ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

   Όταν δεν ζεις με τον Χριστό, ζεις μες στη μελαγχολία, στη θλίψη, στο άγχος, στη στενοχώρια. δεν ζεις σωστά. Τότε παρουσιάζονται πολλές ανωμαλίες και στον οργανισμό. Επηρεάζεται το σώμα, οι ενδοκρινείς αδένες, το συκώτι, η χολή, το πάγκρεας, το στομάχι.   Σου λένε: «Για να είσαι υγιής, πάρε το πρωί το γάλα σου, το αυγουλάκι σου, το βουτυράκι σου με δύο-τρία παξιμάδια». Κι όμως, αν ζεις σωστά, αν αγαπήσεις τον Χριστό, μ' ένα πορτοκάλι κι ένα μήλο είσαι εντάξει. Το μεγάλο φάρμακο είναι να επιδοθεί κανείς στην λατρεία του Χριστού. Όλα θεραπεύονται. Όλα λειτουργούν κανονικά. Η αγάπη του Θεού όλα τα μεταβάλλει, τα μεταποιεί, τα αγιάζει, τα διορθώνει, τα αλλάζει, τα μεταστοιχειώνει. Ο έρωτας προς τον Χριστό είναι κάτι άλλο. Δεν έχει τέλος, δεν έχει χορτασμό. Δίνει ζωή, δίνει σθένος, δίνει υγεία, δίνει, δίνει, δίνει ... Κι όσο δίνει, τόσο πιο πολύ ο άνθρωπος θέλει να ερωτεύεται. Ενώ ο ανθρώπινος έρωτας μπορεί να φθείρει τον άνθρωπο, να τον τρελάνει. Όταν αγαπήσομε το...

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου ...Αφού λοιπόν βάζει το θεμέλιο της ελευθερίας μας ο Θεός, δηλαδή δεν μας εκβιάζει, δεν μας αναγκάζει, αλλά θέλουμε να τον ακολουθήσουμε, αμέσως βάζει τον Εαυτό Του μπροστά.   Ο Χριστός προπορεύεται και εμείς ακολουθούμε και ενθυμούμαστε τον λόγο του Αποστόλου Πέτρου που λέει ότι «ο Χριστός έπαθε υπέρ ημών, αφήνων εις υμάς υπογραμμόν, ώστε υμείς να ακολουθήσουμε τοις ίχνεσιν Αυτού». Λέει ο Απόστολος Παύλος στην προς Γαλάτας Επιστολή «εγώ γαρ τα στίγματα του Κυρίου Ιησού εν τω σώματί μου βαστάζω».   Ποιά είναι τα στίγματα του Χριστού με τα οποία καυχιέται ο Απόστολος Παύλος;   Μήπως οι προφητείες, μήπως τα χαρίσματα, η άνεση, η δόξα του αποστολικού αξιώματος; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Μας παραθέτει το περιστατικό ο Απόστολος Παύλος για να κατανοήσουμε καλύτερα τα στίγματα που εβάσταζε έως τέλους. Παρεκάλεσε τον Κύριο να αποφύγει την σκληρή δοκιμασία της ασθένειας, και ο Καλός Θεός του αρνήθηκε δίνοντάς του το νόημα της πνευμα...

Εκείνος που υποφέρει   τα λυπηρά, θα επιτύχει και τα χαρμόσυνα. Κι εκείνος που εγκαρτερεί στα δυσάρεστα, θα απολαύσει και τα ευχάριστα. * Μη φανταστείς κανένα σχήμα για το Θεό όταν προσεύχεσαι, μήτε να επιτρέψεις να τυπωθεί κάποια μορφή στο νου σου, αλλά πλησίασε με άυλο τρόπο τόν άυλο Θεό. * Μήν επιθυμήσεις να δεις με τα μάτια του σώματός σου αγγέλους η δυνάμεις η το Χριστό, μην τυχόν και χάσεις εντελώς το μυαλό σου και δεχθείς έτσι λύκο αντί για βοσκό και προσκυνήσεις τούς εχθρούς δαίμονες. * Φυλάξου από τις παγίδες των δαιμόνων. Γιατί συμβαίνει, εκεί που προσεύχεσαι ήσυχα και καθαρά, ξαφνικά να σου παρουσιάσουν κάποια παράξενη μορφή, για να σε οδηγήσουν στήν...

