ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Τα Σαλπίσματα Ορθοδοξίας παρουσίασαν απόσπασμα από το βιβλίο: "Το Γεροντικό της Παναγίας-Η διάσωση της Παναγίας από επιδημία" Στα πλαίσια των Ιερών Παρακλήσεων του Δεκαπενταύγουστου στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Τρικάλων copyright 2022 Created by Salpismata Orthodoxias

    Σήμερα, 15 Αυγούστου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την Κοίμηση της Παναγίας. Στη θρησκευτική γλώσσα το θάνατο των αγίων δεν τον λένε τελευτή, αλλά τον λένε Κοίμηση, για την μακαριότητα που έχει η λέξη και για δείξουνε πως δεν πεθάνανε αλλά πως κοιμούνται γλυκά, κατά τα λόγια που είπε ο Χριστός στους μαθητάδες του για τον Λάζαρο : «Λάζαρος  ο φίλος ημών κεκοίμηται» (Ιω. ία 11), και στους συγγενείς της κόρης του αρχισυναγώγου, που έκλεγε και οδυρότανε : «τι θορυβείσθε και κλαιετε; το παιδιον ουκ απέθανεν, αλλά καθεύδει» (Μαρκ. ε 39). Υστερώτερα οι Χριστιανοί λέγανε και για τους πεθαμένους ανθρώπους πως κοιμηθήκανε : « εκοιμήθη ο δούλος του Θεού τάδε ».      Για την κοίμηση της Παναγίας δεν γράφει τίποτα το Ευαγγέλιο, γράφει μονάχα για τη Γέννησή της και τον Ευαγγελισμό. Τα της Κοιμήσεως τα γνωρίζουμε από την αγία Παράδοση, κατά την οποία την Παναγία την επήρε μετά την Ανάσταση ο απόστολος Ιωάννης, όπως του παράγγε...

  Ἀκούσατε σήμερα τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα περι του πλούσιου νεανίσκου, ὃ ὅποιος δὲν ἤθελε νὰ μοιράσει τὴν περιουσία του γιὰ νὰ γίνει κληρονόμος της Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Τότε ὃ Κύριος εἶπε στους μαθητές του ὅτι εἶναι πιὸ εὔκολο νὰ περάσει καμήλα απο βελονότρυπα παρὰ νὰ μπεΐ πλούσιος στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Πρὶν δώσουμε ἑρμηνεία γιὰ τὸν λόγο ποῦ εἶπε ὄ Χριστος στὸν πλούσιο νεανίσκο, ἀκουστὲ τί λεει ὸ ἀπόστολος Ἰάκωβος γιὰ τοὺς πλούσιους" «'Ἄγε νῦν οἴ πλουσιοι, κλαύσατε ὁλολύζοντες ἐπὶ ταῖς ταλαιπωρίαις ὑμῶν ταῖς ἐπερχομέναις. ὃ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν σητόβρωτα γέγονεν, ὃ χρυσος υμῶν καὶ ὃ ἄργυρος κατίωται, καὶ ὃ ἰὸς αὐτῶν εἰς μαρτύριον ὑμϊν ἐσται καὶ φάγεται τὰς σάρκας ὑμῶν. ως πῦρ ἔθησαυρισατε ἐν ἔσχαταις ἥμεραις. ἰδοὺ ὃ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν ἄμησαντων τὰς χώρας ὑμῶν ὄ απεστερημενος ἂφ' ὑμῶν κράζει, καὶ ἀϊ βοαὶ τῶν θερισάντων εἰς τὰ ὦτα Κυρίου Σαβαὼθ εἴσεληλυθασιν.ἔτρυφησατε ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἔσπαταλησ...

