ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Όταν τελούμε τα μυστήρια της Εκκλησίας αρχίζουμε ευλογούντες τη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αυτόματα σαν να βρισκόμαστε σ’ένα άλλο πνευματικό χώρο, σε μια καινούρια κτήση, όπου τα πάντα παύουν. Όπως λέμε και στο Χερουβικό ύμνο «πάσαν την βιοτικήν αποθώμεθα μέριμναν», διότι βρισκόμαστε ενώπιόν της Αγίας Τριάδος και εικονίζουμε τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ και τις ουράνιες δυνάμεις και μέσα στο χώρο όπου εκφράζεται η Εκκλησία που είναι κατεξοχήν το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας: Εκεί δεν μπορεί να μπει τίποτα αφού τα πάντα καταργούνται και ο χρόνος και ο χώρος και οι περιστάσεις εκμηδενίζονται και παραμένει μόνο η παρουσία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Ένας μοναχός αρχάριος την περίοδο των πνευματικών αγώνων τον έπνιγαν οι λογισμοί, κυρίως στην ψυχική σφαίρα, δηλαδή η ψυχή του δεχόταν τον πνιγμό των δαιμονικών προσβολών και έτσι η ζωή στο μοναστήρι του φαινόταν καταθλιπτική, δύσκολη και δεν υπήρχε διέξοδος αφού τα πάντα ήταν σκ...

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία μιλά για το τι αποκόμισε από την επικοινωνία που είχε με σύγχρονους χαρισματούχους Γέροντες, όπως τον Γέροντα Παΐσιο, τον Γέροντα Πορφύριο, τον Γέροντα Σωφρόνιο, τον Γέροντα Ιάκωβο κ.ά. ΠΗΓΗ

Ἡ νηστεία εἶναι ἕνας εὐρύς ἀγώνας. Νηστεύουμε ἐκεῖ ἀκριβῶς, ὅπου βλέπουμε τίς ἀδυναμίες μας. Στό μυαλό μου καί στόν ἑαυτό μου ὁλόκληρο νά δώσω πνευματικά ἀγωνίσματα μαζί μέ τή σωματική νηστεία τῶν τροφῶν, ὥστε αὐτή ἡ νηστεία νά ὠφελήσει ὅλο τό εἶναι μου. Ὁ ἄνθρωπος ἀγωνιζόμενος καί ἐξαγνιζόμενος μέσα στή νηστεία γίνεται δεχτικός τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Ἔρχεται ὁ Θεός καί κατασκηνώνει μέσα στόν ἄνθρωπο καί ὁ ἄνθρωπος εἰρηνεύει. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται ναός τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι γεμάτος ἀπό τήν εὐωδία τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται γλυκύτατος, εἰρηνικός καί ἥσυχος καί ξεπερνᾶ τίς φοβίες, τόν θάνατο καί τά ἀνθρώπινα πράγματα καί ἐπικεντρώνεται ἐκεῖ πού εἶναι ἀκριβῶς ὁ σκοπός τῆς ζωῆς του. Ποιός εἶναι ὁ σκοπός αὐτός; Ἡ αἰώνια Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μέσα ἀπό τόν πνευματικό ἀγώνα ὁ ἄνθρωπος καταλαβαίνει ὅτι, ὁτιδήποτε δέν ἔχει χῶρο μέσα στη Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι μάταιο. Ἡ νηστεία ἀκριβῶς κόβοντας ὅλα τά παρακλάδια καί τά ζιζάνια μαζεύει τόν ἑαυτό μας καί μᾶ...

 ... Η πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου είναι θλιβερή. Από παντού βομβαρδιζόμαστε με ειδήσεις οι οποίες είναι καταθλιπτικές και αυτό επιδρά άσχημα στην ψυχολογία μας έστω και υποσυνείδητα και μας καλλιεργεί το φόβο για την πορεία μας μέσα στο χρόνο του κόσμου τούτου. Βέβαια βρίσκουμε τρόπο να ξεχνιόμαστε και να ξεγελούμε τον εαυτό μας, όμως στο βάθος της καρδιάς μας δεν είναι εύκολο να εισχωρήσουμε και να αλλάξουμε τα γεγονότα. Ακόμη ξέρουμε πως βαδίζουμε προς το τέλος και το τέλος είναι για όλους μας κάτι φοβερό. Για την εκκλησία όμως το τέλος δεν είναι καθόλου φοβερό αλλά είναι άκρως χαρούμενο και αισιόδοξο γιατί στο τέλος του χρόνου είναι ο ίδιος ο Χριστός. Κι όταν εμείς που ταξιδεύουμε μέσα σ’αυτό το χρόνο με τις ποικίλες τρικυμίες βλέπουμε στο τέλος του χρόνου και του δικού μας χρόνου αλλά και ολόκληρού του κόσμου τον ίδιο το Χριστό, τότε λαμβάνει το τέλος για μας μια μεγάλη ωφέλεια και χαρά. Όταν κανείς στο τέλος του χρόνου δεν βλέπει το χάος, αλλά τον Κύριό μας τό...

