ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Τα  "ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" παρουσιάζουν ένα ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΣΤA ΘΑΥΜΑΤΑ  ΤΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ Από το βιβλίο "ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ" copyrighy 2021 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blo gspot.com/  

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου  Αρχίζει από την 1 η   του μηνός Αυγούστου η περίοδος εκείνη της πνευματικής ανατάσεως, της ευκαιρίας συμφιλιώσεώς μας με τον Θεό διά της Αγίας Μητρός Αυτού, Θεοτόκου Μαρίας, η οποία εκτός από την αγάπη και αγαθότητά της που δείχνει καθημερινά προς όλους εμάς, έχει άπειρες δυνατότητες τις οποίες χρησιμοποιεί για να μας ευεργετεί καθημερινώς.  Γιατί όμως έχει «τό δύνασθαι»; Μας το εξηγεί ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο έργο του «Ἐορτοδρόμιο».  Ο ειρμός της ενάτης ωδής του Κανόνα της εορτής της Πεντηκοστής αναφέρει τα εξής:   «Μὴ τῆς φθορᾶς διαπείρᾳ κυοφορήσασᾳ, καὶ παντεχνήμονι Λόγῳ σάρκα δανείσασα»   (δηλαδή Παρθένε Θεοτόκε, που κυοφόρησες χωρίς να δοκιμάσει φθορά η παρθενία σου και δάνεισες σάρκα στον Λόγο του Θεού, τον δημιουργό των απάντων).  Ερμηνεύοντας το τροπάριο ο άγιος αναφέρεται στο δάνειο της Θεοτόκου στον Υιό της που τον έκαμε χρεώστη στους ατελείωτους αιώνες.     ...

Γεώργιος (Μητροπολίτης Πάφου)     Σὲ τρεῖς λόγους ἀποδίδει σήμερα ὁ Χριστὸς τὴν ἀδυναμία τῶν μαθητῶν νὰ θεραπεύσουν τὸ δαιμονιζόμενο νέο, νὰ τὸν ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὴν καταδυναστεία τοῦ διαβόλου. Πρῶτα, στὴν ἐλλιπῆ τους πίστη: «Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν», τοὺς λέει. Δεύτερον, στὴν ἐλαττωματική τους προσευχή. Καὶ τρίτον, στὴν ἀνυπαρξία νηστείας: «Τοῦτο τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ», προσθέτει.    Πολὺ σύντομα θὰ ἀναφερθοῦμε στὶς τρεῖς αὐτὲς χριστιανικὲς ἀρετές. Μὲ τὸν ὅρο «πίστις» ἐννοοῦμε τὴν ἀποδοχὴ πραγμάτων ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ Θεὸς καὶ πού, χωρὶς νὰ εἶναι παράλογα, εἶναι ὑπέρλογα καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἐξηγηθοῦν μὲ τὴ λογική μας. Γίνονται ἀποδεκτὰ γιατί ἐμπιστευόμαστε ἐκεῖνον ποὺ μᾶς διαβεβαιώνει γιὰ τὴν ὕπαρξή τους. Δείχνουμε πίστη π.χ. ὅταν ἀποδεχόμαστε τὴν ὕπαρξη ἀγγέλων, τὴν ὕπαρξη τοῦ παραδείσου, τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Δείχνουμε πίστη ὅταν δὲν ἔχουμε καμιὰ ἀμφιβολία ὅτι θὰ γίνει ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν καὶ ὅτι θὰ ὑπάρξει κρίση ...

