ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρὸζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.   Έχουμε ακούσει στις Πράξεις των Αποστόλων πως, καθώς η Εορτή της Πεντηκοστής πλησίαζε, ο Απόστολος Παύλος είχε αρχίσει το ταξίδι του προς τα Ιεροσόλυμα για να βρεθεί με όλους αυτούς που εκείνη ακριβώς την ημέρα είχαν λάβει το Άγιο Πνεύμα. Από όλους αυτούς, ήταν ο μόνος ο οποίος δεν ήταν παρών στο υπερώο όπου συνέβη το γεγονός. Κι όμως, ο Θεός του είχε δώσει μια τέλεια, μια πραγματική μεταστροφή στην καρδιά, στο νου, στη ζωή και του είχε δωρίσει το Άγιο Πνεύμα σε απάντηση της ολοκληρωτικής αφοσοίωσής του σ’ Εκείνον που λάτρεψε αν και δεν Τον είχε γνωρίσει.  Και εμείς πορευόμαστε προς την ημέρα της Πεντηκοστής· θα εορτάσουμε το γεγονός την επόμενη εβδομάδα. Όταν ο Παύλος ήταν καθ' οδόν, αναλογιζόταν τι του είχε συμβεί στο μοναχικό του ταξίδι από την Ιερουσαλήμ στη Δαμασκό και την Δωρεά του Πνεύματος που είχε λάβει μέσω του Ανανία. Έτσι και ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος .   Στο τέλος του σημερινού αναγνώσματος, υπάρχουν λέξεις που τις προσπερνάμε πολύ συχνά. Ο τυφλός λέει στον Χριστό, «Και ποιός είναι ο Υιός του Θεού;» κι ο Χριστός απαντά «Τον έχεις δει, είναι εκείνος που μιλάει μαζί σου». Για μας, οι πρώτες αυτές λέξεις είναι τόσο φυσικές· το πρώτο γεγονός στην ζωή μας, το πρώτο γεγονός σε μια συνάντηση είναι όταν δούμε ένα πρόσωπο, αλλά τι θαύμα ήταν γι’ αυτόν τον άνθρωπο που δεν είχε ξαναδεί τίποτα στον κόσμο και ο οποίος με το άγγιγμα του ζωοδότη Χριστού, ξαφνικά βλέπει! Κι το πρώτο πρόσωπο που είδε ήταν ο Κύριος και Θεός Του, ο Χριστός, ο Υιός του Θεού. Θυμάμαι έναν Ρουμάνο συγγραφέα να λέει στην βιογραφία του, πόσο καθοριστική, πόσο βαθειά εντύπωση του έκανε το πρόσωπο του πρώτου ανθρώπου που θυμάται. Θυμάται τον εαυτό του σαν παιδί, και επάνω του το ανείπωτα όμορφο πρόσωπο του πατέρα του ο οποίος ήταν ιερ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ-Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Στο τέλος του σημερινού αναγνώσματος, υπάρχουν λέξεις που τις προσπερνάμε πολύ συχνά. Ο τυφλός λέει στον Χριστό, «Και ποιός είναι ο Υιός του Θεού;» κι ο Χριστός απαντά «Τον έχεις δει, είναι εκείνος που μιλάει μαζί σου». Για μας, οι πρώτες αυτές λέξεις είναι τόσο φυσικές· το πρώτο γεγονός στην ζωή μας, το πρώτο γεγονός σε μια συνάντηση είναι όταν δούμε ένα πρόσωπο, αλλά τι θαύμα ήταν γι’ αυτόν τον άνθρωπο που δεν είχε ξαναδεί τίποτα στον κόσμο και ο οποίος με το άγγιγμα του ζωοδότη Χριστού, ξαφνικά βλέπει! Κι το πρώτο πρόσωπο που είδε ήταν ο Κύριος και Θεός Του, ο Χριστός, ο Υιός του Θεού. Θυμάμαι έναν Ρουμάνο συγγραφέα να λέει στην βιογραφία του, πόσο καθοριστική, πόσο βαθειά εντύπωση του έκανε το πρόσωπο του πρώτου ανθρώπου που θυμάται. Θυμάται τον εαυτό του σαν παιδί, και επάνω του το ανείπωτα όμορφο πρόσωπο του πατέρα του ο οποίος ήταν ιερέας,...

