ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος   Ποιά σχέση έχει το γεγονός που αναφέρεται στο σημερινό Ευαγγέλιο με μας; Ποιός έχει την πίστη, την ηρεμία, την βεβαιότητα ότι κανένας άλλος παρά μόνο ο Θεός μπορεί να ξαναδώσει ελευθερία στις κινήσεις μας;   Η ιστορία δεν είναι μια παραβολή, είναι γεγονός· αλλά επίσης μας μεταφέρει κάτι περισσότερο από την δύναμη του Θεού να θεραπεύει τις φυσικές ασθένειες, εάν Τον πλησιάσουμε με πίστη· έχοντας παραμερίσει κάθε άλλη ελπίδα,αλλά γνωρίζοντας με βεβαιότητα ότι η ζωή και ο θάνατος μας, η υγεία και η ασθένεια μας είναι στα χέρια του Ζωντανού Θεού, που διάλεξε να γίνει άνθρωπος και να ζήσει ανάμεσά μας, να μοιραστεί μαζί μας τα πάντα, τον θάνατο και τον πόνο, την αγωνία του νου και τον τρόμο που ίσως μας πολεμά όταν βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας, τον κόσμο που δημιουργήσαμε και δημιουργούμε.   Αλλά σ’ αυτήν την ιστορία υπάρχει μία άλλη δ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Στό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πόσο οἰκεία μᾶς εἶναι αὐτή ἡ ἱστορία. Κάθε φορὰ πού τή διαβάζουμε, ἀνακαλύπτουμε ξανά κάτι πού ἀγγίζει τήν καρδιά μας ἤ φωτίζει μέ ἕνα νέο φῶς τό νοῦ μας. Καί σήμερα θά ἤθελα νά στρέψω τήν προσοχή σας σέ τρία χαρακτηριστικά σημεῖα αὐτοῦ τοῦ κειμένου. Τό πρῶτο εἶναι ἡ συμπεριφορά τοῦ δαιμόνων, τῶν δυνάμεων τοῦ κακοῦ, στά θύματά τους. Οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ δέν ἔχουν ἄλλο σκοπό ἤ ἐπιθυμία ἀπό τό νά κυριέψουν ἕνα ζωντανό πλάσμα, νά τό κάμουν νά ὑποφέρει καί νά ἐκπληρώνει τό θέλημά τους. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς διδάσκουν ὅτι οἱ δαίμονες δέν δροῦν ἄμεσα στόν κόσμο· αὐτό πού μποροῦν νά κάνουν εἶναι νά σκλαβώνουν τά ἀνθρώπινα ὄντα καί νά τά χρησιμοποιοῦν γιά νά κάμουν τό κακό. Ἔτσι σ’ αὐτό ἀποσκοποῦσαν αὐτές οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ: νά σκλαβώσουν αὐτούς τούς ἄνδρες καί νά τούς κάνουν ὄργανο καταστροφῆς καί συνάμα νά ὑποφέρουν.  Ὅταν ὁ Χριστός ...

Αντώνιος Πινακούλας (Πρεσβύτερος) Α. ΠΡΟΛΟΓΟΣ 1.  Η θέση της γιορτής στο εκκλησιαστικό έτος 2. Αναφορά στην εορτή και αναγγελία του θέματος 1. Αγαπητοί αδελφοί, γιορτάζουμε σήμερα τους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Γιατί σαν σήμερα μαρτύρησαν για την πίστη του Χριστού. Η γιορτή τους, αν και ακίνητη, ολοκληρώνει τις εορτές του Πάσχα. Αρχίσαμε να προετοιμαζόμαστε γι' αυτήν νηστεύοντας από την επομένη της Κυριακής των αγίων Πάντων. 2. Τι σημαίνει ότι οι άγιοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος μαρτύρησαν για την πίστη του Χριστού; Για να απαντήσουμε σ’ αυτό το ερώτημα, χρειάζεται πρώτα να μάθουμε ποιά είναι η μαρτυρία τους. Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο το επεισόδιο εκείνο όπου ο Χριστός ρωτάει τους μαθητές του τι νομίζουν οι άνθρωποι ότι είναι ο ίδιος και ποιά γνώμη έχουν εκείνοι γι' αυτόν. Κι εκεί ο Απόστολος Πέτρος ομολογεί και λέει ότι «Εσύ είσαι ο Υιός του ζωντανού Θεού». Αυτή ήταν η μαρτυρία του Αποστόλου Πέτρου. Ο ευαγγελιστής συνεχίζει γράφοντας ότι ο Χριστός...