Έλεγε ο Ιωσήφ ο Κατουνακιώτης, ο σοφός και μεγάλος βιαστής όλων των αισθήσεων, ο οποίος αποδήμησε στις αιώνιες μονές των δικαίων στις 15 Αυγούστου 1959: «Εάν βιασθήτε, θα ιδήτε πόσον μας αγαπά η Παναγία μας.  Με αγάπη προς την Παναγία περισσότερο αποκτά ο χριστιανός νήψιν και θεωρίαν, παρά με άλλους αγώνες. Μάνα μου, φωνάζεις, Παναγία μου, σώσον με, ότι χάνομαι, εάν με αφήσης!  -Κύριε Θεέ μου, ελέησον με, δια της Παναχράντου Σου Μητρός και πάντων Σου των Αγίων. Και όταν τοιαύτα λέγοντες, βλέπεις αγάπην πολλήν, όπου θέλεις να καταφιλής συνεχώς την εικόνα.  Αυτό είναι σημείον, ότι σου ανταποδίδει τον ασπασμόν.  Εγώ δεν ημπορώ να ασπασθώ μίαν φοράν την εικόνα της Παναγίας και να χωρήσω…  Και πρέπει να είμαι μόνος.  Διότι θέλω ώρες να την ασπάζομαι.  Και κάτι ζώσαν πνοήν γεμίζει μέσα η ψυχή μου και γεμίζω χάριν και δεν με αφήνει να φύγω. Μίαν εσπέραν, ασπαζόμενος την εικόνα Της, εκουράσθην.  Και καθήσας εις το στασίδι ύπνωσα μικρόν. ...

«Η νοερά προσευχή γίνεται μόνο από εκείνον που έχει αποσπάσει την χάρι του Θεού. Δεν πρέπει να γίνεται με τη σκέψη, «να τη μάθω, να την καταφέρω, να τη φθάσω», γιατί μπορεί να οδηγηθούμε στον εγωισμό και στην υπερηφάνεια. Χρειάζεται πείρα, λαχτάρα, αλλά και σύνεση, προσοχή και φρόνηση, για να είναι η προσευχή καθαρή και θεάρεστη. Ένας λογισμός, «είμαι προχωρημένος», τα χαλάει όλα. Τι να υπερηφανευθούμε; Δεν έχομε τίποτα δικό μας. Αυτά τα θέματα είναι λεπτά. Να προσεύχεσθε χωρίς να σχηματίζετε στο νου σας εικόνες. Να μη φαντάζεσθε τον Χριστό. Οι Πατέρες ετόνιζαν το ανεικόνιστον στην προσευχή. Με την εικόνα υπάρχει το ευόλισθον, διότι ενδέχεται στην εικόνα να παρεμβληθεί άλλη εικόνα. Ενδέχεται και ο πονηρός να κάνει παρεμβολές και να χάσομε την χάρι. Η ευχή να γίνεται μέσα μας με το νου και όχι με τα χείλη, για να μη δημιουργείται διάσπαση και ο νους να πηγαίνει από δω κι από κει. Με έναν απαλό τρόπο εμείς να βάλομε στο νου μας τον Χριστό, λέγοντας απαλά απαλά: «Κύριε Ιησ...

  “Πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ, ἡ ἱερὰ καὶ εὐκλεής, Παρθένε μνήμη Σου, πάντας συνηγάγετο, πρὸς εὐφροσύνην τοὺς πιστούς, ἐξαρχούσης Μαριάμ, μετὰ χορῶν καὶ τυμπάνων, τῷ Σῷ ᾄδοντας Μονογενεῖ· Ἐνδόξως ὅτι δεδόξασται”

 Τα Σαλπίσματα Ορθοδοξίας παρουσίασαν απόσπασμα από το βιβλίο Γεροντικό της Παναγίας "Η Ανάσταση του νέου από την Παναγία" Copyright 2022 Salpismata Orthodoxias

