ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

«Αποκάλυψαν προς Κύριον την οδόν σου και έλπισον έπ  αυτόν, και αυτός ποιήσει» (Ψαλμός λστ' στ. 5). Φανέρωσε στον Κύριο με εμπιστοσύνη το δρόμο και της επιδιώξεις και της ανάγκες της ζωής σου και έλπισε σ' Αυτόν και Αυτός θα κάνει εκείνα που ζητάς και χρειάζεσαι. Μ' αυτή την εμπιστοσύνη και ελπίδα, ο Ιωακείμ και η Άννα ικέτευαν προσευχόμενοι το Θεό να της χαρίσει παιδί, να το έχουν γλυκεία παρηγοριά στα γεράματά της. Και την ελπίδα της ο Θεός έκανε πραγματικότητα. Της χάρισε την Παρθένο Μαριάμ, που ήταν ορισμένη να γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου και να λάμψει σαν η πιο ευλογημένη μεταξύ των γυναικών. Ήταν εκείνη, από την οποία έμελλε να προέλθει Αυτός που θα συνέτριβε την κεφαλή του νοητού όφεως. Στην Παλαιά Διαθήκη δόθηκαν της προτυπώσεις της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μία είναι και η βάτος στο Σινά, την οποία ενώ είχαν περιζώσει φλόγες φωτιάς, αυτή δεν καιγόταν. Ήταν απεικόνιση της Παρθένου, που θα γεννούσε το Σωτήρα Χριστό και συγχρόνως θα διατηρούσε την παρθενία της. Έ...

Schmemann Alexander (Protopresbyter (1921-1983))   Η ευλάβεια που δείχνει η Εκκλησία στην Παναγία ριζώνει στην υπακοή της στον Θεό, στην εκούσια επιλογή της να δεχθεί μια πρόσκληση αδύνατη στα ανθρώπινα μέτρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανέκαθεν τόνιζε τη σύνδεση της Παναγίας με τον άνθρωπο και χαίρεται γι' αυτήν και τη θεωρεί ως τον καλύτερο, καθαρότερο και πιο υπέροχο καρπό της ανθρώπινης Ιστορίας και της αναζητήσεως του Θεού από τον άνθρωπο, της αναζητήσεως του έσχατου νοήματος, του έσχατου περιεχομένου της ζωής του άνθρωπου.      Αν στη Δυτική Χριστιανοσύνη η ευλάβεια προς την Παναγία περιστράφηκε γύρω από την αειπαρθενία της, η καρδιά της ευλάβειας, της σκέψεως και της αγάπης της Ορθόδοξης Ανατολής προς την Παναγία, υπήρξε πάντοτε η Μητρότητά της, η σχέση σαρκός και αίματος που είχε με τον Ιησού Χριστό. Η Ανατολή χαίρεται που ο ρόλος του ανθρώπου είναι βασικός στο θείο σχέδιο. Ο Υιός του Θεού έρχεται στη γη, ο Θεός εμφανίζεται για να λυτρώσει τον κόσμο, γί...

       Αιτία πνευματικής χαράς και αγαλλιάσεως –αγαπητοί μου αδελφοί και Πατέρες– η σημερινή ημέρα, γιατί σήμερα εορτάζομε την γέννηση της αειπαρθένου και Θεοτόκου Μαρίας, του ευωδεστάτου άνθους που βλάστησε «εκ της ρίζης Ιεσσαί». Εορτάζομε «παγκοσμίου ευφροσύνης γενέθλιον», που καθίσταται «η είσοδος όλων των εορτών και το προοίμιο του μυστηρίου του Χριστού», κατά τον άγιο Ανδρέα Κρήτης. Γέννηση, που έγινε πρόξενος της αναγεννήσεως, αναπλάσεως, ωραιοποιήσεως και ανακαινίσεως των πάντων. Σήμερα γεννιέται Αυτή που θα γεννήσει χρονικώς, κατά ανερμήνευτο και παράδοξο τρόπο, τον άχρονο και προαιώνιο Θεό Λόγο, τον Δημιουργό και Σωτήρα του κόσμου.     Όλες οι προεικονίσεις, προτυπώσεις και προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης σε Αυτήν αναφέρονται. Αποτελεί την αποκορύφωση, την ολοκλήρωση της παλαιοδιαθηκικής παιδαγωγικής προετοιμασίας της ανθρωπότητος για την υποδοχή του σαρκωθέντος Σωτήρος Θεού. Την Παναγία μας προεικόνιζαν η άφλεκτος βάτος στο όραμα του Μωυσή...

