ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Σέβ. Μητροπολίτου πρ. Ν. Ζηλανδίας κ. Ιωσήφ    Την δέησίν μου δέξαι την πενιχράν, «Κυρά των Αμπελιών», Αίγαιο-πελαγίτισσα Παναγία, Γρηγορούσα Άθηνιωτισσα, Παραμυθία Αγιορείτικη, Φανερωμένη πολλάκις στις πέτρινες ώρες των παιδιών Σου, και κλαυθμόν μη παρίδης και δάκρυα, και στεναγμόν, άλλ’ αντιλαβού μου ως αγαθή και τας αιτήσεις πλήρωσον. Αυτές, που μέσα στην αυγουστιάτικη κάψα η παναθλία και ταπεινή μου ψυχή Σου υποβάλλει, Ζωοδόχε Πηγή, φλογιζόμενη μέσ’ στο καμίνι των συμφορών και των θλίψεων. Γιατί, αληθινά, προς τίνα καταφύγω άλλην Αγνή; Που προσδράμω, λοιπόν, και σωθήσομαι; Που πορευθώ; Τέτοιες ώρες, στείρες και δάκρυνες, που, έκυκλωσαν αι του βίου με ζάλαι, ώσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε; Ποιά πόρτα, Πορταϊτισσα, θα με δεχτή, αν δεν μου άνοιξης Συ την Έκατονταπυλιανη αγάπη Σου; Σε ποιόν, Γοργοεπήκοε, τον πόνο μου θα πω, τον πόνο που με βρήκε εξ αμέτρητων αναγκών και θλίψεων και εξ εχθρών δυσμενών και συμφορών βίου, για να μου δώση, Ελεούσα μου, προθυμερά παντελή σω...

   Η Παναγία μας δεν γεννήθηκε από άσπιλη σύλληψη, όπως λανθασμένα πιστεύουν οι Ρωμαιοκαθολικοί, αλλά μετά από την φυσική συνάφεια του Ιωακείμ και της Άννας. Λύθηκε δε η φυσική στειρότητα της Άννας χάρις στην άμεση παρέμβαση του Θεού ως απάντηση στις προσευχές των δικαίων Θεοπατόρων.    Οι γέροντες Ιωακείμ και Άννα συνήλθαν χωρίς καμμία σαρκική έλξη, ηδονή, μόνο από υπακοή στον Θεό. Επεσφράγισαν και με αυτήν την πράξη τους την σωφροσύνη τους. Κατά αυτόν τον τρόπο η Παρθένος συνελήφθη «σωφρόνως εν τη νηδύι της Άννας εξ Ιωακείμ». Το ότι συνελήφθη σωφρόνως σημαίνει ότι ο τρόπος της συλλήψεως ήταν αγνός. Για να ήταν όμως η Παρθένος απαλλαγμένη από το προπατορικό αμάρτημα, δηλ. να είχε άσπιλη σύλληψη, έπρεπε να είχε γεννηθεί παρθενικώς όπως και ο Χριστός.    Οι δίκαιοι Θεοπάτορες για να αποκτήσουν όμως τέτοιο τέκνο έδειξαν πίστη αδίστακτη, υπομονή αλύγιστη, έτρεφαν την ελπίδα που δεν καταισχύνει, είχαν μεγάλη καρτερία στις προσευχές τους· ότι ο Θεός θα εκπ...

Ἀ πομαγνωτοφωνημένη ὁμιλία τοῦ ἀρχιμ Ἀθανασίου Μυτιληναίου ἡ ὁποία ἐκφωνήθη στὶς 14/08/1980 σὲ ἀγρυπνία τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου . Ἡ θέσις, ἀγαπητοί μου, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μέσα εἰς τὴν ἱστορία τῆς σωτηρίας μας, εἶναι σημαντικοτάτη. Καὶ τοῦτο διότι ἐστάθη τὸ ὄργανον τῆς σωτηρίας μας. Εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔδωσε τὸν ἐαυτόν της, νὰ γίνει κλίμακα γιὰ νὰ κατέλθει ὁ Θεὸς στὴ γῆ, καὶ ταυτοχρόνως γίνεται κλίμακα γιὰ νὰ ἀνέλθει ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα στὸν οὐρανό. Ἔτσι ὁ Θεὸς διὰ τῆς Θεοτόκου, γίνεται ἄνθρωπος καὶ οἱ ἄνθρωποι διὰ τῆς Θεοτόκου γίνονται θεοί. Νὰ λοιπὸν ὅτι ἡ θέσις τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, εἶναι σημαντικοτάτη εἰς τὴν ἱστορία τῆς σωτηρίας. Εἰς ἐκεῖνο τὸ θαυμαστὸ ὅραμα τοῦ Ἰακὼβ μὲ τὴν κλίμακα ποὺ ἐστηρίζετο ὁ Θεὸς εἰς τὴν κορυφήν, ἡ κλίμακα αὐτὴ δὲν προϋποθέτει μόνον, τὴν κάθοδον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄνοδο τοῦ Ἰακώβ, δηλαδὴ τὴν ἄνοδο τῶν ἀνθρώπων. Ἔτσι ἀγαπητοί μου, ἡ Θεοτόκος κατέχει κεντρικοτάτη θέση μέσα στὴν σωτηρίαν μας καὶ...

