Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προτεινόμενη ανάρτηση

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ- 1ο ΜΕΡΟΣ - Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

  Τα  "ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" παρουσιάζουν ένα ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΣΤΗΝ  ΖΩΗ ΤΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ Από την Γέννηση  έως την Κοίμηση copyrighy 2021 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blo gspot.com/
Πρόσφατες αναρτήσεις

Μητροπολίτης Μόρφου: "Η Παναγία δεν μας εγκαταλείπει ποτέ" - (VIDEO)

Κηρύγματα Μητροπολίτη Μόρφου Νεοφύτου στα προεόρτια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Τρείς Ελιές (14.08.2016) και στον Εσπερινό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην ιερά μονή Παναγίας Χρυσοκουρδαλιώτισσας στο χωριό Κούρδαλι (14.08.2016)

1η Σεπτ. Αρχή της Ινδίκτου - Όσιος Συμεών ο Στυλίτης - Άγιος Αγγελής ο Νεομάρτυρας

Αρχή της Ινδίκτου  Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους. Για την περίπτωση αυτή, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του: «Πρέπει να ηξεύρωμεν, αδελφοί, ότι η του Θεού αγία Εκκλησία εορτάζει σήμερον την Ινδικτιώνα, δια τρία αίτια. Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου. Δια τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Ρωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων. Ινδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν, θέλει να ειπή ορισμός. Και δεύτερον εορτάζει ταύτην η Εκκλησία, επειδή και κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Ιουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Βιβλίον του Προφήτου Ησαΐου, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ ). Το οποίον Βιβλίον ανοίξας ο Κύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Ησαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον δια λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα ...

Φώτης Κόντογλου «Επί σοι Χαίρει, Κεχαριτωμένη. Πάσα η κτίσις» - ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Γ΄ ΜΕΡΟΣ

  Σήμερα τ’αγέρι φυσά γλυκύτερα στα κουρασμένα πρόσωπά μας, τα δέντρα σαν να γενήκανε πιο χλωρά, τ’ αυγουστιάτικο κύμα σαν να αρμενίζει πιο δροσερό μέσα στο πέλαγο και αφρίζει φουσκωμένο από χαρά μεγάλη, το κάθε τι πανήγυριζει κι’ αγάλλεται.. Ω! Τι θάνατος λοιπόν είναι αυτός, που γέμισε την οικουμένη και τις καρδές μας με τη χαρά της αθανασίας! Και καλώτατα ψέλνει ο υμνωδός σήμερα: «Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε. Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών». Αληθινά λέγει και σ’ένα άλλο τροπάρι: «Τη αθανάτω σου κοιμήσει, Θεοτόκε, μήτερ της ζωής…». Αλλά το ξαναλέγω. Τι να πει κανένας πρώτα και τι ύστερα, από τα τόσα πνευματικά υμνολογήματα που προσφέρανε οι ορθόδοξες καρδιές στην Παναγία, στο «Ρόδον το αμάραντον», που μοσκοβόλησε και άγιασε την καταβασανισμένη την Ελλάδα! Την υμνολογήσανε με τα λόγια, με την ψαλμωδία, με τη ζωγραφική, με το σκαλισμέ...

Η μετάνοια του κυρ-Αλέκου την εσχάτη ώρα (Αληθινή Ιστορία)

Ανδρόγυνο ο κυρ-Αλέκος και η κυρά-Καίτη, παντρεμένοι το 1920 περίπου. Κατοχή-εμφύλιος-φτώχεια κάργα και των γονέων. Η κυρά-Καίτη ευλαβέστατη, προσευχή, εξομολόγηση, θεία κοινωνία κλπ.  Ο κυρ-Αλέκος φανατικός άθεος, κομμουνιστής αλλά πολύ δίκαιος, ελεήμων, φιλάνθρωπος. Ήξερε από φτώχεια, στέρηση, κατατρεγμό. Συμπονούσε και βοήθαγε όσους μπόραγε.  Φθάσανε και οι δυο, τ’ αντρόγυνο γύρω στα 1995. Ο κυρ-Αλέκος βαριά αρρώστια, κατάκοιτος, ετοιμοθάνατος. Η κυρά-Καίτη λαμπάδα δίπλα του, διακονούσε, έκλαιγε, προσευχότανε.   Παιδιά και εγγόνια είχανε στη ζωή τους, τις μέριμνές τους, σπουργιτάκια περνάγανε αστραπή από τους γέρους και φεύγανε.  Η κυρά-Καίτη παρακάλαγε τον άνδρα της:  - «να φέρουμε άνδρα μου τον παπά της ενορίας να εξομολογηθείς, να κοινωνήσεις μη φύγεις σαν άψυχο ζώο για την άλλη ζωή και κολασθείς».  Τίποτε ο μπάρμπας, την σιχτήραγε και την απειλούσε:  - «Μη φέρεις παππά στο σπίτι μας γιατί θα σας αμολήσω από το μπαλκόνι, εσένα, τ...

