεν παρακαλούμε για την άσκοπη συνέχιση της βιολογικής υπάρξεως, κατά την οποία θα είμαστε ανίκανοι για καλύτερη ανάβαση. Προσευχόμαστε για ευλογημένη αύξηση των ημερών μας επί της γης, έως ότου όλη η ύπαρξή μας γεμίσει με πνευματική δύναμη, φως συνέσεως, για να προσλάβουμε νέες γνώσεις για τον άνω κόσμο. Αναλογιζόμαστε στην καρδιά μας τη μετάβαση στον Θείο κόσμο σαν να πρόκειται για το προσωπικό μας Πάσχα; για να πραγματοποιηθεί αυτό στην πιο ευνοϊκή στιγμή, με αγάπη και ειρήνη ; με την ειρήνη εκείνη, που ο Κύριος έδωσε στους μαθητές Του πριν την έξοδο Του (βλ. Ιω. 14, 27). ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ ΠΗΓΗ

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ Εδώ έγκειται η τραγωδία της εποχής μας: από τη μια μεριά η ανθρωπότητα καταλογίζει ευθύνες στον Θεό για τα κακά που μαστίζουν τον κόσμο και από την άλλη ο χριστιανός ξεκινά να γνωρίσει τον Θεό, θέλοντας να βγάλει ο ίδιος απόφαση για το αν τελικά το φταίξιμο ανήκει σ’ Εκείνον ή στην καρδιά των ανθρώπων…. Δεν φτάνει μόνο να βγαίνει η προσευχή από τα χείλη μας. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να αγαπάμε Εκείνον που επικαλούμαστε. Όμως την αγάπη αυτή δεν μπορούμε να την νοιώσουμε, αν επαναλαμβάνουμε μηχανικά την προσευχή ή έστω αν αυτοσυγκεντρωνόμαστε. Αν δεν αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις να φυλάσσουμε τις εντολές του Κυρίου, τότε επικαλούμαστε το όνομά Του επί ματαίω. Όμως ο Θεός μας λέει ξεκάθαρα ότι δεν πρέπει να προφέρουμε το όνομά Του χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος (Εξ. 20,7). Γι’ αυτό όταν επικαλούμαστε το όνομα του Κυρίου, πρέπει να έχουμε επίγνωση όχι μόνο της παρουσίας του ζώντος Θεού, αλλά και της αληθινής σοφίας Του. Τώρα, όταν ακο...

  Η προσευχή στις ευγενέστερες μορφές της είναι παράσταση ενώπιόν του Θεού, πρόσωπο με Πρόσωπο. Συνδέεται με ακραία ένταση όλης της υπάρξεώς μας. Με την προσευχή μπορούμε να αναπληρώσουμε την ανεπάρκεια των φυσικών χαρισμάτων με τα υπερφυσικά· να καλύψουμε τα κενά στη σφαίρα της ορθολογικής γνώσεως με την ύψιστη μορφή γνώσεως του Είναι. Ανυψούμενη επάνω από το επίπεδό της αποδεικτικής σκέψεως, αξιώνει τον άνθρωπο σε άμεση θεωρία των Θείων αληθειών. Η προσευχή, μας χειραγωγεί σε όλες τις περιστάσεις της ζωής μας. Εμείς, για παράδειγμα, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι υπάρχει στην καρδιά του άλλου ανθρώπου, γι’ αυτό και δεν γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε η να πούμε στη μία η στην άλλη περίπτωση. Προσευχόμενοι στον Θεό, ζητώντας νουθέτηση από τον Παντογνώστη, δεχόμαστε στην προσευχή την υπόδειξη που χρειαζόμαστε. Η ζωή είναι άπειρα ποικιλόμορφη. Για τον κάθε άνθρωπο προτάθηκε ιδιαίτερη οδός. Στον νου μας μπορούμε να κάνουμε διάφορα σχέδια για το μέλλον, αλλά ωστόσο κατά την πρα...

Σωφρόνιος Σαχάρωφ (Αρχιμανδρίτης) Δυστυχώς, αυτοί που συγχέουν την πνευματική ζωή με την ψυχανάλυση έχουν θέσεις μέσα στην κοινωνία και η γνώμη τους ακούγεται περισσότερο. *** Στον ψυχολογικά άρρωστο άνθρωπο δεν ασθενεί απλώς το λεγόμενο υποσυνείδητο, αλλά ο νους, που είναι ο οφθαλμός της ψυχής. *** Όταν ακολουθούμε την πνευματική ζωή, δεν μας χρειάζεται η ψυχανάλυση. Σε κληρονομικά προβλήματα βοηθά η νευρολογία. *** Η ψυχολογία των ψυχιάτρων έχει μια άλλη αίσθηση, σαφώς διαφορετική από την ορθόδοξη διδασκαλία, δηλαδή η ανθρωπολογία τους είναι διαφορετική. *** Οι ψυχολόγοι ερευνούν τον άνθρωπο με τον άνθρωπο, δηλαδή με ανθρώπινες δυνατότητες. Αλλά έτσι οι άνθρωποι, βλέποντας την εσωτερική τους ακαθαρσία, απελπίζονται. Αντίθετα, όταν βλέπουμε την εσωτερική μας ακαθαρσία μέσα στο πνεύμα της κατανύξεως είναι διαφορετικά, γιατί δημιουργείται προσευχή με ελπίδα στον Χριστό. *** Υπάρχει διαφορά μεταξύ ψυχολογίας και εν Χρισ...

