ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Αὐτό τό ὑπερφυές γεγονός τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Παρακλήτου περιγράφουν τά τρία θαυμάσια τροπάρια τῶν αἴνων καί τοῦ ἑσπερινοῦ τοῦ δ´ ἤχου. Αὐτό τό Πνεῦμα ἐγκωμιάζουν καί αὐτοῦ τήν χάρι ἐπικαλοῦνται μαζί μέ τό δοξαστικό τοῦ πλ. β´ ἤχου. “Παράδοξα σήμερον εἶδον τά ἔθνη πάντα ἐν πόλει Δαυίδ, ὅτε τό Πνεῦμα κατῆλθε τό ἅγιον ἐν πυρίναις γλώσσαις, καθώς ὁ θεηγόρος Λουκᾶς ἀπεφθέγξατο. Φησί γάρ· Συνηγμένων τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, ἐγένετο ἤχος, καθάπερ φερομένης βιαίας πνοῆς, καί ἐπλήρωσε τόν οἶκον, οὗ ἦσαν καθήμενοι· καί πάντες ἤρξαντο φθέγγεσθαι ξένοις ρήμασι, ξένοις δόγμασι, ξένοις διδάγμασι τῆς ἁγίας Τριάδος”. “Τό Πνεῦμα τό ἅγιον, ἦν μέν ἀεί καί ἔστι καί ἔσται οὔτε ἀρξάμενον οὔτε παυσόμενον, ἀλλ᾿ ἀεί Πατρί καί Υἱῷ συντεταγμένον καί συναριθμούμενον. Ζωή καί ζωοποιοῦν· φῶς καί φωτός χορηγόν· αὐτάγαθον καί πηγή ἀγαθότητος· δι᾿ οὗ Πατήρ γνωρίζεται καί Υἱός δοξάζεται καί παρά πάντων γινώσκεται, μία δύναμις, μία σ...

Κάποιος ἀδελφὸς ρώτησε τὸν ἀββᾶ Ἰσίδωρο, τὸν πρεσβύτερό της Σκήτης: “Γιατί οἱ δαίμονες σὲ φοβοῦνται τόσο πολύ;” Καὶ τοῦ ἁπαντὰ ὁ Γέροντας: “Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἔγινα μοναχὸς προσπαθῶ νὰ μὴν ἐπιτρέπω τὴν ὀργὴ νὰ ἀνέβει στὸ στόμα μού”. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ  ΤΟΜΟΣ B΄  ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄  Περὶ ἐγκρατείας… ΠΗΓΗ

"ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ" Η εξομολόγησις ξανά δι' ό,τι εξομολογήθης είναι απιστία εις το μυστήριον. Κάθε πότε κοινωνείτε, κάθε πότε διψάει η ψυχή σας; Αν δεν σας έλθουν πάντως δάκρυα, να μη κοινωνήτε. Κάθε δέκα πέντε ημέρας, καλόν είναι. Αυτό όμως θα το κανονίση ο πνευματικός σας. Μη λέτε πολλά. Κρατήστε την γλώσσαν. Αγαπήστε την σιωπήν. Αν την συνηθίσετε, μετά δεν θα θέλετε να ομιλήτε. Τόσον είναι όμορφη η σιωπή. Αγαπήστε και την προσευχή. Ένας έκαμε προσευχή όλη την νύχτα. Τα λόγια της προσευχής του έρχονταν το ένα μετά το άλλο χωρίς δυσκολία. Να έχετε χαράν! Η χαρά και η λύπη ας σας είναι φιλοξενούμενες, όχι όμως η απελπισία. Της απελπισίας να της κλείνετε την πόρτα! Ο Χριστιανός δεν πρέπει ούτε δειλός να είναι, ούτε απελπισία να έχει. Οι άλλοι ό,τι γράμματα ξεύρουν, αυτά και σου λένε. Τα δικά τους ζουν, τα δικά τους ξεύρουν, αυτά σου λένε. Τα δικά σου δεν τα ζουν, δεν τα ξεύρουν, δεν τα αγαπούν! Πώς λοιπόν αφού δεν γνωρίζουν τη γλώσσα σου θέλ...

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) «Τουτο δε είπεν περί του Πνεύματος»  Ο Χριστός την τελευταία ημέρα της εορτής της Σκηνοπηγίας έκανε την αποκάλυψη πως ο ίδιος είναι η πηγή της ζωής.Επειδή θα έφευγαν οι άνθρωποι για τον τόπο τους, τα λόγια του Χριστού ήταν γι’ αυτούς εφόδια σωτηρίας. Ο Κύριος είπε πως όποιος διψάει, να έλθει σ’ Αυτόν και ποτάμια ζωντανού νερού θα ρεύσουν από την κοιλιά του (Ιωάν. 7,38). Η λέξη «κοιλία» σημαίνει την καρδιά. Προφανώς το ύδωρ εδώ είναι η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο Κύριος είναι αστείρευτη πηγή της χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Όταν το Άγιο Πνεύμα εγκατασταθεί στην καρδιά του ανθρώπου, αναβλύζει συνέχεια τα χαρίσματα και τις δωρεές Του. Το είπε άλλωστε και στη Σαμαρείτιδα· «το ύδωρ ο δώσω αυτώ γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. 4,14), δηλ. το νερό που θα του δώσω, θα γίνει μία εσωτερική πηγή νερού που θα αναβλύζει την αιώνια ζωή. Ο Χριστός έγινε αιτία να λάβουμε το Άγιο Πνεύμα Ο...

