ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Χρύσανθο Τσουρούλη στην εκπομπή 60 λεπτά της τηλεόρασης του ΣΙΓΜΑ  για τον πόνο του σύγχρονου ανθρώπου που οδηγεί στην Ανάσταση.

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.   Η δωρεά του Θεού κατά τη μέρα της Πεντηκοστής δε σπαταλήθηκε μάταια και άσκοπα από τους μαθητές του Χριστού. Καρπός της υπήρξε η αγιότητα. Έχοντας δεχτεί τον Κύριο μέσα στις ψυχές, μέσα στις ζωές τους, έδειξαν φανερά στο Θεό την πίστη και την αγάπη τους και φανέρωσαν σ' ολόκληρη την οικουμένη τι μπορεί να κάνει η θεϊκή ζωή όταν κατοικεί μέσα στον άνθρωπο. Την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή γιορτάζουμε τη μνήμη όλων εκείνων οι οποίοι, όπως οι Απόστολοι, δέχτηκαν τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και έφεραν καρπούς, όλων των άγιων γνωστών και αγνώστων, όλων των «υπό Θεού γνωσθέντων», όλων των ανθρώπων οι οποίοι έγιναν άξιοι του Θεού τους. Και χαιρόμαστε διότι ο κόσμος δέχτηκε τη δωρεά του Θεού με αγάπη. Δεν είναι όμως αρκετό το να γιορτάζουμε, να χαιρόμαστε διότι στους άλλους το δώρο του Θεού δε δόθηκε εις μάτην. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστ...

Το όνομα Τα ονόματα ανέκαθεν είχαν σπουδαία σημασία για την ανθρώπινη επικοινωνία και κατανόηση, δεδομένου ότι έπαιζαν το ρόλο των στοιχείων εκείνων με τα οποία γινόταν γνωστή η δήλωση προσώπων, ζώων και αντικειμένων. Το όνομα γρήγορα εξελίχθηκε σε μέσο με το οποίο δηλώνεται κάποιο πρόσωπο η πράγμα. Αν αυτό έχει σημασία για το φυτικό και ζωϊκό κόσμο, πόσο μάλλον για τον άνθρωπο, στον οποίο είναι εντονότερος ο προσωπικός χαρακτήρας, τα δε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμφανίζονται σε διαφορετικούς ανθρώπους με τρόπο διάφορο και ανεπανάληπτο. Το όνομα και η ονοματοδοσία δεν εξελίχθηκαν άσχετα προς τον ιστορικό βίο και τις περιπέτειες των λαών. Μέσω των ονομάτων μπορεί να παρακολουθήσουμε την ιστορική πορεία ενός ολόκληρου έθνους. Συχνά τα ονόματα ασκούν επάνω μας γοητεία και δύναμη, ενώ άλλα αποστροφή. Αυτό συμβαίνει επειδή τα φέροντα τα ονόματα αυτά πρόσωπα συνδέονται με καλές αναμνήσεις του παρελθόντος στην πρώτη περίπτωση και με αρνητικές εμπειρίες και καταστάσεις στη δεύτερη. Σ...

«Ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια».  Αυτά τα θαυμάσια λόγια είναι παρμένα από το τροπάρι του αγίου Νικολάου και λένε πως αυτός ο άγιος απέκτησε με την ταπείνωση τα υψηλά, δηλαδή αξιώθηκε να πάρει μεγάλα πνευματικά χαρίσματα με την ταπείνωση, και με τη φτώχεια πλούτισε την ψυχή του με ουράνιους θησαυρούς. Αλλά αυτά τα λόγια είναι και γενικά σύμβολα για την Ελλάδα και για την Ορθοδοξία, που είναι η θρησκευτική έκφρασή της. Το «τη πτωχεία τα πλούσια» είναι παρόμοιο με το αρχαίο ρητό «καλλιτεχνούμεν μετ  εὐτελείας», που εξηγεί την απλότητα, την λιτότητα που υπάρχει στην τέχνη μας, και γενικά σε όλα μας. Πρώτα-πρώτα, η φύση μας είναι «τη πτωχεία πλουσία», δηλαδή φαίνεται απ  ἔξω φτωχή, μα στο βάθος είναι πλούσια. Ένα μάτι που βλέπει μοναχά εξωτερικά και ξώπετσα, δε μπορεί να νοιώσει το πνευματικό βάθος που υπάρχει πίσω από τα φαινόμενα. Η ελληνική φύση είναι απλή και λεπτή: Βουνά που είναι σπανά τα περισσότερα, δίχως δέντρα η με λιγοστά δεντρ...

...Η ίδια η Χάρις, ενώ έπρεπε να λειτουργήση και να κάνη αυτό το πράγμα, δεν το κάνει. Δεν το κάνει για τον λόγο πού ξέρει, επειδή ο Θεός είναι ανενδεής και οι τρόποι πού επεμβαίνει είναι Θεοπρεπείς, και ότι κάνει ο Θεός είναι παντέλειο. Ότι κάνει ο Θεός δεν είναι μερικό, είναι γενικό. Επομένως στην γενικότητα αυτή χρειάζεται ο χρόνος. Διότι μαζί με την περίστασι, ο Θεός περικλείει πολλά μαζί. Χρειάζεται υπομονή, ούτως ώστε να ετοιμασθούν και τα πρόσωπα και οι παράγοντες και οι τόποι και ο χρόνος και ακόμα και αυτή η ιδιοσυγκρασία. Και τότε έρχεται και το τελειώνει, το φέρει εις πέρας. Υπάρχουν και άλλες πτυχές πάνω στο ίδιο θέμα πού μας παρέδωσαν οι Πατέρες. Πολλές φορές προλαμβάνει η Χάρις και δίδει ένα κανόνα και αφήνειτον άνθρωπο αβοήθητο σε μια περίστασι, για να τον σώση από ένα επερχόμενο πειρασμό τον οποίο ξέρει ο Θεός ότι θα επάθαινε μέσα στην απειρία και στην ατέλεια του.Είναι τόσα τα μυστήρια, πού δεν ημπορή να τα γνωρίζη κανείς. Άλλες φορές η Χάρις προορίζε...

