ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους    Αν η γύρω και μέσα μας κατάσταση χαρακτηρίζεται από σύγχυση, άγχος, πίεση και αναστάτωση, η Εκκλησία  του Χριστού είναι στον κόσμο για να δώσει, σε όσους θέλουν, την ειρήνη της καρδίας, την ανάπαυση και τη χαρά. Ο Χριστός κάλεσε τους «κοπιώντας και πεφορτισμένους» της ζωής  για  να τους αναπαύσει. Ο Λόγος  Του «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς» (Ματθ.11,28) έχει σιγουριά και ελπίδα. Δεν είναι υποσχέσεις χωρίς περιεχόμενο. Αποδεικνύεται σ’ εκατομμύρια ανθρώπους, όταν πήγαν κοντά Του και  βρήκαν ανάπαυση. Το «ελάτε σε μένα» είναι κλήση, έκφραση αγάπης. Δεν λέγεται αν δεν μπορεί να το κάνει. Ούτε επιβάλλεται. Προσφέρεται, αν θέλεις, όποτε θέλεις. Η ελευθερία είναι η βάση για να κινηθείς προς Εκείνον. Γιατί η πορεία προς Εκείνον δεν είναι λεκτική, δεν  έχει θεωρία. Στηρίζεται στο σταυρό, όπως η πορεία του Χριστού στην Ανάσταση. Οι «κοπιώντες και πεφορτισμένοι», όσοι δηλαδή κοπ...

Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια. Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας. Κάποια στιγμή όταν οχιά δάγκωσε έναν νεαρό και ουσιαστικά τον θανάτωσε ο Άγιος Παντελεήμονας επικαλούμενος τον Χριστό τον ανάστησε. Αφορμή του μαρτυρίου του στάθηκε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου. Κάποτε είχε θεραπεύσει έναν τυφλό, ο οποίος και ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον βασιλιά, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντελέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο βασιλιάς αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντελέων προσήχ...

  Η Χριστιανική Αδελφότητα ΕΛΕΗΜΩΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ πραγματοποίησε την Τρίτη 24 Ιουνίου το απόγευμα στις 7.30, στο Λόφο της Ανάληψης την τελευταία συνάντηση στα πλαίσια των Εσπερινών Κηρυγμάτων με θέμα: "Έρχονται τα δεινά; Πως να προετοιμαστούμε;" Από τον π. Νικόλαο Δαλαγιώργο. The Christian Brotherhood of GOOD SAMARITIS held on Tuesday, June 24th in the evening at 7:30, at the Hill of Ascension the last meeting within the framework of the Vespers Sermons on the topic: "Are the troubles coming? How can we prepare?" By Fr. Nikolaos Dalagiorgos.

Ἰωὴλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας) «Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυίδ» Πολλὰ θαύματα ἔγιναν μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἴδιος, ὅταν πήγαινε πρὸς τὸ πάθος Του, εἶπε: «Ὅ,τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοῦτο ποιήσω» (Ἰωάν. 14,13). Ἐπίσης, ὅταν ἀναλαμβανόταν στοὺς οὐρανοὺς κι ἔδιδε τὶς τελευταῖες ὑποθῆκες στοὺς μαθητές Του, πάλι τοὺς τόνισε: «Ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσι, γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς...» (Μάρκ. 16,17). Μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ θὰ ἔκαναν θαύματα οἱ Ἀπόστολοι. Πράγματι ἔτσι ἔγινε. Τὸν χωλὸ ποὺ καθόταν ἔξω ἀπ’ τὸ Ναό, οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Ἰωάννης τὸν θεράπευσαν ἐπικαλούμενοι τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ (Πράξ. 3,6). Ἂς δοῦμε μὲ ἁπλᾶ λόγια τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας. Τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Σήμερα ἀκούσαμε στὸ Εὐαγγέλιο τοὺς δύο τυφλοὺς νὰ ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ νὰ ζητοῦν ἀπ’ Αὐτὸν νὰ τοὺς ἐλεήσει (Ματθ. 9,27). Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος λέγει πὼς δὲν πῆγαν ἁπλῶς νὰ συναντήσουν τὸ Χριστό, «ἀλλὰ μεγάλα βοῶ...

