ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ο Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης έγινε γνωστός πριν ακόμα αγιοκαταχτεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία με το βιογραφικό έργο «Ο γέροντας Σιλουανός του Άθω», που το συνέγραψε με ωραίο τρόπο ο Ηγούμενος της Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγγλίας Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος, που έζησε κοντά στον Άγιο για πολύ καιρό στον Άθω. Σύμφωνα λοιπόν με τον Σωφρόνιο, ο Άγιος Σιλουανός ασκήθηκε στο Άγιον Όρος για 46 ολόκληρα χρόνια και συγκεκριμένα στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα. Γεννήθηκε το 1866 μ.Χ. στο χωριό Σόβοκ της επαρχίας Λεμπεντιάσκ της Ρωσίας και το κοσμικό του όνομα ήταν Συμεών Ιβάνοβιτς Αντόνωφ. Στη Ρωσία έκανε το επάγγελμα του ξυλουργού. Στο Άγιο Όρος ήλθε το 1892 μ.Χ. και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην άσκηση και την προσευχή. Το 1911 μ.Χ. έγινε μεγαλόσχημος και στολίστηκε με πολλές άγιες αρετές και γέμισε όλος από θείο φως. Το 1915 μ.Χ. βγήκε για λίγο από το Άγιον Όρος και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της πατρίδας του. Απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1938 μ.Χ. και η Ορθόδοξη Εκκλησ...

Ο Άγιος αυτός νεομάρτυρας, γεννήθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, από γονείς Μουσουλμάνους. Ο πατέρας του ήταν Δερβίσης και Σέχης στο αξίωμα. Είκοσι χρονών, μπήκε και αυτός στο τάγμα των Δερβίσηδων. Αφού έκανε αρκετά χρόνια στα Ιωάννινα, πήγε στο Βραχώρι (Αγρίνιο) της Αιτωλίας, όπου κατοίκησε σ' ένα οίκημα, που ονομαζόταν Μουσελίμ σεράι. Ξαφνικά όμως, άρχισε να ζει σαν χριστιανός, πέταξε τα ενδύματα του Δερβίση και ντύθηκε χριστιανικά. Έπειτα πήγε στην Ιθάκη, όπου δέχτηκε το άγιο Βάπτισμα με το όνομα Ιωάννης. Όταν επανήλθε στην Αιτωλία, παντρεύτηκε στο χωριό Μαχαλάς και έκανε το επάγγελμα του αγροφύλακα. Ο πατέρας του όμως, έστειλε απεσταλμένους να τον μεταπείσουν, αλλά αυτός τους έδιωξε. Τότε συλλήφθηκε από τον Μουσελίμη του Βραχωρίου, στον όποιο ομολόγησε με θάρρος το χριστιανικό του όνομα και την αγάπη του στον Χριστό. Βασανίστηκε ανελέητα. Τελικά τον αποκεφάλισαν στις 23 Σεπτεμβρίου 1814 μ.Χ. Οι χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο λείψανό του και το έθαψαν σ' ένα αγρόκτημ...

  «Αρα λοιπόν δεν έχει δίκαιον να μάς αποστρέφεται και να μάς τιμωρή, όταν εις όλα μάς παρέχει τον εαυτόν Του και εμείς αντιδρώμεν; Είναι εις τον καθένα οπωσδήποτε φανερόν. Διότι, εάν θέλης να καλλωπισθής, λέγει, στολίσου με τον ιδικόν μου καλλωπισμόν. Εάν θέλης να οπλισθής, οπλίσου με ιδικά μου όπλα. εάν θέλης να ενδυθής, φόρεσε το ιδικόν μου ένδυμα. εάν θέλης να τραφής, φάγε εις την ιδικήν μου τράπεζαν. Εάν θέλης να οδοιπορήσης, ακολούθησε την ιδικήν μου οδόν. Εάν θέλης να κληρονομήσης, κληρονόμησε την ιδικήν μου κληρονομία. Εάν θέλης να εισέλθης εις την πατρίδα, έμπα εις την πόλιν της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είμαι εγώ.   Εάν θέλης να κτίσης οικίαν, έλα εις τάς ιδικάς μου σκηνάς. Διότι εγώ δι όσα δίδω δεν ζητώ αμοιβήν, αλλά εάν θελήσης να χρησιμοποιήσης όλα τα ιδικά μου, διά την πράξιν σου αυτήν θα σου οφείλω επιπλέον και αμοιβήν. Τί θα ημπορούσε να γίνη ισάξιον προς αυτήν την γενναιοδωρίαν; Εγώ είμαι πατέρας, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφή, εγώ ένδυμα...

Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Λουκ. ε’ 1-11)   Δοτήρας κάθε αγαθού είναι ο Κύριος. Κι όλα τα δώρα του Θεού είναι τέλεια. Έχουν τέτοια τελειότητα, που κάνουν τους ανθρώπους να θαυμάζουν. Το θαύμα δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά ένα δώρο του Θεού, αξιοθαύμαστο. Οι άνθρωποι θαυμάζουν τα δώρα του Θεού, λόγω της τελειότητάς τους.  Αν οι άνθρωποι ζούσαν με την αγνότητα και την αναμαρτησία του παραδείσου, δε θα περίμεναν από το Θεό ν’ αναστήσει νεκρούς, να πολλαπλασιάσει τους άρτους η να γεμίσει τα δίχτυα με ψάρια, για να πουν ύστερα: «Κοιτάξτε το θαύμα!» Θα το έλεγαν αυτό για κάθε πλάσμα του Θεού, κάθε στιγμή και με κάθε ανάσα της ζωής τους. Καθώς όμως οι άνθρωποι συνήθισαν στην αμαρτία, κάθε θαύμα από τ’ αναρίθμητα που κάνει ο Θεός στον κόσμο, έχει γίνει για τους ανθρώπους συνηθισμένο θέμα. Για να μη μείνουν τα θέματα αυτά όμως τελείως απαρατήρητα, για να μην υποβιβαστούν εντελώς, ο Θεός με την ευσπλαχνία Του προς τον άρρωστο άνθρωπο του δίνει ένα ακόμα θαύμα από τ’ αμέτρ...

  Επισκέφτηκε κάποτε το Γέροντα Παΐσιο ένας γνωστός του, ήταν καθηγητής της Αθωνιάδος Σχολής, ο οποίος είχε ένα έντονο προβληματισμό σχετικά με την αντοχή των μαρτύρων της Εκκλησίας μας: Πως μπόρεσαν να υποφέρουν τόσο πόνο και τόση κακουχία; Ρώτησε το Γέροντα, για το θέμα αυτό κι εκείνος του απάντησε με δυό ωραιότατα παραδείγματα, στα όποια φαίνεται η μεγάλη δύναμη της αγάπης: «Η αγάπη που χαν στο Χριστό τους έδινε τη δύναμη. Οι μάρτυρες αγαπούσαν πολύ το Χριστό, με αγάπη, που καίει και αυτή τους έκανε να μη νιώθουν πόνο.  Να σου πω δύο περιστατικά για να καταλάβεις.  Μια φορά είχε πιάσει φωτιά ένα σπίτι και ήταν μέσα τα παιδάκια Ορμάει η μάνα μες στις φλόγες και δεν άκουγε τίποτα Γύρισε με τα παιδιά στην αγκαλιά Ήταν καμένη στο πρόσωπο, στα μαλλιά στο χέρια, παντού. Όμως, δεν ένιωθε τίποτα, ούτε λογάριαζε τον πόνο μπροστά στα παιδιά της. Να σου πω κι ένα περιστατικό απ' τη ζωή μου. Εμείς, μια φορά ήμασταν στο χωριό όλοι μαζί. Μας ειδοποίησαν ότι έρχοντα...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΙΔΕΣΙΜΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΑΛΑΓΙΩΡΓΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021 ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ****************** COPYRIGHT 2021 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ------------------------------------ https://salpismata.blogspot.com/ ----------------------------------- ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ *************

   Σ’ ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί ζούσε προ ετών ένας ιερέας ευλαβέστατος. Η ψυχούλα του ήταν γεμάτη στοργή για το ποίμνιό του και ειδικά για τους πονεμένους. Έφτασε όμως η μέρα που δοκιμάστηκε κι εκείνος και πόνεσε πολύ. Η κόρη του, μια εξαιρετική κοπέλα, είχε παντρευτεί πρόσφατα μ’ ένα νοικοκυρεμένο παληκάρι.  Έφτασε, λοιπόν, ο καιρός να φέρει στον κόσμο το πρώτο παιδάκι της. Κατά τον τοκετό όμως, πέθανε! Πήγε Μάρτυρας να συναντήσει τον Πλάστη της, αφήνοντας πολύ πόνο πίσω της. Ο ιερέας πατέρας της πόνεσε κι αυτός πολύ στο χωρισμό, αλλά με ακλόνητη Πίστη στο Θεό πρόσφερε δοξολογία στο άγιο όνομά Του. Την αγάπη του δε, για την θυγατέρα του εξέφραζε με θερμές προσευχές για την ψυχή της και με κρυφές ελεημοσύνες. Ο ιερέας είχε έναν αδελφό καπετάνιο που, απόμαχος πια της θάλασσας, είχε γίνει στεριανός για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Είχε δημιουργήσει περιουσία κι απολάμβανε πλέον τους κόπους του. Δυστυχώς όμως ήταν σχεδόν άπιστος, παρ’ όλο που είχε καλή καρδιά. Τα βραδάκ...

