ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Κάλλιστος Γουέαρ (Επίσκοπος Διοκλείας) Τρία δώρα και μία αποστολή   Ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας, εισέρχεται μετά την Ανάσταση, κεκλεισμένων των θυρών, και εμφανίζεται, «ούσης οψίας», στους μαθητές Του. Κομίζει στους Αποστόλους τρία δώρα, και σε ανταπόδοση τους δίνει την εντολή η τους παραγγέλλει να φέρουν εις πέρας μία αποστολή. Ποιά είναι αυτά τα τρία αναστάσιμα δώρα και ποιά η αποστολή που τα συνοδεύει; Το πρώτο δώρο είναι το δώρο της Ειρήνης; «Ήλθεν ο Ιησούς και έστη εις το μέσον, και λέγει αυτοίς• ειρήνη υμίν» (Ιωάν. 20,19). Η ειρήνη σημαίνει μία αίσθηση κατεύθυνσης: Όχι την απουσία πειρασμών και αγώνα -αυτά συνεχίζονται μέχρι τέλους της ζωής μας- αλλά την απουσία εκείνης της σύγχυσης, της παραζάλης και της αβεβαιότητας, που κάνουν τον άνθρωπο να παραλύει. Τέτοια ήταν η κατάσταση των μαθητών. Όταν είδαν τον Κύριό τους να πεθαίνει στο Σταυρό, απογοητεύτηκαν βαθιά και τράπηκαν σε φυγή, όπως τα πρόβατα χωρίς ποιμένα. Δεν είχαν ιδέα τι θα έπρατταν στη συνέχε...

  Στὴν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου ψάλεται ὁ Πολυέλαιος «Δοῦλοι Κύριον» ἔρρυθμα γιὰ νὰ  ταιριάζει ἡ ψαλμωδία μὲ τὴν κίνηση τοῦ κατζίου,τοῦ θυμιατοῦ μὲ τὸ ὁποῖο θυμιάζουν οἱ μοναχοί που ἔχουν τὸ διακόνημα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ. Τὸ κατζίο εἶναι φορητὸ καὶ χρησιμοποιεῖται στὶς λατρευτικὲς συνάξεις ἐντός του ναοῦ ὅταν ψάλλονται ὕμνοι ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἢ ἀναγινώσκονται οἱ Μεγάλες Ὧρες.  Είναι μεταλλικὸ μὲ μακριὰ χειρολαβὴ καὶ κουδούνια, τὰ ὁποῖα συμβολίζουν τὰ βήματα τοῦ Θεοῦ στὸν Παράδεισο καὶ προτρέπουν τοὺς μοναχοὺς σὲ ἐγρήγορση :”’Καὶ ἄκουσαν τὴ φωνὴ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ, νὰ περπατάει στὸν παράδεισο πρὸς τὸ δειλινὸ” (Παλαιὰ Διαθήκη Γένεση Κέφ. 3, Στίχος 8.. Ὅταν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ θυμιάζουν μὲ τὸ κατζίο φέρουν στὸν ὦμο τοὺς ἕνα τετράγωνο ὕφασμα ποὺ λέγεται ”ἀήρ” ΄ συνήθως εἶναι χρυσοποίκιλτο καὶ δηλώνει τὸ ἀγγελικὸ τάγμα ποὺ ἐξέπεσε ἀπὸ τὴ πατρώα δόξα καὶ ποὺ ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τοὺς μοναχούς. Ο ἐκκλησιαστικὸς λοιπὸν κρατᾶ τὸ κατζίο μὲ τὸ ”χειρομανδήλιον”, τὸ ὁπ...