  Πολλές εἶναι οἱ παγίδες που στήνει ὁ διάβολος, για να πιάσει τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων καί νά τίς ὁδηγήσει στόν ὄλεθρο. Δυό ἀπ᾿ αὐτές εἶναι ἡ ἀργία καί ἡ πολυπραγμοσύνη. Καί ἡ ἀργία, δηλαδή τό νά κάθεται κανείς καί νά σαπίζει σέ μιά ἀξιοκατάκριτη ἀπραξία, καί ἡ πολυπραγμοσύνη, δηλαδή τό νά μπλέκεται κανείς μέ χίλιες ὑποθέσεις καί δουλιές, εἶναι ἐμπόδια γιά τή σωτηρία. Πολλοί χριστιανοί, προπαντός οἱ νέοι, περνᾶνε τή μέρα τους χωρίς ἐργασία. Περπατᾶνε στίς πλατεῖες, μιλᾶνε γιά τά διάφορα νέα, κοροϊδεύουν τούς διαβάτες, καί ὅταν πηγαίνουν στήν ἐκκλησία, τό κάνουν γιατί δέν ἔχουν νά κάνουν τίποτ᾿ ἄλλο. Ἔτσι σπαταλᾶνε τό χρόνο τους χωρίς κανένα κέρδος. Τό Ἅγιο Πνεῦμα στή Σοφία Σειράχ λέει, ὅτι «πολλήν κακίαν ἐδίδαξεν ἡ ἀργία»1. Θά λέγαμε, ὅτι ὁ διάβολος ἄνοιξε ἕνα σχολείο πονηρίας καί κακίας, καί ἐπειδή εἶδε πώς δέν ἐπαρκοῦσε ὁ ἴδιος γιά ὅλα τά μαθήματα τοῦ κακοῦ, ἔβαλε τήν ἀργία σάν βοηθό-δάσκαλο, γιά νά κάνει αὐτή ὅσα μαθήματα δέν πρόφταινε νά κάνει ἐκεῖνος! Σ᾿ αὐτό λοιπόν τό σχολείο ...

-  Γέροντα, πως θα μπορέσω την Σαρακοστή να αγωνισθώ περισσότερο στην εγκράτεια; – Οι κοσμικοί τώρα την Σαρακοστή προσέχουν κατά κάποιον τρόπο την εγκράτεια, ενώ εμείς οι μοναχοί πάντα πρέπει να προσέχουμε. Το κυριώτερο όμως που πρέπει να προσέξει κανείς είναι τα ψυχικά πάθη και μετά τα σωματικά. Γιατί, αν δώσει προτεραιότητα στη σωματική άσκηση και δεν κάνει αγώνα, για να ξεριζωθούν τα ψυχικά πάθη, τίποτε δεν κάνει. Πήγε μία φορά σε ένα μοναστήρι ένας λαϊκός στην αρχή της Σαρακοστής και κάποιος μοναχός του φέρθηκε απότομα, σκληρά. Εκείνος όμως ο καημένος είχε καλό λογισμό και τον δικαιολόγησε. Ήρθε μετά και μου είπε: «Δεν τον παρεξηγώ, Πάτερ. Ήταν βλέπεις από το τριημέρι!». Αν το τριημέρι που έκανε ήταν πνευματικό θα είχε μία γλυκύτητα πνευματική και θα μιλούσε στον άλλο με λίγη καλοσύνη. Αλλά αυτός ζόριζε εγωϊστικά τον εαυτό του να κάνει Τριήμερο, και γι’ αυτό όλα του έφταιγαν. - Γέροντα, τι να σκέφτομαι την Σαρακοστή; – Το Πάθος, την θυσία του Χριστού να ...