Σέβ. Μητροπ. Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ.κ.  Ἰεροθέου     Ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, εἶναι μιὰ ἑορτὴ μὲ βαθύτατο πνευματικὸ νόημα, εἶναι συνέχεια τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστὸς ἔλαβε τὸ σῶμα Του ἀπὸ τὴν Παναγία, τὸ ἀνέστησε μὲ τὴν θεότητά Του, ὁπότε καὶ τὸ σῶμα τῆς Παναγίας ἔπρεπε νὰ λάβη δόξα, τιμὴ καὶ εὐπρέπεια. Ἄλλωστε, ὅλα τα χαρίσματα ποὺ ἔχει ἡ Παναγία ἔχουν σχέση μὲ τὸ ὅτι εἶναι ἡ Μητέρα τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, σήμερα ἑορτάζουμε τὴν ἔνδοξη Κοίμηση τῆς Θεοτόκου καὶ τὴν μετάστασή της στοὺς οὐρανούς. Ἡ Παναγία ἔζησε αὐτὸ ποὺ θὰ ζήσουν ὅλοι οἱ ἅγιοι κατὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ καὶ στὴν ζωὴ ποὺ θὰ ἐπακολουθήση.    Τὸ γεγονὸς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου παραπέμπει τὴν σκέψη μας στὰ βασικὰ θέματα τῆς ζωῆς μας ποῦ σχετίζονται μὲ τὸν θάνατο, τὴν κοίμηση, τὸν οὐρανό, τὸν Θεό. Ἐμεῖς ἀσχολούμαστε συνήθως μὲ τὴν καθημερινότητα, μὲ τὸ φαγητό, τὸ ποτό, τὴν ἐργασία, τὴν διασκέδαση, τὶς ἐκδρομὲς καὶ πολλὲς ἄλλες πράξεις, ἀλλὰ ἀγνοοῦμε ἢ παρακ...

    Στη σκήτη της Αγίας  Άννας καλλιεργείται το καλαμώδες φυτό, το οποίο παράγει κόκκους σκληρούς και φαιόχροους (καφέ).  Στο Άγιον Όρος το ονομάζουν: τα  «Δάκρυα της Παναγίας».   Αυτός τους μικρούς καρπούς οι ασκητές, αφού του συνδέσουν με σύρμα, το οποίο διαπερνούν από τη φυσική τρύπα που υπάρχει σε κάθε κόκκο, κατασκευάζουν κομβολόγια. Η ονομασία τους συνδέεται με το εξής θαυμαστό περιστατικό :          Στην Καλύβα του Αγίου Παντελεήμονα της Σκήτης ζούσε ένας ασκητής, οποίος δεν κουραζόταν ν' ανεβαίνει καθημερινά όλο και πιο ψηλά τον ανηφορικό δρόμο του ουρανού.  Σ' όλη τη ζωή του με καρτερία σήκωνε το μαρτυρικό σταυρό των πνευματικών του ασκήσεων σ' όλες τις αρετές. Κάποτε έφτασε κι αυτός "εν γήρει πίονι" σε μεγάλη ηλικία, και δεν είχε τις δυνάμεις να εργάζεται και εξοικονομεί τη ζωοτροφία του.  Γι' αυτό προσέπεσε στην εικόνα της Παναγίας που είχε στο κελλί του και με δάκρυα την ικέτευε να του υποδείξ...

    Σε άλλες εικόνες ζωγραφίζεται και μοναχή, μα στα εικονίσματα του τέμπλου κρατά πάντα τον Χριστό στην αγκαλιά της απ' τ' αριστερά, σπάνια απ' τα δεξιά, (τότε λέγεται Δεξιοκρατούσα). Το κεφάλι της είναι σκεπασμένο σεμνά και σοβαρά με το μαφόριο, ένα φόρεμα φαρδύ κι' ιερατικό σκούρο βυσσινί, που πέφτει στον ώμο της απλόχωρο, αφήνοντας να φαίνεται μοναχά το μακρουλό πρόσωπό της και τα χέρια της. Από μέσα από το σκέπασμα φαίνεται μια στενή λουρίδα από το δέσιμο του κεφαλιού της που σφίγγει το μέτωπό της και αφίνει να φανούνε μονάχα οι άκρες των αυτιών της. Το μέτωπό της είναι σαν μελαχροινό φίλντισι, αγνό, απλό και κατακάθαρο. Τα ματόφρυδά της είναι καμαρωτά, ζωηρά και μακρυά, φτάνοντας ίσαμε κοντά στ'; αυτιά της, τα μάτια της αμυγδαλωτά, ισκιωμένα, καστανά, βαθειά, σοβαρά μα γλυκύτατα, με τ'; ασπράδι καθαρό μα ισκιωμένο. Το βλέμμα της είναι μελαγχολικό απλό, ίσιο, ήσυχο, συμπαθητικό, αγαπητό, θλιμένο μα και μαζί χαροποιό, αυστηρό μα και μαζί συμπονετικό, α...

