ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Διηγείται το θαύμα του Αγίου Διονυσίου της Ζακύνθου, ο πατέρας Γεράσιμος Φωκάς: Πήγε κάποιος άφρων να κυνηγήσει μέσα σ’ ένα αμπέλι κι εκεί που έρριξε με το όπλο του τύφλωσε ένα παιδάκι. Οι γιατροί είπαν στους γονείς του ότι δύο επιλογές είχανε, ή να αφαιρέσουν τους οφθαλμούς και να ζήσει τυφλό το παιδί, ή να τους αφήσουν και να πεθάνει από μόλυνση. Οι γονείς αποφάσισαν να βγουν οι οφθαλμοί και έτσι το παιδί μεγάλωνε τυφλό και στη συνέχεια σαν ζητιάνος ζούσε το υπόλοιπο της ζωής του. Σε κάποια πανήγυρη του Αγίου Διονυσίου ζήτησε να τον πάνε να προσκυνήσει τον Άγιο. Στη Ζάκυνθο υπάρχει η παράδοση όταν βγαίνει ο Άγιος σε λιτανεία να πέφτουν κάτω οι πιστοί για να περάσει από πάνω τους ο Άγιος. Έτσι, λοιπόν, έβαλαν και αυτόν τον άνθρωπο να πέσει κάτω για να ευλογηθεί από τον Άγιο. Κι όταν ένιωσε τον Άγιο από πάνω του, έπιασε τη λάρνακα,αγκάλιασε στα πόδια του Αγίου, και φώναζε: ”Δε σε αφήνω να φύγεις αν δε μου δώσεις τα μάτια μου”. Συνέχιζε να φωνάζει: “Δε σε...

  Λίγο πριν εισέλθει το νερό σε οικία, μετά από τα απαραίτητα μέτρα διασφάλισης και εγκατάληψης της ζωής των μελών, έγινε Δέηση υπέρ κατάπαυσης της βροχής διαβάζοντας ειδικές ευχές υπέρ συμφορά του λαού και λινατεύοντας τα Ιερά Λείψανα του Οσίου Δαυίδ του εν Ευβοία και παρακαλώντας τον Άγιο να μεσιτεύσει στον Δεσπότη Χριστό για Έλεος μέσα στην βροχή και στο νερό, έγινε κάτι παράδοξο... Αμέσως η σφοδρή βροχόπτωση σταμάτησε και τα σύννεφα για λίγο διαλύθηκαν εμφανίζοντας το Φως του Ήλιου να χτυπάει την λειψανοθήκη... Η χαρά απερίγραπτη διότι με την κατάπαυση της βροχόπτωσης η στάθμη του νερού σταθεροποιήθηκε και τα νερά άρχισαν να γυρνάνε πίσω από την φορά που ήρθαν, θυμίζοντας τον Ιορδάνη ποταμό "Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω, ειδόντας την Θεότητα του Χριστού ". Αυτό είναι πολύ παρήγορο, καθότι όλα αυτά που η φύση επαναστατεί εναντίον του ανθρώπου επειδή ελησμωνησε τον Θεό και τον εγκατέλειψε, μπορεί η Φιλάνθρωπη καρδιά του Σωτήρος Χριστού να εξευμενίσει κάθε επανάσταση του ...