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου  Πολλοί Χριστιανοί διερωτώνται στις ημέρες μας ποιος είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν για την σωτηρία τους.   Διαπιστώνουμε όμως μετά λύπης ότι ο Βαπτισμένος Χριστιανός, μπορεί να πιστεύει, μπορεί να εκκλησιάζεται (όχι τακτικά), μπορεί να κοινωνεί (χωρίς εξομολόγηση και έγκριση πνευματικού), αλλά δεν ακολουθεί πιστά τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, σε κάθε πνευματική ευκαιρία που του δίνετε, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ο Θεός είναι καλός και δεν θα μας παρεξηγήσει που δεν νηστεύουμε, που δεν Εκκλησιαζόμαστε, που δεν εξομολογούμαστε με σκοπό την Σωτηρία μας δια της Θείας Μεταλήψεως των Αχράντων Μυστηρίων αξίως.    Αναπόφευκτα δίνεται η εντύπωση ότι ο Χριστιανισμός αποτελεί μία οργάνωση που οι οπαδοί του ακολουθούν τον Χριστό, χωρίς να γνωρίζουν ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ , χωρίς να τον ακολουθούν από αγάπη, έχοντας μία μουσουλμανική ιδεολογία, ότι κάνοντας το καλό σε αυτή την ζωή, ο Θεός σώζει και εφόσον ο Θεός σώζε...

Αν δεν έλαβες ακόμα χάρισμα προσευχής η ψαλμωδίας, ζήτησέ το με  επιμονή και θα το λάβεις. * Ο διάβολος φθονεί πολύ τον άνθρωπο που προσεύχεται, και χρησιμοποιεί κάθε τέχνασμα, προκειμένου να πλήξει το σκοπό του. Έτσι, όταν δουν οι δαίμονες ότι είσαι πρόθυμος να προσευχηθείς αληθινά, σου θυμίζουν κάποια δήθεν αναγκαία πράγματα. Σε λίγο όμως σε κάνουν να τα ξεχάσεις και σε σπρώχνουν να τα αναζητήσεις. Κι επειδή δεν τα θυμάσαι, στενοχωριέσαι και λυπάσαι. Όταν ξανασταθείς στην προσευχή, σου υπενθυμίζουν πάλι εκείνα που έψαχνες, για να στραφεί ξανά ο νους σ' αυτά και να χάσει τελικά την καρποφόρα προσευχή. * Στην ώρα της προσευχής η μνήμη σου φέρνει η φαντασίες παλαιών πραγμάτων η καινούρ...

Του Πρώτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού    Μια στάση ζωής καθόλου εύκολη περιγράφει ο Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή του, αναφερόμενος στο πως αντιμετωπίζουν οι απόστολοι την εχθρική συμπεριφορά όχι μόνο των μη χριστιανών  αλλα και των άλλων μελών της Εκκλησίας: «λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκόμενοι ανεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλούμεν» (Α’ Κορ. 4, 12-13). Στους εμπαιγμούς απαντάμε με καλά λόγια, στους διωγμούς με υπομονή, στις συκοφαντίες με λόγια φιλικά. Μία τέτοια στάση ζωής δεν έρχεται ως αποτέλεσμα γενναιόδωρης και μακρόθυμης καρδιάς. Αποτελεί το συστατικό στοιχείο της μίμησης του Χριστού, της παρουσίας εντός της καρδιάς της χάριτος του Αγίου Πνεύματος και την ίδια στιγμή είναι σημείο μοναδικής σε έκταση και ένταση πίστης.   Ποιά είναι η φυσική στάση των ανθρώπων όταν αντιμετωπίζουν λοιδορίες, διωγμούς, βλασφημίες;   Πρώτα η λύπη. Κατόπιν η οργή. Και στη συνέχεια η αντίδραση είτε δια της ανταπόδοσης είτε δια της ...