ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Δὲν γίνεστε ἅγιοι κυνηγώντας τὸ κακό. Αστε τὸ κακό. Νὰ κοιτάζετε πρὸς τὸν Χριστὸ κι αὐτὸ θὰ σᾶς σώσει. Ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἅγιο τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ, δὲν μπορεῖ, δὲν μπορεῖ… Καὶ προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ κάνει ἀσκήσεις, νὰ κάνει τέτοια πράγματα καὶ νὰ καταπόνει τὸν ἑαυτό του γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἁγίασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ., ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποῦ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά. Ὑπάρχουν πολλοὶ ποῦ τὰ κάνουνε αὐτὰ ὄχι γιὰ τὸν Θεὸ ἀλλὰ γιὰ ἄσκηση, γιὰ ὠφέλεια σωματική. Ὅμως οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι τὸ κάνουνε γιὰ ψυχικὴ ὠφέλεια, γιὰ τὸν Θεό. Ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα ὠφελεῖται πολύ, δὲν ἀρρωσταίνει. Πολλὰ καλὰ ἔρχονται. Μέσα στὴν ἄσκηση, τὶς...

 «Σοφία, Ορθοί! Φως Χριστού φαίνει πάσι.»   Tό φως το ιλαρό που απλώνει η λαμπάδα της Προηγιασμένης το νοιώθεις ότι είναι η φωτεινή ματιά του Θεού, που μεγαλύνει τον Κόσμο. Είναι η απαστράπτουσα παρουσία Του από τότε, από τον καιρό της Δημιουργίας, με κείνο το κορυφαίο πρόσταγμα: «Και εγένετο φως» (Γεν. 1,3). Φωτεινή παρουσία που δεν έπαψε να εισέρχεται σε όλα μας τα σκότη και να τα φωτίζει, δίχως να εξετάζει ποιά. Αρκεί τις θύρες της ψυχής να βρει ανοικτές. Στο μυρωμένο ανοιξιάτικο πρωϊνό ανεβαίνει το ευώδες θυμίαμα κι από το Πρόσωπό Του κατεβαίνει Φως Χριστού και καταυγάζει την Εκκλησιά, τους πιστούς, την οικουμένη ολάκερη. Αυτό το Φως που αιώνες προσφέρεται, και θα προσφέρεται έως της συντελείας, γίνεται το μέσον δια του οποίου και οι Γραφές και οι Λόγοι και η Ανάγνωση του Σύμπαντος Κόσμου κατανοείται, εμβιώνεται, οδηγεί εις οδούς σωτηρίας. Αιώνες στέκει στην Ωραία Πύλη ο αρχαίος ο παπάς, ακίνητος, ευσχήμων, ιεροπρεπής και κατενυγμένος. Κρατά την ακοί...

  Ένας έγγαμος άνθρωπος λέει:  "Εγώ θα προσευχηθώ απόψε." ή λέει:  "Εγώ θέλω να κάνω κάθε βράδυ τρεις ώρες προσευχή" και μόλις πάει σπίτι του και φάει και τακτοποιηθεί κλείνεται μέσα στο δωμάτιό του για να κάνει τις προσευχές του και προσεύχεται και μελετά ώρες.  Ναι, το κάνει από καλή διάθεση, από αγάπη Θεού, από ζήλο.  Αλλά είναι αδιάκριτος! Για ποιο λόγο; γιατί έξω από το δωμάτιό του είναι η γυναίκα του και τα μωρά του που τον έχουν ανάγκη να τους μιλήσει, να καθήσει μαζί τους, να τους σταθεί.. Και αυτός προσεύχεται και δεν κάθεται με τη σύζυγό του και δημιουργεί προβλήματα σπίτι του. Και όταν μετά η σύζυγός του έχει προβλήματα και διαμαρτύρεται και λέει: "Κάτσε κι εσύ λίγο μαζί μας!", "Βοήθα κι εσύ λίγο τα παιδιά!", "Κάνε κάτι!" λέει εκείνος: "Μα εγώ κάνω το έργο του Θεού!"  Ενώ αυτό που κάνει μπορεί να φαίνεται έργο του Θεού αλλά είναι αδιάκριτο! Να κάνεις και την προσευχή σου αλλά δεν είναι μόνο η προσευχή που έχεις καθή...

