ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Κηρύγματα Μητροπολίτη Μόρφου Νεοφύτου στα προεόρτια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Τρείς Ελιές (14.08.2016) και στον Εσπερινό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην ιερά μονή Παναγίας Χρυσοκουρδαλιώτισσας στο χωριό Κούρδαλι (14.08.2016)

  Σήμερα τ’αγέρι φυσά γλυκύτερα στα κουρασμένα πρόσωπά μας, τα δέντρα σαν να γενήκανε πιο χλωρά, τ’ αυγουστιάτικο κύμα σαν να αρμενίζει πιο δροσερό μέσα στο πέλαγο και αφρίζει φουσκωμένο από χαρά μεγάλη, το κάθε τι πανήγυριζει κι’ αγάλλεται.. Ω! Τι θάνατος λοιπόν είναι αυτός, που γέμισε την οικουμένη και τις καρδές μας με τη χαρά της αθανασίας! Και καλώτατα ψέλνει ο υμνωδός σήμερα: «Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε. Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών». Αληθινά λέγει και σ’ένα άλλο τροπάρι: «Τη αθανάτω σου κοιμήσει, Θεοτόκε, μήτερ της ζωής…». Αλλά το ξαναλέγω. Τι να πει κανένας πρώτα και τι ύστερα, από τα τόσα πνευματικά υμνολογήματα που προσφέρανε οι ορθόδοξες καρδιές στην Παναγία, στο «Ρόδον το αμάραντον», που μοσκοβόλησε και άγιασε την καταβασανισμένη την Ελλάδα! Την υμνολογήσανε με τα λόγια, με την ψαλμωδία, με τη ζωγραφική, με το σκαλισμέ...

Ἀφιέρωμα στὴν Τιμία Ζώνη τῆς Παναγίας. Ἕνα ἀφιέρωμα ἀπὸ τὴν Κρατικὴ τηλεόραση τῆς Ρωσίας γιὰ τὴν Τιμία Ζώνη τῆς Παναγίας. Γυρισμένο ὅλο στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου.

Σέβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου    Ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας, ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, πασχάλεια ἑορτή, ἀφοῦ ἑορτάζουμε τὴν κοίμηση-θάνατο τῆς Παναγίας, ἀλλὰ καὶ τὴν μετάστασή της στοὺς οὐρανοὺς μαζὶ μὲ τὸ σῶμα, ὅπως διδάσκουν οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ ὅπως ψάλλουμε στὰ τροπάρια αὐτὴν τὴν ἡμέρα. Ἡμέρα δόξης καὶ θριάμβου ἡ σημερινὴ ἑορτή. Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ποῦ διαβάσαμε σήμερα γίνεται λόγος γιὰ τὸ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἀληθινὸς Θεὸς ἀπὸ τὴν ἀΐδια γέννησή Του ἀπὸ τὸν Πατέρα, καὶ Αὐτὸς ἔγινε ἄνθρωπος, προσέλαβε τὴν μορφὴ τοῦ δούλου, ταπεινώθηκε μέχρι τὸν θάνατο καὶ μάλιστα θάνατο διὰ τοῦ Σταυροῦ. Τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὴν χαρακτηρίζει «κένωσιν», τὴν ὁποία ἔκανε ὁ ἴδιος.    Ἀλλὰ τί σημαίνει κένωση; Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προσδιορίζοντας τὴν κένωση λέγει ὅτι, ἐνῶ εἶναι Θεός, χωρὶς νὰ παύση νὰ εἶναι Θεός, «ἐαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβῶν», δηλαδὴ ἐνανθρώπησε καὶ ἔφθασε μέχρι τὸν θάνατο. Κένωση στὴν ἀκρίβεια...

  Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των πικραμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων, η μάνα των ορφανεμένων. Η θρησκεία του Χριστού είναι πονεμένη θρησκεία, ο ίδιος ο Χριστός καρφώθηκε απάνω στο ξύλο: κ’ η μητέρα του η Παναγία πέρασε κάθε λύπη σε τούτον τον κόσμο. Γι’ αυτό καταφεύγουμε σε Κεiνη που την είπανε οι πατεράδες μας: «Καταφυγή»,«Σκέπη του κόσμου», «Γοργοεπήκοο», «Γρηγορούσα»,«Οξεία αντίληψη»,«Ελεούσα», «Οδηγήτρια», «Παρηγορίτισσα» και χίλια άλλα ονόματα, που δεν βγήκανε έτσι απλά από τα στόματα, αλλά από τις καρδιές που πιστεύανε και που πονούσανε. Μονάχα στην Ελλάδα προσκυνιέται η Παναγία με τον πρεπούμενο τρόπο ήγουν με δάκρυα με πόνο και με ταπεινή αγάπη. Γιατί η Ελλάδα είναι τόπος πονεμένος,χαροκαμένος, βασανισμένος από κάθε λογής βάσανο. Κι’ από τούτη την αιτία το έθνος μας στα σκληρά τα χρόνια βρίσκει παρηγοριά και στήριγμα στα αγιασμένα μυστήρια της ορθόδοξης θρησκείας μας, και παραπάνω από όλα στο Σταυρωμένο το Χριστό και στ...