    Ενώ η Γλυκοφιλούσα έχει το κεφάλι της γυρτό κατά το παιδί της, που τ' αγκαλιάζει σφιχτότερα, κ' η έκφρασή της είναι πιο αισθηματική. Η Πλατυτέρα παριστάνεται καθισμένη απάνω στο θρόνο, αυστηρή κι' αλύγιστη, και βαστά τον Χριστό στα γόνατά της, ακουμπώντας τόνα χέρι της στον ώμο του και με τ' άλλο βαστώντας το πόδι του η ένα μαντήλι. Στην Ελλάδα, οι περισσότερες εκκλησιές της Παναγίας γιορτάζουνε κατά την Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή στις 15 Αυγούστου. Τα τροπάρια που ψέλνουνε σ' αυτή τη γιορτή είναι από τα πιο εξαίσια. Το δοξαστικό του Εσπερινού είναι το μονάχο τροπάρι που ψέλνεται με τους οχτώ ήχους, κάθε φράση κι' άλλος ήχος· αρχίζει από τον πρώτον ήχο και τελειώνει πάλι στον πρώτον. Μα ολάκερη η Ελλάδα δεν υμνολογά την Παναγία μονάχα με τους ψαλτάδες και με τους παπάδες στις εκκλησιές, αλλά και με το κάθε τι της, με τα χωριά, με τα βουνά, με τα νησιά, πούχουνε τ' αγιασμένο τ' όνομά της. Τα καράβια βολτατζάρουνε στη δροσερή θάλασσα, ανοιχτά...

Schmemann Alexander (Protopresbyter (1921-1983))   Η ευλάβεια που δείχνει η Εκκλησία στην Παναγία ριζώνει στην υπακοή της στον Θεό, στην εκούσια επιλογή της να δεχθεί μια πρόσκληση αδύνατη στα ανθρώπινα μέτρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανέκαθεν τόνιζε τη σύνδεση της Παναγίας με τον άνθρωπο και χαίρεται γι' αυτήν και τη θεωρεί ως τον καλύτερο, καθαρότερο και πιο υπέροχο καρπό της ανθρώπινης Ιστορίας και της αναζητήσεως του Θεού από τον άνθρωπο, της αναζητήσεως του έσχατου νοήματος, του έσχατου περιεχομένου της ζωής του άνθρωπου.      Αν στη Δυτική Χριστιανοσύνη η ευλάβεια προς την Παναγία περιστράφηκε γύρω από την αειπαρθενία της, η καρδιά της ευλάβειας, της σκέψεως και της αγάπης της Ορθόδοξης Ανατολής προς την Παναγία, υπήρξε πάντοτε η Μητρότητά της, η σχέση σαρκός και αίματος που είχε με τον Ιησού Χριστό. Η Ανατολή χαίρεται που ο ρόλος του ανθρώπου είναι βασικός στο θείο σχέδιο. Ο Υιός του Θεού έρχεται στη γη, ο Θεός εμφανίζεται για να λυτρώσει τον κόσμο, γί...

       Αιτία πνευματικής χαράς και αγαλλιάσεως –αγαπητοί μου αδελφοί και Πατέρες– η σημερινή ημέρα, γιατί σήμερα εορτάζομε την γέννηση της αειπαρθένου και Θεοτόκου Μαρίας, του ευωδεστάτου άνθους που βλάστησε «εκ της ρίζης Ιεσσαί». Εορτάζομε «παγκοσμίου ευφροσύνης γενέθλιον», που καθίσταται «η είσοδος όλων των εορτών και το προοίμιο του μυστηρίου του Χριστού», κατά τον άγιο Ανδρέα Κρήτης. Γέννηση, που έγινε πρόξενος της αναγεννήσεως, αναπλάσεως, ωραιοποιήσεως και ανακαινίσεως των πάντων. Σήμερα γεννιέται Αυτή που θα γεννήσει χρονικώς, κατά ανερμήνευτο και παράδοξο τρόπο, τον άχρονο και προαιώνιο Θεό Λόγο, τον Δημιουργό και Σωτήρα του κόσμου.     Όλες οι προεικονίσεις, προτυπώσεις και προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης σε Αυτήν αναφέρονται. Αποτελεί την αποκορύφωση, την ολοκλήρωση της παλαιοδιαθηκικής παιδαγωγικής προετοιμασίας της ανθρωπότητος για την υποδοχή του σαρκωθέντος Σωτήρος Θεού. Την Παναγία μας προεικόνιζαν η άφλεκτος βάτος στο όραμα του Μωυσή...