  Πήγε κάποτε ένας στον άγιο Σπυρίδωνα για να αγοράσει εκατό κατσίκες από το κοπάδι του. Ο όσιος του ζήτησε πρώτα τα χρήματα, και αυτός του έδωσε μόνο για τις ενενήντα εννιά και κράτησε το αντίτιμο της μίας, νομίζοντας ότι θα διαφύγει τούτο από εκείνον τον απλοϊκό και φιλήσυχο. Όταν μπήκαν και οι δυο στο μαντρί, ο άγιος του είπε να πάρει τόσες κατσίκες, όσες πλήρωσε· αυτός όμως ούτε έτσι κατάλαβε, αλλά έβγαλε εκατό από το μαντρί. Μια λοιπόν από τις κατσίκες, σαν καλή υπηρέτρια, καταλαβαίνοντας ότι δεν την πούλησε ο κύριός της, στράφηκε γρήγορα και ξαναμπήκε στο μαντρί. Αυτός ο αναιδής όμως την ξανάβγαλε και την τραβούσε με τη βία. Τούτο το αξιοθαύμαστο έγινε δύο και τρεις φορές: η κατσίκα γύριζε πίσω, ενώ αυτός την τραβούσε πάλι με δύναμη και οργή. Τι έγινε λοιπόν; Καθώς ο αγοραστής με τον τρόπο αυτό τίποτε δεν πετύχαινε, την άρπαξε από κάτω και την έβαλε στους ώμους για να την πάρει. Η κατσίκα τότε άρχισε να βελάζει δυνατά και άγρια και να τον χτυπά με τα κέρατα στο κεφάλι, διαλαλ...

  ☦Λίγο όμως πριν την Α' Οικουμενική Σύνοδο ένα αξιοθαύμαστο γεγονός έζησε πλάι στον Άγιο Σπυρίδωνα ο διάκος του, ο Άγιος Τριφύλλιος καθώς ταξίδευαν προς την Νίκαια. Καθώς τους έπιασε το σούρουπο σταματήσανε ο Άγιος Σπυρίδωνας και ο Τριφύλλιος να διανυκτερεύσουν. Ο Τριφύλλιος δένει τα δύο άλογα και πέφτουν να ξεκουραστούν. Το πρωί ο Άγιος Σπυρίδωνας είπε στον διάκονό του, Τριφύλλιο: -Πήγαινε παιδί μου, φέρε τα άλογα και τον σανό τους, τώρα που είναι πρωί να ξεκινήσουμε για τό μεγάλο ταξίδι μας. Ήταν δύο ώρες περίπου πρίν ξημερώσει. Πήγε στον σταύλο καί βρήκε τα ζώα σκοτωμένα. -Πάτερα μου, γέροντά μου, αλλοίμονό μας, κακοί άνθρωποι σκότωσαν τα άλογα μας, έτρεξε προς τον γέροντά του αναφωνώντας. Και ο Γέροντας Άγιος Σπυρίδων γυρνάει και του λέγει, του Τριφυλλίου - Αυτοί οι αρειανοί τό έκαμαν αυτό το έργο για να μην πάμε στη σύνοδο. Πήγαινε καί βάλε τό κεφάλι τους στην θέση του σώματός τους καί έρχομαι κι εγώ. Ακόμη δεν είχε ξημερώσει. Ο άγιος Τριφύλλιος, επειδή ήταν ακόμη σκοτάδι, το...

  Ο Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος ήκμασε στο τέλος του 13ου και στην αρχή του 14ου αιώνος στο βυζάντιο· διακρίθηκε ως ιστορικός εξηγητής των γραφών, των Πατέρων και τωμ Υμνογράφων, ποιητής εκκλησιαστικών ύμνων και επιγραμμάτων, αγιολόγος και λειτουργιολόγος. Είναι αυτός που έχει συνθέσει τα υπομνήματα στις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές του Τριωδίου και Πεντηκοσταρίου. Σ’ αυτόν ανήκει η διήγηση των επτά επομένων θαυμάτων. 1. Παράδοξη απαλλαγή από δαιμόνια Μετά την κοίμησι του Αγίου Νικολάου, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο στύλος της ευσεβείας, γνωρίζοντας την χάρι του μεγάλου Ιεράρχου φρόντισε να ανεγερθή Ναός στο όνομά του δίπλα στην Αγία Σοφία, προς την περιοχή της Πόλεως που λεγόταν Ανατολικά Έμβολα. Εφρόντισε δε να τον κτίση με μεγάλη αρμονία και να τον καλλωπίση εσωτερικά με ωραίες τοιχογραφίες και πολλές εικόνες. Μία από αυτές τις εικόνες έκανε εκείνα τα χρόνια το παράδοξο θαύμα που τώρα θα διηγηθούμε. Ένας φτωχός άνδρας, που είχε το όνομα του Αγίου, απέκτησε...

