ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ήταν η ώρα του Όρθρου στη μονή Γρηγορίου.  Η ακολουθία είχε φθάσει στην Ενάτη ωδή των Κανόνων – την ωδή που σχετίζεται με το πρόσωπο της Θεοτόκου – οπότε ο μοναχός Γ…, παρατηρώντας προς την Ωραία Πύλη, αντίκρισε ένα θέαμα απροσδόκητο:  Έβγαιναν απ’  εκεί δύο γυναίκες, η μια μετά την άλλη, επίσημες και επιβλητικές.  Ήταν κάτι πρωτοφανές. «Που βρέθηκαν, μονολόγησε, γυναίκες εδώ μέσα;».  Στη συνέχεια προχώρησαν προς το Ναό και περνούσαν εμπρός από τους μοναχούς, στους οποίους η δεύτερη, κατ’  εντολήν της Πρώτης, μοίραζε χρήματα. Όταν τελείωσε η Λειτουργία και η πρωϊνή Τράπεζα, ο πατήρ Γ… βιάσθηκε να δει τον Γέροντα πατέρα Αθανάσιο. -Γέροντα, του λέει, τι γυναίκες ήσαν αυτές που ήρθαν σήμερα στο Ναό; Ο πατήρ Αθανάσιος κατάλαβε αμέσως πως κάποια ουράνια ευλογία δέχθηκε ο υποτακτικός του. -Πως τις είδες;  Πόσες ήταν;  Ποιά ήτνα η εμφάνισή τους; -Ήταν δύο.  Η πρώτη λίγο υψηλή · φορούσε ένα ωραίο κόκκινο φόρεμα, που της σκέπαζε και το ...

Στο Σινά υπήρξε ένας ηγούμενος ονομαζόμενος  Ίσαυρος, ο οποίος ήταν άνθρωπος με άγιο Πνεύμα και είχε το χάρισμα να θεραπεύει.  Έναν παράλυτο που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο τον επισκέφθηκε η Δέσποινά μας, η αγία Θεοτόκος, και του είπε: «Πήγαινε στον ηγούμενο, θα προσευχηθεί για σένα και θα γίνει καλά». Ξεκίνησε λοιπόν ο παραλυτικός του επίασε τα πόδια λέγοντας: «Δεν θα σ  ἀφήσω, γιατί η Θεοτόκος μ’  έστειλε σε σένα για να με θεραπεύσεις».  Επειδή πιέστηκε πολύ ο γέροντας απ’ αυτόν, έλυσε τη ζώνη του και του την έδωσε λέγοντας: «Πάρτην και φόρεσε την».  Όταν την πέρασε στη μέση του, αμέσως  σηκώθηκε όρθιος και περπατούσε χαρούμενος υμνώντας τον Θεό. Από το βιβλίο «Γεροντικό της Παναγίας» Αρχ. Θεοφύλακτος Μαρινάκης

  Ο Αγιορείτης Γέρων Ιωσήφ (+ 15-8-1959) ο υσηχαστής, όταν μιλούσε για την αγνότητα της ψυχής και του σώματος, έφερνε πάντοτε ως παράδειγμα την Παναγία.    Είπε ο Γέρων: Δεν ημπορώ να σας περιγράψω πόσον αρέσει η Παναγία μας την σωφροσύνην και καθαρότητα.  Επειδή Αυτή είναι η μόνη αγνή Παρθένος, δί’  αυτό και όλους τοιούτους μας θέλει και αγαπά.    Και πάλιν έλεγε: Δεν υπάρχει άλλη θυσία πλέον ευώδης εις τον Θεόν, όσον η αγνότης του σώματος, όπου αποκτάται με αίμα και αγώνα φρικτόν.    Και κατέληγε: Βιασθήτε όθεν καθαρεύοντες την ψυχήν και το σώμα.  Μη δέχεσθε ποσώς (καθόλου) αισχρούς λογισμούς. Από το βιβλίο «Γεροντικό της Παναγίας» Αρχ. Θεοφύλακτος Μαρινάκης