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) «Προσκυνήσουσι τω Πατρί εν πνεύματι και αληθείᾳ»  Υπήρχε μία διαμάχη μεταξύ Ιουδαίων και Σαμαρειτών. Δεν ήταν συγγενείς λαοί. Η Σαμάρεια ήταν εξ’ ολοκλήρου ξένη περιοχή με τον εθνικό βίο του Ισραήλ. Οι Σαμαρείτες πήραν το όνομά τους από το όρος Σομόρ. Τον αληθινό Θεό τον θεωρούσαν τοπικό θεό, ενώ παράλληλα πίστευαν και σε άλλους ειδωλολατρικούς θεούς. Οι Ισραηλίτες απέφευγαν με αποστροφή τους Σαμαρείτες και οι ραββινικές εντολές ήταν να μην έχουν οι Ιουδαίοι ουδεμία σχέση με τους κατοίκους της Σαμάρειας. Στην περιοχή αυτή σταμάτησε ο Χριστός να ξεκουρασθεί και πιο ειδικά στην πόλη Συχάρ κοντά στην πηγή του Ιακώβ. Στο χώρο έκανε διάλογο με μία γυναίκα Σαμαρείτιδα. Ο διάλογος του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα Η Σαμαρείτιδα από τις ερωτήσεις και την έκπληξη που δοκίμασε από τα λόγια του Χριστού, φαίνεται πως ήταν μία απλοική γυναίκα, αγράμματη και αμαθής. Ακόμη φαίνεται πως δεν είχε και καλή βιοτή. Παρ’ όλα αυτά...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.    Όταν η Σαμαρείτιδα επέστρεψε βιαστικά στην πόλη της και κάλεσε όλους όσους ζούσαν κοντά της να δουν τον Χριστό, είπε: «Ελάτε! εδώ είναι ένας άνθρωπος που μου είπε όλα όσα έχω κάνει!» Και τα πλήθη συνέρρευσαν, κι άκουσαν όσα ο Χριστός είχε να πει. Κάποιες φορές σκεφτόμαστε, πόσο εύκολο ήταν γι’ αυτήν την γυναίκα να πιστέψει και πόσο εύκολο της ήταν, μετά από αυτήν την συγκλονιστική εμπειρία, να στραφεί στους άλλους και να πει: «Ελάτε! Ακούστε κάποιον που μιλά όπως κανένας άλλος δεν μίλησε ποτέ, κάποιον, που χωρίς μια δική μου λέξη είδε στα βάθη της καρδιάς μου, στο σκοτάδι της ζωής μου και γνώριζε τα πάντα. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Ο Χριστός δεν της είπε κάτι πολύ ιδιαίτερο. Της είπε ποιά ήταν· ποιά ήταν η ζωή της, πως την έβλεπε ο Θεός. Αλλά...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἕνας ἄνδρας παραλυτικός μεταφέρθηκε στόν Κύριο, ἀπό τέσσερις φίλους του. Καί ὁ Χριστός βλέποντας τήν πίστη τους, τοῦ εἶπε ὅτι θά γινόταν καλά. Ὑπάρχουν δύο πράγματα σ’αὐτήν τήν ἱστορία πού θά ἤθελα νά σκεφτεῖτε. Τό ἕνα εἶναι ὅτι αὐτός ὁ ἄνδρας ἦταν ἄρρωστος, βρισκόταν σέ ἀνάγκη· ἴσως ἦταν ἀνίκανος, νά ἐκφράσει τήν ἀνάγκη του, εἴτε νά ἐκφράσει τήν πίστη ὅτι ὑπῆρχε πιθανότητα νά θεραπευθεῖ· ἀλλά οἱ φίλοι του εἶχαν πίστη: εἶχαν πίστη στόν Χριστό, πίστη στήν δύναμή Του νά θεραπεύει, πίστη ὅτι Ἐκεῖνος μπορεῖ νά τόν καταστήσει ὑγιή.  