  Μεσημέρι, δύο η ώρα, βρίσκομαι στην Πλατεία Αγίων Αναργύρων Αθηνών. Είμαι σταματημένη στο φανάρι προς Αθήνα. Με πλησιάζει ένας κύριος. -Μενίδι, σας παρακαλώ, πάμε; -Όχι! Του απάντησα, δεν προλαβαίνω. Όντως δεν προλάβαινα, γιατί τρεις  η ώρα έπρεπε να παραδώσω το ταξί στον Πειραιά. Ο κύριος στεκόταν μπροστά μου περιμένοντας να περάσει άλλο ταξί. Κάτι μέσα μου μου έλεγε να τον εξυπηρετήσω. Του έκανα νόημα να έρθει. Μόλις μπήκε στο ταξί αναφώνησε: «Δεν είναι δυνατόν!» Και παίρνει τη φωτογραφία του Γέροντα Πορφυρίου στα χέρια του και τη φιλάει. Την στιγμή εκείνη έχει  ανάψει το φανάρι και έστριβα το τιμόνι προς Μενίδι. Ήθελα να του πάρω από τα χέρια τη φωτογραφία, μα όταν τον είδα με τι λαχτάρα τον κοιτούσε, ντράπηκα για τη σκέψη μου. -Τον γνωρίσατε, με ρώτησε. -Όχι, από τα βιβλία του τον γνώρισα και τον αγαπώ πάρα πολύ. -Θέλεις, κοπέλα μου, να σου πω πως τον γνώρισα εγώ; -Και βέβαια θέλω, του είπα με χαρά. -Άκου η γυναίκα μου ήταν άρρωστη βαριά, είχε ...

  Λίγα χρόνια μετά την κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου, έφεραν στη μονή της Αίγινας, ένα δαιμονισμένο δεμένο με αλυσίδες που συγκρατούσαν τέσσερις άντρες. Τον οδήγησαν στον τάφο του Αγίου και οι ιερείς άρχισαν να τον "διαβάζουν". Κάποια στιγμή ο δαιμονισμένος άρχισε να φωνάζει: «Άγιε Νεκτάριε, μ' έκαψες. Μ' έκαψες.» και έπεσε στο πάτωμα λιπόθυμος. Όταν συνήλθε, είχε θεραπευτεί!!!  Άλλη μια περίπτωση δαιμονισμένου ατόμου που θεραπεύτηκε με την βοήθεια του Αγίου Νεκταρίου είναι μια γυναίκα από το Μεριστό. Όταν επισκέφθηκε, με συνοδεία, και προσκύνησε τον τάφο του Αγίου, θεραπεύτηκε αμέσως!!! ΠΗΓΗ

  Κάποτε ένας ψαράς, που είχε ένα μήνα χωρίς να καταφέρει να ψαρέψει τίποτα, επισκέφθηκε τον Άγιο Νεκτάριο στην μονή της Αγίας Τριάδας στην Αίγινα. Όταν βρέθηκε μπροστά του, έπεσε στα πόδια του κλαίγοντας και παρακαλώντας τον να τον βοηθήσει γιατί η περιοχή που ψάρευε είχε γεμίσει σκυλόψαρα και ο ίδιος βρισκόταν σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση. Ο Άγιος, που φρόντιζε όχι μόνο για την ψυχή αλλά και για τις καθημερινές ανάγκες του ποιμνίου του, ευλόγησε τα αγκίστρια του ψαρά και τον αποχαιρέτησε δίνοντας την ευχή του. Μόλις λίγες μέρες αργότερα, ο ψαράς επέστρεψε στη μονή για να ευχαριστήσει τον Άγιο. Το θαύμα είχε γίνει... ποτέ αυτός ο φτωχός άνθρωπος δεν είχε ψαρέψει τόσα ψάρια! ΠΗΓΗ