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΚΕΊΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Στὴν ὑσυχαστικὴ καλύβα «Κοίμησις τὶς Θεοτόκου», στὰ πάνω κατουνάκια, μὲ πολλὴ ἄσκηση ἀγωνιζόταν ὁ Γέροντας Ἰγνάτιος ὁ ἀόματος.  Ὁ Γέροντας εἶχε δύο ὑποτακτικούς, τὸ μοναχὸ Νεόφυτο καὶ τὸ νεότερο ἱερομόναχο Ἰγνάτιο.  Ὅλοι τους ἤσαν ἀγωνιστὲς καὶ βιαστὲς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Κάποιο χρόνο ἔπεσε μεγάλη ξηρασία.  Ὑπῆρχε ἀφορία στὶς ἐλιὲς καὶ τὸ λάδι ἦταν πολὺ λιγοστό.  Γι’  αὐτὸ τὸ λόγο, ἐνῶ μέχρι τότε ἀναβαν καὶ τὰ τέσσερα καντήλια στὶς εἰκόνες τοῦ Τέμπλου τοῦ ναοῦ, τὴ χρονιὰ ἐκείνη ἔδωσε ἐντολὴ ὁ Γέροντας νὰ ἀνάβουν μόνον τὸ καντήλι ποὺ κρεμόταν μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Ὁ ἱερομόναχος Ἰγνάτιος, ἐπειδὴ ἔβλεπε πὼς ὅλο καὶ λιγόστευε τὸ λάδι, ὕστερα ἀπὸ λίγο χρόνο σταμάτησε νὰ ἀνάβει καὶ τὸ καντήλι τῆς Παναγίας, μήπως τελειώσει τὸ λάδι ποὺ εἶχαν. Τρεῖς μέρες δὲν ἄναψαν τὸ καντήλι μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ τὴν ἄλλη μέρα, μετὰ τὸν Ὄρθρο καὶ τὴ Θεία Λειτουργία, παρουσιάστηκε στὸ νεαρὸ ἱερομόναχο πατέρα Ἰγνάτιο ἕνας σεβάσμιος, ὑψηλὸς Γέροντα...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΚΕΊΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Κάποτε ένας μοναχός ήρθε στο Άγιον Όρος να αρνηθεί τη σάρκα και να τη μετασχηματίσει στο πρώτο αξίωμα, με τις χάρες και τα κάλλη της αρετής και με την άρνηση της εχθρής και απαιτητικής γαστέρας του ανθρώπου.  Αλλά φρόντισε από την αρχή να φτιάξει ορνιθώνα με αρκετές κότες, για να έχει το φρέσκο αβγουλάκι του καθημερινά.  Ξέχασε πως το Άγιον Όρος είναι τόπος νηστευτών και βιαστών, ότι με την εγκράτεια το σώμα νεκρώνεται και ζώνεται η ψυχή και κοσμείται και οικητήριο του Αγίου Πνεύματος αναδεικνύεται και μυστικά ενώνεται με τον Κτίστη της.  Με ένα τέτοιο βάρος στη ζωή πως ο μοναχός θα αποκτούσε ικανότητα, μέσα σ’  όλα αυτά τα υλικά αγαθά, ν’  αναλάβει στην καρδιά του τον ελαφρό ζυγό του Χριστού;  Του χρειαζόταν ν’  απογυμνωθεί από τα αγαθά του και να ενδυθεί τον νέο χιτώνα της εγκράτειας, με την οποία θα κέρδιζε τη θεϊκή απόλαυση. Η Παναγία έβλεπε από το ύψος του τόπου Της τις σκέψεις και τα έργα αυτού του μοναχού και λυπόταν για τη συμπεριφορά...