« Ως εμψύχω Θεού κιβωτώ ψαυέτω μηδαμώς χειρ αμυήτων. χείλη δε πιστών τη Θεοτόκω ασιγήτως φωνήν του αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω: Όντως ανωτέρα πάντων υπάρχεις, Παρθένε αγνή». «Εσένα που είσαι ζωντανή κιβωτός του Θεού, ας μη σε αγγίζει ολότελα χέρι άπιστο, αλλά χείλια πιστά ας ψάλλουνε δίχως να σωπάσουνε τη φωνή του αγγέλου (ο υμνωδός θέλει να πει τη φωνή του αρχαγγέλου Γαβριήλ, που είπε «ευλογημένη συ εν γυναιξί») κι ας κράζουνε: «Αληθινά, είσαι ανώτερη απ’ όλα Παρθένε αγνή». Αλλοίμονο! Αμύητοι, άπιστοι, ακατάνυχτοι, είμαστε οι πιο πολλοί σήμερα, τώρα που έπρεπε να προσπέσουμε με δάκρυα καυτερά στην Παναγία και να πούμε μαζί με το Θεόδωρο Δούκα το Λάσκαρη, που σύνθεσε με συντριμένη καρδιά τον παρακλητικό κανόνα: «Εκύκλωσαν αι του βίου με ζάλαι ώσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». «Σαν τα μελίσσια που τριγυρίζουνε γύρω στην κερήθρα, έτσι κ’ εμένα με ζώσανε οι ζαλάδες της ζωής και πέσανε απάνω στην καρδιά μου και την κατατρυπάνε με τις φαρμακερές σαγίτες τους. Άμποτε, ...

  Ο Αγιορείτης Γέρων Ιωσήφ (+ 15-8-1959) ο υσηχαστής, όταν μιλούσε για την αγνότητα της ψυχής και του σώματος, έφερνε πάντοτε ως παράδειγμα την Παναγία.    Είπε ο Γέρων: Δεν ημπορώ να σας περιγράψω πόσον αρέσει η Παναγία μας την σωφροσύνην και καθαρότητα.  Επειδή Αυτή είναι η μόνη αγνή Παρθένος, δί’  αυτό και όλους τοιούτους μας θέλει και αγαπά.    Και πάλιν έλεγε: Δεν υπάρχει άλλη θυσία πλέον ευώδης εις τον Θεόν, όσον η αγνότης του σώματος, όπου αποκτάται με αίμα και αγώνα φρικτόν.    Και κατέληγε: Βιασθήτε όθεν καθαρεύοντες την ψυχήν και το σώμα.  Μη δέχεσθε ποσώς (καθόλου) αισχρούς λογισμούς. Από το βιβλίο «Γεροντικό της Παναγίας» Αρχ. Θεοφύλακτος Μαρινάκης

«Τὴ ἀθανάτω σου Κοιμήσει, Θεοτόκε Μήτηρ τῆς ζωῆς, νεφέλαι τοὺς Ἀποστόλους αἰθερίους διήρπαζον. Καὶ κοσμικῶς διεσπαρμένους, ὁμοχώρους παρέστησαν τῷ ἀχράντω σου σώματι. Οἱ καὶ κηδεύσαντες σεπτῶς, τὴν φωνὴν τοῦ Γαβριὴλ μελωδοῦντες ἀνεβόων :Χαῖρε Κεχαριτωμένη, Παρθένε, μήτηρ ἀνύμφευτε, ὁ Κύριος μετά σου. Μεθ’ ὧν ὡς Υἱόν σου καὶ Θεὸν ἠμῶν, ἱκέτευε σωθῆναι τὰς ψυχᾶς ἠμῶν». Οι Απόστολοι, αφού βάλανε στο μνήμα το σκήνος, καθίσανε στη Γεθσημανή τρεις μέρες, κατά θεία οικονομία. Γιατί ένας από τους Αποστόλους, ο Θωμάς, δεν προφθάσε την κηδεία, αλλά επήγε την Τρίτη ημέρα. Κ’ επειδή οι άλλοι Απόστολοι βλέπανε πως είναι απαρηγόρητος, αποφασίσανε να ανοίξουνε το μνήμα για να προσκυνήσει κι ο Θωμάς την Παναγία. Αλλά το σώμα έλειπε κι ο τάφος ήτανε άδειος, και μονάχα το σάβανο ήτανε μέσα : «Εύρον γαρ αυτόν κενόν του αγίου σώματος, μόνην δε τη σινδόνα φέροντα, παραμυθίαν μείνασαν τοις λυπείσθαι μέλλουσι και πάσι τοις πιστοίς, και της μεταθέσεως αψευδές μαρτύριον». Την κοίμηση της Παναγίας ...