    Κάποιος Γέροντας ζούσε μόνος στη μονή των Μονιδίων και η παντοτινή του προσευχή ήταν η εξής: “Κύριε, δεν έχω τον φόβο σου μέσα μου, γι αυτό στείλε μου κάποιον κεραυνό η κάποια άλλη δύσκολη περίσταση, η αρρώστια η δαίμονα, μήπως έστω και μ  αὐτὸν τον τρόπο φοβηθεί η πωρωμένη μου ψυχή”. Αυτά έλεγε και συνέχιζε να παρακαλεί τον Θεό. “Ξέρω ότι είναι αδύνατο να με συγχωρήσεις… Γιατί αμάρτησα πολύ σε σένα, Δέσποτα, αλλ  ἂν είναι δυνατόν λόγω της ευσπλαχνίας σου, συγχώρεσε με. Αν όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει, τιμώρησε με εδώ στη γη, Δέσποτα, και εκεί μη με παιδεύσεις, αλλ  ἐὰν και αυτό είναι αδύνατο, τιμώρησε με εδώ κατά ένα μέρος και εκεί ανακούφισε με, έστω και λίγο, από την τιμωρία της κόλασης. Άρχισε από τώρα να με παιδεύεις, αλλά ας μην περιπέσω στην οργή σου, Δέσποτα”. Μ  αὐτὴ την επιμονή ένα ολόκληρο χρόνο με ασταμάτητα δάκρυα, με πολλή ταπείνωση στους λογισμούς του και με νηστείες παρακαλούσε τον Θεό και σκεπτόταν: “Άραγε τι να σημαίνει...

Κάποτε  στον γέροντα Σιλουανό ο διάβολος εμφανίστηκε μπροστά του Ο διάβολος είναι ένα πνεύμα, που μπορεί να υλοποιηθεί μόνο σύμφωνα με το θέλημα  του Θεού. Ο ερημίτης  αναρωτιόταν γιατί ενώ προσεύχεται  ο διάβολος ήταν μπροστά του, και δεν εξαφανίστηκε. Ο Κύριος του αποκάλυψε: αυτό οφείλεται στην πνευματική υπερηφάνεια. Και για να μην το έχει, έπρεπε να θεωρεί τον εαυτό του μικρότερο και πιο αμαρτωλό: για τις αμαρτίες του είναι ο κληρονόμος της κόλασης. Αν ο Κύριος μας έχει δώσει κάτι, τότε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι  όλα τα ταλέντα μας είναι επίγεια και πνευματικά - είναι από το Θεό. Δεν μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για τίποτα. Ούτε υλικά αγαθά, ούτε ψυχικά επιτεύγματα ούτε οποιεσδήποτε αξίες - δεν υπάρχει πλούτος στη γη.  Ο  Κύριος δίνει, σύμφωνα με το έλεός Του. Δεν υπάρχει ταλέντο, καμία δύναμη, καμία δουλειά - τίποτα δεν είναι δικό μας, αλλά μόνο η χάρη του Θεού. Επομένως, όλα τα πνευματικά πράγματα που έλαβε ο ερημίτης  Σιλουαν...

  Ήταν ημέρες Μεγάλης Σαρακοστής, όταν ο Γέροντας είδε από μακρυά έναν κλέφτη,που παραβίαζε την πόρτα του κελιού του... Ήταν ο ίδιος που τον είχε κλέψει και πέρυσι... Μέριασε ο Γέροντας, και κρύφτηκε στην μάντρα,ώσπου ο κλέφτης να τελειώσει το έργο του... Οταν τα διηγήθηκε στον υποτακτικό του, εκείνος οργισμένος τον ρώτησε: -Γιατί γέροντα δεν με φώναζες να τον πιάσουμε ; Ο ίδιος μας έκλεψε και πέρσι και μένει αμετανόητος! "Πού ξέρεις παιδί μου; του απάντησε ο Γέροντας..'' ''Ίσως φέτος μετανοήσει..." -"Κι αν το ξανακάνει;.." Ξέσπασε ο υποταχτικός. "Ε, τότε πρέπει παιδί μου να τρέξω... για να του ανοίξω και να του τα δώσω εγώ, για να μην ξανακλέψει...και κολάσει για τρίτη φορά την ψυχή του..." Έσκυψε ο υποταχτικός του φίλησε το χέρι, κι έφυγε πνιγμένος στα δάκρυα... ΠΗΓΗ