        Στην Πόλη της πρεσβύτερης Ρώμης ζούσε ένας χριστιανός που ονομαζόταν Ιωάννης, άνθρωπος πολύ ευλαβής και πολύ πλούσιος.  Ο χριστιανός αυτός είχε δύσκολο και αδρανή νου, ώστε δεν μπορούσε να μάθει γράμματα ούτε καν μια προσευχή, να τη λέει όπως οι άλλοι χριστιανοί.     Πήγε, λοιπόν, σ’ ένα μοναστήρι και αφού αφιέρωσε όλα τα υπάρχοντά του στη μονή, έγινε μοναχός, για να τον μάθουν οι αδελφοί γράμματα.  Όλοι προσπαθούσαν να του ερμηνεύσουν τους ψαλμούς και να του μάθουν διάφορες προσευχές, αλλά δεν μπορούσε να μάθει τίποτα.  Ο νους του έμοιαζε με σκεπάρνι.     Τότε, ένας εμπειρικός και ευάρεστος μοναχός, αφού του διάβασε διάφορες ευχές και τροπάρια, τον ρώτησε ποιό απ’ όλα τα τροπάρια του άρεσε και θα ήθελε να μάθει.  Χαρούμενα απάντησε:    Μου αρέσει εξαιρετικά το «Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου…». Κατέβαλαν οι αδελφοί κάθε προσπάθεια και κόπο και του έμαθαν τ...

– Γέροντα, πώς κάνετε ευχή για ένα θέμα; -Όλη η βάση που γίνεται η ευχή είναι να πονάει ο άνθρωπος. Αν δεν πονάει, μπορεί να κάθεται ώρες με το κομποσχοίνι και η προσευχή του να μην έχει κανένα αποτέλεσμα. Αν υπάρχει πόνος για το θέμα για το οποίο προσεύχεται, ακόμη και με έναν αναστεναγμό κάνει καρδιακή προσευχή. Πολλοί, όταν την στιγμή που τους ζητούν οι άλλοι να προσευχηθούν δεν έχουν χρόνο, προσεύχονται με έναν αναστεναγμό για το πρόβλημά τους.  Δεν λέω να μην κάνει κανείς προσευχή, αλλά, αν τυχόν δεν υπάρχει χρόνος, ένας αναστεναγμός για τον πόνο του άλλου είναι μια καρδιακή προσευχή· ισοδυναμεί δηλαδή με ώρες προσευχής. Διαβάζεις λ.χ. ένα γράμμα, βλέπεις ένα πρόβλημα, αναστενάζεις και μετά προσεύχεσαι. Αυτό είναι μεγάλο πράγμα!  Πριν πιάσεις το ακουστικό, πριν ακόμα καλέσεις, σε ακούει ο Θεός!  Και το πληροφορείται ο άλλος. Να δείτε πως οι δαιμονισμένοι καταλαβαίνουν πότε κάνω προσευχή γι’ αυτούς και φωνάζουν όπου κι αν βρίσκονται! Η πραγματική προσευχ...

Αξίζεις. Αξίζεις, επειδή είσαι πλάσμα του Θεού, δημιούργημά Του. Επειδή ο Θεός σ’ αγαπάει και όλος ο ουρανός ασχολείται μαζί σου, σε φροντίζει και σου δίνει σημασία. Ακόμα και αν δε σε πάρει κανένας τηλέφωνο για μια μέρα, ακόμα και αν δε σου μιλήσει κανείς, έχεις μια φοβερή δυναμική μέσα σου. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει σ’ όλη τη γη. Κανείς δεν είναι σαν κι εσένα, δεν έχει τα γνωρίσματά σου, τα χαρίσματά σου μα και τα προβλήματά σου. Ο Χριστός σ’ αγαπάει και σου δίνει σημασία. Θέλει να σε δυναμώσει. Πως θα γίνει αυτό; Με τα σκαμπανεβάσματα. Τη μια στιγμή νιώθεις πως έχεις τον Χριστό και την άλλη Τον χάνεις. Τη μια έρχεται και την άλλη φεύγει. Όπως ακριβώς ένιωσαν και οι μαθητές Του μετά την Ανάσταση, όταν περπάταγαν περίλυποι και χαμένοι στις σκέψεις τους προς Εμμαούς. Μόλις άρχισαν να νιώθουν την καρδιά τους να φλέγεται κι άρχισαν να καταλαβαίνουν τον Κύριο, Εκείνος έφυγε πάλι μακριά τους. Γιατί; Για να τους κάνει πιο δυνατούς. Τους άφησε μόνο τη γλυκιά γεύση στη...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ μία πνευματική ομιλία του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικόλαου Δαλαγιώργου με θέμα: «Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΣΙΝΑΪΤΗΣ» η οποία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια των εσπερινών Συνάξεων του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Τρικάλων τον Απρίλιος 2020 ************** copyright 2020 «ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» https://salpismata.blogspot.com/