   Την Ανάσταση όμως δεν την είδε κανείς απ' τους άλλους. Κι αυτό δεν ήταν μικρό εμπόδιο για να τους πείσουν. Πώς λοιπόν θα μπορούσαν να βεβαιώσουν στεριά και θάλασσα για την Ανάσταση; Και γιατί, πες μου, αφού σώνει και καλά ήθελαν να το κάνουν αυτό, δεν εγκατέλειπαν την Ιουδαία αμέσως, να πάνε στις ξένες χώρες; Αλλά δεν θαυμάζεις ότι έπεισαν πολλούς και μέσα στην Ιουδαία; Είχαν την τόλμη να παρουσιάσουν τα τεκμήρια της Αναστάσεως στους ίδιους τους φονείς, σ' εκείνους που τον σταύρωσαν και τον έθαψαν, στην ίδια την πόλη όπου αποτολμήθηκε το φοβερό κακούργημα. Ώστε και όλοι οι έξω ν' αποστομωθούν. Γιατί όταν οι «σταυρώσαντες» γίνονται «πιστεύσαντες», τότε και η παρανομία της σταυρώσεως βεβαιώνεται και λάμπει η απόδειξη της Αναστάσεως. Για να ελκύονται όμως τα πλήθη σημαίνει πως οι μαθηταί έκαναν θαύματα. Αν όμως δεν αναστήθηκε και μένει νεκρός, πώς οι απόστολοι θαυματουργούσαν στο όνομα του; Πως πάλι, αν δεν έκαναν θαύματα, έπειθαν; Και αν μεν έκαναν -και βεβαίως έκα...

Ο δρόμος του μαρτυρίου -  Ντοκιμαντέρ της ΕΤ3 «Υπάρχει ακόμα η σιωπή σ' αυτή την πόλη. Θα μπορούσες να ακούσεις το σφυγμό των Θεών της, να απλώσεις το χέρι και να δεχτείς την ευσπλαχνία τους, να ανοίξεις λίγο το νου και να γίνεις ένα μαζί τους».  Η ΕΤ3 παρουσιάζει ένα μουσικό και λογοτεχνικό ταξίδι στην ιστορία της πιο ιερής πόλης στο κόσμο. Ένα ταξίδι πίστης. Μέσα στα άδεια σοκάκια της Ιερουσαλήμ και στα πανάγια προσκυνήματα, η εικόνα αποτυπώνει μορφές και χώρους καταπονημένους από μαρτύρια και καταχρήσεις, αναζητώντας το μεγαλείο της. Τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ πραγματοποιήθηκαν πριν και λίγες μέρες μετά τον πόλεμο στον Νότιο Λίβανο. Παραγωγή:ΕΤ-3 Σκηνοθέτης: Νίκος Βεζυργιάννης Σενάριο: Νίκος Βεζυργιάννης Οργάνωση παραγωγής: Βασίλης Κατερινόπουλος Κάμερα: Daniel Dervishi Μοντάζ: Νίκος Κοκώνης Αφήγηση: Χρήστος Ατζημάκης

–  Έχετε ένα πρόβλημα; “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με”. – Έχετε έναν πειρασμό με τον άλλον, με τον γείτονά σας, με τους φίλους σας κ.ο.κ. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με”. Η ευχή θα σας δώσει τη λύση του προβλήματος σας λύσιν του αδιεξόδου όπου ευρίσκεστε. Το κομποσκοινάκι λοιπόν “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με”. Όλοι οι Άγιοι Πατέρες φωνάζουν την πρώτη θέση στη ζωή του κάθε χριστιανού την κατέχει η προσευχή. Θέλεις να κάνεις κατάσταση; Προσεύχου.Θέλεις να σωθείς; Προσεύχου. ‘Όλες οι προσευχές καλές και άγιες είναι, αλλά η νοερά προσευχή, είναι η βασίλισσα αυτών.“Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με”. Απ’ αυτήν τη μικρούλα αλλά παντοδύναμη προσευχή, ξεκίνησαν οι Άγιοι Πατέρες και έγιναν φωστήρες της εκκλησίας. Λέγε συνεχώς όσο μπορείς περισσότερες φορές την ημέρα και τη νύχτα αυτή την ευχούλα και αυτή θα σε διδάξει αυτά που θέλεις, αυτά που δεν γνωρίζεις. Βιάσου σ’ αυτήν την ευχούλα”. ΠΗΓΗ

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΕΣ ΛΑΜΠΑΔΕΣ;

