ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Τα  "ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" παρουσιάζουν ένα ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΣΤA ΘΑΥΜΑΤΑ  ΤΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ Από το βιβλίο "ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ" copyrighy 2022 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blo gspot.com/

Ιωάννης ο Γεωμέτρης Η Μητέρα του Θεού λοιπόν έδειξε στους Αποστόλους, που ήδη το γνώριζαν, το σύμβολο της αναχωρήσεώς της, το φοίνικα, τους μετέδωσε επίσης ευλογία και ανάλογη παρηγοριά και αφού τους μίλησε για την έξοδό της και τους προθυμοποίησε για το κήρυγμα, τους είπε με λίγα λόγια ολόκληρη την οικονομία της αποστολής τους. Έπειτα ασπάσθηκε τον Πέτρο και τους άλλους Αποστόλους, “χαίρετε”, λέγοντας, “τέκνα και φίλοι και μαθηταί του Υιού και Θεού μου και να αισθάνεστε ευτυχείς, που αξιωθήκατε τέτοιο δάσκαλο και Δεσπότη και να υπηρετείτε τέτοια μυστήρια και να μετέχετε των διωγμών και των παθημάτων του, για να γίνετε κοινωνοί της δόξας και της Βασιλείας Του”. Αφού τους μίλησε για τα τελευταία γεγονότα, τους ζήτησε να ψάλλουν τους επιτάφιους ύμνους, ενώ Εκείνη άρχισε τις προς τον Θεό ευχαριστίες της. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «Σε ευλογώ”, έλεγε, “Δέσποτα και Θεέ και Υιέ του Θεού του προανάρχου σου Πατρός και δικέ μου υιέ, της δούλης σου, για την φιλανθρωπία σου. Σε ε...

      Κάποτε, ενώ ο Γέροντας (Παΐσιος της Παναγούδας) ευχόταν κατά τη συνήθειά του κάνοντας κομποσχοίνι, είχε θεία επίσκεψη.  Ενώ βρισκόταν στο κελλί του κι ευχόταν, ξαφνικά άκουσε στο διάδρομο κάτι σαν πατήματα.  Πήγε στην πόρτα του κελλιού του και κοίταξε στο διάδρομο  που βλέπει προς την Εκκλησία.  Αντικρυσε τότε την Παναγία μας, «η Οποία περπατούσε σαν Βασίλισσα», όπως έλεγε ο Γέροντας, «και όλα επάνω Της είχαν ανείπωτη βασιλική αρχοντιά.  Όταν Εκείνη έφθασε μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας, έστριψε και κατευθύνθηκε προς τα μέσα.  Πίσω Της ακολουθούσε ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.  Αφού μπήκαν και οι δυό στο εκκλησάκι, χάθηκαν, αφήνοντας εκεί μέσα ένα γαλαζόλευκο φως, το οποίον έμεινε για λίγη ώρα και μετά σιγά-σιγά διαλύθηκε».  Η ψυχή του Γέροντα πλημμύρισε τότε από ευγνωμοσύνη και ταπείνοφροσυνη.  Έκλαιγε, που η Παναγία μας τον επισκέφτηκε, αν και ο ίδιος αισθανόταν, και έλεγε, ότι «ήταν ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος στον κό...

  (Ματθ. 18, 23-35) Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός, καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Συχνὰ οἱ ἄνθρωποι ταλαιπωροῦνται ἀπὸ τὸ ἐρώτημα:  πῶς μπορεῖ κάποιος νὰ σωθεῖ;  Καὶ βρίσκουμε σ’ αὐτὸ τὸ ἐδάφιο τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως σὲ μιὰ ὁλοκληρη σειρὰ ἀπὸ ἄλλα, μιὰ τόσο ἁπλὴ καὶ συγκεκριμένη ἀπάντηση. Ἡ σωτηρία σας βρίσκεται στὰ χέρια σας:  συγχωρῆστε – καὶ θὰ συγχωρηθεῖτε . Καὶ τήν στιγμή ποὺ θὰ ἔχετε συγχωρηθεῖ, σημαίνει ὅτι ἡ αἰώνια ζωὴ εἶναι ἀνοιχτὴ γιὰ σᾶς. Στὸ  σημερινὸ Εὐαγγέλιο  ὁ Χριστός μᾶς μιλάει γιὰ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ ὄφειλε ἕνα τεράστιο χρηματικὸ ποσὸ στὸν κύριό του ἀλλὰ δὲν εἶχε τὰ μέσα νὰ τοῦ τὸ ξεπληρώσει κι ὁ κύριος τοῦ τά διέγραψε ὅλα γιατὶ τὸν λυπήθηκε. Φεύγοντας αὐτός ὁ ἄνθρωπος συνάντησε κάποιον ὁ ὁποῖος τοῦ χρωστοῦσε ἕνα μικρὸ χρηματικὸ ποσό, κι ἄρχισε νὰ ἀπαιτεῖ τὴν πληρωμή του χωρίς ἔλεος.  Ἀκούγοντας αὐτὸ ὁ κύριός του, εἶπε: Ἐγώ σοῦ συγχώρησα ἕνα τεράστιο χρέος, πῶς μπορεῖς ἐσὺ νὰ μὴν συγχωρεῖς στὸν ὀφειλέτη σου αὐτὴ τὴν μικρὴ ὀφειλή; Μὲ τὸν ἴ...