  Η ιερά Καλύβη που, για 63 ολόκληρα χρόνια (1923–1986) ασκήθηκε ο σύγχρονος αδάμαντας της νοεράς ευχής και της καρτερικής ησυχίας, ο μακαριστός Γέροντας π. Θεοφύλακτος ο Νεοσκητιώτης (1897–1986), τιμάται επ’ ονόματι της Συνάξεως όλων των αγίων και θαυματουργών Αναργύρων.      Σ’ αυτή την ιερά και θαυματουργική εικόνα ο Γέροντας Θεοφύλακτος, στην αρχή της μοναχικής του αφιερώσεως, έβαλε την καθιερωμένη μετάνοια και υποτάχθηκε στον Γέροντα Ιωακείμ Σπετσιέρη (1858–1943).      Έκτοτε, η επαφή του με το ιερό σμήνος των αγίων Αναργύρων ήταν καθημερινή μέχρι το τέλος της ζωής του. Το πόσο μεγάλος ήταν ο σύνδεσμός του με τους αγαπημένους του αγίους, το φανερώνουν τα πολλά θαυμαστά περιστατικά που ο ίδιος εμπιστευόταν και αποκάλυπτε στους πλησίον του πατέρες, αλλά και από τις εκδηλώσεις θαυμασμού που του διέφευγαν έτσι πηγαία και αυθόρμητα. Βέβαια, αποσιωπούσε πολλά λόγω ταπεινοφροσύνης. Και αρκετά πάλι, παρ’ όλο που τα φανέρωνε και τα ομολογούσε...

Ο Πανιερώτατος μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος σε μια από τις επισκέψεις του στη Μονή Οσίου Δαυίδ, ως αρχιμανδρίτης τότε, ανέφερε μεταξύ άλλων θαυμάτων που επιτελεί ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος σε Κυπρίους αδελφούς μας, τους οποίους αγαπούσε πολύ, και το εξής θαυμαστό: “Είχα φέρει στην Κύπρο λάδι από το καντήλι του τάφου του Γέροντα. Το 1993 με πήρε στο τηλέφωνο ο εφημέριος του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Λάρνακος, ο π. Παναγιώτης Ζάρος, και μου είπε: “Πάτερ Νεόφυτε, δεν είμαι καλά. Έχω ένα χρόνιο πρόβλημα υγεία, αλλά δεν το λέω. Έχω ραγάδες στο έντερο και έχω μεγάλη αιμορραγία. Και αυτές τις ημέρες έχω έντονους πόνους και μεγάλη ροή αίματος, και σε παρακαλώ κάνε μια παράκληση στον Άγιο Γεώργιο, που ζεις στο Μοναστήρι του, και στον πατέρα Ιάκωβο να μου δίνουν υπομονή, γιατί πονώ υποφέρω πολύ και φωνάζω και στεναχωριούνται και η παπαδιά και τα παιδιά μου”. Λυπήθηκα πολύ και του είπα ότι θα κάμω παράκληση και θα του πήγαινα λαδάκι από το καντήλι του πατρός Ιακώβου...

  Η επίσκεψη του Αγίου Παντελεήμονα και του  Αγίου Λουκιλιανού στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη στην Παναγούδα Ήταν 2 Ιουνίου 1979 απόγευμα. Ο Γέροντας είχε μόλις μεταφέρει τα πράγματά του στο Κελί της ‘’Παναγούδας’’, χωρίς να προλάβει να τα τακτοποίηση. Ετοιμαζόταν για τον Εσπερινό και ρώτησε τον μοναχό που τον βοηθούσε,  ποιος Άγιος εόρταζε την επομένη αλλά εκείνος δεν θυμόταν. Του είπε ότι αύριο που θα έρθει θα του πει και έφυγε βιαστικά, γιατί σουρούπωνε. Την συνέχεια την διηγήθηκε ο Γέροντας ως εξής:  Είχα τα Μηναία σε κιβώτια. Έψαχνα να βρω τα γυαλιά μου για να δω τον Άγιο της ημέρας και δεν τα εύρισκα. Για να μην χάνω χρόνο έκανα τον Εσπερινό με κομποσχοίνι λέγοντας: ‘’Άγιοι της ημέρας πρεσβεύσατε υπέρ ημών’’. Όταν σηκώθηκα μετά τα μεσάνυχτα, πάλι προσπάθησα με τον φακό για μισή ώρα περίπου να βρω τον Άγιο, χωρίς αποτέλεσμα. Είπα ‘’πάει το μεσονύκτιο’’. Για να μην περάσει η νύχτα ψάχνοντας, έλεγα πάλι στο κομποσχοίνι, ‘’Άγιοι του Θεού…’’, χωρίς να αναφέρω τα ονό...