Αντώνιος Πινακούλας (Πρεσβύτερος) Γ. ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 1.  Σύνδεση με τα προηγούμενα 2. Η δική μας μαρτυρία 3. Η δική μας γιορτή 1. Ποιοί είναι αυτοί που σήμερα λένε ότι οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος μαρτύρησαν για τον Χριστό; Ποιοί είναι αυτοί που συνεχίζουν τη μαρτυρία των Αποστόλων; Είμαστε εμείς. Και πως μπορεί να γίνει αυτό; Θυμόσαστε, στο βιβλίο του Ιώβ, στην Παλαιά Διαθήκη, όταν συμβαίνουν όλα εκείνα τα κακά, έρχεται ένας δούλος για να πει στον Ιώβ ότι εκεί που ήταν τα παιδιά σου «ξαφνικά φύσηξε άνεμος δυνατός από την άλλη άκρη της ερήμου, χτύπησε το σπίτι από παντού και το γκρέμισε. Τα παιδιά πλακώθηκαν στα ερείπια και σκοτώθηκαν και μόνο εγώ κατάφερα να γλιτώσω για να σου φέρω τα νέα» (Ιώβ 1, 19). Αυτός που γλίτωσε από τον ίδιο θάνατο, αυτός που επέζησε, την ώρα που τα παιδιά του Ιώβ πέθαιναν, αυτός μετέφερε τη μαρτυρία. Μετέφερε κάτι που το είχε μέσα του, που το ζούσε ο ίδιος, ήταν κάτι ζωντανό, κάτι που τον είχε συνταράξει. «Εγώ...

Π. Ἀντώνιος Μποὺμ -  Μητροπολίτης Σουρὸζ (1914- 2003) 26 Ἰουνίου 1988 Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πόσο μεγάλη πρέπει νά ἦταν ἡ πίστη τοῦ ἑκατόνταρχου πού ἦρθε στόν Κύριο ζητώντας του νά θεραπεύσει τόν ὑπηρέτη του πού ἀγαποῦσε, πού τοῦ ἦταν πιστός. Ἄκουσε τόν Χριστό νά λέει: « Θά ἔρθω νά κάμω ἕνα θαῦμα στό σπίτι σου», καί θά μποροῦσε νά ἀπαντήσει, « Μήν ἔλθεις, ἕνας λόγος Σου εἶναι ἀρκετός γιά νά ἀποκατασταθεῖ ἡ ὑγειά τοῦ ὑπηρέτη μου!». Αὐτό εἶναι ἕνα γεγονός ἀπό τήν ζωή τοῦ Κυρίου· ἕνα γεγονός πού ἄγγιξε ὄχι μόνο τόν Ἑκατόνταρχο, ὄχι μόνο τόν ὑπηρέτη του, ἀλλά κάθε μέλος τοῦ σπιτιοῦ. Ἦλθε χωρίς τόν Χριστό, καί ὁ ὑπηρέτης θεραπεύτηκε. Ποιός ἀπό ἐμᾶς μπροστά σ’ ἕνα τρομερό, ἀγωνιώδη πόνο, μπορεῖ νά στραφεῖ πρός τόν Κύριο, νά παρουσιάσει τό αἴτημά του, νά Τοῦ ζητήσει ἔλεος καί νά ἐκδηλώσει τή δύναμή Του, καί ὅταν μᾶς λέει, ὅταν πληροφορεῖ τήν καρδιά μας, «Θά ἔλθω, θά κάνω σ’ ἐσένα αὐτό τό θαῦμα» - ποιός ἀπό ἐμᾶς θά εἶχε τό...

   Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ὅταν περπατοῦσε ὁ Ἰησοῦς κοντὰ εἰς τὴν λίμνην τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδελφούς, τὸν Σίμωνα, ὁ ὁποῖος ἐλέγετο Πέτρος, καὶ τὸν Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν του, νὰ ρίχνουν δίχτυ εἰς τὴν λίμνην, διότι ἤσαν ψαράδες. Καὶ τοὺς λέγει, «Ἐλᾶτε, ἀκολουθῆστε μέ, καὶ θὰ σᾶς κάνω ψαράδες ἀνθρώπων». Αὐτοὶ ἐγκατέλειψαν ἀμέσως τὰ δίχτυα καὶ τὸν ἀκολούθησαν. Καὶ ὅταν ἐπροχώρησε ἀπ’ ἐκεῖ, εἶδε ἄλλους δύο ἀδελφούς, τὸν Ἰάκωβον, τὸν υἱὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τὸν Ἰωάννην τὸν ἀδελφόν του, μέσα σὲ πλοιάριον μαζὶ μὲ τὸν Ζεβεδαῖον, τὸν πατέρα τους, νὰ ἐπισκευάζουν τὰ δίχτυά τους καὶ τοὺς ἐκάλεσε. Αὐτοὶ ἀμέσως ἄφησαν τὸ πλοιάριον καὶ τὸν πατέρα τους καὶ τὸν ἀκολούθησαν.Ὁ Ἰησοῦς ἐγύριζε ὁλόκληρη τὴν Γαλιλαίαν καὶ ἐδίδασκε εἰς τὰς συναγωγᾶς των καὶ ἐκήρυττε τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ ἐθεράπευε κάθε ἀσθένειαν καὶ κάθε ἀδυναμίαν εἰς τὸν λαόν. Πρόσεξε ὅμως καὶ τὴν πίστη καὶ τὴν ὑπακοὴ τῶν μαθητῶν. Ὅταν ἄκουσαν τὸ κάλεσμά Του, ἦταν στὴ μέση της ἐργασίας καὶ ξέρετε πόσο ἀπαιτητικὸ εἶ...

Ἰωὴλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας) «Ἐκάλεσεν αὐτοὺς» Στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ὁ Χριστὸς προσκαλεῖ τοὺς τέσσερις πρώτους μαθητὲς νὰ Τὸν ἀκολουθήσουν, τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἀνδρέα ἀλλὰ καὶ τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη, τοὺς ἀδελφούς. Στὰ ἱερὰ Εὐαγγέλια δυὸ φορὲς φαίνεται νὰ καλεῖ ὁ Χριστὸς τοὺς μαθητὲς αὐτούς. Ἡ πρώτη κλήση ἦταν δοκιμαστική, ἐνῶ ἡ δεύτερη ὁριστικὴ καὶ γίνεται στὸ χρονικὸ διάστημα ποὺ ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς εἶχε δολοφονηθεῖ ἀπὸ τὸν Ἡρώδη. Ἡ σημερινὴ κλήση ποὺ περιγράφεται στὸ ἀνάγνωσμα εἶναι ἡ δεύτερη, ποὺ ὅπως εἴπαμε εἶναι καὶ ἡ ὁριστική. Ἡ ποιότητα ζωῆς τῶν Ἀποστόλων Τί ἄνθρωποι ἦταν αὐτοὶ οἱ ψαράδες ποὺ κάλεσε ὁ Κύριος γιὰ νὰ γίνουν μαθητές του; Ἦταν ἄνθρωποι ταπεινοί, ἀγράμματοι καὶ ἀφανεῖς κοινωνικά. Δὲν ἀνῆκαν στὴν τάξη τῶν Φαρισσαίων καὶ τῶν νομικῶν. Ὁ Βασίλειος ὁ Σελευκείας παρατηρεῖ: «ζητώντας ὁ Κύριος ἀνθρώπους νὰ παιδεύσουν τὴν οἰκουμένη παρέβλεψε πόλεις, δήμους καὶ βασιλεῖες. Ἀπεστράφη τοὺς ἀνθρώπους τοῦ πλούτου, τοὺς ρ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003)        Βρισκόμαστε στην περίοδο ανάμεσα στη γιορτή της Ανάληψης του Κυρίου και τη γιορτή της Αγίας Τριάδας κι έτσι θα ήθελα να πω κάτι σχετικό και με τις δύο.     