Του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού Δ΄ ΜΕΡΟΣ   Απεχαιρέτισε τον Πέτρον και τον Παύλον καθώς και όλους τους λοιπούς, λέγοντας προς αυτούς: «Χαίρετε τέκνα, φίλοι και μαθηταί του υιού και Θεού μου. Είσθε μακάριοι, που έχετε κριθή άξιοι να γίνετε μαθηταί του ευλογητού και ενδόξου Κυρίου και Δεσπότου, ο οποίος σας ενεπιστεύθη την διακονίαν τοιούτων μεγίστων μυστηρίων και σας εξέλεξε συμμετόχους των διωγμών και των Παθών αυτού, για να σας αξιώση να γίνετε κοινωνοί και της δόξης και Βασιλείας του όπως σας το υπεσχέθη και το οικονόμησε ο ίδιος, ο Βασιλεύς της δόξης». Τους εξέθεσε δε μίαν τοιαύτην ευλογημένην διδασκαλίαν ανάλογον του ύψους της δόξης της και αφού ώρισε τις τελευταίες λεπτομέρειες σχετικώς με την κηδείαν και την ταφήν της, ύψωσε τα χέρια εις τον ουρανόν και ήρχισε να ευχαριστή τον Κύριον ως εξής: »Ευλογώ σε, τον Βασιλέα του παντός και μονογενή Υιόν του ανάρχου Πατρός, τον αληθινόν Θεόν εκ Θεού αληθινού, διότι ευδόκησες, ευαρεστών τον Πατέρα δι’ άφατον φιλανθρωπίαν ...

Πήρε τηλέφωνο τη νύχτα ένας Χριστιανός το Άγιο Πορφύριο, γιατί ήτανε άρρωστος πολύ. Και δεν μπορούσε. Τον πήρε απ’ την Αθήνα, εκεί στον Ωρωπό και λέει: – Γέροντα, υποφέρω. Δυσκολεύομαι. Πεθαίνω. Χάνομαι. Και του λέει: – Δίπλα σου είναι ο Άγιος Νεκτάριος. Κοιτάζει, δίπλα του ήταν το εικόνισμα. – Αυτόν παρακάλεσε, να σε κάνει καλά. Κι έκλεισε το τηλέφωνο και παρακάλεσε ο άνθρωπος τον Άγιο Νεκτάριο και έγινε αμέσως καλά! Ο Γέροντας Πορφύριος λοιπόν, τον υπεραγαπούσε τον Άγιο. Άλλωστε οι Άγιοι αγαπά ο ένας τον άλλον κι έχουνε ενότητα κι έχουνε στοργή, και βοηθάνε προπαντός εμάς τους ανθρώπους που έχουμε ανάγκη. Γέροντας Ανανίας Κουστένης από το βιβλίο του: ”Λόγοι για τον Άγιο Νεκτάριο” τόμος Β’, των Εκδόσεων ”Ακτή” ΠΗΓΗ

Γεθσημανή-Ο Τάφος της Παναγίας/The Tomb of the Virgin Mary in Gethsemane/Επεισ. 22/Episode 22 Άγιοι Τόποι: Εκεί όπου έστησαν οι άχραντοι πόδες του Κυρίου Γεθσημανή - Ο Τάφος της Παναγίας και η Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Ιεροσολυμίτισσας. 🎙️Στην εκπομπή φιλοξενείται ο Ιερομόναχος π.Ευφρόσυνος, Φύλακας του Τάφου της Παναγίας μας. Η συνέντευξη ( 09:12 – 35:58 ) πραγματοποιήθηκε για την εκπομπή Άγιοι Τόποι: Εκεί όπου έστησαν οι άχραντοι πόδες του Κυρίου, από τον κ. Γεώργιο Αλβανό, τ. Λαμπαδάριο του Πανίερου Ναού της Αναστάσεως του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα και τ. Καθηγητού Βυζαντινής Μουσικής στην Πατριαρχική Σχολή Σιών Ιεροσολύμων. 🎼Στην εκπομπή ακούγεται ύμνος που η ηχογράφηση του έγινε εθελοντικά και αποκλειστικά για αυτήν εδώ την εκπομπή. Ψάλλει ο Άρχων Πρωτονοτάριος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Γενεσίου της Θεοτόκου Ηρακλείου κ. Ιωάννης Τσερεβελάκης. Ισοκρατεί ο Δομέστικος κ. Γεώργιος Γερακιανάκης. ( 06:08 - 07:57 )Καταβασία Κ...

