ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Νέα Μονοήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή στον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα! Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου θα πραγματοποιήσουμε Μονοήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή στον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα. Η τιμή είναι μόνο για εμάς  35€ + 15€ τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια σύνολο μόνο 50€. Αναχώρηση θα έχουμε γύρω στις 2.00 ξημέρωματα ώστε 7.00 να πάρουμε το καραβάκι για την Αίγινα. Θα επισκεφθούμε την Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος που έκτισε ο Άγιος Νεκτάριος, τον νέο Ναό προς τιμήν του Αγίου Νεκταρίου, θα προσκυνήσουμε την Τιμία Κάρα του Αγίου και ψηλαφήσουμε στον τόπο που ασκήθηκε στην υπομονή. Θα επισκεφθούμε την Ιερά Μονή Αγίου Μηνά και θα έχουμε ελεύθερο χρόνο για γεύμα και βόλτα στο λιμάνι της Αίγινας. Θα αναχωρήσουμε με το καράβι γύρω στις 4.00 το απόγευμα και επιστροφή στα Τρίκαλα γύρω στις 9.30 το βράδυ. Όσοι και όσες επιθυμείτε στείλτε μήνυμα ή δηλώσετε συμμετοχή στο 6949734160 Π. Νικόλαος Δαλαγιώργος

Όταν κάποτε κυνηγούσε ένα ελάφι, είδε στα κερατά του να φέρει σταυρό και άκουσε μία φωνή που τον καλούσε στην ορθή πίστη. Έτσι πίστεψε και βαπτίστηκε με το όνομα Ευστάθιος από Πλακίδας που ονομαζόταν πριν, καθώς επίσης και η γυναίκα του Τατιανή σε Θεοπίστη, αλλά και τα δυό τους παιδιά Αγάπιος και Θεοπιστός. Όταν ο αυτοκράτωρ Τραϊανός έμαθε ότι ασπάσθηκε το χριστιανισμό, του αφαίρεσε τον ανώτερο στρατιωτικό βαθμό που είχε και τον εξόρισε με όλη του την οικογένεια. Κατά την πορεία όμως, τον χώρισαν από τη σύζυγο του Θεοπίστη και τα δύο του παιδιά, το Θεοπιστό και τον Αγάπιο. Το γεγονός αυτό, πίκρανε πολύ τον Ευστάθιο. Μετά από χρόνια, όταν ο Τραϊανός περιήλθε σε μεγάλη πολεμική δυσχέρεια, θυμήθηκε τον ικανότατο αξιωματικό του Ευστάθιο. Τον επανέφερε λοιπόν στην υπηρεσία, και ο Ευστάθιος με τη γενναιότητα αλλά και τη στρατηγική που τον διέκρινε συνετέλεσε κατά πολύ στην νίκη. Στο δρόμο μάλιστα, βρήκε την οικογένειά του και ένοιωσε μεγάλη χαρά. Ο διάδοχος, όμως, του Τρ...

    Αλλάζουν οι μηχανισμοί λειτουργίας της καρδιάς.  Και μετά δεν σ’ ενοχλεί κανένας απ’ τους διπλανούς σου, ό,τι και αν κάνουν.  Τους αγαπάς, προσεύχεσαι, πονάς, συμπάσχεις, ελπίζεις, θέλεις την αλλαγή τους, αλλά δεν έχεις κάποια απαίτηση ούτε προσκόλληση.   Δεν θες να γίνει τίποτε με το ζόρι. Κι ούτε λες ότι, αν δεν αλλάξει το παιδί μου, εγώ θα τρελαθώ. Γιατί να τρελαθείς; Δηλαδή, άμα αλλάξει, δεν θα τρελαθείς; Άμα αλλάξει το παιδί σου, νομίζεις ότι θα είσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου; Αυτό είναι ψέμα. Πόσοι άνθρωποι έχουν τα παιδιά τους όπως τα θέλουν και, παρ’ όλα αυτά, τους απασχολούν πάλι ένα σωρό άλλα προβλήματα και τρελαίνονται. Διότι το πρόβλημα καθένας το ‘χει κυρίως με τον εαυτό του.  Έχω δει μητέρα που ο γιος της ταλαιπωρείται με τα ναρκωτικά. Η μάνα αυτή αγαπάει το παιδί της πάρα πολύ, το πονάει και θέλει μόνο το καλό του. Μάνα είναι. Και προσεύχεται με δάκρυα κι αγάπη. Αλλά αυτό δεν έχει καταστρέψει την ίδια ψυχ...