   Είναι συνήθεια στους ανθρώπους να γιορτάζουν το τέλος του χρόνου και την έναρξη του επόμενου και να γίνονται διάφορες εορταστικές εκδηλώσεις. Όλα αυτά είναι ωφέλιμα γιατί στη ζωή του ανθρώπου είναι καλό να υπάρχουν αυτές οι εκδηλώσεις ώστε να μην υπάρχει αυτή η μονοτονία στη σημερινή ζωή. Ωστόσο εμείς, ως μέλη της Εκκλησίας, πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα ακριβώς μέσα στο πνεύμα της Εκκλησίας μας και να δούμε πως η Εκκλησία αποδέχεται και προσλαμβάνει αυτό το γεγονός του χρόνου. Θα έπρεπε βέβαια, αν βλέπαμε τα πράγματα μέσα από την ανθρώπινη λογική μόνο και αν βλέπαμε τη ζωή μας μέσα στα περιθώρια αυτού του κόσμου και του παρόντος αιώνος, όταν περνά ένας χρόνος να είμαστε θλιμμένοι γιατί ο κάθε χρόνος που περνά κατεργάζεται πάνω μας το μυστήριο της φθοράς μας και του θανάτου μας, αφού είμαστε θνητά όντα και ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Έτσι όταν χάνουμε χρόνο τότε για μας αυτό το γεγονός δεν θα έπρεπε να είναι τόσο χαρούμενο αλλά ένα γεγονός θλιβερό. Όμ...

  Tην πρώτη φορά, πήγαμε με τον Γέροντα τον Ιωσήφ (Βατοπαιδινό) να τον δούμε.  Είχαμε τότε πολλά προβλήματα στη μονή Βατοπαιδίου, ήταν ιδιόρυθμο το μοναστήρι και τα γεροντάκια εκεί μας δυσκόλεψαν πάρα πολύ, είμαστε και εμείς άπειροι, και κάναμε και εμείς πολλά λάθη και ήμασταν σε μία δυσκολία μεγάλη.  Ακούγαμε τόσα πολλά θαυμαστά για τον γέροντα Ιάκωβο άλλα ακούγαμε και πράγματα αστεία τα οποία σε έκαναν να αισθάνεσαι ότι ήταν ένας αστείος άνθρωπος. Πήγαμε λοιπόν εκεί, ζητήσαμε να δούμε τον Γέροντα. Μας πήγανε στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπους που εξομολογούσε εκεί. Μπαίνουμε μέσα, τι να δούμε! έναν ψηλό γέροντα ηλικιωμένο με μεγάλη γενειάδα, αυστηρό,  ασκητικό, ο όποιος μιλούσε σχεδόν καθαρεύουσα.  -Καλώς τους πατέρας, από πού είσαστε πατέρες;  Πολύ σοβαρά! Παναγία μου, λέω, αυτός είναι πολύ σοβαρός άνθρωπος. Πως τον έκανα για αστείο; Του λέει ο γέροντας Ιωσήφ:  -Γέροντα, ήρθαμε να ζητήσουμε την ευχή σας διότι έχουμε πολλά προβλήματα στο μοναστήρι ...

