ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

     Σας το είπα βέβαια νωρίτερα, αλλά θα σας το πω και τώρα! Ας σηκωνόμαστε τη νύκτα! και αν ακόμη δεν κάνης πολλές προσευχές, κάνε μία με πνευματική καθαρότητα και είναι αρκετό δε ζητώ τίποτε περισσότερο! και αν όχι μέσα στα μεσάνυχτα, τουλάχιστον την ώρα του όρθρου. Δείξε ότι η νύχτα δεν είναι μόνο για το σώμα, αλλά και για την ψυχή! μην ανεχθής να περάση με απραξία, αλλά άμοιψε τον Κύριο με την αμοιβή αυτή η καλλίτερα, και αυτή σε σένα επιστρέφει.    Πες μου λοιπόν, αν πραγματικά πέσουμε σε κάποια φοβερή δοκιμασία, ποιόν δεν παρακαλούμε να μας βοηθήση; Και αν πετύχουμε αμέσως εκείνο που ζητάμε, νοιώθουμε ανακούφισι. Ποιός θα σε βοηθήση ώστε να είναι πρόθυμος να σου κάνη τη χάρι εκείνος, προς τον οποίον απευθύνης το αίτημά σου; Ποιός θα σε βοηθήση για να μη γυρίζεις εδώ κι εκεί και να ζητάς σε ποιόν να απευθύνης το αίτημά σου; να μην  έχης την ανάγκη άλλων, ώστε να ζητήσης αυτό μέσω εκείνων; Τι υπάρχει μεγαλύτερο από αυτό; Διότι Αυτός τότε προ πάντ...

« Ως εμψύχω Θεού κιβωτώ ψαυέτω μηδαμώς χειρ αμυήτων. χείλη δε πιστών τη Θεοτόκω ασιγήτως φωνήν του αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω: Όντως ανωτέρα πάντων υπάρχεις, Παρθένε αγνή». «Εσένα που είσαι ζωντανή κιβωτός του Θεού, ας μη σε αγγίζει ολότελα χέρι άπιστο, αλλά χείλια πιστά ας ψάλλουνε δίχως να σωπάσουνε τη φωνή του αγγέλου (ο υμνωδός θέλει να πει τη φωνή του αρχαγγέλου Γαβριήλ, που είπε «ευλογημένη συ εν γυναιξί») κι ας κράζουνε: «Αληθινά, είσαι ανώτερη απ’ όλα Παρθένε αγνή». Αλλοίμονο! Αμύητοι, άπιστοι, ακατάνυχτοι, είμαστε οι πιο πολλοί σήμερα, τώρα που έπρεπε να προσπέσουμε με δάκρυα καυτερά στην Παναγία και να πούμε μαζί με το Θεόδωρο Δούκα το Λάσκαρη, που σύνθεσε με συντριμένη καρδιά τον παρακλητικό κανόνα: «Εκύκλωσαν αι του βίου με ζάλαι ώσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». «Σαν τα μελίσσια που τριγυρίζουνε γύρω στην κερήθρα, έτσι κ’ εμένα με ζώσανε οι ζαλάδες της ζωής και πέσανε απάνω στην καρδιά μου και την κατατρυπάνε με τις φαρμακερές σαγίτες τους. Άμποτε, ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003))   Εις το όνομα του Πατρός, και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Το σημερινό Ευαγγέλιο, μετά από μια σειρά από ευχάριστα αναγνώσματα, είναι, να το πω έτσι, τρομαχτικό: είναι η ιστορία των εργατών του αμπελώνος που γίνονται προδότες. Και πράγματι τούτη η παραβολή αντικατοπτρίζει όλη την ιστορία του ανθρώπινου γένους, αλλά στο πλαίσιο όλων των κειμένων που προηγήθηκαν, μας μιλάει επίσης για την τρομερή, με όλη τη σημασία του όρου, αγνωμοσύνη της ανθρωπότητας προς τον Θεό. Απέναντι στην αγάπη Του, τα θαύματα Του, σε όλα όσα έκανε για εμάς, παραμένουμε ασυγκίνητοι και εγωκεντρικοί· σκεφτόμαστε τον εαυτό μας, δεν σκεφτόμαστε τον πλησίον μας, ακόμα λιγότερο σκεφτόμαστε τον Θεό· αχαριστία, αγάπη προς τον εαυτό μας, εγωκεντρισμός, συγκέντρωση σε αυτό που θέλουμε, που μας γοητεύει, σ’ ο,τι μας φαίνεται απαραίτητο. Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα μας λέει ότι ο Θεός δημιούργησε έναν όμορφο, υπέροχο κόσμο, τον περιέβαλ...

