ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Κατά την Άγια Γραφή οι άγγελοι στέλνονται από το Θεό με μορφή ορατή (οι άγγελοι είναι αόρατα αγαθά πνεύματα κοντά στο, Θεό) σε σπουδαίες ιστορικές περιστάσεις, που πρόκειται να εκδηλωθεί ή να εκτελεσθεί κάποια μεγάλη θεία θέληση. Τη σχέση, τώρα, που έχουν οι άγγελοι με το Θεό και τους ανθρώπους, καθώς και την αποστολή τους, βλέπουμε επίσης μέσα στην Αγία Γραφή. Και ιδιαίτερα, στους Ψαλμούς 33, στίχ. 8 και 90, στίχ. 10-12, στη δε Καινή Διαθήκη, Ματθ. ιη' στίχ. 10, καθώς επίσης και στην προς Εβραίους επιστολή, κεφ. α' στίχ. 14, όπου ο συγγραφέας αναφωνεί: «οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;». Δηλαδή, δεν είναι όλοι οι άγγελοι πνεύματα υπηρετικά, τα όποια ενεργούν όχι από δική τους πρωτοβουλία, αλλά αποστέλλονται από το Θεό για να υπηρετήσουν εκείνους που μέλλουν να κληρονομήσουν την αιώνια ζωή;  Επικεφαλής των αγγελικών δυνάμεων είναι οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. Τον Μιχαήλ συναν...

Στην Αγία γραφή γίνεται συχνά λόγος για τους Αγγέλους. Αναφέρονται μάλιστα και τα ονόματα των Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ. Ο Ταξιάρχης των ουρανίων δυνάμεων Μιχαήλ παρουσιάζεται ως ευεργέτης και φιλόστοργος προστάτης των τέκνων του Θεού, σε πολλά σημεία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Αυτός πρωτοφανερώθηκε στον πατριάρχη Αβραάμ. Ύστερα στον Λωτ, όταν τον γλίτωσε αυτόν και τις θυγατέρες του, απ’ την θεόσταλτη φωτιά και την καταστροφή των Σοδόμων. Φάνηκε ύστερα στον πατριάρχη Ιακώβ, όταν τον γλίτωσε απ’ τον Ησαύ. Αυτός ήταν που προπορεύονταν όταν οι γιοι του Ισραήλ ελευθερώθηκαν απ’ την σκλαβιά των Αιγυπτίων. Αυτός και στον μάντη Βαλαάμ, όταν εκείνος πήγαινε να καταρασθεί τον ισραηλιτικό λαό. Αυτός θαυματούργησε στις Χώνες, κοντά στην εκκλησία και στο αγίασμα του, μ’ εκείνο το χώνεμα τόσων νερών των δύο ποταμών, που έκανε τους ειδωλολάτρες να φρενιάσουν. Και μέχρι σήμερα φαίνεται εκεί ο τόπος, όπου πέφτει το νερό, περνά κάτω απ’ την εκκλησία και βγαίνει λίγο πιο κάτω. Ο σ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Το σημερινό Ευαγγέλιο δέν αφορά μόνο στα θαύματα και στο έλεος του Θεού. Νομίζω ότι αφορά στήν ελπίδα πέρα από τήν ελπίδα. Στήν περίπτωση τής κόρης του Ιαείρου βλέπουμε ένα παιδί ήδη νεκρό. Όλοι το γνωρίζουν. Υπάρχει τέτοια βεβαιότητα ώστε όταν ο Υιός του Θεού γίνεται Υιός του Ανθρώπου, λέει: «Όχι! Αυτό το παιδί δεν έχει πεθάνει, αλλά κοιμάται», όλοι τον αντικρούουν: «Όχι αυτό το παιδί όντως έχει πεθάνει». Και τότε ο Χριστός με έναν λόγο δύναμης, αλλά με μια πράξη αγάπης καλεί και πάλι το παιδί στην επίγεια ζωή.  Δεν είναι αυτό -εκτός από ένα αληθινό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας μας -δεν είναι επίσης και μία αλληγορία, και μια ει...