Ἀλλά ἡ δύναμή τους δέν θ’ ἀρκοῦσε· ὑπῆρχαν πολλοί παράλυτοι, ἀσθενεῖς, πού δέν ἔβρισκαν φίλους νά τούς μεταφέρουν στόν ἰατρό. Δέν εἶναι ἡ πίστη τους στόν Χριστό, εἶναι ἐπιπλέον ἡ ἀγάπη στόν φίλο τους πού τούς ὤθησε νά ἐνεργήσουν ἔτσι. Ἐπειδή αὐτός ὁ ἄνδρας, τά χρόνια πού ἦταν ὑγιής, κατάφερε νά εἶναι ἡ ζωή του γ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ  – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του πατρός και του υιού, και του Αγίου Πνεύματος.           Πόσο τραγική είναι η σημερινή ιστορία από τη ζωή του Χριστού. Ένας άνθρωπος ήταν παράλυτος για χρόνια. Βρισκόταν ξαπλωμένος σε μικρή απόσταση από την πηγή της θεραπείας του, κι όμως ο ίδιος δεν είχε την δύναμη να καταδυθεί στο νερό του καθαρισμού. Και κανείς, μα κανείς δεν βρέθηκε όλα αυτά τα χρόνια να του δείξει συμπόνια. Άλλοι έσπευδαν να είναι πρώτοι για να θεραπευτούν. Άλλοι που συνδέονταν μαζί τους με δεσμούς αγάπης η φιλίας τους βοηθούσαν για να θεραπευτούν. Αλλά ούτε ένας δεν είχε ρίξει μια ματιά σ' αυτόν τον άνδρα που για χρόνια λαχταρούσε την θεραπεία και δεν ήταν ικανός να βρει τη δύναμη να θεραπευτεί. Αν υπήρχε έστω κι ένας, αν μόνο μια καρδιά ανταποκρινόταν με συμπόνια, αυτός ο άνθρωπος θα ήταν υγιής πολλά-πολλά χρόνια νωρίτερα. Καθώς κανείς, ούτε ένας δεν βρέθηκε να του δείξει συμπόνια, το μόνο που...

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος ... Βλέπεις ότι η ψυχή κλίνει σ̉ εκείνον με τον οποίον κοπίασε; Γι̉ αυτό και την απόκτηση της αρετής τη συνώδεψε με κόπους, επειδή ήθελε να εξοικειώση την ψυχή μ̉ αυτή. Γι̉ αυτό την αρετή κι αν ακόμα δεν την πραγματοποιήσωμε τη θαυμάζομε, ενώ την κακία μ̉ όλη τη γλυκύτητα την καταδικάζομε. Κι αν ερωτήσης, γιατί δε θαυμάζομε πιο πολύ τους εκ φύσεως αγαθούς από εκείνους που είναι αγαθοί με την θέλησή τους; Επειδή είναι δίκαιο να προτιμάται αυτός που κοπιάζει. Και για πιο λόγο τώρα κοπιάζομε; Επειδή την έλλειψη του κόπου δεν την εκρατήσαμε όπως έπρεπε. Κι αν το καλοεξετάση κανένας, η αργία πάντα μας έβλαψε και δημιούγησε πολύν κόπον. Κι αν θέλης, ας κλείσουμε κάποιον σ̉ ένα σπίτι κι ας ικανοποιούμε μόνο τη λαιμαργία του, χωρίς να τον αφήνουμε ούτε να βαδίζη ούτε στην εργασία να τον βγάζουμε. Αλλά ας χαίρεται το φαγητό και τον ύπνον και ας γλεντά αδιάκοπα. Υπάρχει αθλιώτερη ζωή απ̉ αυτήν; Είναι άλλο όμως να εργάζεσαι και άλλο να κοπιάζης. Ήταν στο χέρι μας τ...

