ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Μία μοναδική ταινία ρωσικής παραγωγής σε 6 συνέχειες που περιδιαβαίνει τα μέρη όπου γεννήθηκε, έζησε, ασκήτεψε και δίδαξε ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης.  Επεισόδιο 4ο: Επιστροφή στον Άθω Παραγωγή: ΕΠΕ Παραγωγικό Κέντρο "POKROV", 2012

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας)   Η Εκκλησία μας σήμερα γιορτάζει τους Πατέρες που έλαβαν μέρος στην τετάρτη Οικουμενική Σύνοδο, η οποία ασχολήθηκε και αποφάνθηκε οριστικά για την ένωση των δύο φύσεων του Χριστού. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα που διαβάζεται σήμερα στους Ναούς είναι αφιερωμένο σ’ αυτούς και είναι από την επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου μας. Ο Θεάνθρωπος ονομάζει τους μαθητές Του φως του κόσμου. Ας δούμε πιο αναλυτικά τα λόγια αυτά του Χριστού. Το παράδειγμα του φωτός τι υπονοεί;   Ο Κύριος χρησιμοποίησε για τους μαθητές Του το παράδειγμα του αλατιού (Ματθ. 5,13) και του φωτός. Το παράδειγμα του φωτός είναι το υψηλότερο. Όταν λέγει πως η πόλη που είναι πάνω στο βουνό, δεν μπορεί να κρυφτεί, θέλει να τους τονίσει «ακρίβειαν του βίου, καθαρή ζωή», λέγει ο Χρυσόστομος. Τους διαπαιδαγωγεί να είναι εναγώνιοι στη ζωή τους, να έχουν στραφεί τα μάτια όλων των ανθρώπων πάνω τους και να αγωνίζονται ενώπιον όλης της οικουμένης....

Ένας στρατιώτης ρώτησε τον αββά Μιώς, αν άραγε ο Θεός δέχεται τη μετάνοια του αμαρτωλού. Και ο αββάς, αφού τον δίδαξε με πολλούς λόγους, είπε: - Πες μου, αγαπητέ. Αν σχιστεί το χιτώνιό σου, το πετάς; - Όχι, απάντησε εκείνος. Το ράβω και το χρησιμοποιώ πάλι. - Αν λοιπόν εσύ λυπάσαι το ρούχο σου, του είπε τότε ο γέροντας, δεν θα λυπηθεί ο Θεός το δικό του πλάσμα;

Διονύσιος Ψαριανός (Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης (+)) 17 Ιουλίου 1966  Α γαπητοί χριστιανοί, Τα αποστολικά και τα ευαγγελικά Αναγνώσματα δεν διαβάζονται στην Εκκλησία μας όπως τύχη. Έχουν σειρά και τάξη, ταιριάζουνε δηλαδή κάθε φορά στα εορταζόμενα γεγονότα και πρόσωπα. Σήμερα λοιπόν που η Εκκλησία μας εορτάζει και τιμά τη μνήμη των αγίων Πατέρων της τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου, διαβάζουμε Απόστολο που ταιριάζει στα εορταζόμενα ιερά πρόσωπα και το έργο τους. Ας ξανακούσουμε το σημερινό αποστολικό Ανάγνωσμα, γυρισμένο τώρα στη δική μας απλή γλώσσα. Παιδί μου Τίτε, ο λόγος είναι αξιόπιστος κι αληθινός, γι' αυτό και θέλω να κηρύττης και να επιβεβαιώνης ετούτα τα πράγματα, για να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό· αυτά είναι τα καλά και ωφέλιμα στους ανθρώπους. Όσο για τις μωρολογίες και τις γενεαλογίες και τις φαγομάρες και τους σκοτωμούς γύρω από τις διατάξεις του νόμου, αυτά να τα αποφεύγης, γιατί όχι μόνο δεν ωφελούν, μα ...

  Και σαν έρθει η στιγμή της Θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την Αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της Θείας Λειτουργίας. Παραβρίσκεται πραγματικά και εξετάζει του καθενός την προαίρεση και παρατηρεί ποιός πλησιάζει με ευλάβεια ταιριαστή στο Άγιο Μυστήριο, ποιός με πονηρή συνείδηση, με σκέψεις βρωμερές και ακάθαρτες, με πράξεις μολυσμένες. Αναλογίσου λοιπόν κι εσύ ποιό ελάττωμά σου διόρθωσες, ποιάν αρετή κατόρθωσες, ποιάν αμαρτία έσβησες με την εξομολόγηση, σε τι έγινες καλύτερος. Αν η συνείδησή σου σε πληροφορεί ότι φρόντισες αρκετά για την επούλωση των ψυχικών σου τραυμάτων, αν έκανες κάτι περισσότερο από τη νηστεία, κοινώνησε με φόβο Θεού. Α...