Ο προφήτης Ησαΐας λέει στο 53ο κεφάλαιο του βιβλίου του (Ησ. 53.4) ότι ο αναμενόμενος Μεσσίας πληγώθηκε για τις αμαρτίες μας, ότι επωμίστηκε τις αδυναμίες μας, ότι οι μώλωπές Του μας έχουν θεραπεύσει. Όταν σκεφτόμαστε τον αναστημένο Χριστό να εμφανίζεται στους μαθητές Του και να τους δίνει να αγγίξουν τα χέρια Του, να προσκαλεί τον Απόστολο Θωμά να εξετάσει την πραγματικότητα και το βάθος των πληγών πάνω στα χέρια και τα πόδια και την πλευρά Του, τείνουμε να ξεχάσουμε ότι ο Χριστός και κατά την Ανάληψή Του έφερε στη σάρκα Του τις πληγές που Του προκάλεσαν οι αμαρτίες μας - ότι με τρόπο ακατάληπτο ο Χριστός, όχι μόνο ύστερα από την Ανάσταση αλλά και ύστερα από την εις ουρανούς Ανάληψη και την ένδοξη ενθρόνισή Του στα δεξιά του Θεού Πα...

Του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού     Σε ποιόν κόσμο ζητά η πίστη να ζούμε; Ο άνθρωπος μεγαλώνει και ζει σε μία κοινωνία η οποία τον καλεί  να επιβιώνει, να δημιουργεί, να έχει αυτάρκεια και ποιότητα στη ζωή του, να απολαμβάνει την ικανοποίηση  των επιθυμιών του, να αντιστέκεται στον θάνατο, στην ταπείνωση από τους άλλους, για να μπορεί να αισθάνεται αξιοπρεπής. Όλα αυτά προϋποθέτουν εργασία, στόχο ζωής, συνάντηση με τους άλλους ανθρώπους, συνύπαρξη στα πλαίσια της συνεργασίας και της αλληλεξάρτησης, ενίοτε και ρήξεις, όταν ο άνθρωπος θεωρεί ότι τα δικά του θέλω πρέπει να εκπληρωθούν υπερνικώντας τα θέλω των άλλων. Όλα αυτά συνδυάζονται με ένα άγχος, με μία μέριμνα, η οποία γίνεται αγωνία, άλλοτε τρόπος δημιουργίας, άλλοτε απογοήτευση και φόβος. Μέσα σ’ αυτές τις συντεταγμένες  τι ζητά άραγε η πίστη;             Ο Χριστός, στην επί του όρους ομιλία, θέτει τις πνευματικές συντεταγμένες στη ζωή του ανθρώπου που πιστεύει, στο πως κ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.   Η δωρεά του Θεού κατά τη μέρα της Πεντηκοστής δε σπαταλήθηκε μάταια και άσκοπα από τους μαθητές του Χριστού. Καρπός της υπήρξε η αγιότητα. Έχοντας δεχτεί τον Κύριο μέσα στις ψυχές, μέσα στις ζωές τους, έδειξαν φανερά στο Θεό την πίστη και την αγάπη τους και φανέρωσαν σ' ολόκληρη την οικουμένη τι μπορεί να κάνει η θεϊκή ζωή όταν κατοικεί μέσα στον άνθρωπο. Την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή γιορτάζουμε τη μνήμη όλων εκείνων