  Τα Σαλπίσματα Ορθοδοξίας παρουσίασαν απόσπασμα από το βιβλίο: "Το Γεροντικό της Παναγίας-Η διάσωση της Παναγίας από επιδημία" Στα πλαίσια των Ιερών Παρακλήσεων του Δεκαπενταύγουστου στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Τρικάλων copyright 2022 Created by Salpismata Orthodoxias

Έλεγε ο Ιωσήφ ο Κατουνακιώτης, ο σοφός και μεγάλος βιαστής όλων των αισθήσεων, ο οποίος αποδήμησε στις αιώνιες μονές των δικαίων στις 15 Αυγούστου 1959: «Εάν βιασθήτε, θα ιδήτε πόσον μας αγαπά η Παναγία μας.  Με αγάπη προς την Παναγία περισσότερο αποκτά ο χριστιανός νήψιν και θεωρίαν, παρά με άλλους αγώνες. Μάνα μου, φωνάζεις, Παναγία μου, σώσον με, ότι χάνομαι, εάν με αφήσης!  -Κύριε Θεέ μου, ελέησον με, δια της Παναχράντου Σου Μητρός και πάντων Σου των Αγίων. Και όταν τοιαύτα λέγοντες, βλέπεις αγάπην πολλήν, όπου θέλεις να καταφιλής συνεχώς την εικόνα.  Αυτό είναι σημείον, ότι σου ανταποδίδει τον ασπασμόν.  Εγώ δεν ημπορώ να ασπασθώ μίαν φοράν την εικόνα της Παναγίας και να χωρήσω…  Και πρέπει να είμαι μόνος.  Διότι θέλω ώρες να την ασπάζομαι.  Και κάτι ζώσαν πνοήν γεμίζει μέσα η ψυχή μου και γεμίζω χάριν και δεν με αφήνει να φύγω. Μίαν εσπέραν, ασπαζόμενος την εικόνα Της, εκουράσθην.  Και καθήσας εις το στασίδι ύπνωσα μικρόν. ...

 Τα Σαλπίσματα Ορθοδοξίας παρουσίασαν απόσπασμα από το βιβλίο Γεροντικό της Παναγίας "Η Ανάσταση του νέου από την Παναγία" Copyright 2022 Salpismata Orthodoxias

   Στην Καλύβα «Κοίμησις της Θεοτόκου», στα Κατουνάκια, κατά το 1930, στην εορτή της Κοίμησης της Παναγίας (15 Αυγούστου) και στην πανηγυρική παννυχίδα είχαν για μάγειρα το μοναχό Παΐσιο, στον οποίο παρέδωσαν τα ψάρια, για να παρασκευάσει το εόρτιο γεύμα. Τα ψάρια με κάθε δυαντή οικονομία έφταναν με βία για 25-30 πανηγυριστές.  Από ευλάβεια στο πρόσωπο της Παναγίας είχαν έλθει πολλοί ασκητές στην πανήγυρη, διότι το Άγιον Όρος είχε πολλούς μοναχούς. Ο Γέρων Παΐσιος, όταν είδε ότι τα ψάρια ήσαν ολιγάριθμα και ανεπαρκή, απελπίστηκε.  Του είπαν δε οι γεροντάδες ότι το φαγητό πρέπει να φθάσει για 100 αδελφούς. Τότε ο πατήρ Παΐσιος είπε: -Δε μου λέτε, γεροντάδες μου, πως θα ταΐσω τόσο κόσμο; Τι να τους δώσω να φάνε; Χριστός είμαι εγώ να πολλαπλασιάσω τα ψάρια; Γεροντάδες μου, να σας πω και τούτο: του χρόνου δε θα είμαι μάγειρας ούτε και στο πανηγύρι θα έλθω.  Κανονίσετε την πορεία σας έγκαιρα να βρείτε μάγειρα.  «Τούτο δε είπεν ουκ εξ εαυτού, αλλά κατ...