Σέβ. Μητροπ. Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ.κ.  Ἰεροθέου     Ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, εἶναι μιὰ ἑορτὴ μὲ βαθύτατο πνευματικὸ νόημα, εἶναι συνέχεια τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστὸς ἔλαβε τὸ σῶμα Του ἀπὸ τὴν Παναγία, τὸ ἀνέστησε μὲ τὴν θεότητά Του, ὁπότε καὶ τὸ σῶμα τῆς Παναγίας ἔπρεπε νὰ λάβη δόξα, τιμὴ καὶ εὐπρέπεια. Ἄλλωστε, ὅλα τα χαρίσματα ποὺ ἔχει ἡ Παναγία ἔχουν σχέση μὲ τὸ ὅτι εἶναι ἡ Μητέρα τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, σήμερα ἑορτάζουμε τὴν ἔνδοξη Κοίμηση τῆς Θεοτόκου καὶ τὴν μετάστασή της στοὺς οὐρανούς. Ἡ Παναγία ἔζησε αὐτὸ ποὺ θὰ ζήσουν ὅλοι οἱ ἅγιοι κατὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ καὶ στὴν ζωὴ ποὺ θὰ ἐπακολουθήση.    Τὸ γεγονὸς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου παραπέμπει τὴν σκέψη μας στὰ βασικὰ θέματα τῆς ζωῆς μας ποῦ σχετίζονται μὲ τὸν θάνατο, τὴν κοίμηση, τὸν οὐρανό, τὸν Θεό. Ἐμεῖς ἀσχολούμαστε συνήθως μὲ τὴν καθημερινότητα, μὲ τὸ φαγητό, τὸ ποτό, τὴν ἐργασία, τὴν διασκέδαση, τὶς ἐκδρομὲς καὶ πολλὲς ἄλλες πράξεις, ἀλλὰ ἀγνοοῦμε ἢ παρακ...

    Στη σκήτη της Αγίας  Άννας καλλιεργείται το καλαμώδες φυτό, το οποίο παράγει κόκκους σκληρούς και φαιόχροους (καφέ).  Στο Άγιον Όρος το ονομάζουν: τα  «Δάκρυα της Παναγίας».   Αυτός τους μικρούς καρπούς οι ασκητές, αφού του συνδέσουν με σύρμα, το οποίο διαπερνούν από τη φυσική τρύπα που υπάρχει σε κάθε κόκκο, κατασκευάζουν κομβολόγια. Η ονομασία τους συνδέεται με το εξής θαυμαστό περιστατικό :          Στην Καλύβα του Αγίου Παντελεήμονα της Σκήτης ζούσε ένας ασκητής, οποίος δεν κουραζόταν ν' ανεβαίνει καθημερινά όλο και πιο ψηλά τον ανηφορικό δρόμο του ουρανού.  Σ' όλη τη ζωή του με καρτερία σήκωνε το μαρτυρικό σταυρό των πνευματικών του ασκήσεων σ' όλες τις αρετές. Κάποτε έφτασε κι αυτός "εν γήρει πίονι" σε μεγάλη ηλικία, και δεν είχε τις δυνάμεις να εργάζεται και εξοικονομεί τη ζωοτροφία του.  Γι' αυτό προσέπεσε στην εικόνα της Παναγίας που είχε στο κελλί του και με δάκρυα την ικέτευε να του υποδείξ...

    Σε άλλες εικόνες ζωγραφίζεται και μοναχή, μα στα εικονίσματα του τέμπλου κρατά πάντα τον Χριστό στην αγκαλιά της απ' τ' αριστερά, σπάνια απ' τα δεξιά, (τότε λέγεται Δεξιοκρατούσα). Το κεφάλι της είναι σκεπασμένο σεμνά και σοβαρά με το μαφόριο, ένα φόρεμα φαρδύ κι' ιερατικό σκούρο βυσσινί, που πέφτει στον ώμο της απλόχωρο, αφήνοντας να φαίνεται μοναχά το μακρουλό πρόσωπό της και τα χέρια της. Από μέσα από το σκέπασμα φαίνεται μια στενή λουρίδα από το δέσιμο του κεφαλιού της που σφίγγει το μέτωπό της και αφίνει να φανούνε μονάχα οι άκρες των αυτιών της. Το μέτωπό της είναι σαν μελαχροινό φίλντισι, αγνό, απλό και κατακάθαρο. Τα ματόφρυδά της είναι καμαρωτά, ζωηρά και μακρυά, φτάνοντας ίσαμε κοντά στ'; αυτιά της, τα μάτια της αμυγδαλωτά, ισκιωμένα, καστανά, βαθειά, σοβαρά μα γλυκύτατα, με τ'; ασπράδι καθαρό μα ισκιωμένο. Το βλέμμα της είναι μελαγχολικό απλό, ίσιο, ήσυχο, συμπαθητικό, αγαπητό, θλιμένο μα και μαζί χαροποιό, αυστηρό μα και μαζί συμπονετικό, α...

  ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ – Η ΠΡΩΤΗ ΔΑΝΕΙΣΑΣΑ Του πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου  O  Αύγουστος είναι η περίοδος εκείνη της πνευματικής ανατάσεως, της ευκαιρίας συμφιλιώσεώς μας με τον Θεό διά της Αγίας Μητρός Αυτού, Θεοτόκου Μαρίας, η οποία εκτός από την αγάπη και αγαθότητά της που δείχνει καθημερινά προς όλους εμάς, έχει άπειρες δυνατότητες τις οποίες χρησιμοποιεί για να μας ευεργετεί καθημερινώς.    Γιατί όμως έχει «τό δύνασθαι»; Μας το εξηγεί ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο έργο του «Ἐορτοδρόμιο».    Ο ειρμός της ενάτης ωδής του Κανόνα της εορτής της Πεντηκοστής αναφέρει τα εξής:  «Μὴ τῆς φθορᾶς διαπείρᾳ κυοφορήσασᾳ, καὶ παντεχνήμονι Λόγῳ σάρκα δανείσασα»  (δηλαδή Παρθένε Θεοτόκε, που κυοφόρησες χωρίς να δοκιμάσει φθορά η παρθενία σου και δάνεισες σάρκα στον Λόγο του Θεού, τον δημιουργό των απάντων).    Ερμηνεύοντας το τροπάριο ο άγιος αναφέρεται στο δάνειο της Θεοτόκου στον Υιό της που τον έκαμε χρεώστη στους ατελείωτους αιώ...

  ... Πρώτα-πρώτα το ένα αγιώτατο όνομά της: Παναγία. Ύστερα τα άλλα: Υπερευλογημένη, Θεοτόκος, Παναμώμητος, Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξωτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ, Ζώσα και Άφθονος, Πηγή, Έμψυχος Κιβωτός, Άχραντος, Αμόλυντος, Κεχαριτωμένη, Αειμακάριστος και Παναμώμητος, Προστασία, Επακούουσα, Γρηγορούσα, Γοργοεπήκοος, Ηγιασμένος Ναός, Παράδεισος λογικός, Ρόδον το Αμάραντον, Χρυσούν Θυμιατήριον, Χρυσή Λυχνία, Μαναδόχος Στάμνος, Κλίμαξ Επουράνιος, Πρεσβεία θερμή, Τείχος απροσμάχητον, Ελέους Πηγή, του Κόσμου Καταφύγιον, Βασιλέως Καθέδρα, Χρυσοπλοκώτατος Πύργος και Δωδεκάτειχος Πόλις, Ηλιοστάλακτος Θρόνος, Σκέπη του Κόσμου, Δένδρον αγλαόκαρπον, Ξύλον ευσκιόφυλλον, Ακτίς νοητού ηλίου, Σιών αγία, Θεού κατοικητήριον, Επουράνιος Πύλη, Αδικουμένων προστάτις, Βακτηρία τυφλών, Θλιβομένων η χαρά, και χίλια δυό άλλα, που βρίσκονται μέσα στα βιβλία της εκκλησίας. Κοντά σ' αυτά είναι και τα ονόματα που γράφουνε απάνω στα άγια εικονίσματά της οι αγιογράφοι: Οδηγήτρια, Γλυκοφ...

     Ο μακαριστός και «εν αγίοις αναπαυόμενος» Γέροντας Παΐσιος στο βιβλίο του «Αγιορείται Πατέρες και αγιορείτικα» αναφέρει μια χαρακτηριστική περίπτωση φιλομόναχου νέου, τόν οποίο η ίδια η Παναγία έχρισε στο κεφάλι με λάδι από την Κανδήλα σεπτής Της εικόνας. Γράφει ο αείμνηστος γέροντας: «Εδώ και μερικά χρόνια,Ένας φιλομόναχος νέος είχε παρακολουθήσει μια ολονυκτία σε μια Μονή του Αγίου Όρους με πολύ ευλάβεια.Ήταν η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου Και επειδή ήθελε και αυτός να αφιερωθεί στον Θεό, σε όλη τήν αγρύπνια στεκόταν όρθιος και προσευχόταν με κατάνυξη.         Όταν έφτασαν στους «Αίνους», ο ιερεύς έχρισε τους Πατέρας και τους προσκυνητάς από το λαδά...