ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Στὸ νέο ντοκιμαντὲρ τοῦ Hellas - Orthodoxy, ὁ Δημήτρης Σωτηρόπουλος καὶ οἱ συνεργάτες τοῦ ἐπιβιβάζονται στὸ καραβάκι ἀπὸ τὴν Οὐρανούπολη γιὰ τὴ Δάφνη. Θαυμάζουν τὴν ἠρεμία καὶ ὀμορφιὰ τοῦ Ἄθω καὶ κάνουν στάσεις σὲ ἱστορικὰ ἁγιορείτικα Μοναστήρια. Συνομιλοῦν μὲ Γεροντάδες καὶ ἀκοῦν τὶς νουθεσίες τους. Ἐξερευνοῦν τὴ Θεία Μυσταγωγία τῆς Νύχτας τῶν Χριστουγέννων καὶ τὴν συγκρίνουν μὲ τοὺς κοσμικοὺς ἑορτασμούς. Πρόκειται γιὰ μιὰ μοναδικὴ περιήγηση στὸ Ἅγιον Ὅρος ποὺ δὲν πρέπει νὰ χάσετε. Μιλοῦν οἱ:  Ἀρχιμανδρίτης Ἐφραίμ, Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου Γέροντας Μωυσῆς Ἁγιορείτης Ψέλνει Χριστουγεννιάτικους Ὕμνους Χορὸς Βατοπαιδινῶν Πατέρων Ἀφήγηση - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σωτηρόπουλος  ΠΗΓΗ

Δεν έρχομαι δίπλα σου σήμερα για να σου κάνω τον έξυπνο ούτε να σου πω ότι αυτό που περνάς είναι εύκολο. Καθόλου εύκολο δεν είναι. Μεγάλος ο πόνος σου. Αφόρητη η δοκιμασία σου.  Ανθρώπινα, δεν υπάρχει απάντηση. Υπάρχει μόνο λίγη..  συμπαράσταση. Υπάρχει λίγη αγάπη και προσευχή. Και μια επίκληση και παράκληση στον Θεό της Αγάπης να ‘ρθει τώρα εκεί όπου είσαι, να σε παρηγορήσει. Να ‘ρθει να σε βοηθήσει, ώστε μέσα απ’ την τραγωδία που ζεις να καταλάβεις το «γιατί». Το μυστήριο αυτό. Να νιώσεις ότι μέσα από όλα αυτά θα βγει κάτι καλό, το οποίο τώρα δεν μπορώ να σ’ το εξηγήσω, μα ούτε κι εσύ μπορείς να καταλάβεις. Αυτή τη στιγμή, άλλωστε, δεν δέχεσαι παρηγοριές κι ελπίδες, γιατί τώρα είσαι σε φάση κατάρρευσης. Αλλά είναι σίγουρο ότι έπειτα από πέντε ημέρες, πέντε μήνες ή πέντε χρόνια θα κοιτάς πίσω, θα παρατηρείς όλα αυτά που σήμερα γίνονται και θα τα εξηγείς όλα με άλλα μάτια. Είπα τώρα μόλις τη λέξη: «Θα παρατηρείς». Αν μπορείς να κάνεις ακριβώς αυτό, δηλαδή να π...