Τα "ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" παρουσιάζουν ένα ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΣΤA ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Από το βιβλίο "ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ" copyrighy 2022 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blogspot.com/  

Ὁ εὐλαβέστατος Ρῶσος συγγραφέας καὶ περιηγητὴς Μερεσλούκιν σὲ μιὰ ἐπίσκεψή του στὸ Ἅγιον Ὅρος ἄκουσε καὶ κατέγραψε μιὰ ὀπτασία τῆς Παναγίας «Πορταΐτισας» τῶν Ἰβήρων.  Γι’ αὐτὴ τὴν ὀπτασία ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: Ἡ ἱστορία μᾶς πληροβορεῖ πὼς στὸ Ἅγιον Ὅρος πολλὲς φορὲς ἔγιναν διάφοροι λιμοί.  Ὅμως τὸ 1954 ὁ λιμὸς ἦταν γενικὸς καὶ εἶχε ξαπλωθεῖ σ’ ὅλο το ἁγιώνυμο Ὅρος.  Οἱ μοναχοὶ πεινοῦσαν καὶ δὲν ὑπῆρχε πουθενὰ ψωμί, νὰ διασκεδάσει τὸ αἴσθημα τῆς πείνας τους.  Γιὰ ν’ ἀποφύγουν τὸ θάνατο, ὅλο καὶ ἐγκατέλειπαν τὸ Ὅρος οἱ ἀσκητὲς καὶ γίνονταν «ἀναχωρητές!» ἄλλου κόσμου.  Ἀπὸ τὶς 40 χιλιάδες τῶν μοναχῶν ἔμειναν περίπου 1000, καὶ πάλι πολλοὶ ἀπ’ αὐτούς, ζητοῦσαν εὐκαιρία νὰ φύγουν σ’ ἄλλους μακρινοὺς τόπους. Τότε παρουσιάσθηκε ἡ «Πορταΐτισσα» σ’ ἕναν εὐλαβέστατο μοναχὸ ἀπὸ τοὺς ἐναπομείναντες καὶ τοῦ εἶπε μὲ παράπονο στὴ φωνὴ γι’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν πίστη στὴν πρόνοιά Της καὶ στὶς ὑποσχέσεις καὶ διαβεβαιώσης Της: «Γιατί φοβηθήκατε τὴ λίγη πείνα; Μήπως ὁ Υἱός Μου...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΚΕΊΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥ ΨΑΡΑ Στο Πίσω Λιβάδι της Πάρου, προπαραμονή Δεκαπενταύγουστου 1931, βρίσκονταν τρεις ομάδες ψαράδων, που ψάρευαν τις νύχτες με τα γρι-γρι στο στενό μεταξύ Πάρου και Νάξου. Εκείνη τη νύχτα η μία ομάδα έμεινε στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες το έριξαν στο πιοτό, το πιοτό έφερε το κέφι, κι εκείνο παρεξηγήσεις και βαρείες κουβέντες. Ούτε την Παναγία δεν σεβάστηκαν οι βλάσφημοι. Του κάκου προσπαθούσαν ο Λιμενοφύλακας και ο μαγαζάτορας του μικρού λιμανιού να τους Απότομα ο ουρανός βάρυνε. Η θάλασσα άρχισε να μουγγρίζει. Σε μισή ώρα το κύμα σηκώθηκε βουνό, παρασύροντας το ψαροκάϊκο και τις βάρκες με τις λάμπες, μέχρι πού τις πέταξε σπασμένες στη στεριά. Κατόπιν η θάλασσα γαλήνεψε, κι ένα καΐκι από τη Νάξο φάνηκε να μπαίνει στο λιμανάκι. Ο καπετάνιος του απόρησε βλέποντας τα συντρίμμια στη στεριά. Πώς έγινε αυτό; ρώτησε. Εγώ ταξίδευα με θάλασσα γυαλί! Ήταν θαύμα της Παναγίας, εξήγησε ένας από τους ψαράδες του γρι-γρι. Οι περισσότεροι συμφώνησαν. Δυο-τρεις όμως ...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΚΕΊΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Το 1870 ο π. Προχορός (αργότερα στάρετς Σεραφείμ του Σαρώφ) ασθένησε βαριά.  Μάλλον υπέφερε από υδρωπικία, με αποτέλεσμα να πρησθεί υπερβολικά το σώμα του, που του προξενούσε φρικτούς και αβάσταχτους πόνους πάνω στο σκληρό και βασανιστικό κρεβάτι του.  Σαν άλλος Ιώβ υπέφερε την ασθένεια καρτερόψυχα, την οποία δεχόταν ως ευλογία και εκδήλωση αγάπης του μεγάλου πονεμένου Ιησού. Όταν ο Ηγούμενος π. Παχώμιος πρότεινε στον ασθενή να καλέσει γιατρό από την πόλη,  ο π.  Προχορός είπε: -Πάτερ άγιε, εγώ αφιερώθηκα στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και στην Άχραντη Μητέρα του και, αν η αγάπη σας ευαρεστείται,  επιθυμώ να με εφοδιάσετε με το ουράνιο φάρμακο, τη Θεία Κοινωνία. Ο ιερομόναχος π. Ιωσήφ, ύστερα από την παράκληση του αρρώστου, αλλά, επειδή και ο ίδιος πολύ το επιθυμούσε, έκανε ολονύκτια αγρυπνία και στη συνέχεια Θεία Λειτουργία, στην οποία συνάχθηκαν οι αδελφοί και συμπροσευχήθηκαν για τον πάσχοντα. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Προχορός πάνω στο ...