-Παλιά,Γέροντα,ήταν καλύτερος ο κόσμος; – Όχι πώς ήταν καλύτερος, μόνον που   οι παλαιοί άνθρωποι είχαν την απλότητα και τον καλό λογισμό. Σήμερα οι άνθρωποι τα βλέπουν όλα με πονηριά, γιατί τα μετρούν όλα μόνο με το μυαλό.   Το ευρωπαϊκό πνεύμα πολύ κακό έκανε. Αυτό είναι που σακάτεψε τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι τώρα θα ήταν σε πολύ καλή πνευματική κατάσταση, γιατί οι πιο πολλοί λίγο‐πολύ είναι μορφωμένοι, και θα μπορούσες να συνεννοηθής. Αλλά τους δίδαξαν την αθεΐα, όλα αυτά  τα σατανικά, όποτε τους αχρήστεψαν και δεν μπορείς να συνεννοηθής. Παλιά δεν μπορούσες να συνεννοηθής με κάποιον, αν δεν είχε ευλάβεια, δεν είχε και μόρφωση. Θυμάμαι, ένας καλόγερος μία φορά, όταν άκουσε στην Προηγιασμένη να μνημονεύουν «Γρηγορίου, Πάπα Ρώμης» νόμιζε ότι μνημόνευαν τον Πάπα της Ρώμης και σκανδαλίσθηκε. «Δεν το περίμενα, είπε. Παπιστές γινήκατε!», και σηκώθηκε και έφυγε από την Εκκλησία! Νά, βλέπεις τί κάνει η άγνοια! Η άγνοια είναι φοβερό. Το μεγαλύτ...

Μία μοναδική ταινία ρωσικής παραγωγής σε 3 συνέχειες που περιδιαβαίνει τα μέρη όπου γεννήθηκε, έζησε, ασκήτεψε και δίδαξε ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης. Επεισόδιο 2: Η απαρχή της μοναχικής πορείας Κεφάλαιο 5: Κοινοβιάτης στη Μονή Εσφιγμένου. Κεφάλαιο 6: Πρόθυμος διακονητής και αφανής αγωνιστής. Kεφάλαιο 7: Ανακαίνιση του μοναστηριού. Παραγωγή: ΕΠΕ Παραγωγικό Κέντρο "POKROV", 2012

«Ησαΐα χόρευε, η Παρθένος έσχεν εν γαστρί, και έτεκεν υιόν τον Εμμανουήλ, Θεόν τε και άνθρωπον, Ανατολή όνομα αυτώ, ον μεγαλύνοντες, την Παρθένον μακαρίζομεν.»   Εσείς ξέρετε, νομίζω, την έννοια αυτού του ψαλμού. Καλούμε τον προφήτη Ησαΐα να χορέψει επειδή η προφητεία του επαληθεύθηκε. Ο προφητικός λόγος, που εξέφρασε ο Ησαΐας μπροστά στο βασιλιά Άχαζ και το λαό έχει ως εξής: «Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ» (Ησ. 7.14). Εμμανουήλ σημαίνει, «ο Θεός μαζί μας». Η γέννηση του Χριστού από την Παρθένο και το Πνεύμα είναι η αγιότατη γέννηση, από τότε που ο κόσμος γνωρίζει περί γεννήσεως. Μέσω αυτής της γέννησης αναγγέλθηκε το μυστήριο της αγάπης του Θεού προς τους ανθρώπους: ο Θεός ντύθηκε το ανθρώπινο σώμα, για να σώσει τους ανθρώπους. Και εφόσον ο γάμος είναι αφιερωμένος στη γέννηση και τον πολλαπλασιασμό του ανθρώπινου γένους, γι’ αυτό ψάλλεται αυτός ο ύμνος, για να θυμίσει στους νεόνυμφους την καθαρότητα και την αγιότη...

Μελέτιος Καλαμαράς (Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης)    Ο Χριστός, ποτέ δεν έκανε στους μαθητές Του μάθημα, για το με τι τρόπο θα πρέπει να κηρύττουν· όμως πολλές φορές τους μίλησε για το πως και πόσο θα έπρεπε να προσεύχονται.   Συμπέρασμα για μένα: Είναι προτιμότερο, να μπορώ να προσεύχομαι σαν τον προφήτη Δανιήλ, προτιμώντας την προσευχή από ο,τιδήποτε άλλο, παρά να μπορώ να κηρύττω, να μιλάω για το Χριστό, σαν τον αρχάγγελο Γαβριήλ, και σαν μερικούς μεγάλους αγίους. Ο άνθρωπος, όταν ξέρει, να προσεύχεται, να μιλάει στον Θεό, στον ουράνιο πατέρα του, και να Τον ακούει, ξέρει και να εργάζεται για το Θεό· ξέρει και να κάνει το θέλημά Του. Και τότε, Τι άλλο πιο μεγάλο θέλει; Υπάρχει κάτι άλλο πιο μεγάλο; ΠΗΓΗ