  Ο Αγιορείτης Γέρων Ιωσήφ (+ 15-8-1959) ο υσηχαστής, όταν μιλούσε για την αγνότητα της ψυχής και του σώματος, έφερνε πάντοτε ως παράδειγμα την Παναγία.    Είπε ο Γέρων: Δεν ημπορώ να σας περιγράψω πόσον αρέσει η Παναγία μας την σωφροσύνην και καθαρότητα.  Επειδή Αυτή είναι η μόνη αγνή Παρθένος, δί’  αυτό και όλους τοιούτους μας θέλει και αγαπά.    Και πάλιν έλεγε: Δεν υπάρχει άλλη θυσία πλέον ευώδης εις τον Θεόν, όσον η αγνότης του σώματος, όπου αποκτάται με αίμα και αγώνα φρικτόν.    Και κατέληγε: Βιασθήτε όθεν καθαρεύοντες την ψυχήν και το σώμα.  Μη δέχεσθε ποσώς (καθόλου) αισχρούς λογισμούς. Από το βιβλίο «Γεροντικό της Παναγίας» Αρχ. Θεοφύλακτος Μαρινάκης

«Οὐκ ἐξεστὶ σοι ἔχειν, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» . Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχεις τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου, ὁ ὁποῖος ζεῖ ἀκόμα. Λόγια τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ποὺ ἀποτελοῦσαν μαχαιριὲς στὶς διεφθαρμένες συνειδήσεις τοῦ βασιλιὰ Ἡρώδη Ἀντίπα καὶ τῆς παράνομης συζύγου του Ἡρωδιάδος, ποὺ ἦταν, γυναίκα τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου. Ὁ Ἡρώδης, μὴ ἀνεχόμενος τοὺς ἐλέγχους τοῦ Προδρόμου, τὸν φυλάκισε. Σὲ κάποια γιορτὴ ὅμως τῶν γενεθλίων του, ὁ Ἡρώδης ὑποσχέθηκε μὲ ὅρκο νὰ δώσει στὴν κόρη τῆς Ἡρωδιάδος ὅτι ζητήσει, διότι τοῦ ἄρεσε πολὺ ὁ χορός της. Τότε ἡ αἱμοβόρος Ἡρωδιὰς εἶπε στὴν κόρη της νὰ ζητήσει στὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Πράγμα ποὺ τελικὰ ἔγινε. Ἔτσι, ὁ ἔνδοξος Πρόδρομος τοῦ Σωτῆρος θὰ παραμένει στοὺς αἰῶνες ὑπόδειγμα σὲ ὅλους ὅσους θέλουν νὰ ὑπηρετοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ ἀγωνίζονται κατὰ τῆς διαφθορᾶς, ἀνεξάρτητα ἀπὸ κινδύνους καὶ θυσίες. Καὶ νὰ τί λένε οἱ 24 πρεσβύτεροι τῆς Ἀποκάλυψης στὸν Θεὸ γιὰ τοὺς διεφθαρμένους: «ἦλθεν... ὁ καιρὸς τῶν ἐθνῶν κριθῆνα...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΚΕΊΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

«Τὴ ἀθανάτω σου Κοιμήσει, Θεοτόκε Μήτηρ τῆς ζωῆς, νεφέλαι τοὺς Ἀποστόλους αἰθερίους διήρπαζον. Καὶ κοσμικῶς διεσπαρμένους, ὁμοχώρους παρέστησαν τῷ ἀχράντω σου σώματι. Οἱ καὶ κηδεύσαντες σεπτῶς, τὴν φωνὴν τοῦ Γαβριὴλ μελωδοῦντες ἀνεβόων :Χαῖρε Κεχαριτωμένη, Παρθένε, μήτηρ ἀνύμφευτε, ὁ Κύριος μετά σου. Μεθ’ ὧν ὡς Υἱόν σου καὶ Θεὸν ἠμῶν, ἱκέτευε σωθῆναι τὰς ψυχᾶς ἠμῶν». Οι Απόστολοι, αφού βάλανε στο μνήμα το σκήνος, καθίσανε στη Γεθσημανή τρεις μέρες, κατά θεία οικονομία. Γιατί ένας από τους Αποστόλους, ο Θωμάς, δεν προφθάσε την κηδεία, αλλά επήγε την Τρίτη ημέρα. Κ’ επειδή οι άλλοι Απόστολοι βλέπανε πως είναι απαρηγόρητος, αποφασίσανε να ανοίξουνε το μνήμα για να προσκυνήσει κι ο Θωμάς την Παναγία. Αλλά το σώμα έλειπε κι ο τάφος ήτανε άδειος, και μονάχα το σάβανο ήτανε μέσα : «Εύρον γαρ αυτόν κενόν του αγίου σώματος, μόνην δε τη σινδόνα φέροντα, παραμυθίαν μείνασαν τοις λυπείσθαι μέλλουσι και πάσι τοις πιστοίς, και της μεταθέσεως αψευδές μαρτύριον». Την κοίμηση της Παναγίας ...