Ο Άγιος Σώζων έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ. Πατρίδα του ήταν η Λυκαονία και σαν εθνικός ονομαζόταν Ταράσιος. Όταν βαπτίσθηκε χριστιανός, ονομάσθηκε Σώζων. Βοσκός στο επάγγελμα, προσπαθούσε να μιμείται την ημερότητα των προβάτων, που θαύμαζε πολύ. Πολλές φορές τον ενοχλούσαν και τον αδικούσαν οι άλλοι βοσκοί, αλλά αυτός πάντοτε στάθηκε πράος απέναντί τους. «Μου είναι ντροπή», έλεγε, «να γίνω κατώτερος από τα πρόβατα που βόσκουν». Μελετούσε με επιμέλεια την Αγία Γραφή, και όταν στην εξοχή συναντούσε ειδωλολάτρη, προσπαθούσε να τον κατηχήσει στο Χριστό. Κάποτε ο Σώζων πήγε στην Πομπηϊούπολη της Κιλικίας, όπου υπήρχε ένα χρυσό ειδωλολατρικό άγαλμα. Μόλις το είδε, η ψυχή του πράου Σώζοντα παροργίστηκε. Τότε, με θάρρος πολύ έσπασε το δεξί χέρι του χρυσού αγάλματος, το πούλησε και τα έσοδα διαμοίρασε στους φτωχούς. Ο έπαρχος Μαξιμιανός αναστατώθηκε και φυλάκισε πολλούς ανεύθυνους. Όταν το έμαθε αυτό ο Σώζων, παρουσιάστηκε στον έπαρχο και στις απειλές του με ήρεμο ύφος απάντησε ότ...

  ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ – Η ΠΡΩΤΗ ΔΑΝΕΙΣΑΣΑ Του πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου  O  Αύγουστος είναι η περίοδος εκείνη της πνευματικής ανατάσεως, της ευκαιρίας συμφιλιώσεώς μας με τον Θεό διά της Αγίας Μητρός Αυτού, Θεοτόκου Μαρίας, η οποία εκτός από την αγάπη και αγαθότητά της που δείχνει καθημερινά προς όλους εμάς, έχει άπειρες δυνατότητες τις οποίες χρησιμοποιεί για να μας ευεργετεί καθημερινώς.    Γιατί όμως έχει «τό δύνασθαι»; Μας το εξηγεί ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο έργο του «Ἐορτοδρόμιο».    Ο ειρμός της ενάτης ωδής του Κανόνα της εορτής της Πεντηκοστής αναφέρει τα εξής:  «Μὴ τῆς φθορᾶς διαπείρᾳ κυοφορήσασᾳ, καὶ παντεχνήμονι Λόγῳ σάρκα δανείσασα»  (δηλαδή Παρθένε Θεοτόκε, που κυοφόρησες χωρίς να δοκιμάσει φθορά η παρθενία σου και δάνεισες σάρκα στον Λόγο του Θεού, τον δημιουργό των απάντων).    Ερμηνεύοντας το τροπάριο ο άγιος αναφέρεται στο δάνειο της Θεοτόκου στον Υιό της που τον έκαμε χρεώστη στους ατελείωτους αιώ...

Αυτό που έχει σημασία είναι να αναπαύεται ο Χριστός, η Παναγία και οι Άγιοί μας σε κάθε ενέργειά μας και τότε θα έχουμε την ευλογία του Θεού, του Χριστού και των Αγίων μας και θα αναπαύεται το Άγιο Πνεύμα σε μας. Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης ΠΗΓΗ

  ... Πρώτα-πρώτα το ένα αγιώτατο όνομά της: Παναγία. Ύστερα τα άλλα: Υπερευλογημένη, Θεοτόκος, Παναμώμητος, Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξωτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ, Ζώσα και Άφθονος, Πηγή, Έμψυχος Κιβωτός, Άχραντος, Αμόλυντος, Κεχαριτωμένη, Αειμακάριστος και Παναμώμητος, Προστασία, Επακούουσα, Γρηγορούσα, Γοργοεπήκοος, Ηγιασμένος Ναός, Παράδεισος λογικός, Ρόδον το Αμάραντον, Χρυσούν Θυμιατήριον, Χρυσή Λυχνία, Μαναδόχος Στάμνος, Κλίμαξ Επουράνιος, Πρεσβεία θερμή, Τείχος απροσμάχητον, Ελέους Πηγή, του Κόσμου Καταφύγιον, Βασιλέως Καθέδρα, Χρυσοπλοκώτατος Πύργος και Δωδεκάτειχος Πόλις, Ηλιοστάλακτος Θρόνος, Σκέπη του Κόσμου, Δένδρον αγλαόκαρπον, Ξύλον ευσκιόφυλλον, Ακτίς νοητού ηλίου, Σιών αγία, Θεού κατοικητήριον, Επουράνιος Πύλη, Αδικουμένων προστάτις, Βακτηρία τυφλών, Θλιβομένων η χαρά, και χίλια δυό άλλα, που βρίσκονται μέσα στα βιβλία της εκκλησίας. Κοντά σ' αυτά είναι και τα ονόματα που γράφουνε απάνω στα άγια εικονίσματά της οι αγιογράφοι: Οδηγήτρια, Γλυκοφ...