Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΥΡΩΝ

Άγιος Νικόλαος - "Ο προστάτης των αδικημένων"-Agios Nikolaos - "The protector of the wronged"

 Ομιλία που πραγματοποιήθηκε για την εορτή του Αγίου Νικολάου από τον π. Νικόλαο Δαλαγιώργο. Ο άγιος Νικόλαος αν προσέξει κανείς τους ύμνους της εορτής του αντιλαμβάνεται ότι είναι ο προστάτης των αδικουμένων. Όποιος αισθάνεται αδικημένος είτε από κάποια περίσταση του βίου του, είτε από οιονδήποτε άνθρωπο, ελάτε στην εικόνα του και πείτε το παράπονό σας. Πέστε του, «άγιε μου Νικόλαε, ανάλαβε εσύ την αδικία την οποία υφίσταμαι». Και αν σταματήσετε και εσείς κάθε λόγο, ή παράπονο, ή τη διεκδίκηση της κατ’ άνθρωπο δικαιοσύνης, θα αναλάβει ο άγιος Νικόλαος. Διότι πρέπει να  αντιληφθούμε ότι πάνω από τα πολλά θαύματα του αγίου, που δικαίως ονομάστηκε θαυματουργός, πάνω από τη μεγάλη του αγιότητα, που δικαίως ονομάζεται μόνον αυτός πανάγιος και που κάθε Πέμπτη τιμάται από τα βιβλία της Εκκλησίας μας στην παρακλητική ως ισαπόστολος, πάνω απ’ όλα αυτά να θυμόμαστε ότι ο άγιος είναι των αδικουμένων προστάτης.  A speech held for the feast of Agios Nikolaos by Father Nikolaos D...

Από τον βίο του Αγίου Νικολάου (θαύματα του Αγίου μετά θάνατον)

  Ο Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος ήκμασε στο τέλος του 13ου και στην αρχή του 14ου αιώνος στο βυζάντιο· διακρίθηκε ως ιστορικός εξηγητής των γραφών, των Πατέρων και τωμ Υμνογράφων, ποιητής εκκλησιαστικών ύμνων και επιγραμμάτων, αγιολόγος και λειτουργιολόγος. Είναι αυτός που έχει συνθέσει τα υπομνήματα στις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές του Τριωδίου και Πεντηκοσταρίου. Σ’ αυτόν ανήκει η διήγηση των επτά επομένων θαυμάτων. 1. Παράδοξη απαλλαγή από δαιμόνια Μετά την κοίμησι του Αγίου Νικολάου, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο στύλος της ευσεβείας, γνωρίζοντας την χάρι του μεγάλου Ιεράρχου φρόντισε να ανεγερθή Ναός στο όνομά του δίπλα στην Αγία Σοφία, προς την περιοχή της Πόλεως που λεγόταν Ανατολικά Έμβολα. Εφρόντισε δε να τον κτίση με μεγάλη αρμονία και να τον καλλωπίση εσωτερικά με ωραίες τοιχογραφίες και πολλές εικόνες. Μία από αυτές τις εικόνες έκανε εκείνα τα χρόνια το παράδοξο θαύμα που τώρα θα διηγηθούμε. Ένας φτωχός άνδρας, που είχε το όνομα του Αγίου, απέκτησε...

Χαίρε, θείε πάτερ Νικόλαε, ο μαθητής και μιμητής του Χριστού!

  Χαίρε, πάτερ Νικόλαε, συ ο ανύσταχτος γεωργός του Γεωργού των πάντων. Γιατί εσύ, αφού παρέλαβες τα σύνεργα της θείας χάριτος και τα ζεύγη των αρετών και το άροτρο της επουράνιας γεωργίας, έσπειρες με απλοχεριά το λόγο της χάριτος. Δεν ενύσταξες, ώστε να σπείρει ο πονηρός στα θεόσπαρτα χωράφια σου τα ζιζάνια των πικροτάτων αιρέσεων, αλλά μάλλον ελίχνισες σιτάρι Ορθοδοξίας, που απέδωσε καρπούς τριάντα και εξήντα και εκατό. Χαίρε, πάτερ Νικόλαε, γιατί, αφού εξοπλίστηκες σαν γενναίος στρατιώτης με την πανοπλία του Αγίου Πνεύματος, κατατρόπωσες τα στίφη των αιρετικών και τις φλυαρίες των αθέων. Χαίρε, πάτερ Νικόλαε! Εσύ, ως επιδέξιος κυβερνήτης, με το ζέφυρο της Αγίας Τριάδος, με ναύτες θεοπρεπείς και πνευματικά ιστία, με τα οποία και πολλούς ναυαγούς έσωσες και το πλοίο σου, την Εκκλησία, κυβερνώντας με σοφία, την οδήγησες προς το θεϊκό και γεμάτο γαλήνη λιμάνι και τη διαφύλαξες ανέπαφη από τον κατακλυσμό της ασέβειας. Και τον ζοφερό κόρακα με την πτωματώδη τροφή της αρειανικής ανοησ...

Παραπονέθηκε ο Άγιος, γιατί τον έβαλε ο μοναχός ανάποδα!

Αγίου Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου (Λόγοι Β’)  Ένας μοναχός ετοίμασε μία εικόνα του Αγίου Νικολάου, για να την δώσει ευλογία σε κάποιον. Την τύλιξε με καλό χαρτί και την έβαλε σε ένα ντουλάπι, μέχρι να την δώσει… Αλλά χωρίς να το προσέξει, την έβαλε ανάποδα… Σε λίγο άρχισε να ακούγεται μέσα στο δωμάτιο ένας κρότος. Κοίταζε ο μοναχός από δω, αποκεί, να δει από πού ερχόταν αυτός ο κρότος… «τακ-τακ-τακ»· δεν τον άφηνε να ησυχάσει. Τελικά όταν πήγε κοντά στο ντουλάπι, κατάλαβε ότι ο κρότος έβγαινε από εκεί. Το ανοίγει και βλέπει ότι ο κρότος έβγαινε από την εικόνα. «Τι να έχει η εικόνα; λέει· για να δώ». Μόλις την ξετύλιξε, είδε πως ήταν ανάποδα… Την έστησε όρθια και αμέσως σταμάτησε ο κρότος… Ο ευλαβής ιδιαίτερα ευλαβείται τις εικόνες. Και όταν λέμε «ευλαβείται τις εικόνες», εννοούμε ότι ευλαβείται το εικονιζόμενο πρόσωπο. Όταν έχει κανείς μια φωτογραφία του πατέρα του, της μάνας του, του παππού του, της γιαγιάς του, του αδελφού του, δεν μπορεί να την σχίσει ή να...