  Το 1990, όταν ήμουν προϊστάμενος και αντιπρόσωπος στην Ιερά κοινότητα του Αγίου Όρους, γέμισε το Άγιο Όρος από λύκους. Κατά έναν παράδοξο τρόπο, παρά πολλοί λύκοι μπήκαν στο Άγιο Όρος. Όσοι από σας, άντρες, έρχονταν τότε στο Άγιο Όρος, θυμούνται ότι ήταν επικίνδυνα τα πράγματα. Οι λύκοι έφαγαν πολλά άλλα ζώα, πολλά μουλάρια και ζώα που χρησίμευαν στους πατέρες. Και κινδύνεψαν και άνθρωποι και μοναχοί. Τότε λοιπόν πήγαμε στον πατέρα Παΐσιο, στον Άγιο Παΐσιο, κάποιοι πατέρες και του είπαμε ότι ξέρεις γέροντα, έχει μεγάλο πρόβλημα με τους λύκους, θα φάνε κανέναν άνθρωπο στο τέλος. Κι ήταν όντως μεγάλο το πρόβλημα. Θα δούμε να κάνουμε καμιά εκστρατεία, να φέρουμε κυνηγούς να τους κυνηγήσουν. Λέει, δεν ντρέπεστε; θα φέρετε κυνηγούς.. Θα κάνετε προσευχή, θα φύγουν οι λύκοι! Μα πως θα κάνουμε προσευχή να φύγουν οι λύκοι; Ένας, λέει, να προσευχηθεί όπως πρέπει, σε 3 μήνες θα εξαφανιστούν. Κι όντως σε 3 μήνες όλοι οι λύκοι ψόφησαν. Έπιασαν ένα μικρόβιο και χάθηκαν όλοι. Βέβαια, εκείνος...

  Αν είναι δύσκολα τα πράγματα, όσο δύσκολα και να είναι, μη φοβάσαι!  Όσο πιο δύσκολα είναι, τόσο πιο καλά είναι για το Θεό.  Γιατί όσο δυσκολεύουν τα πράγματα, τόσο  ο Θεός πλησιάζει την ώρα που θα επέμβει  ο Ίδιος να βοηθήσει. π.Αθανάσιος Λεμεσού ΠΗΓΗ

  Δεν υπάρχει ατομική σωτηρία στην Εκκλησία. Δε σώζεται κάνεις μόνος του! Στην εκκλησία σωζόμαστε όλοι μαζί  με τους αδερφούς μας. Και κριτήριο των πράξεών μας  και κριτήριο των έργων μας  είναι οι αδερφοί μας.  Δεν είμαστε εμείς, είναι οι αδερφοί μας!  Και φαίνεται εκ των πραγμάτων ότι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν τα πάει καλά με τους αδερφούς του, δεν τα πάει καλά ούτε με το Θεό ούτε με τον εαυτό του. Εκείνος που τα πάει καλά με τους αδερφούς του, τα πάει καλά και με τον εαυτό του  και με το Θεό. Γι'αυτό όταν έχουμε προβλήματα με τους αδερφούς μας πρέπει να προβληματιστούμε, πρώτα από όλα, ποια είναι η σχέση μας με το Θεό Πατέρα μας και ποια είναι η σχέση μας και με τον εαυτό μας.  Κατά κανόνα, όταν δεν έχουμε καλές σχέσεις με τους γύρω μας ανθρώπους τότε κάτι δεν πάει καλά και στη σχέση μας με τον εαυτό μας και με το Θεό Πατέρα μας.  Διότι ο άνθρωπος που έχει ξ...

 Στα μαρτύρια των Αγίων μπορεί κανείς να δει ότι, ενώ οι Άγιοι ήταν θλιβόμενοι, στενοχωρούμενοι, καταδιωκόμενοι και απειλείτο η ζωή τους και οδηγούντο στα μαρτύρια νέα παιδιά, μικρές κοπέλες, ηλικιωμένοι, άνθρωποι υπερήλικες, εν τούτοις πορεύονταν στον θάνατο μέσα σε μία απόλυτη και βαθειά ειρήνη. Μπορεί όλα τα εξωτερικά να ήταν εναντίον τους, όμως η καρδιά τους είχε ειρήνη, όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για τους γύρω τους. Γι’ αυτό στους τάφους των πρώτων μαρτύρων γράφει: «εκοιμήθη εν ειρήνη», διότι ακριβώς οι μάρτυρες επορεύοντο με απόλυτη ειρήνη. Πόσο σπουδαίο πράγμα σήμερα και απαραίτητο είναι αυτό. Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος ΠΗΓΗ