... Σ  ὅλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη. Νοικοκυρούλα δώδεκα χρονών, τότε που αφιερώθηκε στο Ναό, νοικοκυρά και στα γεράματά της, που κόντευε η ώρα να φύγει από τον κόσμο ! Δεν κλαίτε, εσείς που αφήνετε τα σπίτια σας, κοπέλλες ανύπαντρες, είτε μητέρες, και γυρίζετε στις διασκεδάσεις, δεν δακρύζετε που βλέπετε την Παναγία να είναι αφοσιωμένη στο σπίτι της και να υπηρετεί τον εαυτό της και τους δικούς της, η Παναγία που την υπηρετούσανε οι Άγγελοι ! Και που σας δείχνει τον εαυτό της για παράδειγμα σε όλα, ώστε να κάνετε ευτυχισμένο το σπίτι σας και τους δικούς σας, με τη μοσχοβολιά της νοικοκυροσύνης ! Την Παναγία είχανε πάντα για παράδειγμα οι γυναίκες της Ελλάδας, και με τη φρονιμάδα τους ανακουφίζανε τον άνδρα τους, παρηγορούσανε τις πίκρες του, κάνανε παιδιά καλά, υπομονεύανε στις δυστυχίες, οικονομούσανε το σπίτι τους, ενώ τώρα, με τον κακό δρόμο που πήρα...

  Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ιωάννης   Μ. Φουντούλης Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που εορτάζει στις 15 Αυγούστου ο χριστιανικός κόσμος, είναι η μεγαλυτέρα από τις εορτές που καθιέρωσε η Εκκλησία προς τιμήν της Μητρός του Κυρίου, τις θεομητορικές εορτές. Ίσως είναι και η παλαιοτέρα από όλες. Τις πρώτες μαρτυρίες έχουμε γι’ αυτήν κατά τον Ε αἰώνα, γύρω στην εποχή που συνεκλήθη η Γ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος της Εφέσου (451), που καθώρισε το θεομητορικό δόγμα και έγινε αιτία να αναπτυχθή η τιμή στο πρόσωπο της Θεοτόκου. Για πρώτη φορά φαίνεται ότι συνεστήθη στα Ιεροσόλυμα την 13 Αυγούστου και λίγο αργότερα μετετέθη στις 15 του ιδίου μηνός. Είχε δε γενικώτερο θεομητορικό χαρακτήρα, χωρίς ειδική αναφορά στο γεγονός της Κοιμήσεως. Ωνομάζετο ημέρα της Θεοτόκου Μαρίας. Κέντρο του πανηγυρισμού αναφέρεται στην αρχή ένα Κάθισμα, ναός έπ’ ονόματί της, που ευρίσκετο έξω από τα Ιεροσόλυμα στο τρίτο μίλιο της οδού που οδηγούσε στ...

  Τα Σαλπίσματα Ορθοδοξίας παρουσίασαν απόσπασμα από το βιβλίο: "Το Γεροντικό της Παναγίας-Η διάσωση της Παναγίας από επιδημία" Στα πλαίσια των Ιερών Παρακλήσεων του Δεκαπενταύγουστου στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Τρικάλων copyright 2022 Created by Salpismata Orthodoxias