«Στα Σταυρώσιμα τροπάρια στο Άγιον Όρος προτάσσουνε το : Δόξα τη Αγία Σταυρώση Σου Κύριε. Δεν ακούγεται όμως λίγο οξύμωρο; Φαντάζεστε να πανηγυρίζουν οι οπαδοί μίας ομάδας την ήττας της ομάδας τους; Σαν να λέμε δόξα στην ήττα σου Κύριε. Γίνεται αυτό; Ναι! γιατί στην φαινομενική ήττα και αποτυχία του Χριστού έλαβε χώρα  η μεγάλη Του   νίκη   στον διάβολο και στον θάνατο. Η παντοδυναμία του Θεού φάνηκε στη ταπείνωσή του και στην σταύρωσή του.» «Κάποιος άνθρωπος πηγαίνει σε ένα ξενοδοχείο. Όταν έρχεται η ώρα να πληρώσει τον ρωτά ο ξενοδόχος: θέλετε κύριε απόδειξη. -Όχι ,παρακαλώ υπάρχει εμπιστοσύνη, μας βλέπει άλλωστε και ο Θεός. -Ποιος Θεός; Δεν πιστεύω εγώ στον Θεό. -Ε τότε δώσε μου  απόδειξη. Δεν εμπιστεύομαι και δεν πιστεύω σε  άνθρωπο που δεν πιστεύει στο Θεό.» «-Έχασα τα πάντα εκτός από αυτά που έδωσα». «-Θέλεις να έχεις αφθονία; Τότε σκόρπιζε.» «-Θελεις να γίνες ζητιάνος; , τότε αποθήκευε.» «Λέγοντας συνέχεια το «ΧΑΙ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Στό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πόσο οἰκεία μᾶς εἶναι αὐτή ἡ ἱστορία. Κάθε φορὰ πού τή διαβάζουμε, ἀνακαλύπτουμε ξανά κάτι πού ἀγγίζει τήν καρδιά μας ἤ φωτίζει μέ ἕνα νέο φῶς τό νοῦ μας. Καί σήμερα θά ἤθελα νά στρέψω τήν προσοχή σας σέ τρία χαρακτηριστικά σημεῖα αὐτοῦ τοῦ κειμένου. Τό πρῶτο εἶναι ἡ συμπεριφορά τοῦ δαιμόνων, τῶν δυνάμεων τοῦ κακοῦ, στά θύματά τους. Οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ δέν ἔχουν ἄλλο σκοπό ἤ ἐπιθυμία ἀπό τό νά κυριέψουν ἕνα ζωντανό πλάσμα, νά τό κάμουν νά ὑποφέρει καί νά ἐκπληρώνει τό θέλημά τους. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς διδάσκουν ὅτι οἱ δαίμονες δέν δροῦν ἄμεσα στόν κόσμο· αὐτό πού μποροῦν νά κάνουν εἶναι νά σκλαβώνουν τά ἀνθρώπινα ὄντα καί νά τά χρησιμοποιοῦν γιά νά κάμουν τό κακό. Ἔτσι σ’ αὐτό ἀποσκοποῦσαν αὐτές οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ: νά σκλαβώσουν αὐτούς τούς ἄνδρες καί νά τούς κάνουν ὄργανο καταστροφῆς καί συνάμα νά ὑποφέρουν.  Ὅταν ὁ Χριστός ...

...  Αυτές είναι μερικές φράσεις που κλείνουν την βραδυνή προσευχή: «Τοις μισούσιν και αδικούσιν ημάς συγχώρησον, Κύριε. Τοις αγαθοποιούσιν αγαθοποίησον, τοις αδελφοις και οικείοις ημών χάρισαι τα προς σωτηρίαν αιτήματα και ζωήν την αιώνιον. Τους εν ασθενεία επίσκεψαι και ίασιν δώρησαι, τους εν θαλάσση κυβέρνησον, τοις εν οδοιπορίαις συνόδευσον... Τους εντειλαμένους ημίν τοις αναξίοις εύχεσθαι υπέρ αυτών ελέησον κατά το μέγα σου έλεος. Μνήσθητι Κύριε των προκοιμηθέντων πατέρων και αδελφών ημών και ανάπαυσον αυτούς, όπου επισκοπεί το φως του προσώπου σου....» Υπάρχει ένα είδος προσωπικής προσευχής που χρησιμοποιείται πλατειά στη Δύση από τον καιρό της Αντιμεταρρύθμισης, η οποία δεν έχει αποτελέσει ποτέ χαρακτηριστικό της Ορθόδοξης πνευματικότητας: ο τυπικός «Διαλογισμός», σύμφωνα με μια μέθοδο, την Ιγνατιανή, την Σαλπικιακή, την Σαλεσιανή, η κάποια άλλη. Οι Ορθόδοξοι ενθαρρύνονται να διαβάζουν την Βίβλο η τους Πατέρες αργά και σε βάθος. Αλλά τέτοια άσκηση ενώ είναι εξαιρετ...