Στις 27 Φεβρουαρίου άρχισε στην Πεμπτουσία ένα εκτενές αφιέρωμα στον Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη με την ευκαιρία της συμπληρώσεως των είκοσι χρόνων από την ένθεη κοίμησή του. Το αφιέρωμα υπερέβη το διάστημα των τριών μηνών και τον αριθμό των τριάντα αναρτήσεων και έγινε με ενθουσιασμό αποδεκτό από τους φίλους της Πεμπτουσίας. Ο σεβαστός καθηγούμενος της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου και πνευματικός πατέρας της Πεμπτουσίας Γέρων Εφραίμ, όχι μόνον επευλόγησε τοα αφιέρωμα, αλλά έδωσε την πρώτη ζωντανή συνέντευξη. Για τον λόγο αυτό, η Πεμπτουσία ολοκληρώνει τυπικά την πρωτοβουλία αυτή με συνέντευξη του Γέροντος Εφραίμ Βατοπαιδινού για την βαθειά λειτουργική συνείδηση και βιοτή του Γέροντος Εφραίμ Κατουνακιώτη, τον οποίον ο πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος τον χαρακτηρίζει ως «προστάτη των λειτουργών και των ιερέων». Επί της ουσίας η Πεμπτουσία θα συνεχίσει να εμπλουτίζει το αφιέρωμα στον ηγαπημένο Παππού του Αγίου Όρους και με νέες συνεντεύξεις και κείμενα. ΠΗΓΗ

  Όταν μετά από πραγματικά ευλογημένο γάμο -όχι σύντομο ούτε απλώς σαρκικό, αλλά με βαθειά προσωπική αγάπη-, κάποιος από τους συζύγους πεθαίνει αφήνοντας τον άλλο μόνο, τότε αυτός που μένει αισθάνεται τον εαυτό του χαμένο, διαλυμένο, «μισό». Ο κόσμος γι’ αυτόν αδειάζει. Και μόνο μερικοί με φλογερή προσευχή υπερνίκησαν τη μοναξιά τους, βγήκαν στην ελευθερία για καλύτερη ανάβαση προς τον ουρανό. Συνεπώς, ο γάμος, ακόμη και στην καλύτερή του μορφή, ενέχει τον κίνδυνο της στενώσεως της ανθρωπινής προσωπικότητος. Ο μοναχισμός προφυλάσσει από παρόμοια υποβάθμιση. Η ακατάπαυστη στροφή προς τον Ουράνιο Πατέρα, χωρίς την ανάγκη για επικοινωνία στα χαμηλότερα επίπεδα της υπάρξεώς μας, πλαταίνει την καρδιά του μοναχού για την πρόσληψη της κοσμικής ζωής, που δεν μπορεί να του αφαιρεθεί με τον φυσικό θάνατο. Το πρόσωπό του αναπτύσσεται και προσλαμβάνει χαρακτήρα χριστοειδούς παγκοσμιότητας. Στον μοναχό δίνεται άνωθεν να αισθανθεί τους λόγους του Κυρίου, την ανταύγεια του Άναρχου Είναι. Ο ίδ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Σήμερα εορτάζουμε την Εορτή των Αγίων Πάντων, όλων εκείνων που άκουσαν τον Χριστό να ομιλεί, που οι καρδιά και ο νους τους πήραν φωτιά, και οι οποίοι στάλθηκαν στον κόσμο για να μεταφέρουν τα καλά νέα. Τα νέα αυτά είναι ότι ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο ώστε ήλθε με την πρόθεση να μην τον εγκαταλείψει ποτέ, ώστε με την Ανάσταση Του πήρε μαζί Του την ουσία του κόσμου – στην Σάρκα Του όλο τον ορατό κόσμο, στην ψυχή Του ολάκερο τον ανθρώπινο κόσμο- και τους έδωσε θέση στα δεξιά του Πατρός.  Αυτό δεν είναι μόνο η δόξα της Εκκλησίας, είναι ένα κάλεσμα που απευθύνεται στον καθένα μας. Σήμερα καλούμαστε από το Ευαγγέλιο, παίρνουμε θάρρος από την Επιστολή, να αγαπάμε τον Θεό τόσο πολύ ώστε να γίνουμε πραγματικοί μαθητές Του, και αυτό σημαίνει ότι η εμπιστοσύνη μας σε Αυτόν πρέπει να είναι και να γίνει, μέρα με τη μέρα, πιο αληθινή, ώστε ο κόσμος, βλέπο...

Καλοφωνικός Ειρμός. Μέλος Μπαλασίου ιερέως και Νομοφύλακος της Μ.Χ.Ε. (β' μισό 17ου αι.). Ήχος πλ. δ' . Πρόκειται περί έντεχνης και καλοφωνικής ανάπτυξης του αυστηρού μέλους του ειρμού που αναφέρεται στους Τρεις Παίδες εν καμίνω (από την ζ' ωδή του δεύτερου κανόνα της Κυριακής των Βαΐων).