– Γέροντα, σήμερα πολλοί νέοι άνθρωποι δεν θέλουν να κάνουν παιδιά γιατί σκέφτονται σε τί είδους κόσμο θα φέρουν το παιδί τους. Μόλυνση από τα χημικά από τα πυρηνικά, ζωή γεμάτη άγχος, άγρια κοινωνία, πόλεμοι… Αν είμαστε κιόλας στον καιρό του Αντίχριστου, σκέφτομαι και εγώ, μήπως δεν αξίζει κανείς να παντρεύεται και να κάνει παιδιά. — Όχι, Θανάση, δεν είναι έτσι!… Οι χριστιανοί στον καιρό των διωγμών δεν παντρεύονταν; δεν κάναν παιδιά; Και παντρευόντουσαν και παιδιά κάναν! Είχαν την ελπίδα τους στηριγμένη στον Χριστό… όχι στους ανθρώπους. Είναι ολιγοπιστία αυτός ο λογισμός. Ο Θεός σε μια στιγμή μπορεί να τα διορθώσει όλα. Να σβήσει όλα τα στραβά. Κάνουν οι άνθρωποι σχέδια… έχει και ο Θεός τα δικά Του. Νάξερες πόσες φορές τύλιξε ο διάβολος τη γη με την ουρά του για να την καταστρέψει… Δεν τον αφήνει ο Θεός… του χαλάει τα σχέδια· και το κακό που πάει να κάνει ο διάβολος, ο Θεός το αξιοποιεί και βγάζει μεγάλο καλό. Μήν ανησυχείς! — Γέροντα, μέχρι που φτάνει η υποχρέωση που εχ...

Στὴν ὑσυχαστικὴ καλύβα «Κοίμησις τὶς Θεοτόκου», στὰ πάνω κατουνάκια, μὲ πολλὴ ἄσκηση ἀγωνιζόταν ὁ Γέροντας Ἰγνάτιος ὁ ἀόματος.  Ὁ Γέροντας εἶχε δύο ὑποτακτικούς, τὸ μοναχὸ Νεόφυτο καὶ τὸ νεότερο ἱερομόναχο Ἰγνάτιο.  Ὅλοι τους ἤσαν ἀγωνιστὲς καὶ βιαστὲς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Κάποιο χρόνο ἔπεσε μεγάλη ξηρασία.  Ὑπῆρχε ἀφορία στὶς ἐλιὲς καὶ τὸ λάδι ἦταν πολὺ λιγοστό.  Γι’  αὐτὸ τὸ λόγο, ἐνῶ μέχρι τότε ἀναβαν καὶ τὰ τέσσερα καντήλια στὶς εἰκόνες τοῦ Τέμπλου τοῦ ναοῦ, τὴ χρονιὰ ἐκείνη ἔδωσε ἐντολὴ ὁ Γέροντας νὰ ἀνάβουν μόνον τὸ καντήλι ποὺ κρεμόταν μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Ὁ ἱερομόναχος Ἰγνάτιος, ἐπειδὴ ἔβλεπε πὼς ὅλο καὶ λιγόστευε τὸ λάδι, ὕστερα ἀπὸ λίγο χρόνο σταμάτησε νὰ ἀνάβει καὶ τὸ καντήλι τῆς Παναγίας, μήπως τελειώσει τὸ λάδι ποὺ εἶχαν. Τρεῖς μέρες δὲν ἄναψαν τὸ καντήλι μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ τὴν ἄλλη μέρα, μετὰ τὸν Ὄρθρο καὶ τὴ Θεία Λειτουργία, παρουσιάστηκε στὸ νεαρὸ ἱερομόναχο πατέρα Ἰγνάτιο ἕνας σεβάσμιος, ὑψηλὸς Γέροντα...