ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ομιλία που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Ορθοδόξου Χριστιανικής Αδελφότητος του Ελεήμωνος Σαμαρείτου (Στουρνάρα 11) στην κεντρική πλατεία στα Τρίκαλα την Τρίτη 14 Νοεμβρίου στις 6.00 το απόγευμα πάνω στην Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτη από τον π. Νικόλαο Δαλαγιώργο, με θέμα: "Περί αγρυπνίας." ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ ΕΝΑΤΟΣ Περί αγρυπνίας (Διά την σωματικήν αγρυπνίαν, και διά το πώς πρέπει να επιτελώμεν αυτήν) Ο άγρυπνος οφθαλμός εξήγνισε τον νου, ενώ ο πολύς ύπνος επώρωσε την ψυχή. Ο άγρυπνος μοναχός είναι εχθρός της πορνείας, ενώ ο υπνώδης είναι σύζυγός της. Η αγρυπνία είναι θραύσις της σαρκικής πυρώσεως, λύτρωσις από τους μολυσμούς των ενυπνιασμών, δακρύβρεκτος οφθαλμός, απαλή καρδία, προφύλαξις από τους λογισμούς, χωνευτήριο των φαγητών, δαμαστήριο των παθών, κολαστήριο της γλώσσης, φυγαδευτήριο των αισχρών φαντασιών.

Ὁ Κωνσταντῖνος Ἀνδρέου, γιατρὸς ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα, τὸν Μάρτιο τοῦ ἔτους 2008, ἔπρεπε νὰ πάρει μία σοβαρὴ ἀπόφαση γιὰ τὴν ἐπιλογὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς χώρας στὴν ὁποία θὰ ἔκανε τὴν εἰδικότητά του στὴν ὀφθαλμιατρική. Προβληματιζόταν ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ κάνει ἐντατικὰ μαθήματα τῆς ἀγγλικῆς, γαλλικῆς ἢ καὶ σουηδικῆς γλώσσας, γιατί δὲν ἤξερε σὲ ποιὸ νοσοκομεῖο θὰ ὑπῆρχε κενὴ θέση, ὥστε νὰ γίνει δεκτός. Γιὰ ἀκόμη μία φορὰ συμβουλεύθηκε τὸν ἅγιο Γέροντα Κύριλλο. Κι ἐκεῖνος ἀμέσως, χωρὶς δισταγμό, χαμογελώντας, τοῦ εἶπε «γαλλικά, γαλλικὰ νὰ μάθεις». Κάνοντας ὑπακοὴ στὸν Γέροντα ἄρχισε τὴν ἐντατικὴ ἐκμάθηση τῆς γαλλικῆς. Αἰτήσεις ἀπηύθυνέ σε, περίπου ἑκατό, ἀγγλόφωνα καὶ γαλλόφωνα νοσοκομεῖα σὲ πολλὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης. Θετικὴ ἀπάντηση, ὅτι ὑπάρχει κενὴ θέση καὶ τὸν δέχονται, ἔλαβε μόνον ἀπὸ νοσοκομεῖο τῶν Βρυξελλῶν, γιὰ τὴν ὁποία ἀπαραίτητη προϋπόθεση ἦταν νὰ γνωρίζει τὴν γαλλικὴ γλώσσα.

Οδοιπορικό / Ιστορικό  της Ιεράς Καλύβης Αγίου Ακακίου  της Ι. Σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλύβίων   ΠΗΓΗ

  Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς   (+1932), ένας άγιος των ημερών μας, ήταν άνθρωπος άκακος, απονήρευτος και με βαθειά ταπείνωση. Έδειχνε μεγάλη υπομονή στους πειρασμούς και τις δοκιμασίες. Έλεγε κάποτε ο ίδιος συμβουλεύοντας μια πνευματική του κόρη: “Εγώ παιδί μου με την υπομονή τα έβγαλα πέρα τα τόσα σκάνταλα που μου παρουσιαζόντουσαν”. Εξηγεί σε μια «κόρη του» γιατί να μην θυμώνει και λέει: «και ‘γω δεν ξέρω να μιλήσω; ξέρω, αλλά σκέφτομαι το αποτέλεσμα και έτσι σιωπώ». Ο παπα – Νικόλας Πλανάς λειτουργούσε καθημερινά, χωρίς διακοπή, σε διάστημα μισού αιώνα. Στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά, αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. Κοίταξε και στα ντουλάπια του ιερού, μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. Μα κανένα αποτέλεσμα. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. Κάποια στιγμή τον βλέπουν...