    Σήμερα, 15 Αυγούστου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την Κοίμηση της Παναγίας. Στη θρησκευτική γλώσσα το θάνατο των αγίων δεν τον λένε τελευτή, αλλά τον λένε Κοίμηση, για την μακαριότητα που έχει η λέξη και για δείξουνε πως δεν πεθάνανε αλλά πως κοιμούνται γλυκά, κατά τα λόγια που είπε ο Χριστός στους μαθητάδες του για τον Λάζαρο : «Λάζαρος  ο φίλος ημών κεκοίμηται» (Ιω. ία 11), και στους συγγενείς της κόρης του αρχισυναγώγου, που έκλεγε και οδυρότανε : «τι θορυβείσθε και κλαιετε; το παιδιον ουκ απέθανεν, αλλά καθεύδει» (Μαρκ. ε 39). Υστερώτερα οι Χριστιανοί λέγανε και για τους πεθαμένους ανθρώπους πως κοιμηθήκανε : « εκοιμήθη ο δούλος του Θεού τάδε ».      Για την κοίμηση της Παναγίας δεν γράφει τίποτα το Ευαγγέλιο, γράφει μονάχα για τη Γέννησή της και τον Ευαγγελισμό. Τα της Κοιμήσεως τα γνωρίζουμε από την αγία Παράδοση, κατά την οποία την Παναγία την επήρε μετά την Ανάσταση ο απόστολος Ιωάννης, όπως του παράγγε...

  “Πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ, ἡ ἱερὰ καὶ εὐκλεής, Παρθένε μνήμη Σου, πάντας συνηγάγετο, πρὸς εὐφροσύνην τοὺς πιστούς, ἐξαρχούσης Μαριάμ, μετὰ χορῶν καὶ τυμπάνων, τῷ Σῷ ᾄδοντας Μονογενεῖ· Ἐνδόξως ὅτι δεδόξασται”

 Τα Σαλπίσματα Ορθοδοξίας παρουσίασαν απόσπασμα από το βιβλίο Γεροντικό της Παναγίας "Η Ανάσταση του νέου από την Παναγία" Copyright 2022 Salpismata Orthodoxias

Του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού Ε΄ ΜΕΡΟΣ   Μετά ταύτα η αγία Παρθένος τους ευλόγησε για μίαν ακόμη φοράν και η καρδία της επλήσθη θείας παρηγορίας. Και ιδού, έλαβε χώραν η μεγαλειώδης και θαυμαστή άφιξις Χριστού του υιού και Θεού αυτής, συνοδευομένου από αναρίθμητες στρατιές αγγέλων και αρχαγγέλων, καθώς και από άλλα τάγματα, Σεραφίμ, Χερουβίμ και Θρόνους⋅ όλοι οι άγγελοι παρίσταντο ενώπιον του Κυρίου μετά φόβου, καθ’ όσον «όπου βασιλέως  παρουσία, και η τάξις παραγίγνεται». Η υπεραγία Θεοτόκος εγνώριζε όλα αυτά εκ των προτέρων, τα προσδοκούσε με ακράδαντον ελπίδα⋅ για τούτο έλεγε: «πιστεύω ότι όλες οι προς εμέ υποσχέσεις σου θα πραγματοποιηθούν». Ακολούθως είδαν και οι άγιοι Απόστολοι εμφανώς, είδαν έκπληκτοι την θεϊκήν του δόξαν, ο καθείς βέβαια αναλόγως της δυνατότητος αυτού. Η παρούσα έλευσις του Κυρίου ήταν μεγαλοπρεπεστέρα και φοβερωτέρα της πρώτης, καθ’ ότι τώρα ενεφανίσθη λαμπρότερος της αστραπής, αλλά και της επί του Θαβώρ Μεταμορφώσεώς του, εις την οποίαν ...

Τα "ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" παρουσιάζουν ένα ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΣΤA ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Από το βιβλίο "ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ" copyrighy 2022 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blogspot.com/  

Schmemann Alexander (Protopresbyter (1921-1983)) Τον Αύγουστο η Εκκλησία εορτάζει το τέλος της επίγειας ζωής της Παναγίας, το θάνατό της, γνωστό ως Κοίμηση, μια λέξη όπου το όνειρο, η μακαριότητα, η ειρήνη,η ηρεμία και η χαρά ενώνονται. Τίποτε δεν γνωρίζουμε για τις συνθήκες που περιβάλλουν το θάνατο της Παναγίας, της μητέρας του Χριστού. Διάφορες ιστορίες, διανθισμένες με παιδική τρυφεράδα, έχουν φθάσει ως εμάς από τον πρώιμο Χριστιανισμό, αλλά, ακριβώς λόγω της ποικιλίας τους, δεν νιώθουμε υποχρέωση να υπερασπιστούμε την «ιστορικότητα» καμιάς απ’ αυτές. ΟΣτην Κοίμηση, η αγάπη και η μνημόνευση της Εκκλησίας δεν επικεντρώνονται στο ιστορικό και πραγματικό πλαίσιο, ούτε στην ημερομηνία και στον τόπο όπου αυτή η μοναδική γυναίκα, αυτή η Μητέρα όλων των μητέρων, ολοκλήρωσε την επίγεια ζωή της. Οποτεδήποτε και οπουδήποτε κι αν αυτό συνέβη,η Εκκλησία, αντ’ αυτού, παρατηρεί την ουσία και το νόημα του θανάτου της, μνημονεύοντας το θάνατο αυτής που ο Υιός της, σύμφωνα με την πίστη μ...