  Να καταλαβαίνουμε τους άλλους ανθρώπους. Έρχεται κάποιος και λέει:  "Δεν με καταλαβαίνει η γυναίκα μου. Δεν με καταλαβαίνει! "  Τι έλεγε ο γέροντας Παΐσιος;  Βρε παιδάκι μου, λέει, είναι εύκολο το πρόβλημα. Εάν δεν σε καταλαβαίνει η γυναίκα σου, κατάλαβέ την εσύ. Κατάλαβέ την ότι δεν μπορεί να σε καταλαβει! Γιατί επιμένεις από έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να σε καταλάβει; Σαν να ζητάς από κάποιον άνθρωπο που έχει, ξέρω γω, ένα μέτρο σχοινί, να τυλίξει τρία μέτρα, ας πούμε, την κολώνα. Μα αφού δεν έχει τοσο σχοινί, τι να σου κάνει; Ένα μέτρο διαθέτει.. Εκείνο το ένα μέτρο, εκείνο σου διαθέτει. Δεν μπορεί να σου διαθέσει τρία μέτρα.. Κατάλαβέ το κι εσύ, και μη ζητάς από τον άλλο άνθρωπο πράγματα που δεν μπορεί να τα κάνει.  Θα μου πεις, μα αν ήταν τέλεια η αγάπη του, θα μπορούσε! Ε, ωραία, κι εσύ αν ήσουν τέλειος δεν θα ζητούσες αυτά τα πράγματα που ζητάς! Γι'αυτό η αγάπη έχει μια δική της λογική η οποία, πάνω απ'όλα, σέβεται τον άλλο άνθρωπο. Και πάνω απ'όλα εκφ...

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος   Οι άγιοι κι όταν αμάρταναν είχαν την δύναμη να ξανασηκωθούν με μια απλότητα και με μια υγεία. Αν αμάρτησαν μετανοούσαν εκ βάθους καρδίας και άχρι θανάτου, αλλά δεν πάθαιναν ψυχοπλάκωμα και κατάθλιψη. Ενώ εμείς αν έχουμε καμιά αμαρτία αρχίζουμε το γιατί μετά, μα γιατί να το κάνω, γιατί να το σκεφτώ, γιατί να το διαπράξω, λες και είναι παράξενο πράγμα να κάνουμε μια αμαρτία. Γιατί δηλαδή να μη το κάνεις, τί νόμιζες ότι ήσουν; Νόμιζες ότι ήσουν τόσο σπουδαίος, αλάνθαστος και δεν μπορούσες ποτέ σου να αποτύχεις εσύ, να κάνεις μια αμαρτία; ΠΗΓΗ

 «Όταν ο Θεός ενεργεί στον άνθρωπο και ομιλεί στον άνθρωπο και αποκαλύπτει εις τον άνθρωπο τον εαυτό Του και την αγάπη Του, τότε μια απέραντη ειρήνη, μια απέραντη γαλήνη βασιλεύει στη ψυχή του ανθρώπου κι ο άνθρωπος καταλαβαίνει αυτό που είπε ο Χριστός «κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς», εγώ θα σας αναπαύσω. Και μετά καταλαβαίνει εκ πείρας ότι δεν υπάρχει άλλη ανάπαυσις, δεν υπάρχει πουθενά ανάπαυσις, μόνο ο Χριστός είναι η ανάπαυσις της ψυχής μας. Μακριά από το Χριστό υπάρχει κόπος, υπάρχει δυσκολία, υπάρχει μεγάλη δυσφορία στη ψυχή μας. Όταν είναι κάτι μέσα στην ευλογία του Θεού τότε όλα είναι πανέμορφα!» Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος ΠΗΓΗ  

  Ένας έγγαμος άνθρωπος λέει:  "Εγώ θα προσευχηθώ απόψε." ή λέει:  "Εγώ θέλω να κάνω κάθε βράδυ τρεις ώρες προσευχή" και μόλις πάει σπίτι του και φάει και τακτοποιηθεί κλείνεται μέσα στο δωμάτιό του για να κάνει τις προσευχές του και προσεύχεται και μελετά ώρες.  Ναι, το κάνει από καλή διάθεση, από αγάπη Θεού, από ζήλο.  Αλλά είναι αδιάκριτος! Για ποιο λόγο; γιατί έξω από το δωμάτιό του είναι η γυναίκα του και τα μωρά του που τον έχουν ανάγκη να τους μιλήσει, να καθήσει μαζί τους, να τους σταθεί.. Και αυτός προσεύχεται και δεν κάθεται με τη σύζυγό του και δημιουργεί προβλήματα σπίτι του. Και όταν μετά η σύζυγός του έχει προβλήματα και διαμαρτύρεται και λέει: "Κάτσε κι εσύ λίγο μαζί μας!", "Βοήθα κι εσύ λίγο τα παιδιά!", "Κάνε κάτι!" λέει εκείνος: "Μα εγώ κάνω το έργο του Θεού!"  Ενώ αυτό που κάνει μπορεί να φαίνεται έργο του Θεού αλλά είναι αδιάκριτο! Να κάνεις και την προσευχή σου αλλά δεν είναι μόνο η προσευχή που έχεις καθή...

Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο όχι για να μας αποκαλύψει ιδέες, ή για να μας δώσει μια φιλοσοφία, ή μερικές αρχές. Ήλθε στον κόσμο για να μας δώσει τον Εαυτόν Του, ο οποίος δίδεται στον κόσμο καθημερινώς στην εκκλησία, στη Θεία Ευχαριστία. Αυτό ήταν το νόημα της σαρκώσεως του Θεού Λόγου. Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος ΠΗΓΗ

  Βλέπετε μέσα σε όλη αυτήν την ιστορία (της Γεννήσεως) δεν υπάρχει ούτε ένα παράπονο. Ούτε του Χριστού ούτε της Παναγίας ούτε του Ιωσήφ ούτε κανενός. Τον διώχνουν, φεύγει. Δεν θα μπορούσε ο Χριστός να μείνει εκεί και να μην πάθει τίποτα; σίγουρα!  Δεν θα μπορούσε να αρπάξει τον Ηρώδη, αφού ήταν Θεός, να ψοφήσει ο Ηρώδης να γλυτώσει ο κόσμος όλος; Θα γλύτωναν και τα καημένα τα παιδάκια τα άλλα.  Ένα "έτσι" να του έκανε, τον έπαιρνε. Τίποτα από όλα αυτά! Τον καταδίωξαν, έφυγε. Θα μπορούσε να μείνει και να μην Τον δει κανένας, να Τον φυλάξουν οι άγγελοι. Ποιος θα Τον έβλεπε; Θεός ήταν τα πάντα μπορούσε να κάνει. Εδώ Άγιοι άνθρωποι και το έκαναν!  Όταν πήγα στον πάτερ Ιάκωβο την πρώτη φορά, στην Εύβοια, μας διηγήθηκε εκεί -το όποιο μετά το εξακρίβωσα και από άλλους- βέβαια ήταν πολύ απλός αυτός και ήταν μια μέρα που ήταν πολύ κουρασμένος και βγήκε έξω στην αυλή να περπατήσει λίγο και σταμάτησαν δύο πούλμαν εκεί στην αυλή τα οποία βέβαια πήγαν για να τον δουν. Και παρακά...

    ... Ο Χριστός μας απηύθυνε το λόγο του σ’ένα σύγχρονο Άγιο, τον Άγιο Σιλουανό: «κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι» Αυτός είναι ο λόγος του Θεού, ιδιαίτερα σήμερα. Δηλαδή κράτα τον εαυτό σου μέσα στον Άδη, μη φοβάσαι τον Άδη, άσε τον εαυτό σου εκεί γιατί εκεί είναι το όριο, είναι το έσχατο όριο της απώλειας, της αβύσσου. Κράτησε όμως μόνο ένα σχοινί, μην απελπίζεσαι, να έχεις την ελπίδα σου στο Χριστό. Έτσι λοιπόν η πορεία μας, η ζωή μας, ο κόπος στη ζωή μας με τις θλίψεις παίρνει ενίσχυση από το λόγο του Θεού. Και το πέρασμα του χρόνου, το πέρασμα των ημερών, το τελείωμα της ζωής μας και του χρόνου μας και η έναρξη του άλλου χρόνου φορτίζεται μόνο με την ελπίδα στο Θεό. Το «μην απελπίζεσαι, αλλά να έχεις την ελπίδα σου σε Μένα» σημαίνει, μη φοβάσαι γιατί εγώ νίκησα το χρόνο και μαζί με το χρόνο νίκησα και τις περιστάσεις του χρόνου, νίκησα και τα γεγονότα του χρόνου και οτιδήποτε υπήρξε σ’αυτό το χρόνο» διότι όλα αυτά είναι μη μένοντα. Όλα εκμηδενίζονται ότ...