(Περικοπὴ ἀπὸ λόγο τοῦ Θεοδωρήτου, Ἐπισκόπου Κύπρου, στὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο) «Ἄλλος, λοιπόν, τὸν πατέρα, τὸν τραβὰ ἀρπάζοντας τὸν ὡς βοηθό. Ἄλλος, ποῦ δικάζεται, τὸν προσκαλεῖ γιὰ συνήγορο. Ἄλλος, ποῦ πεινᾶ, τὸν παρακαλεῖ γιὰ τροφή, ὁ γυμνὸς τὸν παρακαλεῖ γιὰ ἔνδυμα. Ἄλλος, παρακαλώντας, τοῦ παίρνει ἀκόμη καὶ τὰ ροῦχα ποῦ φορεῖ. Ἄλλος, ποῦ πενθεῖ, τὸν ἔχει ἀνάγκη γιὰ παρηγοριά. Κάποιος ἄλλος τὸν τραβὰ νὰ ἐπισκεφθεῖ ἀσθενεῖς, ξένος του ζητεῖ καταφύγιο. Ἄλλος, πλησιάζοντας τὸν, κλαίει γιὰ κάποιο χρέος. Ἄλλος τὸν προσκαλεῖ γιὰ ἐπόπτη καὶ συμφιλιωτὴ μέσα στὸ σπίτι του, ἐπειδὴ ὑπάρχουν διχόνοιες. Ἡ χήρα φωνάζει δυνατά το «ἐλέησον» στὸν πατέρα. Ἄλλη θρηνεῖ γιὰ τὴν ὀρφάνια. Ὁ δοῦλος καταφεύγει στὴν ἀγάπη του, ὅταν κλαίει ἀπὸ τὴ σκληρότητα τοῦ κυρίου του. Ὁ πατέρας ἔχει κάθε ἡμέρα ἀναρίθμητες φροντίδες γιὰ τὰ προβλήματα τοῦ καθενός. Συλλαμβάνεται κάποιος βίαια; τότε ὁ πατέρας γίνεται συνήγορος. Πείνα μεγάλη βασανίζει τοὺς ἀνθρώπους; ἀμέσως τότε ὁ συνήγορος γίνεται τροφοδότης. Ε...

  ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου ή εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου μάρτυρα μοναχού. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου, και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα, χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο, με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. 'Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε νά θυσιάσει στα είδωλα. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε νά το κάνει, πρόσταξε πρώτα νά τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα, κι έπειτα νά τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. 'Έτσι κι έγινε. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες, του έκοψαν Το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για νά το φάνε τα σκυλιά. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και Το σήκωσαν. Το άλειψαν με μύρα, το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σ...

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (Λίβυος)  Πριν πράξουμε το σωστό κάναμε δεκάδες λάθη. Πριν πούμε ευχαριστώ ξεχάσαμε πολλές φορές τους ευεργέτες μας. Πριν φωνάξουμε «δόξα σοι ο Θεός», χαθήκαμε σε δεκάδες οδυνηρά «γιατί», και πριν δοξολογήσουμε, βραχνιάσαμε στην γκρίνια. Γι αυτό, μην πετροβολάμε ως άχρηστο τον εαυτό μας. Είναι αυτός που μας χαρίζει τις όμορφες και άσχημες στιγμές. Μην θες πάντα να είναι στα καλύτερα του. Επέτρεψε του και το λάθος. Ξέρεις τι γλύκα έχει η συγχώρεση του εαυτού μας; Ρωτάς, θα με συγχωρέσει ο Θεός; Σε ρωτώ, εσύ συγχωρείς τον εαυτό σου; Μην κλέβεις το οξυγόνο της Χάρις του Θεού. Άσε να πάρεις και καμιά ανάσα. Παύσε να ζητάς πάντα το τέλειο σε όλα, το αψεγάδιαστο και ατσαλάκωτο. Η ειρήνη θα έρθει μέσα σου, όταν αποδεχθείς αυτό που είσαι και εκείνο που μπορείς να γίνεις. Και ξέρεις κάτι; ο Θεός κάνει όνειρα για μας, που εμείς τα μετατρέπουμε σε εφιάλτες. Εσύ μπορεί να μην πιστεύεις στο Θεό, αλλά Εκείνος πιστεύει πολύ σε εσένα. Επέτρεψε στον ...