Του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού Ε΄ ΜΕΡΟΣ   Μετά ταύτα η αγία Παρθένος τους ευλόγησε για μίαν ακόμη φοράν και η καρδία της επλήσθη θείας παρηγορίας. Και ιδού, έλαβε χώραν η μεγαλειώδης και θαυμαστή άφιξις Χριστού του υιού και Θεού αυτής, συνοδευομένου από αναρίθμητες στρατιές αγγέλων και αρχαγγέλων, καθώς και από άλλα τάγματα, Σεραφίμ, Χερουβίμ και Θρόνους⋅ όλοι οι άγγελοι παρίσταντο ενώπιον του Κυρίου μετά φόβου, καθ’ όσον «όπου βασιλέως  παρουσία, και η τάξις παραγίγνεται». Η υπεραγία Θεοτόκος εγνώριζε όλα αυτά εκ των προτέρων, τα προσδοκούσε με ακράδαντον ελπίδα⋅ για τούτο έλεγε: «πιστεύω ότι όλες οι προς εμέ υποσχέσεις σου θα πραγματοποιηθούν». Ακολούθως είδαν και οι άγιοι Απόστολοι εμφανώς, είδαν έκπληκτοι την θεϊκήν του δόξαν, ο καθείς βέβαια αναλόγως της δυνατότητος αυτού. Η παρούσα έλευσις του Κυρίου ήταν μεγαλοπρεπεστέρα και φοβερωτέρα της πρώτης, καθ’ ότι τώρα ενεφανίσθη λαμπρότερος της αστραπής, αλλά και της επί του Θαβώρ Μεταμορφώσεώς του, εις την οποίαν ...

Αρχιμανδρίτου Φωτίου Ιωακείμ «Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω, ίνα έχω ζωήν αιώνιον;»   Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί εν Κυρίω αδελφοί, περιέχει υψηλή ηθική διδασκαλία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού για τη χριστιανική τελειότητα. Αν ανατρέξουμε και στην αμέσως προηγούμενη συνάφεια του κειμένου, θα διαπιστώσουμε ότι ο Κύριος μας οδηγεί στην τελειότητα τούτη κλιμακωτά, σταδιακά. Εκεί λοιπόν (στην περικοπή της προηγουμένης Κυριακής) ο Χριστός αναφέρθηκε, παραβολικά και ευθέως, στην αναγκαιότητα να συγχωρούμε τους άλλους από την καρδιά μας, για ο,τι τυχόν μας αδίκησαν η λύπησαν. Κατόπιν τόνισε τη σημασία της σωφροσύνης στην έγγαμη ζωή και ανέδειξε το ύψος της εν Χριστώ αγαμίας. Στη συνέχεια, με την αφορμή της ευλογίας κάποιων αθώων βρεφών, ο Κύριος τόνισε τη σημασία της απόκτησης της πνευματικής νηπιότητας, το να καταστούμε δηλαδή σταδιακά με τον πνευματικό μας αγώνα, τέλειοι μεν στον νου, στη διάκριση δηλαδή του καλού και του κακού, αλλά νήπιοι εν Χριστώ στην καρ...

   Στην Καλύβα «Κοίμησις της Θεοτόκου», στα Κατουνάκια, κατά το 1930, στην εορτή της Κοίμησης της Παναγίας (15 Αυγούστου) και στην πανηγυρική παννυχίδα είχαν για μάγειρα το μοναχό Παΐσιο, στον οποίο παρέδωσαν τα ψάρια, για να παρασκευάσει το εόρτιο γεύμα. Τα ψάρια με κάθε δυαντή οικονομία έφταναν με βία για 25-30 πανηγυριστές.  Από ευλάβεια στο πρόσωπο της Παναγίας είχαν έλθει πολλοί ασκητές στην πανήγυρη, διότι το Άγιον Όρος είχε πολλούς μοναχούς. Ο Γέρων Παΐσιος, όταν είδε ότι τα ψάρια ήσαν ολιγάριθμα και ανεπαρκή, απελπίστηκε.  Του είπαν δε οι γεροντάδες ότι το φαγητό πρέπει να φθάσει για 100 αδελφούς. Τότε ο πατήρ Παΐσιος είπε: -Δε μου λέτε, γεροντάδες μου, πως θα ταΐσω τόσο κόσμο; Τι να τους δώσω να φάνε; Χριστός είμαι εγώ να πολλαπλασιάσω τα ψάρια; Γεροντάδες μου, να σας πω και τούτο: του χρόνου δε θα είμαι μάγειρας ούτε και στο πανηγύρι θα έλθω.  Κανονίσετε την πορεία σας έγκαιρα να βρείτε μάγειρα.  «Τούτο δε είπεν ουκ εξ εαυτού, αλλά κατ...