  Όπως είναι γνωστό ο Άγιος Νεκτάριος εκοιμήθει σε ένα θάλαμο του νοσοκομείου Αρεταίειου στην Αθήνα. Το Ιερό του σκήνωμα μεταφέρθηκε στην Αίγινα και κατόπιν, από το λιμάνι, στα χέρια πιστών, μεταφέρθηκε στην μονή της Αγίας Τριάδος. Όταν η ιερά πομπή έφτασε στην Μονή, όπου θα γινόταν η ταφή του, ο ιερομόναχος Σάββας επιχείρησε να του φορέσει το πετραχήλι και το ωμοφόριο. Τότε ο Άγιος, έσκυψε το κεφάλι, όπως έκανε πάντα όταν ήταν εν ζωή!!! ΠΗΓΗ

 💦☦ διήγημα ☦💦 Ένα συγκινητικό περιστατικό , που αποδεικνύει αφ’ ενός τη δύναμη και τη θεϊκή Χάρη που έχει η Παναγία μας και αφ’ ετέρου το πόσο την αγαπούν και Την σέβονται οι άγιοι Άγγελοι. Το θαύμα συνέβη σε έναν Έλληνα ξενιτεμένο. Μία γυναίκα συγγενής του πιστή και ευλαβής, όταν συναντηθήκαν, του έδωσε σαν ευλογία και φυλαχτό, έναν Σταυρό, στο κέντρο του οποίου ήταν τοποθετημένη μια μικρή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου .  Εκείνος με ευλάβεια την έβαλε στην τσέπη του για προστασία, γιατί είχε κάποια προβλήματα με την καρδιά του και οι γιατροί είχαν τοποθετήσει στο στήθος του βηματοδότη για την καλή λειτουργία της. Μια μέρα, αιφνίδια, ο βηματοδότης χάλασε !!!  Η καρδιά του έμεινε αβοήθητη και η ζωή του έσβηνε !!! Εκείνη τη μεγάλη στιγμή που βρέθηκε μεταξύ ζωής και θανάτου, είδε τί πραγματικά συμβαίνει στον πνευματικό κόσμο!  Είδε τον άγιο Άγγελό του αλλά και το κακό πνεύμα, που με θράσος και μανία διεκδικούσε την ψυχή του.  “Αυτός είναι δικός μου!”, φώναζε....

  Μια νέα κοπέλα πήγε να χειρουργηθεί σε νοσοκομείο της Συμφερούπολης. Η κατάσταση της ήταν πολύ σοβαρή και η εγχείρηση δύσκολη κι επικίνδυνη. Η γιατρός που θα τη χειρουργούσε κάλεσε τη μητέρα της ασθενούς και της είπε: - Η εγχείρηση είναι πολύ δύσκολη κι επικίνδυνη. Δεν μπορώ να σας εγγυηθώ τίποτα. Δεν ξέρω αν η κόρη σας βγει ζωντανή. Δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Η νέα οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Σ' όλη τη διάρκεια της εγχείρησης η μητέρα καθόταν στην αυλή του νοσοκομείου και με δάκρυα στα μάτια προσευχόταν στον άγιο Λουκά τον Ιατρό και στον άγιο Παντελεήμονα να βοηθήσουν. Σε κάποια στιγμή μπροστά στα μάτια της μητέρας εκτυλίχθηκε ένα καταπληκτικό γεγονός:ο τοίχος του νοσοκομείου έγινε διάφανος, σαν τζάμι. Φάνηκε η αίθουσα του χειρουργείου. Στο χειρουργικό κρεβάτι ήταν η κόρη της και γύρω η γιατρός που τη χειρουργούσε με τους συναδέλφους της. Δίπλα της στεκόταν η νοσοκόμα-έργαλειοδοτρια που κρατούσε τα χειρουργικά εργαλεία. Και το ακόμα θαυμαστότερο: Δίπλα στη γιατρό ε...