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος ... Πόση τιμωρία αρμόζει σ̉ αυτή τη στάση; Ακόμη κι αν δεν ήταν δυνατό να πάρουμε τίποτα, αυτή την αδιάκοπη συνομιλία μαζί του δεν έπρεπε να την θεωρούμε άξια άπειρων αγαθών; Αλλά είναι κουραστική η αδιάκοπη προσευχή; Αλλά και ποιά αρετή δεν είναι κοπιαστική; Κι αυτή είναι η μεγάλη απορία: ότι μαζί με την κακία κληρώθηκε η ευχαρίστηση, ενώ με την αρετή ο πόνος. Πολλοί αναζητούν την αιτία. Μας έδωσε ο Θεός απ̉ την αρχή ζωή ελεύθερη από φροντίδες και κόπους. Η αργία ωδήγησε στη διαστροφή και χάσαμε τον παράδεισο. Γι̉ αυτό έκαμε επίπονη τη ζωή μας, σαν να δικαιολογούνταν στο γένος των ανθρώπων λέγοντας.σας έβαλα μέσα στην τρυφή, αλλά η απιστία σας έκαμε χειρότερους. Γι̉ αυτό διέταξα να δοκιμάζετε τον πόνο και τον ιδρώτα. Επειδή όμως ούτε αυτός ο πόνος δεν συγκράτησε τον άνθρωπο, μας έδωσε νόμο με πολλές εντολές βάζοντάς μας, όπως στο δύσκολο άλογο, δεσμά και χαλινάρια. Το ίδιο κάνουν και οι αλογοδαμαστές. Γι̉ αυτό είναι επίπονη η ζωή μας. Η ζωή η χωρίς κόπο...

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος . .. Πρώτα λοιπόν όπως είπα πρωτύτερα, μολυσμούς σωματικούς κι έπειτα διάφορες άλλες ασθένειες κάνει να θεραπεύωνται με νερό. Γιατί θέλοντας ο Θεός να μας οδηγήση κοντύτερα στη δωρεά του βαπτίσματος δεν θεραπεύει τους μολυσμούς μονάχα αλλά και ασθένειες. Γιατί οι πλησιέστερες προς την αλήθεια εικόνες και σχετικά με το βάπτισμα και το πάθος και τα άλλα ήσαν καθαρώτερες από τις παλαιότερες. Γιατί όπως οι κοντινοί του βασιλιά δορυφόροι είναι λαμπρότεροι από τους πιο μακρινούς, έτσι γίνεται και σχετικά με τους τύπους. Κι ο άγγελος καταβαίνοντας ανατάραζε το νερό και του έδινε θεραπευτική δύναμη, για να μάθουν οι Ιουδαίοι ότι πολύ περισσότερο ο Κύριος των αγγέλων μπορεί να θεραπεύση όλα τα νοσήματα της ψυχής. Αλλά όπως εδώ η θεραπευτική δύναμη δεν ήταν φυσική ιδιότητα του νερού, γιατί τότε θα εκδηλωνόταν αδιάλειπτα, αλλά παρουσιαζόταν με την ενέργεια του αγγέλου, έτσι και πάνω σ̉ εμάς δεν ενεργεί απλά το νερό αλλά όταν δεχτή τη χάρη του Πνεύματος τότε διαλύ...

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος      Στο χρυσωρυχείο ούτε την πιο ασήμαντη φλέβα δεν θα δεχόταν να περιφρονήσει κανένας κι ας προξενεί πολύν κόπο η έρευνά της. Έτσι και στις θείες Γραφές δεν είναι χωρίς βλάβη να προσπεράσεις ένα γιώτα η μια κεραία. Όλα πρέπει να εξετάζονται. Το άγιο Πνεύμα τα έχει πει όλα και τίποτα δεν είναι ανάξιο σ̉ αυτές. Πρόσεξε λοιπόν τι λέει ο Ευαγγελιστής κι εδώ: Αυτό πάλι ήταν το δεύτερο σημείο που έκανε ο Ιησούς, πηγαίνοντας από την Ιουδαία στην Γαλιλαία. Και δεν πρόσθεσε βέβαια έτσι απλά τη λέξη «δεύτερο», αλλά τονίζει ακόμα περισσότερο το θαύμα των Σαμαρειτών. Δείχνει ότι, μόλο που έγινε και δεύτερο σημείο, δεν είχαν φτάσει ακόμα στο ύψος εκείνων που τίποτα δεν είδαν (των Σαμαρειτών) αυτοί που έχουν δει πολλά και θαυμάσει. Ύστερ̉ απ̉ αυτά ήταν εορτή των Ιουδαίων. Ποιά εορτή; Η εορτή της Πεντηκοστής, νομίζω, και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα. Συστηματικά τις γιορτές βρίσκεται στην πόλη. Απ̉ τη μια για να φανή πως εορτάζει μαζί τους, απ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Κυριακή των Μυροφόρων, Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και του Αγ. Νικοδήμου  Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Τιμούμε σήμερα τους ανθρώπους που ακολούθησαν τον Χριστό τους οποίους σκεφτόμαστε σπάνια, γιατί αναφέρονται πολύ λίγο στις Γραφές. Κι ο καθένας θα μπορούσε να είναι ένα μάθημα για μας. Ο Αγ. Ιωσήφ από την Αριμαθαία ήταν ένας πλούσιος άνδρας με ανοιχτό μυαλό που άκουγε τον Χριστό και δεν εμπιστεύθηκε τον εαυτό του στον Κύριο. Το ίδιο κι ο Νικόδημος· αλλά ο Νικόδημος ήταν ένας μορφωμένος άνθρωπος, μέλος των Σανχεντρίν. Είχε ακούσει για τον Χριστό, Του είχε κάνει ερωτήσεις, ήθελε να καταλάβει, ήθελε να είναι σίγουρος. Αλλά κανείς απ’ τους δύο δεν είχε δεσμευτεί ν’ ακολουθήσει τον Χριστό, να δηλώσει καθαρά ότι ήταν μαθητής Του. Κι όμως, όταν ο Χριστός στα μάτια των ανθρώπων ήταν ηττημένος, όταν οι εχθροί Του πήραν τη νίκη, όταν Εκείνος ήταν νεκρός, έτοιμος να ταφεί, η πίστη το...