οι οποίοι, όπως οι Απόστολοι, δέχτηκαν τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και έφεραν καρπούς, όλων των άγιων γνωστών και αγνώστων, όλων των «υπό Θεού γνωσθέντων», όλων των ανθρώπων οι οποίοι έγιναν άξιοι του Θεού τους. Και χαιρόμαστε διότι ο κόσμος δέχτηκε τη δωρεά του Θεού με αγάπη. Δεν είναι όμως αρκετό το να γιορτάζουμε, να χαιρόμαστε διότι στους άλλους το δώρο του Θεού δε δόθηκε εις μάτην. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Σήμερα εορτάζουμε την Εορτή των Αγίων Πάντων, όλων εκείνων που άκουσαν τον Χριστό να ομιλεί, που οι καρδιά και ο νους τους πήραν φωτιά, και οι οποίοι στάλθηκαν στον κόσμο για να μεταφέρουν τα καλά νέα. Τα νέα αυτά είναι ότι ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο ώστε ήλθε με την πρόθεση να μην τον εγκαταλείψει ποτέ, ώστε με την Ανάσταση Του πήρε μαζί Του την ουσία του κόσμου – στην Σάρκα Του όλο τον ορατό κόσμο, στην ψυχή Του ολάκερο τον ανθρώπινο κόσμο- και τους έδωσε θέση στα δεξιά του Πατρός.  Αυτό δεν είναι μόνο η δόξα της Εκκλησίας, είναι ένα κάλεσμα που απευθύνεται στον καθένα μας. Σήμερα καλούμαστε από το Ευαγγέλιο, παίρνουμε θάρρος από την Επιστολή, να αγαπάμε τον Θεό τόσο πολύ ώστε να γίνουμε πραγματικοί μαθητές Του, και αυτό σημαίνει ότι η εμπιστοσύνη μας σε Αυτόν πρέπει να είναι και να γίνει, μέρα με τη μέρα, πιο αληθινή, ώστε ο κόσμος, βλέπο...

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) «Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις» Το όνομα εκφράζει την υπόληψη, τη φήμη, τη δόξα. «Και ευλογήσω σε και μεγαλυνώ το όνομά σου, και έση ευλογητός" (Γεν. 12,2), είπε ο Θεός στον Αβραάμ. Τον Επίσκοπο Περγάμου το Πνεύμα το Άγιο τον εγκωμιάζει λέγοντας πως «κρατείς το όνομά μου και ουκ ηρνήσω την πίστιν μου» (Αποκ. 2,13). Στον αγωνιστή ο Θεός θα του δώσει ψήφο που θα είναι γραμμένο όνομα «καινόν» (οπ. π. στιχ.17). Στην αρχιερατική προσευχή του Κυρίου ακούμε πως αποκάλυψε το όνομα του Πατέρα Του στους ανθρώπους, η λέγει: «εγνώρισα αυτοίς το όνομά σου και γνωρίσω» (Ιωάν. 17,26). Ποιό είναι το όνομα του Θεού; Ένας σύγχρονος θεολόγος γράφει πως μετά την Ανάσταση και την Πεντηκοστή το μυστήριο του Τριαδικού Θεού θα αποκαλυπτόταν πλήρως. Η αρχιερατική προσευχή είναι η ένθεος ανάπτυξη του δόγματος του Τραδικου θεού. Είναι η φανέρωση της ζωαρχικής Τριάδος. Η θεότητα έχει μία ουσία και τρία πρόσωπα, δηλ. το...