  “… Μία κοπέλα 21 ετών, φοιτήτρια, τη Στέλλα, την κτύπησε αυτοκίνητο, περί τα τέλη Αυγούστου 2018 και ήταν σε κατάσταση φυτού, στην Εντατική, στον Ερυθρό Σταυρό, στην Αθήνα. Μας παρακάλεσαν συγγενείς της από την Κύπρο, που ήταν γνωστοί μας, να πάμε στο νοσοκομείο να την σταυρώσουμε με την Τιμία Κάρα του Οσίου Δαυίδ. Και, πράγματι, πήγαμε.  Ο πατέρας της ο κ. Λοίζος, μόλις μας είδε συγκινημένος φώναξε: “Στέλλα, ξύπνα, ήλθε ο Οσιος Δαυίδ από την Εύβοια”. Βάλαμε την Τιμία Κάρα στο κεφάλι της, είπαμε το απολυτίκιο του Οσίου Δαυίδ και δύο τρεις ευχές και αμέσως η Στέλλα άνοιξε τα μάτια της. Από εκείνη την ώρα η κατάστασή της, κάθε μέρα, βελτιωνόταν . Οι γιατροί που προηγουμένως είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά, εθαύμαζαν τώρα για την απρόσμενη αυτή θετική εξέλιξη της υγείας της! Όταν λίγο αργότερα πήγαμε με την Τιμία Κάρα του Αγίου στην Κύπρο, στην επιστροφή, μας περίμενε η Στέλλα στο αεροδρόμιο όλο υγεία, για να υποδεχθεί και να τιμήσει και ευχαριστήσει τον Αγιο. Και ενώ της είχε απομ...

  Το θαύμα αυτό του Αγίου Νεκταρίου γίνεται γνωστό σε εμάς μέσω του μοναχού Αβιμέλεχ, βιογράφου του Αγίου.  Η βιογραφία αυτή εκδόθηκε το 1921, στον Βόλο... ...Ο Άγιος Νεκτάριος ζούσε εκείνο τον καιρό στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν και παράλληλα σπούδαζε στο εκεί σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου. Πλησίαζαν οι ημέρες των Χριστουγέννων και ο Άγιος αποφάσισε να μεταβεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του για να εορτάσει μαζί με την οικογένεια του. Όταν το ιστιοφόρο που τον μετέφερε, μαζί με άλλους επιβάτες, βρισκόταν στα ανοικτά της θάλασσας, έπιασε φοβερή τρικυμία. Εν μέσω θαλασσοταραχής, είδε ο Άγιος να σκίζεται το πανί του σκάφους και να πέφτει προς την θάλασσα. Άνθρωποι και πλοίο ήταν έτοιμα να χαθούν. Τότε ο Άγιος βγάζει την ζώνη του, την δένει στο πανί και κρατώντας το κάνει προσευχή λέγοντας: «Θεέ μου, σώσε με να σπουδάσω, να γίνω θεολόγος για ν' αποστομώσω αυτούς που υβρίζουν το Θείο σου όνομα». Και το θαύμα έγινε. Το πλοίο έφτασε στο προορισμό του με όλους τους επιβά...