   Στην αρχή της Μεγάλης Σαρακοστής, στο μεγάλο απόδειπνο των τεσσάρων πρώτων ημερών της Α  Εβδομάδας των Νηστειών διαβάζεται χωρισμένος σε τέσσερα μέρη ο Μεγάλος Κανόνας και ολόκληρος την Πέμπτη της Ε  Εβδομάδας των Νηστειών. Ψάλλεται σε ήχο πλ. β  ποὺ είναι ιδιαίτερα κατανυκτικός, εκφραστικός του πένθους και της συντριβής της καρδιάς Μπορούμε να περιγράψουμε το κανόνα αυτό σαν ένα θρήνο μετάνοιας που μας μεταφέρει στο βάθος και στο πεδίο δράσης της αμαρτίας, κλονίζοντας τη ψυχή μας με την απόγνωση, τη μετάνοια και την ελπίδα. Με μια μοναδική τέχνη ο Άγιος Ανδρέας συνυφαίνει τα μεγάλα βιβλικά θέματα: Αδάμ και Εύα, Παράδεισος και Πτώση, Πατριάρχες, Νώε και κατακλυσμός, Δαβίδ, Χώρα της Επαγγελίας και τελικά Χριστός και Εκκλησία, ομολογία των αμαρτιών και μετάνοια. Τα γεγονότα της ιερής ιστορίας παρουσιάζονται σαν γεγονότα της ζωής μου. Οι ενέργειες του Θεού στο παρελθόν αποβλέπουν σε μένα και στη σωτηρία μου, η τραγωδία της αμαρτίας και η προδοσία παρουσιάζ...

“Αν Κύριε, εξετάσεις τις ανομίες μας, ποιός θα μπορέσει να σταθεί μπροστά σου;”. Για να μη λέγει λοιπόν κάποιος ότι, επειδή είμαι αμαρτωλός και γεμάτος από αμέτρητα κακά, δεν μπορώ να προσέλθω και να προσευχηθώ και να παρακαλώ τον Θεό, αφαιρώντας την δικαιολογία αυτή λέγει: “Αν εξετάσεις τις ανομίες μας Κύριε, Κύριε, ποιός θα μπορέσει να σταθεί μπροστά σου;”. Το “ποιός” , εδώ σημαίνει κανένας. Διότι δεν είναι δυνατό, δεν μπορεί κανένας ποτέ να επιτύχει την ευσπλαχνία του Θεού, αν εξετασθούν με λεπτομέρεια οι ευθύνες των πράξεών του.  Και αυτά τα λέγω όχι για να οδηγήσω τις ψυχές σας σε αδιαφορία, αλλά για να παρηγορήσω εκείνους που πέφτουν σε απόγνωση. Διότι ποιός θα μπορέσει να καυχηθεί ότι έχει αγνή καρδιά; η ποιός θα έχει το θάρρος να πη ότι είναι καθαρός από αμαρτίες; Και γιατί αναφέρω τους άλλους; Διότι και αν ακόμη παρουσιάσω στη μέση τον Παύλο και θελήσω να κάνω ακριβή εξέταση των πράξεών του, δεν θα μπορέσει να σταθεί απέναντί Του.  Πράγματι, τι θα μπορούσε ...