Του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού Γ΄ ΜΕΡΟΣ Οι δε εκεί συγκεντρωμένοι πιστοί, αισθανόμενοι ότι εγγίζει η ώρα της εκδημίας της μητρός αυτών Παναγίας Παρθένου, εξέσπασαν εις λυγμούς. Έπεσαν εις το έδαφος και την ικέτευαν να μη τους αφήση ορφανούς.  Εάν όμως ήταν αναπόφευκτος η αναχώρησίς της από τον κόσμον αυτόν, να τους συνοδεύη εις το εξής με την Χάριν και τις πρεσβείες της. Η αγία Θεοτόκος ήνοιξε τότε το αμόλυντον καί  καθαρώτατον στόμα της και τους είπε: «Η ευδοκία του Υιού και Θεού μου επ’ εμέ⋅ «ούτός μου Θεός και δοξάσω αυτόν⋅ Θεός του Πατρός μου και υψώσω αυτόν» ( Εξοδ. ιε , 2). Αυτός είναι ο Υιός μου, ο οποίος κατά σάρκα εγεννήθη από εμέ, όμως πατήρ αυτού είναι ο Θεός, ο και της μητρός αυτού δημιουργός. Για τούτο ποθώ να πορευθώ προς αυτόν, ο οποίος χορηγεί εις πάντας το είναι και την ζωήν. Παρ’ όλον δε που θα υπάγω εκεί πλησίον του, δεν θα παύσω να παρακαλώ και να πρεσβεύω υπέρ υμών και υπέρ πάντων των χριστιανών και του κόσμου παντός, ούτως ώστε ο φιλάνθρω...

    Όσοι έτυχε να παρευρεθείτε σε τράπεζα μίας Αγιορείτικης Μονής θα παρακολουθήσατε τη λεγομένη Ύψωση (του άρτου) της Παναγίας. Θα δώσουμε μια εξήγηση αυτής της ακολουθίας. Ο άρτος της Παναγίας είναι μια τριγωνική μερίδα άρτου που κόβεται από ένα πρόσφορο και υψώνεται προς τιμή της Θεοτόκου. Ποιός κάνει την ύψωση; Σύμφωνα με τη λειτουργική παράδοση κατά το τέλος της τράπεζας ο τραπεζάρης της μονής. Τα παλαιά τυπικά και Ωρολόγια γράφουν ότι την ύψωση κάνει ο «ταχθείς αδελφός» η ο «ταχθείς μοναχός» η ο «μέλλων υψώσαι την Παναγίαν» η «παρά του εις τούτο τεταγμένου μοναχού» (Άγιος Μάρκος Εφέσου). Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης αναφέρει ότι την ύψωση κάνει «ο αναγνούς και τα πνευματικά διακονήσας τοις αδελφοίς», δηλ. ο αναγνώστης του λόγου προς πνευματική οικοδομή των μοναχών και προσκυνητών. Σε καμιά περίπτωση δεν αναφέρεται ότι την κάνει ο ηγούμενος η ο εφημέριος της Μονής. Αυτοί παρακολουθούν. Όταν γίνεται η ύψωση λέγεται το «Μέγα το όνομα της αγίας Τριάδος»,το «Παναγία...

Γέροντας Εφραίμ   Αρχιμ. Προηγούμενος Ιεράς Μονής Φιλοθέου Κάθε φορά που εορτάζουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου είναι σαν να έχουμε Πάσχα· το Πάσχα του καλοκαιριού. Πάσχα μας ετοιμάζει η Κυρία Θεοτόκος. Διάβαση ένδοξη «εκ του θανάτου εις την ζωήν». Δεύτερο Πάσχα, άγιο, άμωμο, ζωοποιό για το ανθρώπινο γένος, γιατί πράγματι σήμερα «νενίκηνται της φύσεως οι όροι». «Πως η πηγή της ζωής πηγαίνει προς την ζωή περνώντας από τον θάνατο!», αναφωνεί ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Ο θάνατος της «ζωαρχικής Μητρός» του Κυρίου υπερβαίνει την έννοια του θανάτου, ώστε δεν ονομάζεται καν θάνατος, αλλά «κοίμησις» και «θεία μετάστασις» και εκδημία η ενδημία προς τον Κύριο. Και αν ακόμη λεχθεί θάνατος, όμως είναι θάνατος ζωηφόρος, αφού μεταβιβάζει σε ουράνια και αθάνατη ζωή. Η μετάσταση της Θεοτόκου ως ένα γεγονός αναμφισβήτητο, που διασώθηκε από την ιερά Παράδοση, έχει ενσωματωθεί στην διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και δεν έχει σχέση με τις ευσεβιστικές δοξασίες των Δυτικών περί ασ...