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) «Ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν αυτόν»    Το μυστήριο της θείας οικονομίας το υπηρέτησε ολόκληρη η κτίση. Όταν Εκείνος άπλωσε τα χέρια Του πάνω στο Σταυρό, η γη σείσθηκε, τα μνημεία άνοιξαν, οι νεκροί διαμαρτυρήθηκαν, ο εκατόνταρχος ομολόγησε, ο ήλιος σκοτίσθηκε, η Παναγία έκλαψε, ο Ιωσήφ κήδευσε και οι μυροφόρες γυναίκες «ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν αυτόν" (Μαρκ. 16,1). Ενώ στην παλαιά εποχή η γυναίκα γινόταν διάκονος και αιτία της πτώσεώς μας στην αμαρτία, αντιθέτως σήμερα βλέπουμε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα τις μυροφόρες γυναίκες να γίνονται ταχυδρόμοι της χαράς. Ο Ευθύμιος Ζιγαβηνός το σημειώνει: «Επειδή πάλαι γυνή γέγονε τω ανδρί διάκονος λύπης, νυν γυναίκες γίνονται τοις ανδράσι διάκονοι χαράς». Είχαν ανδρικό φρόνημα Πράγματι είχαν ανδρικό φρόνημα, γιατί την ώρα που οι μαθητές είχαν σκορπισθεί στα διάφορα σημεία της Ιερουσαλήμ και φοβόντουσαν να πλησιάσουν τον τάφο του Κυρίου ο...

Αντώνιος Κραποβίτσκυ (Μητροπολίτης Κιέβου (1863-1936)) Οι τρεις επισκέψεις της Μαρίας της Μαγδαληνής στον Τάφο του Κυρίου «δεύτε ίδετε τον τόπον όπου έκειτο ο Κύριος» Έχουμε διαβάσει ποικίλες συζητήσεις σχετικά με την φαινομενική έλλειψη συμφωνίας ανάμεσα στις Ευαγγελικές διηγήσεις της Αναστάσεως του Χριστού. Έχουν γίνει πολλές απόπειρες για να αποδειχθεί μία συμφωνία ανάμεσα στους Ευαγγελιστές σε αυτό το θέμα, αλλά δεν είναι όλες αρκετά επιτυχείς. Θα ήθελα να προσφέρω μία προσεκτική εξέταση αυτού του θέματος και θα αρχίσω αναφέροντας τα πιο φανερά σημεία που δείχνουν έλλειψη συμφωνίας. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου διαβάζουμε ότι κατά τον χαιρετισμό από τον Αναστημένο Κύριο με την λέξη «Χαίρετε» η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία αμέσως «εκράτησαν αυτού τους πόδας» (Μτ, κη, 9). Όμως αλλού (Ιω, κ, 11-17) διαβάζουμε ότι όταν η Μαρία η Μαγδαληνή θρηνούσε στον άδειο τάφο και δεν αναγνώρισε τον Χριστό, αλλά νόμισε ότι ήταν ο κηπουρός, δεν της επετράπη να τον αγγ...