    Είπεν ο Γέρων Παΐσιος, του Κελλίου Παναγούδα του Αγίου Όρους (+25-7-1994):  «Μια φορά χρειάστηκε να βγω έξω κι είχα ανάγκη από χίλιες δραχμές, γιατί τότε τόσο κόστιζαν τα έξοδα διακικήσης.  Χρήματα δεν είχα καθόλου.  Ο,τι επιταγές ερχόντουσαν, είχα δώσει εντολή στον ταχυδρόμο να επιστρέφονται αμέσως ως απαράδεκτες.  Την ημέρα εκείνη, καθώς ένας αδελφός έφερε την αλληλογραφία, υπήρχε και μια επιταγή χιλίων δραχμών, η οποία στη θέση του αποστολέα, έγραφε:  «Αποστολεύς:  ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ».      Μόλις είδα την πρόνοια του Θεού, λύθηκα στα κλάματα κι ευχαριστούσα τον Κύριόν μας και την Παναγία μας.» Από το βιβλίο «Γεροντικό της Παναγίας» Αρχ. Θεοφύλακτος Μαρινάκης

Γεώργιος ο Πάφου (Μητροπολίτης Πάφου)     Σε τρεις λόγους αποδίδει σήμερα ο Χριστός την αδυναμία των μαθητών να θεραπεύσουν το δαιμονιζόμενο νέο, να τον απαλλάξουν από την καταδυναστεία του διαβόλου. Πρώτα, στην ελλιπή τους πίστη: «Δια την απιστίαν υμών», τους λέει. Δεύτερον, στην ελαττωματική τους προσευχή. Και τρίτον, στην ανυπαρξία νηστείας: «Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή και νηστεία», προσθέτει. Πολύ σύντομα θα αναφερθούμε στις τρεις αυτές χριστιανικές αρετές. Με τον όρο «πίστις» εννοούμε την αποδοχή πραγμάτων που μας αποκαλύπτει ο Θεός και που, χωρίς να είναι παράλογα, είναι υπέρλογα και δεν μπορούν να εξηγηθούν με τη λογική μας. Γίνονται αποδεκτά γιατί εμπιστευόμαστε εκείνον που μας διαβεβαιώνει για την ύπαρξή τους. Δείχνουμε πίστη π.χ. όταν αποδεχόμαστε την ύπαρξη αγγέλων, την ύπαρξη του παραδείσου, της βασιλείας των ουρανών. Δείχνουμε πίστη όταν δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι θα γίνει η ανάσταση των νεκρών και ότι θα υπάρξει κρίση ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003))     Υπάρχουν στιγμές της πνευματικής, αλλά ακόμη και της πιο συνηθισμένης καθημερινής ζωής τόσο ωραίες, τόσο υπέροχες που να μας κάνουν να θέλουμε το χρόνο, τη ζωή, την αιωνιότητα να σταματήσουν εκεί ώστε τίποτα άλλο να μην ξανασυμβεί ποτέ. Αυτό είχαν νιώσει οι Απόστολοι που ο Χριστός είχε πάρει μαζί Του πάνω στο όρος της Μεταμόρφωσης, αυτό ήθελε να εκφράσει ο Πέτρος όταν έλεγε: «Κύριε, είναι καλό να είμαστε εδώ, ας κτίσουμε τρεις σκηνές, μία για Σένα, μία για το Μωυσή και μία για τον Ηλία κι ας μείνουμε εδώ μέσα στις ακτίνες του άυλου αυτού, θεϊκού φωτός, τυλιγμένοι μέσα σ' αυτή την υπέροχη ειρήνη».    Ούτε ο Πέτρος αλλά ούτε και οι άλλοι απόστολοι δεν πρόσεξαν τότε κάτι που αυτοί οι ίδιοι αργότερα μετέδωσαν σε άλλους, το ότι δηλαδή ο Χριστός μεταμορφώθηκε (φάνηκε μέσα στη λάμψη της αιώνιας δόξας) τη στιγμή ακριβώς που ο Μωυσής και ο Ηλίας Του μιλούσαν σχετικά με το ταξίδι Του στην Ιερουσαλήμ και τη Σταύ...