  Τα  "ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" παρουσιάζουν ένα ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΣΤA ΘΑΥΜΑΤΑ  ΤΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ Από το βιβλίο "ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ" copyrighy 2022 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blo gspot.com/

      Κάποτε, ενώ ο Γέροντας (Παΐσιος της Παναγούδας) ευχόταν κατά τη συνήθειά του κάνοντας κομποσχοίνι, είχε θεία επίσκεψη.  Ενώ βρισκόταν στο κελλί του κι ευχόταν, ξαφνικά άκουσε στο διάδρομο κάτι σαν πατήματα.  Πήγε στην πόρτα του κελλιού του και κοίταξε στο διάδρομο  που βλέπει προς την Εκκλησία.  Αντικρυσε τότε την Παναγία μας, «η Οποία περπατούσε σαν Βασίλισσα», όπως έλεγε ο Γέροντας, «και όλα επάνω Της είχαν ανείπωτη βασιλική αρχοντιά.  Όταν Εκείνη έφθασε μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας, έστριψε και κατευθύνθηκε προς τα μέσα.  Πίσω Της ακολουθούσε ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.  Αφού μπήκαν και οι δυό στο εκκλησάκι, χάθηκαν, αφήνοντας εκεί μέσα ένα γαλαζόλευκο φως, το οποίον έμεινε για λίγη ώρα και μετά σιγά-σιγά διαλύθηκε».  Η ψυχή του Γέροντα πλημμύρισε τότε από ευγνωμοσύνη και ταπείνοφροσυνη.  Έκλαιγε, που η Παναγία μας τον επισκέφτηκε, αν και ο ίδιος αισθανόταν, και έλεγε, ότι «ήταν ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος στον κό...

 Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης Mία φορά ήρθε, στον Άγιο Παΐσιο, μία ομάδα από ιερείς και ένας θεολόγος καθηγητής. Aφού μίλησαν, τους λέει, πηγαίνετε εσείς και θα μείνω με τον καθηγητή (ο οποίος ήταν και ψάλτης). Του λέει ο γέροντας: –Πολύ λυπούμαι που έχεις απιστία στην Παναγία μας, διότι όταν ψάλεις το «Απόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάδε» δεν πιστεύεις μέσα σου ότι οι απόστολοι πήγανε, εν πνεύματι, στην κηδεία της Παναγίας. Αυτός έμεινε! Λέει: -Ναι πράγματι, δεν πιστεύω, αμφιβάλω. Ο γέροντας ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του και του λέει: -Αυτή την ώρα θα ταξιδέψουμε μαζί και θα πάμε σε όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις που σπούδασες. Πήγαν μαζί στην Αγγλία, στο Μόναχο, στο Βουκουρέστι και σε άλλες ακόμη δύο πόλεις, και σε λίγα λεπτά ήρθαν πίσω. Και συνεχίζει ο γέροντας: *–Όπως εμείς πήγαμε μαζί, σε μια στιγμή, σε αυτές τις πόλεις που γνωρίζεις και ξέρεις, έτσι πήγαν και οι απόστολοι στην κηδεία της Υπεραγίας Θεοτόκου.*