   Το 1971 στην εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού που συρρέει πλήθος κόσμου από την  περιφέρεια της Πιερίας κυρίως, στη παλαιά Μονή, όλοι συγκλονίστηκαν από την εξαφάνιση ενός μικρού αγοριού μες στο δάσος του Ολύμπου. Όταν μετά από ημέρες αναζήτησης του, από άνδρες της Αστυνομίας και του Στρατού βρέθηκε ήρεμο και σώο πάνω σε μια πέτρα, είπε ότι προστατευόταν σε όλη τη διάρκεια αυτών των ημερών από έναν καλόγερο. Οταν μετέπειτα είδε την εικόνα του Αγίου αναγνώρισε οτι εκείνος ήταν ο καλόγερος που τελικά τον προστάτευσε όλες αυτες τις μέρες στο δάσος του Ολύμπου.  Το παιδί λέγεται Βασίλειος Τρικαλόπουλος και ζει στην Πιερία. Στη φωτογραφία διακρίνεται το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο και εις την ενθύμιση του θαύματος στο σημείο που βρέθηκε το παιδάκι. ΠΗΓΗ

Ο άγιος Δαυίδ το είπε στον Χριστό και του έκανε το χατήρι Μαρτυρία π. Ιωάννου Νιργιανάκη: «Στο Νοσοκομείο πού εργαζόμουν, στο Ν.Ι.Ε.Ε. (Νοσηλευτικό Ίδρυμα της Εκκλησίας της Ελλάδος), εισήχθη προς θεραπεία ένας φοιτητής 19 ετών με υψηλό πυρετό (39, 40, 40,5). Ο φοιτητής αυτός ονομαζόταν Στυλιανός Στεργιανός του Χρήστου και της Ευαγγελίας, κάτοικος Πατησίων… . Οι γονείς του ήσαν πνευματικά μου παιδιά, ευλαβέστατοι άνθρωποι και είχαν και ένα άλλο αγόρι. «Ο Στέλιος λοιπόν, είχε ένα υψηλότατο πυρετό επί πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να υποχωρή ούτε μία γραμμή κάτω από το 39,5. Αδιάγνωστος όπως ήταν, στο τέλος ο καθηγητής κ. Μιλτιάδης Σαμαρτζής με τούς βοηθούς του κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ασθένεια του Στέλιου πιθανόν να ήταν μία μορφή «ακοκυταρεναιμίας». Χρησιμοποίησαν όλα τα φάρμακα, ακόμη και μεγάλες δόσεις κορτιζόνης, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. «Οι γιατροί μας ενημέρωσαν ότι και το πιο απλό μικρόβιο πού μπορεί να κολλήση θα επιφέρη τον θάνατο. Σέ λίγες ημέρες -ύστερα ...

 Κάθε χρόνο παραμονή της εορτής των Αγίων και Ιαματικών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού των εκ Ρώμης, όπου τα Ιερά τους Λείψανα είναι τεθησαυρισμένα στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στους Αγίους Αναργύρους Κρανιάς Μουζακίου Καρδίτσας, ανοίγεται η Ιερή Λειψανοθήκη και αλλάζετε το βαμβάκι που υπάρχει εσωτερικά, προκειμένου μαζί με το Άγιον Έλαιον να συσκευαστούν και να δωθούν ως Ευλογία στην Εορτή των Αγίων.  Στην φετινή ακολουθία αλλαγής της Λειψανοθήκης συνέβη κάτι το ξεχωριστό... ΑΡΡΗΤΟΣ Ευωδία ανέβηκε στους μοικτήρες του εφημερίου, και προς έκπληξη διαπίστωσε ότι το τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κοσμά να έχει μυροβλήσει, με αποτέλεσμα στο βαμβάκι να έχει αποτυπωθεί το σχήμα του οστού.  Τ ο όλο γεγονός πιστοποιήθηκε από πολλούς Ενορίτες και Προσκηνητές οι οποίοι έκπληκτοι έζησαν το γεγονός Δοξάζοντας τον Πανάγιο Θεό για την μαρτυρία ότι "ζεί Κύριος ο Θεός εν τοις Αγιοις Αυτού".