Του Αγίου Ισαάκ του  Σύρου Λένε για τόν μακάριο Αντώνιο ότι ποτέ δέν σκέφθηκε να κάνει κάτι που να ωφελεί τον εαυτό του πιότερο από τόν πλησίον του. Κι αυτό, γιατί πίστευε πώς το κέρδος του πλησίον του είναι γι’ αυτόν άριστη εργασία. Και πάλι είπαν για τόν αββά Αγάθωνα, ότι έλεγε πώς «ήθελα να βρω ένα λεπρό και να λάβω το σώμα του και να του δώσω το δικό μου». Είδες τέλεια αγάπη; Και πάλι, άν είχε κάποιο πράγμα χρήσιμο, δέν άντεχε να μήν αναπαύσει μ’ αυτό τόν πλησίον του. Είχε κάποτε μια σμίλη για να κόβει τίς πέτρες. Ήρθε λοιπόν ένας αδελφός κο...

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας. Ρωσικό ντοκιμαντέρ «Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας» με ελληνικούς υπότιτλους.  

Schmemann Alexander (Protopresbyter (1921-1983)) Τρίτη , 12 Ο κτωβρίου , 1976     Συναντήσεις, συζητήσεις, τηλεφωνήματα. Έχω κουραστεί από τα παράπονα, αλλά το γεγονός παραμένει: κάτω απ' αυτή τη συνεχή πίεση και σπουδή, είναι αδύνατο να εργαστείς. «Πάτερ, ποτέ μπορώ να σας δω;» Καμιά διέξοδος, όπως έχουν τα πράγματα. Το σημερινό Ευαγγέλιο: «Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών» (Λουκ. 21,19). Πηγή της ψευδούς θρησκείας είναι η ανικανότητα να χαρείς, η μάλλον η άρνηση της χαράς, ενώ η χαρά είναι απόλυτα ουσιώδης επειδή, δίχως αμφιβολία, αποτελεί καρπό της παρουσίας του Θεού. Δεν μπορεί κάποιος να γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός και να μη χαίρεται. Μόνο σε σχέση με τη χαρά, ο φόβος του Θεού και η ταπείνωση είναι σωστός, γνήσιος και καρποφόρος. Έξω από τη χαρά, όλα γίνονται δαιμονικά, μια βαθύτερη διαστροφή κάθε θρησκευτικής εμπειρίας. Μια θρησκεία φόβου. Θρησκεία της ψευτοταπείνωσης. Θρησκεία της ενοχής: τα πάντα είναι πειρασμοί και παγίδες - όντως πολύ δυνατοί, ό...

 Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔδωσε ἰδιαίτερη ἔμφαση στό νά παύσουν οἱ σκλαβωμένοι Ἕλληνες νά πραγματοποιοῦν ἐμπορικές συναλλαγές κατά τήν Κυριακή. Χάρη στό κήρυγμά του καί μόνον (κάτι πού εἶναι ἐνδεικτικό τοῦ σεβασμοῦ τοῦ λαοῦ πρός τόν Ἅγιο) τά παζάρια ἔπαυσαν νά γίνονται Κυριακή καί μεταφέρθηκαν τό Σάββατο. Τό γεγονός αὐτό μάλιστα ὁ Ἅγιος τό πλήρωσε μέ τήν ἴδια του τή ζωή ἀφοῦ κατέστη μισητός σέ μέλη τῆς Ἑβραϊκῆς ἐμπορικῆς κοινότητας τῆς ἐποχῆς πού εἶδαν νά πλήττονται τά συμφέροντά τους, μιᾶς καί τά κυριακάτικα παζάρια εἶχαν καθιερωθεῖ ἀπό αὐτούς. Διέβαλαν λοιπόν τόν Ἅγιο στούς Τούρκους καί δωροδόκησαν αὐτούς ὥστε νά τόν σφαγιάσουν τήν 24η Αὐγούστου τοῦ 1779. Εἶναι χαρακτηριστικός ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου: ” ….. Δέκα χιλιάδες χριστιανοί μέ ἀγαποῦνε καί ἕνας μέ μισεῖ. Χίλιοι Τοῦρκοι μέ ἀγαποῦνε καί ἕνας ὄχι τόσον. Δέκα χιλιάδες ῾Ἑβραῖοι θέλουν τόν θάνατόν μοῦ καί ἕνας ὄχι”.             Σήμερα λοιπόν, διακόσια τ...