Ο χώρος του ναού είναι ο χώρος του κάθε χριστιανού. Είναι το σπίτι του. Εκεί γεννήθηκε με το βάπτισμα ανδρώθηκε εν Χριστώ με τα μυστήρια και το Λόγο του Θεού, αναπτύσσεται και πορεύεται. Η Θεία Λειτουργία, ως μετάγγιση Ζωής αιωνίου, γίνεται η ζωή της ζωής μας. Ο ίδιος ο Κύριος της δόξης έρχεται στον αδύνατο άνθρωπο, τον περιπτύσσεται «καθώς εστιν», τον ασπάζεται, συνουσιάζεται «εν αυτώ» και τον μεταμορφώνει «εις εαυτόν». Στη θαβώρεια εμπειρία στα κατάβαθά της ύπαρξης, ο αποστολικός λόγος «καλόν εστίν ημάς ώδε είναι», εκφράζεται με τη χαρά της καρδιάς, την ειρήνη του νου, την ηρεμία των αισθήσεων. Όμως ο Χριστός θέλει τους δικούς Του να βρίσκονται μέσα στον κόσμο (Ιω.17,15), μαρτυρώντας την εμπειρία τους ότι «ο Θεός αγάπη εστίν». Έτσι, πρέπει να φεύγουμε… Είδαμε, ψηλαφίσαμε, γευτήκαμε όσα μπορούσαμε. Τώρα πορευόμαστε στις έννοιες, στις μέριμνες, στη σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας. Μεταφέροντας την ειρήνη Του, τη ζωή Του για να ζήσει ο κόσμος. Από το βιβλίο Λ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος     Την ημέρα που θυμόμαστε τον Σταυρό του Κυρίου, πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή σ’ ο,τι είναι η Θεϊκή αγάπη. Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο που θυσίασε τον Μονογενή του Υιό, ώστε κανείς άνθρωπος δεν θα πρέπει να λησμονηθεί και ν’ αγνοηθεί.   Αν είναι αλήθεια αυτό, πως θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον; Αν ο κάθε ένας από εμάς σημαίνει τόσα πολλά για τον Θεό, εάν Εκείνος αγαπάει τον άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θυσιάσει την ζωή Του, ο θάνατός Του είναι ευπρόσδεκτος- πως θα πρέπει λοιπόν να φερόμαστε στον πλησίον μας;   Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπάμε εκ φύσεως, που με τόσους πολλούς τρόπους μοιάζουν με μας στο μυαλό, το συναίσθημα – αλλά είναι αυτό αγάπη; Αυτό σημαίνει ότι αγαπάμε αυτό το πρόσωπο σαν το πιο πολύτιμο πρόσωπο στα μάτια του Θεού και τα δικά μου, επειδή λαχταρώ να είμαι με τον Θεό, να μοιράζομαι τις ...

  Ηχητικό απόσπασμα στο οποίο ο Άγιος Γέρων Πορφύριος περιγράφει με λίγες λέξεις και παραστατικά το σήμερα. «Μπορεί όμως, με το σχέδιο του Θεού, να έρθει, να έρθει ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν μία επίγνωση, να ιδούνε το χάος ολόφωτο, ολοζώντανο μπροστά τους, να πούνε: Έεε! Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε. Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε. Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο του Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις. Αυτό εμείς επιδιώκομε και έτσι θέλομε τα πράγματα σιγά σιγά να γίνουνε με τη Χάρη του Θεού. Ο Θεός εργάζεται μυστικά. Δεν θέλει να επηρεάσει του ανθρώπου την ελευθερία. Τα φέρνει έτσι και σιγά-σιγά, σιγά σιγά πάει ο άνθρωπος εκεί που πρέπει» ΠΗΓΗ

Και οι τρεις, μαρτύρησαν επί βασιλέως Πρόβου και διοικητού Αντιοχείας Ηλιοδώρου (278 μ.Χ.). Όταν λοιπόν ο Τρόφιμος με το Σαββάτιο βρέθηκαν στην Αντιόχεια και είδαν τα πολυποίκιλα αμαρτωλά όργια που γίνονταν προς τιμήν του Απόλλωνα, δε συγκρατήθηκαν και αποδοκίμασαν δημόσια την αμαρτωλή αυτή παραφροσύνη. Βέβαια, γρήγορα συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο δικαστήριο. Θαρραλέα δήλωσαν πως είναι χριστιανοί. Τότε ο ηγεμόνας Ηλιοδωρος διέταξε και τους μαστίγωσαν ανελέητα. Τόσο, που οι σάρκες τους κόβονταν κομμάτια. Εκεί ο Σαββάτιος άφησε την τελευταία του πνοή. Ο δε Τρόφιμος οδηγήθηκε σε άλλο σκληρότερο ηγεμόνα, το Διονύσιο Περώννιο. Αυτός, αφού τον έγδαρε με σιδερένια νύχια, μισοπεθαμένο τον έριξε στη φυλακή. Εκεί τον επισκέφθηκε κάποιος, βουλευτής, ο Δορυμέδων, που είδε το μαρτύριό του και στερεώθηκε στην πίστη του Χρίστου. Όταν το έμαθε αυτό ο ηγεμόνας, βασάνισε σκληρά το Δορυμέδοντα. Έπειτα, έριξε και τους δύο τροφή στα θηρία, μέσα στο αμφιθέατρο. Αλλά η πεινασμένη αρκούδα και η αιμο...

  Όταν λειτουργάς, να ‘χεις υπόψη σου ότι είσαι μεσίτης. Παραλαμβάνεις από τον κόσμο πόνο, δάκρυα, ασθένειες, παρακλήσεις και τ’ αναφέρεις επάνω εις το θρόνο της θεότητος. Και μεταφέρεις κατόπιν στον κόσμο παρηγοριά, θεραπεία, ο,τι έχει ανάγκη ο καθένας. Μεγάλο αξίωμα σ’ έχει αξιώσει, παιδί μου, ο Θεός. Να το καλλιεργήσεις. Το αυτί του Θεού είναι στο στόμα του ιερέως. Μεγάλη δύναμη έχει το πετραχήλι. Το πετραχήλι είναι ο διαλλάκτης του πεπτωκότος ανθρώπου με τον Πατέρα, με τον Δημιουργό του. Γι’ αυτό όσο μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις. Όσο μπορείς περισσότερα. Στον καιρό της Τουρκοκρατίας γύριζαν πολλοί παπάδες, άλλα ένας παπάς γύριζε και μάζευε ονόματα και τα μνημόνευε στη Λειτουργία. Και είπε ο καϊμακάκης, ο Τούρκος αστυνομικός: «Βρε, αυτός εγείρει τον κόσμο σε επανάσταση». Τον πιάνει και τον βάζει μέσα. Και στον ύπνο του φανερώνονται όλοι αυτοί που μνημόνευε και λένε: «Άκουσε, η βγάζεις τον παπά έξω, διότι αυτός μας μνημονεύει και μας παρηγορεί, η θα σου πάρο...