ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Η Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχερνώ εορτάζει την 1η Οκτωβρίου όπου και το βιογραφικό σημείωμα. Η Εκκλησία της Ελλάδος όμως, την έχει μεταθέσει στις 28 Οκτωβρίου, όπου η Ελλάδα γιορτάζει το μεγάλο γεγονός της διασώσεως και απελευθερώσεως της από τον Ιταλογερμανικό ζυγό. Την Ακολουθία που ψάλλεται αυτή την ημέρα την έγραψε ο Αγιορείτης Μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης και εγκρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 21 Οκτωβρίου 1952 μ.Χ. όπου και αποφασίστηκε ο συνεορτασμός της εορτής της Αγίας Σκέπης και της Εθνικής επετείου του «ΟΧΙ» (Συνοδικές Εγκύκλιοι, Τόμος Β', Αθήνα 1956, σελ. 649). ΠΗΓΗ

  Με την Ελληνική κοινότητα στην Αυστραλία εόρτασε ο π. Νικόλαος Δαλαγιώργος την Επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1940. Και παρότι στην Ελλάδα η καρδιά χτυπάει στην Θεσσαλονίκη, στην Μελβούρνη της Αυστραλίας χτυπάει στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Mooney Pods όπου για πρώτη φορά διοργανώθηκε ένα Ελληνικό Φεστιβάλ όπου ένωσε την ομογένεια. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε η καθιερωμένη Δοξολογία επί τη απελευθέρωση της Ελλάδας όπου παρευρέθηκε η ομογένεια, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας της Μελβούρνης κος Βασίλης Παπαστεργιαδης, ο πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ένωσης Αυστραλίας κος Δημήτριος Μηνάς, καθώς και οι Πρόεδροι Σωματείων και Συλλόγων της Ομογένειας. Στο κήρυγμα του ο π. Νικόλαος αναφέρθηκε στην Ευαγγελική Περικοπή αναφέροντας χαρακτηριστικά: " Είμαι χαρούμενος και περήφανος που βλέπω την ομογένεια ενωμένη κάτω από την σκέπη της Εκκλησίας... αυτό να μην το αφήσετε ποτέ... αυτή η πίστη σας, αυτή η αγάπη σας για την Εκκλησία να είναι αυτό που θα ζωντανε...

Διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τον Ελληνικό λαό (28-10-1940) Προς τον ελληνικόν λαόν, Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι επεδείξαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην, προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες μου εζήτησεν σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν, την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τα ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέ...

Του Αρχιφύλακα-Κληρικού Δαλαγιώργου Νικολάου Η Εκκλησία ήταν πάντοτε επικεφαλής των εθνικών αγώνων, όπως ο Μακεδονικός Αγώνας της περιόδου 1860-1912, οπότε διακρίνεται ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ο Μεγαλοπρεπής και οι συνεργάτες του επίσκοποι στην Μακεδονία κατά την πλέον κρίσιμη φάση του Μακεδονικού Αγώνος Χρυσόστομος Καλαφάτης, ο μετέπειτα ιεροεθνομάρτυς Σμύρνης, στην Δράμα, Γερμανός Καραβαγγέλης στην Καστοριά, Θεοδώρητος Βασματζίδης στο Νευροκόπι , Ιωακείμ Φορόπουλος στην Πελαγονία , Φώτιος Κορυτσάς, Γρηγόριος Ζερβουδάκης στις Σέρρες κ.α. Αυτοί και οι διάδοχοί τους ακολούθησαν τους παλμούς και τα οράματα της Μεγάλης Ιδέας και συνετήρησαν σε χαλεπούς καιρούς την χριστιανική πίστη και την εθνική συνείδηση. Μαζί με αυτούς και οι ταπεινοί και ανώνυμοι στρατιωτικοί ιερείς των βαλκανικών πολέμων και της μικρασιατικής εκστρατείας με κορυφαία τραγική και άγια προσωπικότητα τον Χρυσόστομο Σμύρνης αλλά και των Κυδωνίων Γεράσιμο, τον...

  « Λουσθήτε και καθαρισθήτε, διώξτε την πονηρία από τις ψυχές σας . μάθετε να κάνετε το καλό» ( Ησ. 1, 16-17 ). Και ποίο είναι το καλό που προστάζεις; «Βοηθείστε τον ορφανό και δώστε στην χήρα το δίκιο της». Δεν δίνει βαρειές εντολές, αλλά διατάζει όσα και η ανθρώπινη φύσις υποδεικνύει, ότι δηλαδή η γυναίκα χρειάζεται ευσπλαχνία. «Και ελάτε να κουβεντιάσουμε, λέγει ο Κύριος» ( Ησ. 1,18 ). Κάνετε κάτι μικρό κι εγώ θα προσθέσω το υπόλοιπο δώστε μου το λίγο κι εγώ θα σας χαρίσω το όλο. «Ελάτε». Και που να έλθουμε; Σε μένα που ερεθίσατε, που εξωργίσατε, σε μένα που είπα? «Δεν σας ακούω», για να φοβηθήτε την απειλή μου και με την μετάνοιά σας να διώξετε την οργή μου. Ελάτε προς εμένα που δεν σας ακούω, για να σας ακούσω. Και τι θα μου προσφέρης; Τέλεια θεραπεία, που δεν αφήνει ίχνος, δεν αφήνει σημάδι, δεν αφήνει ουλή. «Ελάτε να συζητήσουμε, λέει ο Κύριος» και προσθέτει: «Κι αν οι αμαρτίες σας είναι σαν το κόκκινο ρούχο, θα τις κάνω λευκές σαν το χιόνι» ( Ησ. 1,18 ). Μήπω...