« Που βρέθηκαν γυναίκες εδώ μέσα;»

Ήταν η ώρα του Όρθρου στη μονή Γρηγορίου.  Η ακολουθία είχε φθάσει στην Ενάτη ωδή των Κανόνων – την ωδή που σχετίζεται με το πρόσωπο της Θεοτόκου – οπότε ο μοναχός Γ…, παρατηρώντας προς την Ωραία Πύλη, αντίκρισε ένα θέαμα απροσδόκητο:  Έβγαιναν απ’  εκεί δύο γυναίκες, η μια μετά την άλλη, επίσημες και επιβλητικές.  Ήταν κάτι πρωτοφανές. «Που βρέθηκαν, μονολόγησε, γυναίκες εδώ μέσα;».  Στη συνέχεια προχώρησαν προς το Ναό και περνούσαν εμπρός από τους μοναχούς, στους οποίους η δεύτερη, κατ’  εντολήν της Πρώτης, μοίραζε χρήματα. Όταν τελείωσε η Λειτουργία και η πρωϊνή Τράπεζα, ο πατήρ Γ… βιάσθηκε να δει τον Γέροντα πατέρα Αθανάσιο. -Γέροντα, του λέει, τι γυναίκες ήσαν αυτές που ήρθαν σήμερα στο Ναό; Ο πατήρ Αθανάσιος κατάλαβε αμέσως πως κάποια ουράνια ευλογία δέχθηκε ο υποτακτικός του. -Πως τις είδες;  Πόσες ήταν;  Ποιά ήτνα η εμφάνισή τους; -Ήταν δύο.  Η πρώτη λίγο υψηλή · φορούσε ένα ωραίο κόκκινο φόρεμα, που της σκέπαζε και το ...

Οσίου Πορφυρίου: «Μα ήταν πνευματική πανδαισία αυτή η Λειτουργία»

   Ένα άλλο μυστικό τώρα θα σας πω. Τις νύκτες επικοινωνώ τηλεφωνικώς μ’ έναν αγιορείτη ασκητή. Αυτός μελετάει πολύ τους Πατέρες και μου εξηγεί πολλά πράγματα. Συζητούμε πνευματικά ζητήματα. Τρέλα, τί να σας πω! …Αυτό έγινε και σήμεραπρωί πρωί, δηλαδή νύχτα στις τρεις. Οι καμπάνες χτυπούσαν εκείνη την ώρα που συνομιλούσαμε. Επί μισή ώρα κουβεντιάζαμε πάρα πολύ ωραία πράγματα. Ειλικρινά, μεγάλη χαρά αισθάνθηκα, μεγαλύτερη απ’ ό,τι μπορώ να σας εκφράσω. Δόξα Σοι ο Θεός! Ενώ λέγαμε αυτά τα πνευματικά, μου λέει: – Χτυπάει η καμπάνα για την εκκλησία και τρέχω να προλάβω. Του λεώ: – Γέροντα, μη μ’ αφήνεις! – Μετά χαράς μου λέει. Έλανα πάμε στην εκκλησία, να είμαστε μαζί, να βλέπομετα μεγαλεία του Θεού, την Θεία Λειτουργία, την χάρη του Χριστού. Έλα, δεν υπάρχει απόσταση εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών. Καμία απόσταση! Και «πήγα»μαζί του στην εκκλησία. Όλες τις ώρες μαζί του προσευχόμουνα.Έβλεπα όλες τις ιερές και άγιεςεικόνες, τις λαμπάδες, τα κεράκια, τα καντηλάκια να τ...

Ἀφιέρωμα στὴν Τιμία Ζώνη τῆς Παναγίας - (VIDEO)

Ἀφιέρωμα στὴν Τιμία Ζώνη τῆς Παναγίας. Ἕνα ἀφιέρωμα ἀπὸ τὴν Κρατικὴ τηλεόραση τῆς Ρωσίας γιὰ τὴν Τιμία Ζώνη τῆς Παναγίας. Γυρισμένο ὅλο στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου.