Ὁ εὐλαβέστατος Ρῶσος συγγραφέας καὶ περιηγητὴς Μερεσλούκιν σὲ μιὰ ἐπίσκεψή του στὸ Ἅγιον Ὅρος ἄκουσε καὶ κατέγραψε μιὰ ὀπτασία τῆς Παναγίας «Πορταΐτισας» τῶν Ἰβήρων.  Γι’ αὐτὴ τὴν ὀπτασία ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: Ἡ ἱστορία μᾶς πληροβορεῖ πὼς στὸ Ἅγιον Ὅρος πολλὲς φορὲς ἔγιναν διάφοροι λιμοί.  Ὅμως τὸ 1954 ὁ λιμὸς ἦταν γενικὸς καὶ εἶχε ξαπλωθεῖ σ’ ὅλο το ἁγιώνυμο Ὅρος.  Οἱ μοναχοὶ πεινοῦσαν καὶ δὲν ὑπῆρχε πουθενὰ ψωμί, νὰ διασκεδάσει τὸ αἴσθημα τῆς πείνας τους.  Γιὰ ν’ ἀποφύγουν τὸ θάνατο, ὅλο καὶ ἐγκατέλειπαν τὸ Ὅρος οἱ ἀσκητὲς καὶ γίνονταν «ἀναχωρητές!» ἄλλου κόσμου.  Ἀπὸ τὶς 40 χιλιάδες τῶν μοναχῶν ἔμειναν περίπου 1000, καὶ πάλι πολλοὶ ἀπ’ αὐτούς, ζητοῦσαν εὐκαιρία νὰ φύγουν σ’ ἄλλους μακρινοὺς τόπους. Τότε παρουσιάσθηκε ἡ «Πορταΐτισσα» σ’ ἕναν εὐλαβέστατο μοναχὸ ἀπὸ τοὺς ἐναπομείναντες καὶ τοῦ εἶπε μὲ παράπονο στὴ φωνὴ γι’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν πίστη στὴν πρόνοιά Της καὶ στὶς ὑποσχέσεις καὶ διαβεβαιώσης Της: «Γιατί φοβηθήκατε τὴ λίγη πείνα; Μήπως ὁ Υἱός Μου...

–  Γέροντα, να µάς λέγατε κάτι από το προσκυνηµά σας στην Παναγία της Τήνου. – Τι να πω; Μια τόσο µικρή εικόνα κι έχει τόση Χάρη! Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από κοντά της. Παραµέρισα λίγο, για να µήν εµποδίζω τους άλλους που ήθελαν να προσκυνήσουν. ********* – Μερικοί, Γέροντα, σκανδαλίζονται από τα πολλά αφιερώµατα που έχουν οι θαυµατουργές εικόνες της Παναγίας. – Να σας πω τι έπαθε µιά φορά ένας πολύ απλός και ευλαβής προσκυνητής. Πήγε στην Μονή Ιβήρων και προσκύνησε την Παναγία την Πορταΐτισσα. Εκεί η εικόνα είναι γεµάτη φλουριά.Στον γυρισµό, πηγαίνοντας για την Μονή Σταυρονικήτα, µπήκε σε λογισµούς. «Παναγία µου, είπε, εγώ ήθελα να Σε δω αλλιώς απλή, όχι µε φλουριά». Τι παθαίνει εν τω µεταξύ; Τον έπιασε ένας πόνος δυνατός, ζαλίστηκε και έµεινε εκεί, στην µέση του δρόµου. Άρχισε λοιπόν να ζητάη βοήθεια από την Παναγία: «Παναγία µου, έλεγε, κάνε µε καλά και θα σου φέρω δύο φλουριά!». Τότε του παρουσιάσθηκε η Παναγία και του είπε: «Έτσι µου τα έφεραν τ...