Ο Νέστορας ήταν πολύ νέος στην ηλικία, ωραίος στην όψη και γνώριμος του Αγίου και ενδόξου Δημητρίου (βλέπε 26 Οκτωβρίου ). Ο Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ότι ο αυτοκράτωρ Διοκλητιανός χαιρόταν για τις νίκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ονομαζόμενου Λυαίου, μίσησε την υπερηφάνεια του. Βλέποντας όμως και τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου, πήρε θάρρος. Πήγε λοιπόν στη φυλακή, όπου ήταν κλεισμένος ο Μεγαλομάρτυρας, και έπεσε στα πόδια του. Δούλε του Θεού Δημήτριε, είπε, εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με το Λυαίο, γι' αυτό προσευχήσου για μένα στο όνομα του Χριστού. Ο Άγιος, αφού τον σφράγισε με το σημείο του τιμίου Σταυρού, του είπε ότι και το Λυαίο θα νικήσει και για το Χριστό θα μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ο Νέστορας μπήκε στο στάδιο χωρίς φόβο και ανεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοί». Και αφού πολέμησε με το Λυαίο, του κατάφερε δυνατό χτύπημα με το μαχαίρι του στην καρδιά και τον θανάτωσε. Εξοργισμένος τότε ο Διοκλητιανός, διέταξε και σκότωσαν με λόγχη το Ν...

Όταν βρίσκεσαι πληγωμένος, επειδή έπεσες σε κάποιο αμάρτημα λόγω αδυναμίας σου η καμιά φορά με την θέληση σου για κακό σου, μη δειλιάσεις· ούτε να ταραχθείς γι  αυτό, αλλά αφού επιστρέψεις αμέσως στο Θεό, μίλησε έτσι· «Βλέπε, Κύριέ μου· έκανα τέτοια πράγματα σαν τέτοιος που είμαι· ούτε ήταν δυνατό να περίμενες και τίποτα άλλο από εμένα τον τόσο κακοπροαίρετο και αδύνατο, παρά ξεπεσμό και γκρέμισμα». Και εδώ, ξευτελίσου στα μάτια σου αρκετή ώρα και λυπήσου με πόνο καρδιάς για την λύπη που προξένησες στον Θεό και χωρίς να συγχυσθείς, αγανάκτησε κατά των αισχρών σου παθών, ιδιαιτέρως δε και μάλιστα, εναντίον εκείνου του πάθους που έγινε αιτία να πέσης· έπειτα πες πάλι· «Ούτε μέχρι εδώ θα στεκόμουνα, Κύριέ μου, και θα αμάρτανα χειρότερα, εάν εσύ δεν με κρατούσες με την πολύ μεγάλη σου αγαθότητα». Και ευχαρίστησε τον και αγάπησε τον περισσότερο παρά ποτέ θαυμάζοντας την τόση μεγάλη ευσπλαχνία του, ότι και παρόλο που λυπήθηκε από σένα, πάλι σου δίνει το δεξί του χέρι και σε βοηθ...

"Χάριν τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας πρέπει νὰ ἐπιβεβαιώσω ὅτι μόνο οἱ Ἕλληνες, ἀπ’ ὅλους τοὺς ἀντιπάλους ποὺ μᾶς ἀντιμετώπισαν, πολέμησαν μὲ τὸ μεγαλύτερο θάρρος καὶ περισσότερο ἀψήφισαν τὸ θάνατο.."  Adolph Ηitler  (Ἀπὸ ὁμιλία του στὸ Reichstag στὶς 4 Μαΐου ------------ «Ἡ λέξη ἡρωϊσμὸς φοβᾶμαι ὅτι δὲν ἀποδίδει στὸ ἐλάχιστο τὶς πράξεις αὐτοθυσίας τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖες ἦταν ὁ καθοριστικὸς παράγοντας  γιὰ τὴ νικηφόρα ἔκβαση τῆς κοινῆς προσπάθειας τῶν ἐθνῶν, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β’ ΠΠ, γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια. Ἐὰν δὲν ἦταν ἡ ἀνδρεία τῶν Ἑλλήνων καὶ τὸ θάρρος τους, ἡ ἔκβαση τοῦ Β’ ΠΠ θὰ ἦταν ἀκαθόριστη."  Winston Churchill  (Παραφρασμένο ἀπὸ μία ἀπὸ τὶς ὁμιλίες του στὸ βρετανικὸ Κοινοβούλιο στὶς 24 Ἀπριλίου 1941)  Μέχρι τώρα συνηθίζαμε νὰ λέμε ὅτι οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν σὰν ἥρωες. Τώρα θὰ λέμε: Οἱ ἥρωες πολεμοῦν σὰν Ἕλληνες.« Winston Churchill  (Ἀπὸ μία ὁμιλία στὸ BBC στὶς πρῶτες ἡμέρες τοῦ ἑλ...