ΠΗΓΗ

  Όποιος δέν αγωνίστηκε, δέν γνώρισε τόν εαυτό του. Προσέχετε καί τά μικρά ακόμα παραπτώματα. Άν σάς συμβεί από απροσεξία κάποια αμαρτία, μήν απελπιστείτε, αλλά σηκωθείτε γρήγορα καί προσπέστε στό Θεό, πού έχει τή δύναμη νά σάς ανορθώσει. Μέσα μας έχουμε αδυναμίες καί πάθη καί ελαττώματα βαθιά ριζωμένα, πολλά είναι καί κληρονομικά. Όλα αυτά δέν κόβονται μέ μία σπασμωδική κίνηση ούτε μέ τήν αδημονία καί τή βαρειά θλίψη, αλλά μέ υπομονή και επιμονή, μέ καρτερία, μέ φροντίδα καί προσοχή. Ή υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια. 🌿Άγιος Νεκτάριος🌿

...  Στη φύση μας όλα είναι απλά, καθαρά, λιγοστά, όχι πλήθος που κουράζει το μυαλό. Γι  αὐτὸ και τα αισθήματά μας είναι τα ίδια, απλά, όσο είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και δεν θέλουμε να κάνουμε τον Ευρωπαίο.      Αυτή, λοιπόν, η απλότητα που υπάρχει στη φύση μας και στην ψυχή μας, είναι η πλούσια φτώχεια που είπαμε. Η απλότητα φαίνεται για φτώχεια στο μάτι και στην ψυχή του ρηχού ανθρώπου. Και πλούτος νομίζεται το πλήθος. Ο αρχαίος είπε το ρητό: «Ουκ εν τω πολλώ το ευ, αλλ  ἐν τω ευ το πολύ».  Ερχόμαστε τώρα στην τέχνη. Η τέχνη μας είναι κι αυτή σαν τη φύση μας, απλή απ  ἔξω και πλούσια από μέσα. Τα αρχαία χτίρια ξεκουράζουνε με την απλότητά τους. Οι κολόνες, τα αετώματα, οι μετόπες, όλα είναι απλούστατα. Δυό τρεις κολόνες στέκουνται απάνω σ  ἕναν ψηλόν κάβο, κ  εἶναι τόσο αρμονικές με την τοποθεσία, που θαρρεί κανένας πως και τα δυό, το φυσικό και το τεχνητό, τα έκανε το ίδιο χέρι, το ίδιο αίσθημα!  Οι βυζ...

 Η μακαρία Συγκλητική έλεγε πρέπει να επαινούμε τις ψυχές που εύκολα εξαντλούνται στον αγώνα του καλού, όπως και τις ψυχές εκείνες που εύκολα απογοητεύονται και πέφτουν σε απόγνωση.  Σ' αυτές τις ψυχές, και το παραμικρό καλό αν παρουσιάσουν, πρέπει να το μεγαλοποιούμε και να το θαυμάζουμε. Έτσι θα τις δώσουμε θάρρος.  Αντίθετα, τα μεγάλα και σοβαρά σφάλματά τους να τα χαρακτηρίζουμε, ενώπιον τους, ως ελάχιστα και ανάξια λόγου.  Διότι ο διάβολος, που όλα τα διαστρέφει, καταφεύγει στην εξής πανουργία: Στους σπουδαίους και ασκητικούς άνδρες προσπαθεί να αποκρύψει τα αμαρτήματά τους και να τους κάνει να τα λησμονούν, για να τους εμπνεύσει την υπερηφάνεια.  Αντίθετα, σε εκείνους που ακόμα δεν έχουν στερεωθεί στην πνευματική ζωή, εμφανίζει συνεχώς τα αμαρτήματά τους ενώπιον τους, και μάλιστα τα εξογκώνει, για να τους οδηγήσει στην απόγνωση.  Τις αμφιταλαντευόμενες λοιπόν ψυχές πρέπει με στοργή να τις παρηγορούμε και να τις υπενθυμίζουμε την ανεξάντλ...