Ο λαός λοιπόν του Θεού, η  Εκκλησία εορτάζει κατά την Πεντηκοστή την γέννησί της. Την γενέθλιο ημέρα της, αλλά και αυτό το μυστήριο της ιδίας της ζωής της. Γιατί η  Εκκλησία του Χριστού δεν έζησε το μυστήριο της Πεντηκοστής σε μία στιγμή χρόνου κατά το μακάριο εκείνο έτος και την ιστορική εκείνη ημέρα, που “επλήσθησαν” οι μαθηταί “Πνεύματος αγίου”.  Αλλά το ζη καθημερινώς, διαρκώς, σε κάθε στιγμή χρόνου, από την ημέρα εκείνη την γενέθλιο μέχρι της συντελείας του αιώνος. Γιατί το Πνεύμα το άγιον ήλθε τότε και έκτοτε μένει και θα μένη εις τον αιώνα στον κόσμο για να συγκροτή την  Εκκλησία. Πνεύμα και  Εκκλησία είναι αδιασπάστως ηνωμένα. Το άγιον Πνεύμα είναι η ψυχή, η ζωή, η ύπαρξις της  Εκκλησίας, της εν αγίω Πνεύματι καινής ζωής. Σ  αὐτό οφείλεται η ενότης, η αγιότης, η καθολικότης της  Εκκλησίας.  Από αυτό πηγάζουν τα χαρίσματα, οι θεσμοί, η πίστις και η θεολογία της  Εκκλησίας. Την βιαία Του πνοή και την πυρίμορφο δρόσο Του αισθάν...

  Με την ευχή,  η αγάπη του Θεού να μας βοηθήσει να έχουμε υπόδειγμα στην ζωή μας τους βίους των Αγίων μας και μεταξύ αυτών , των  σήμερα εορταζομένων Αγίων, του Οσίου Εφραίμ του Σύρου και του Οσίου Ισαάκ του Σύρου, που τα πρώτα χρόνια συνεόρταζαν ,άρχισε το κήρυγμά του ο Γέροντας Γαβριήλ.      Στην συνέχεια αναφέρθηκε στους θαυμαστούς βίους των Αγίων και στην γνωριμία του Οσίου Εφραίμ με τον Αγιο Βασίλειο τον Μέγα.      Με την ευκαιρία δε της τελέσεως του ετησίου μνημοσύνου του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, αναφέρθηκε στη μεγάλη του προσφορά στην Εκκλησία  και στο ποίμνιο, λέγοντας χαρακτηριστικά    "Αγάπησε την Εκκλησία και αγαπήθηκε από το ποίμνιο. Ηταν αγωνιστής Ιεράρχης!"      Και πρόσθεσε - μεταξύ άλλων - το εξής περιστατικό λέγοντας: 《 ...Πολλές ψυχές έσωσε, αγαπητοί μου αδελφοί, και ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, του οποίου το μνημόσυνο τελούμε σήμερα, επί τη συμπληρώσει 13 ετών από της...

Ο Θεός δεν είναι Θεός ισότητας, αλλά Θεός αγάπης. Η ισότητα θα απέκλειε όλο το δίκαιο και όλη την αγάπη, θα απέκλειε όλο το ήθος. Ο άνδρας αγαπά την γυναίκα του λόγω ισότητα; Και η μάνα αγαπά το παιδί της λόγω ισότητας; Και ο φίλος αγαπά τον φίλο λόγω ισότητας; Η ανισότητα είναι η βάση του δικαίου και υποκινητής της αγάπης. Όσο διαρκεί η αγάπη, κανένας δεν ξέρει για την ισότητα. Όσο βασιλεύει το δίκαιο, κανείς δεν μιλάει για την ισότητα. Όταν χάνεται η αγάπη, οι άνθρωποι μιλούν περί δικαίου και εννοούν την ισότητα. Όταν μαζί με την αγάπη εξαφανίζεται και το δίκαιο, οι άνθρωποι μιλούν περί ισότητας και εννοούν την ανηθικότητα. Δηλαδή, όταν εξαφανίζεται το ήθος το αντικαθιστά η ανηθικότητα. Από τον τάφο της αγάπης ξεφυτρώνει το δίκαιο, από τον τάφο του δικαίου ξεφυτρώνει ισότητα. ΠΗΓΗ