Ἡ δόξα τῆς κένωσης

Σέβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου    Ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας, ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, πασχάλεια ἑορτή, ἀφοῦ ἑορτάζουμε τὴν κοίμηση-θάνατο τῆς Παναγίας, ἀλλὰ καὶ τὴν μετάστασή της στοὺς οὐρανοὺς μαζὶ μὲ τὸ σῶμα, ὅπως διδάσκουν οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ ὅπως ψάλλουμε στὰ τροπάρια αὐτὴν τὴν ἡμέρα. Ἡμέρα δόξης καὶ θριάμβου ἡ σημερινὴ ἑορτή. Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ποῦ διαβάσαμε σήμερα γίνεται λόγος γιὰ τὸ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἀληθινὸς Θεὸς ἀπὸ τὴν ἀΐδια γέννησή Του ἀπὸ τὸν Πατέρα, καὶ Αὐτὸς ἔγινε ἄνθρωπος, προσέλαβε τὴν μορφὴ τοῦ δούλου, ταπεινώθηκε μέχρι τὸν θάνατο καὶ μάλιστα θάνατο διὰ τοῦ Σταυροῦ. Τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὴν χαρακτηρίζει «κένωσιν», τὴν ὁποία ἔκανε ὁ ἴδιος.    Ἀλλὰ τί σημαίνει κένωση; Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προσδιορίζοντας τὴν κένωση λέγει ὅτι, ἐνῶ εἶναι Θεός, χωρὶς νὰ παύση νὰ εἶναι Θεός, «ἐαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβῶν», δηλαδὴ ἐνανθρώπησε καὶ ἔφθασε μέχρι τὸν θάνατο. Κένωση στὴν ἀκρίβεια...

Φώτης Κόντογλου «Επί σοι Χαίρει, Κεχαριτωμένη. Πάσα η κτίσις» - ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Β΄ ΜΕΡΟΣ

  Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των πικραμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων, η μάνα των ορφανεμένων. Η θρησκεία του Χριστού είναι πονεμένη θρησκεία, ο ίδιος ο Χριστός καρφώθηκε απάνω στο ξύλο: κ’ η μητέρα του η Παναγία πέρασε κάθε λύπη σε τούτον τον κόσμο. Γι’ αυτό καταφεύγουμε σε Κεiνη που την είπανε οι πατεράδες μας: «Καταφυγή»,«Σκέπη του κόσμου», «Γοργοεπήκοο», «Γρηγορούσα»,«Οξεία αντίληψη»,«Ελεούσα», «Οδηγήτρια», «Παρηγορίτισσα» και χίλια άλλα ονόματα, που δεν βγήκανε έτσι απλά από τα στόματα, αλλά από τις καρδιές που πιστεύανε και που πονούσανε. Μονάχα στην Ελλάδα προσκυνιέται η Παναγία με τον πρεπούμενο τρόπο ήγουν με δάκρυα με πόνο και με ταπεινή αγάπη. Γιατί η Ελλάδα είναι τόπος πονεμένος,χαροκαμένος, βασανισμένος από κάθε λογής βάσανο. Κι’ από τούτη την αιτία το έθνος μας στα σκληρά τα χρόνια βρίσκει παρηγοριά και στήριγμα στα αγιασμένα μυστήρια της ορθόδοξης θρησκείας μας, και παραπάνω από όλα στο Σταυρωμένο το Χριστό και στ...

"Η ενότητα είναι πολύ σημαντική στο σπίτι".

Το περιεχόμενο της θερμότατης προσευχής του Χριστού λίγο προτού σταυρωθεί ήταν ακριβώς αυτό: προσευχήθηκε με αιμάτινο ιδρώτα και για την ενότητά μας! Εσύ ίσως πεις ότι «εκεί εννοούσε ενότητα πίστεως»! Ναι, σίγουρα, αναφέρθηκε και στην πίστη. Μήπως όμως η ενότητα δεν χρειάζεται και σ’ ένα σπίτι; Ενότητα γονέων - παιδιών. Ενότητα του ζευγαριού μεταξύ τους. Ενότητα των αδελφών στο σπίτι. Ενωμένα αδέλφια. Γονείς. Συγγενείς. Ολοι. Αλλιώς, τι νόημα έχει να λέμε ότι πιστεύουμε; Πώς αποδεικνύεται η μεταμορφωτική δύναμη της πίστης μας; Πώς μπορείς να λες ότι αγγίζεις τον Θεό, αν δεν είσαι πρώτα ανθρώπινος; Πώς μπορείς να λες ότι αγαπάς τον Χριστό, αν δεν είσαι ζεστός προς τον άνθρωπό σου και επιτρέπεις να δημιουργείται μέσα του ένας απίστευτος εκνευρισμός με τέτοια ψυχρότητα και απόσταση που κρατάς;  Για σκέψου τι κάνεις: Κρατάς απόσταση απ’ τον άνθρωπό σου και, μάλιστα, στο όνομα του Θεού! Και ποτέ δεν παραδέχεσαι ούτε λες: «Το πρόβλημα είναι δικό μου! Διότι είμαι γεμάτος ή γεμ...