    Τέλεια η μυσταγωγία, που τελείται στην εκκλησιαστική σύναξη. Στην ορθόδοξο λατρεία επεκράτησε τελικά η θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Το υπερφυές μυστήριο τελείται. Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος αγιάζει και τα δύο τραπέζια. Και την αγία Τράπεζα, όπου ο άρτος και ο οίνος μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Και την τράπεζα της χωματένιας υπάρξεώς μας, όπου θα εναποθέσει ο λειτουργός τη θεία Κοινωνία, «εις αγιασμόν ψυχής τε και σώματος», «εις βασιλείας ουρανών κληρονομιάν, μη εις κρίμα η εις κατακρίμα». Για την τέλεση του μυστηρίου στην αγία Τράπεζα αρκεί η ιερωσύνη του πρεσβυτέρου η του επισκόπου. Για την πρόσληψη όμως του μυστηρίου μέσ’ στον πιστό απαιτείται η συνειδητή μετοχή. Από ομιλία του ιερού Χρυσοστόμου (θ’ περί μετανοίας, Ε.Π.Ε. 30,314-316) αποσπάμε μικρές περικοπές, όπου τονίζονται τρεις απ’ τους βασικούς όρους της συνειδητής αυτής μετοχής. Πρώτον: Η αδιάλειπτη παρουσία στην «επισυναγωγή» της Εκκλησίας, στον Κυριακάτικο εκκλησιασ...

Αγίου Χρυσοστόμου Πολλοί έχουν πολέμους στην οικία τους και άλλος μεν πολεμάται από την γυναίκα του, άλλος πολιορκείται από το τέκνο του, άλλος από τον αδελφό του και άλλος ταπεινώνεται από τον υπηρέτη του και ο καθένας λυπάται και δυσανασχετεί και μάχεται και πολεμά και πολεμάται και κανείς δεν σκέπτεται ότι εάν δεν έσπειρε αμαρτίες δεν θα ήταν δυνατόν να φυτρώσουν στην οικία του αγκάθια και τριβόλια· εάν δεν έκρυβε σπινθήρες αμαρτιών, δεν θα άναβε φωτιά στην οικία του. Το ότι βέβαια τα κακά που μας συμβαίνουν είναι καρποί των αμαρτιών μας και ο Θεός ορίζει συγγενείς δημίους εναντίον του αμαρτάνοντος, μάρτυς είναι η θεία Γραφή από την οποία τίποτε δεν υπάρχει ισχυρότερον. Σε πολεμά η γυναίκα σου; σε υποδέχεται όταν εισέρχεσαι στην οικία σου σαν θηρίο; ακονίζει την γλώσσα της σαν μάχαιρα; Είναι μεν λυπηρό το πράγμα, διότι ο βοηθός σου έγινε αντίπαλος, όμως ερεύνησε τον εαυτό σου, μήπως κατά την νεανική ηλικία σου έβλαψες γυναίκα και το τραύμα που προξένησες στην γυναίκα θερα...

  Είναι σοβαρό παιδαγωγικό σφάλμα να μιλάμε στα μικρά παιδιά με κάθε λεπτομέρεια για τους δαίμονες, διότι, αν ένα παιδί ακούσει μία φορά πως ακριβώς είναι, είναι αδύνατο να μην αρχίσει να τους φαντάζεται. Οι ενήλικες είναι δυνατόν να προειδοποιηθούν για τον κίνδυνο που διατρέχουν, αν αφήσουν εικόνες των δαιμόνων να εισβάλουν στο μυαλό τους, αλλά ένα μικρό παιδί, ακόμη κι αν το προειδοποιήσουμε, δεν μπορεί εύκολα να σταματήσει να σκέπτεται κάτι που το βασανίζει, και αυτό μπορεί να το οδηγήσει σε μία επικίνδυνη πνευματική κατάσταση η, το λιγότερο, να υποφέρει από εφιάλτες. Όταν τα μικρά παιδιά ρωτούν για το διάβολο η για την ύπαρξη των πνευμάτων του κακού, είναι προτιμότερο να μην κάνουμε διεξοδική ανάλυση αλλά να λέμε ότι δεν πρέπει να δίνουμε σ’ αυτά περισσότερη προσοχή απ’ ο,τι στα όνειρα η κάτι παρόμοιο. Γενικά πρέπει να στρέφουμε το μυαλό των παιδιών προς τον Χριστό, τους αγίους και τους αγγέλους. Είναι καλύτερα να διδάσκουμε στα παιδιά το χριστιανικό αγώνα χωρίς άμεση ανα...