Στην Μονεμβασιά της Λακωνίας βρέθηκε ο π. Νικόλαος για την τέλεση ενός ξεχωριστού Γάμου πνευματικών παιδιών, που ένωσε δύο ηπείρους — την Αυστραλία  και την Γαλλία. Υπάρχουν γάμοι που δεν ενώνουν μόνο δύο ανθρώπους, αλλά δύο οικογένειες, δύο πολιτισμούς, δύο διαφορετικούς κόσμους. Ένας τέτοιος γάμος, γεμάτος συγκίνηση, χαρά και συμβολισμούς, έφερε κοντά την Αυστραλία και τη Γαλλία, στο χωριό της νύφης, στην Μονεμβασιά της Λακωνίας, αποδεικνύοντας πως η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα, αποστάσεις και χιλιάδες χιλιόμετρα. Η τέλεση του Μυστηρίου του Γάμου έγινε στην γενέτειρα της Νύφης και αποτέλεσε μια ξεχωριστή στιγμή, κατά την οποία δύο άνθρωποι ένωσαν τις ζωές τους, έχοντας στο πλευρό τους τον πατέρα Νικόλαο, τον οποίο εμπιστεύονται τόσα χρόνια, αγαπημένα πρόσωπα που ταξίδεψαν από διαφορετικές γωνιές του κόσμου (Ρουμανία, Γαλλία, Αυστραλία, Μεξικό, Αμερική, Αγγλία)για να μοιραστούν μαζί τους αυτή τη σημαντική ημέρα. Από την Αυστραλία έως τη Γαλλία, δύο τόποι με διαφορετική ιστορία, κουλ...

Ο Όσιος Αβέρκιος έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. Η άμεπτη ζωή του και η καρποφορία της διδασκαλίας του, παρακίνησαν το ποίμνιο να τον αναγκάσει να γίνει επίσκοπος Ιεραπόλεως στη Φρυγία. Το αξίωμα δε μείωσε το ζήλο του Αβερκίου. Έλεγε, μάλιστα, ότι δεν αρκεί κάποιος να φαίνεται άρχων, αλλά και να είναι πραγματικά. Δηλαδή να αυξάνει τη διακονία και τους κόπους του. Διότι κατά το Ευαγγέλιο, «εἰ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος» (Ευαγγέλιο Μάρκου, θ' 35), που σημαίνει, αν κανείς θέλει να είναι πρώτος κατά την τιμή, οφείλει με την ταπείνωση του απέναντι στους άλλους, να γίνει τελευταίος από όλους και υπηρέτης όλων με την άσκηση της αγάπης. Και ο Αβέρκιος την εντολή αυτή έκανε πράξη στη ζωή του. Γι' αυτό και ο Θεός του έδωσε το χάρισμα να κάνει πολλά θαύματα. Θεράπευσε την κόρη του βασιλιά της Ρώμης, από πονηρό δαιμόνιο. Θερμά νερά από τη γη εξέβαλε και άλλα πολλά θαύματα έκανε. Επίσης, ο Αβέρκιος κήρυξε σε όλες τις πόλεις της Συρίας και Μεσοποτ...

Του Αγίου Γρηγορίου Του Διαλόγου  Όταν έφτασε ο καιρός που ο όσιος Βενέδικτος θα έφευγε απ’ αυτή τη ζωή και θα πήγαινε στο θεό, πρόβλεψε ο ίδιος τη μέρα του θανάτου του και την ανήγγειλε στους μαθητές του που ζούσαν μαζί του και σ’ εκεί νους που έμεναν μακριά. στους τελευταίους μάλιστα φανέρωσε πως, με κάποιο σημείο που θα γινόταν, θα μάθαιναν ότι η ψυχή του έβγαινε από το σώμα. Έξι μέρες λοιπόν πριν από την κοίμησή του πρόσταξε να του ανοίξουν το μνήμα. Αμέσως τον επίασε πολύ υψηλός πυρετός, που του έψηνε κυριολεκτικά το σώμα. την έκτη μέρα έβαλε τους μαθητές του να τον μεταφέρουν στο ναό. Εκεί κοινώνησε τα άχραντα μυστήρια και, ενώ υποβασταζόταν από τους μαθητές του, στάθηκε όρθιος, σήκωσε τα χέρια του στον ουρανό κι έτσι, με υψωμένο βλέμμα και με λόγια προσευχής, παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του. Την ίδια στιγμή σε δύο αδελφούς, έναν που έμενε στο μοναστήρι κι έναν άλλο που κατοικούσε μακριά, εμφανίστηκε το ίδιο όραμα: Είδαν και οι δύο τους ένα θαυμαστό δρόμο, που εκ...