  Αφιέρωμα της Χριστιανικής Αδελφότητας «ΕΛΕΗΜΩΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ» για την Εθνική Επέτειο και την εορτή της Αγίας Σκέπης Με αισθήματα εθνικής υπερηφάνειας και βαθιάς πίστης, η Χριστιανική Αδελφότητα «ΕΛΕΗΜΩΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ» πραγματοποίησε την Τρίτη 20 Οκτωβρίου, στην αίθουσά της, επί της οδού Στουρνάρα 11, αφιέρωμα στην Εθνική Επέτειο και στην εορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Σκοπός της εκδήλωσης ήταν να αναδειχθεί η άρρηκτη σχέση της Ορθόδοξης πίστης με την ιστορική πορεία του Έθνους μας και, κυρίως, να αφυπνιστεί η συνείδηση των Χριστιανών ως προς την ανάγκη της έμπρακτης ευγνωμοσύνης προς τον Θεό και την Παναγία μας για τις ευεργεσίες και την προστασία τους. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο ιστορικό παράδειγμα της Απελευθέρωσης της Αθήνας από τη γερμανική Κατοχή, τον Οκτώβριο του 1944. Τότε, μέσα στη χαρά της ελευθερίας και στην ανακούφιση έπειτα από τα δεινά της σκλαβιάς, οι ναοί γέμισαν από πιστούς που προσήλθαν για να ευχαριστήσουν τον Θεό και να δοξολογήσουν το άγιο Όνομά Του...

Τα ονόματα των Αγίων Ματρύρων είναι: Ιέρων, Νίκανδρος, Ησύχιος, Βαράχος (ή Βαράχιος), Μαξιμιανός, Καλλίνικος, Ξαντικός (ή Ξανθιάς), Αθανάσιος, Θεόδωρος, Δουκίτιος, Ευγένιος, Θεόφιλος, Ουαλέριος, Θεόδοτος, Καλλίμαχος, Ιλάριος, Γιγάντιος, Λογγίνος, Θεμέλιος, Ευτύχιος, Διόδοτος, Καστρίκιος, Θεαγένης, Μάμας, Νίκων, Θεόδουλος, Βοστρύκιος (ή Ουστρίχιος), Ουΐκτωρ, Δωρόθεος, Κλαυδιανός, Επιφάνιος, Ανίκητος και άλλος Ιέρων. Ο πρώτος απ' αυτούς, ο Ιέρων, ήταν από τα Τύανα της Καππαδοκίας. Ο πατέρας του πέθανε γρήγορα και την ανατροφή του, καθώς και των δύο αδελφών του, Ματρωνιανού και Αντωνίου, ανέλαβε εξ ολοκλήρου η μητέρα τους Στρατονίκη. Παρ' όλο που ο Ιέρων πήρε αρκετή μόρφωση, ασχολήθηκε με το γεωργικό επάγγελμα. Οι ειδωλολάτρες τέτοιες ενασχολήσεις τις θεωρούσαν υποτιμητικές. Αλλά οι χριστιανοί ήξεραν ότι ο Χριστός δεν απαξίωσε τον ιδρώτα του ταπεινού εργάτη. Και ότι κάθε τίμια εργασία είναι αρετή και μόνο η αργία, πού φέρνει την αμαρτία, αποτελεί για τον άνθρωπο στί...

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας) «Εγώ γαρ έγνων δύναμιν εξελθούσαν απ’ εμού»     Η φιλάνθρωπη συμπεριφορά του Χριστού και τα θαυμαστά έργα που επιτελούσε γρήγορα διαδίδονταν στο λαό. Όταν π.χ. πήγε στο τελωνείο του Ματθαίου και του ζήτησε να τον ακολουθήσει, το γεγονός αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση και διαφημίσθηκε (Ματθ. 9,9). Επίσης, όταν συγχώρησε την αμαρτωλή γυναίκα λέγοντας «αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ» (Λουκ. 7,47), δηλαδή «συγχωρούνται οι πολλές αμαρτίες της, γιατί αγάπησε πολύ»· το συμβάν αυτό προξένησε μεγάλη εντύπωση. Η ακόμη η πραγματικότητα πως ο Χριστός ποτέ δεν έδιωξε αμαρτωλό ούτε μίλησε άσχημα σε κάποιον που Του ζήτησε βοήθεια, ήταν κάτι που το ήξεραν πολλοί. Αυτά τα είχε ακούσει και μία γυναίκα που έπασχε δώδεκα ολόκληρα χρόνια από μία ακατάσχετη αιμορραγία. Επειδή όμως φοβόταν να πάει ευθέως να το ζητήσει απ’ το Χριστό, πήγε κρυφά και ακούμπησε στην άκρη του ιματίου Του κι έγινε καλά. Βγήκε τότε δύ...