Κάλλιστος Γουέαρ (Επίσκοπος Διοκλείας) Πραγματική κι όμως παράδοξη! Το Πάσχα, η νίκη του Σωτήρα καταπάνω στο θάνατο, είναι το κέντρο όλης μας της λατρείας, το θεμέλιο όλης της ελπίδας και της χαράς μας. Αν ο Ιησούς δεν αναστήθηκε πραγματικά από τους νεκρούς, τότε, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, όλη μας η πίστη είναι «ματαία» (Α’ Κορ. 15,17) κι εμείς οι χριστιανοί «ελεεινότεροι πάντων ανθρώπων» (Α’ Κορ. 15,19). Χωρίς την Ανάσταση του Χριστού δεν μπορεί να υπάρξει ζωντανή Χριστιανοσύνη. Οι ευαγγελικές αναφορές στην Ανάσταση επιμένουν ιδιαίτερα σε δύο σημεία. Καταρχάς, τονίζουν εμφατικά την πραγματικότητά της. Μετά την Ανάστασή Του, ο Χριστός δεν εμφανίστηκε απλά, σαν σε όραμα, στους μαθητές Του, αλλά τους κατέστησε ολότελα σαφές ότι ήταν παρών για μία ακόμη φορά με το πραγματικό -φυσικό Του σώμα – το ίδιο σώμα που προσηλώθηκε και πέθανε πάνω στο Σταυρό. Εκείνο το δειλινό της πασχάλιας ημέρας, το πρώτο πράγμα που κάνει, αφού τους απευθύνει τον χαιρετισμό Του, είναι να το...

                                      π. Νικόλαος Δαλαγιώργος   Ὑπάρχουν πολλὲς δεισιδαιμονίες σήμερα ποὺ ἔχουν εἰσχωρήσει στὸ μυστήριο τοῦ Γάμου καὶ οἱ ὁποῖες δὲν ἔχουν Ὀρθόδοξη προέλευση.  Τὸν Μάιο π.χ. δὲν γίνονται γάμοι οὔτε ὅταν τὸ ἔτος εἶναι δίσεκτο, ἢ τὰ ἀδέλφια ποὺ γεννήθηκαν τὸν ἴδιο μήνα πρέπει νὰ μποῦνε στὴν Ἐκκλησία μὲ μιὰ κλειδαριά, τὰ φυτιλάκια ἀπὸ τὶς λαμπάδες νὰ μὴν πέσουν σὲ λάθος χέρια καὶ κάνουν μάγια, ἐὰν θὰ πατήσει ἡ νύφη τὸν γαμπρό, τὴν ἀνθοδέσμη ποὺ θὰ πετάξει ἡ νύφη ἢ τὰ ὀνόματα ποὺ θὰ γράψει στὸ παπούτσι τῆς ποιὰ θὰ παντρευτεῖ καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλες ἀνοησίες, οἱ ὁποῖες ὁδηγοῦν στὴν ἀποιεροποίηση τοῦ μυστηρίου.  Γι’ αὐτὸ οἱ ἄνθρωποι ποὺ δέχονται ὅλες αὐτὲς τὶς προκαταλήψεις, ποὺ εἶναι δαιμονικές, συμμετέχουν στὸ μυστήριο, μὲ γέλια, μὲ φωνές, πόσο ρύζι νὰ πετάξω ἢ νὰ ρίξω καὶ κανένα κουφέτο στὸ γαμπρὸ γιὰ νὰ γελάσω, κάνοντας τόση φασαρία ποὺ πολλὲς φορὲς ...

Το χωριό Βηθανία βρίσκεται 4 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιερουσαλήμ, πάνω στο δρόμο προς την Ιεριχώ. Αραβικά ονομάζεται ' Αζαρία ' από το Ελληνικό Λαζαρείο που ήταν εκκλησία που χτίστηκε τους Βυζαντινούς χρόνους πάνω στον Τάφο του Λαζάρου. Το ευαγγελικό όνομα Βηθανία αποτελεί παραλλαγή του εβραϊκού ονόματος του χωριού Μπεϊτ- Χανανιά που σήμαινε το χωριό του Χανανία.