Σωφρόνιος Σαχάρωφ (Αρχιμανδρίτης) Οι παρατηρήσεις της ψυχολογίας για τον άνθρωπο είναι αξιόλογες, διότι περιγράφουν ότι πέρα από την λογική υπάρχει και κάτι άλλο βαθύτερο. Όμως, οι ψυχολογικές αναλύσεις είναι παιδικές σε σχέση με την διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας. Καίτοι οι παρατηρήσεις της ψυχολογίας είναι αξιόλογες, εν τούτοις η μέθοδος θεραπείας που προσφέρει είναι πολύ άσχημη. Η ψυχανάλυση δεν θεραπεύει τον άνθρωπο, μάλλον τον συγχύζει περισσότερο. *** Πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ νευρολογίας και ψυχολογίας. Οι νευρολόγοι προσφέρουν πολλά στην υγεία του σώματος, διότι δίνουν μερικά φάρμακα και ισορροπούν κοινωνικά τον άνθρωπο. Αλλά και αυτοί δεν θεραπεύουν, απλώς κατευνάζουν την ενέργεια του ανθρώπου. Η θεραπεία του ανθρώπου ξεκινά από την θεραπεία των λογισμών. Από την θεραπεία των λογισμών γίνεται η αλλαγή του σώματος. Έτσι, ναι μεν οι νευρολόγοι με τα φάρμακα ισορροπούν τον άνθρωπο, αλλά δεν τον θεραπεύουν. *** Τόσα χρόνια στο Μοναστήρι ...

  Όταν μετά από πραγματικά ευλογημένο γάμο -όχι σύντομο ούτε απλώς σαρκικό, αλλά με βαθειά προσωπική αγάπη-, κάποιος από τους συζύγους πεθαίνει αφήνοντας τον άλλο μόνο, τότε αυτός που μένει αισθάνεται τον εαυτό του χαμένο, διαλυμένο, «μισό». Ο κόσμος γι’ αυτόν αδειάζει. Και μόνο μερικοί με φλογερή προσευχή υπερνίκησαν τη μοναξιά τους, βγήκαν στην ελευθερία για καλύτερη ανάβαση προς τον ουρανό. Συνεπώς, ο γάμος, ακόμη και στην καλύτερή του μορφή, ενέχει τον κίνδυνο της στενώσεως της ανθρωπινής προσωπικότητος. Ο μοναχισμός προφυλάσσει από παρόμοια υποβάθμιση. Η ακατάπαυστη στροφή προς τον Ουράνιο Πατέρα, χωρίς την ανάγκη για επικοινωνία στα χαμηλότερα επίπεδα της υπάρξεώς μας, πλαταίνει την καρδιά του μοναχού για την πρόσληψη της κοσμικής ζωής, που δεν μπορεί να του αφαιρεθεί με τον φυσικό θάνατο. Το πρόσωπό του αναπτύσσεται και προσλαμβάνει χαρακτήρα χριστοειδούς παγκοσμιότητας. Στον μοναχό δίνεται άνωθεν να αισθανθεί τους λόγους του Κυρίου, την ανταύγεια του Άναρχου Είναι. Ο ίδ...

  Ἡ ὁδὸς τοῦ χριστιανοῦ σὲ γενικὲς γραμμὲς εἶναι τέτοιας λογῆς. Στὴν ἀρχὴ ὁ ἄνθρωπος προσελκύεται ἀπὸ τὸ Θεὸ μὲ τὴ δωρεὰ τῆς χάρης, κι ὅταν ἔχει πιὰ προσελκυσθεῖ, τότε ἀρχίζει μακρὰ περίοδος δοκιμασίας. Δοκιμάζεται ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη του στὸ Θεό, καὶ δοκιμάζεται «σκληρά». Στὴν ἀρχὴ οἱ αἰτήσεις πρὸς τὸ Θεό, μικρὲς καὶ μεγάλες, ἀκόμη καὶ οἱ παρακλήσεις ποῦ μόλις ἐκφράζονται, ἐκπληρώνονται συνήθως μὲ γρήγορο καὶ θαυμαστὸ τρόπο ἀπὸ τὸ Θεό.   Ὅταν ὅμως ἔλθει ἡ περίοδος τῆς δοκιμασίας, τότε ὅλα ἀλλάζουν καὶ σὰν νὰ κλείνεται ὁ οὐρανὸς καὶ νὰ γίνεται κουφὸς σ’ ὅλες τὶς δεήσεις. Ὁ Θεὸς ἐγκαταλείπει τὸν ἄνθρωπο;… Εἶναι δυνατὸ αὐτό;… Κι ἐν τούτοις στὴ θέση τοῦ βιώματος τῆς ἐγγύτητας τοῦ Θεοῦ ἔρχεται στὴν ψυχὴ τὸ αἴσθημα πῶς Ἐκεῖνος εἶναι ἀπείρως, ἀπροσίτως μακριά, πέρα ἀπὸ τοὺς ἀστρικοὺς κόσμους κι ὅλες οἱ ἐπικλήσεις πρὸς Αὐτὸν χάνονται ἀβοήθητες στὸ ἀχανές του κοσμικοῦ διαστήματος. Ἢ ψυχὴ ἐντείνει ἐσωτερικὰ τὴν κραυγή της πρὸς Αὐτόν, ἀλλὰ ...