   Ο απόστολος Παύλος σε μία από τις επιστολές του λέει ότι πρέπει να βιαστούμε να ζήσουμε, επειδή ο χρόνος είναι απατηλός. Ζούμε όλες τις μέρες της ζωής μας σαν να γράφουμε βιαστικά, απρόσεχτα, ένα πρόχειρο γραφτό που μια μέρα θα καθαρογραφεί.    Είναι σαν να ετοιμαζόμαστε να κτίσουμε και μαζεύουμε όλα τα χρειώδη που αργότερα θα οργανωθούν σε ομορφιά, αρμονία και νόημα. Ζούμε μ' αυτό τον τρόπο, χρόνο με το χρόνο, δίχως να ολοκληρώνουμε η να τελειοποιούμε αυτά που μπορούμε να κάνουμε, επειδή έχουμε καιρό μπροστά μας. Λέμε στον εαυτό μας: αργότερα θα κάνω κάτι, αυτό μπορεί να γίνει αργότερα, κάποια μέρα θα κάνω το καθαρογράψιμο. Αλλά τα χρόνια περνούν και δεν κάνουμε τίποτε.   Αυτό συμβαίνει όχι μόνο επειδή πλησιάζει ο θάνατος, αλλά επειδή σε κάθε περίοδο της ζωής μας δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε όσα η προηγούμενη περίοδος μας έχει επιτρέψει να κάνουμε.  Δεν μπορούμε να επιτύχουμε μια όμορφη και γεμάτη νεότητα κατά την περίοδο της ωριμότ...

    Την ίδια εποχή, πήγανε οι γονείς στην Μονή την κόρη τους, που δεν έμπαινε στο ναό. Βγήκε ο γέροντας με την κάρα του Οσίου, οπότε η δαιμονισμένη ξέσπασε: –Σκάσε, να μη σ’ακούω παλιόγερε. Να ψοφήσεις (και χτυπιότανε φοβερά η κοπέλα). Είμαι κοσμοκράτωρ (φώναζε με το στόμα της ο δαίμονας). Κρατώ την Αθήνα στα χέρια μου… Εκείνο που ήθελα τό’κάνα, τους παπάδες τους κούρεψα… Πολεμάω χρόνια το μοναστήρι σας φυλάει ο μεγάλος εδώ μέσα. Δεν μπορώ να σε παγιδέψω. Να τα πόδια σου! Σαπίσανε τα πόδια σου (= πράγματι σάπιες ήτανε οι φλέβες των ποδιών του γέροντα και το αίμα δεν κυκλοφορούσε). Ν’απελπιστεις, πες ότι είσαι άγιος να σε κολάσω. Επεμβαίνει ο γέροντας: –Δεν είμαι άγιος, αλλά ο Κύριος είπε: «άγιοι γίνεσθε». Ότι μπορώ κάνω, είμαι άνθρωπος χοϊκός. Με νέα αγανάκτηση η δαιμονισμένη: –Τι να σου κάνω, τραγόπαπα, έχεις ταπείνωση κι έχεις μέσα σου το Χριστό αλλιώς θα σε είχα διαλύσει. Τόσες αρρώστιες (= σου έβαλα) κι εσύ επιμένεις… Άλλος δαιμονισμένος πληροφόρησε με κα...