Τα βαπτιστικά Συμβαίνουν εδώ πράγματα απαράδεκτα, έξω από κάθε έγκριση της Εκκλησίας, που μάλιστα προσεγγίζουν ενίοτε την ειδωλολατρία. Εξηγούμαι: 1. Τα ρούχα του παιδιού πρέπει, σύμφωνα με τον συμβολισμό της Εκκλησίας, να είναι λευκά. Το λευκό συμβολίζει την αγνότητα και καθαρότητα, το άγιον Πνεύμα. 2. Τα «μαρτυρικά» είναι ο Σταυρός η η εικόνα της Παναγίας. Τίποτε άλλο. 3. Το λάδι. Ονομάζεται «επορκιστόν έλαιον» γιατί μ' αυτό ο ιερεύς χρίει το παιδί πριν από τη βάπτιση. Με το ίδιο λάδι αλείφει το παιδί σε όλο το σώμα του ο ανάδοχος. Επιβάλεται να είναι ελαιόλαδο αγνό και όχι σπορέλαιο. Η διαδικασία της βαπτίσεως 1. Προηγείται η Κατήχηση. Γίνεται λίγο πριν από τη βάπτιση, στον νάρθηκα της Εκκλησίας. Εκεί ο ιερεύς διαβάζει τους εξορκισμούς. Ύστερα ερωτάται ο ανάδοχος 3 φορές αν απαρνείται για λογαριασμό τον νηπίου, τον Σατανά, και συντάσσεται με τον Χριστό όπου ομολογεί το Σύμβολον της Πίστεως. 2. Μετά αρχίζει το Μυστήριο του Βαπτίσματος στο κέντρο του ναού ...

Η Ονοματοδοσία Στις ημέρες μας έχει συνδεθεί το Βάπτισμα με το δόσιμο του ονόματος στο παιδί. Αυτό γίνεται εθιμικά. Σύμφωνα με την Εκκλησία, το όνομα δίδεται στο παιδί την 8η ήμερα από τη γέννησή του. Ο Ελληνικός νόμος παρέχει στον γονέα το δικαίωμα να δηλώσει στο Ληξιαρχείο το όνομα του παιδιού και πριν από τη βάπτισή του. Το όνομα που δίδεται στο παιδί με επισημότητα σήμερα κατά τη Βάπτιση πρέπει απαραιτήτως να είναι χριστιανικό. Έτσι το παιδί αποκτά προστάτη τον άγιό του οποίου το όνομα φέρει και όχι του παππού η της γιαγιάς με αποτέλεσμα να του δίνουν δύο ονόματα (απαράδεκτο). Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο (άρθρο 25 Νόμου 344/76 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του Νόμου 1438/84 ΑΚ) και οι δύο γονείς από κοινού αποφασίζουν τη βάπτιση του παιδιού και το όνομα. (Αν υπάρχει διάσταση στο ανδρόγυνο η διαφωνία, τη διαφορά επιλύει το δικαστήριο). Ο Θεός σας αξίωσε να γίνετε γονείς και να βαπτίσετε το παιδάκι σας. Φανείτε αντάξιοι αυτής της δωρεάς. Εκπληρώσατε για το παιδί σ...

  Αν διαμένεις σε μοναστήρι, όπου ο εσπερινός κανόνας τελείται με γονυκλισίες στην εκκλησία, τότε, μόλις μπεις στο κελλί σου, σπούδασε αμέσως να κάνεις την προσευχή του Ιησού.  Αν διαμένεις σε μοναστήρι, όπου ο εσπερινός κανόνας τελείται μέσα στην εκκλησία, αλλά χωρίς γονυκλισίες, τότε μπαίνοντας στο κελλί σου, κάνε πρώτα κανόνα με γονυκλισίες, και ύστερα εντρύφησε στην προσευχή του Ιησού.  Αν ανήκεις σε μοναστήρι, στο οποίο δεν υπάρχει από κοινού τελούμενος εσπερινός κανόνας, αλλά επαφίεται στον καθένα να τον τελεί στο κελλί του, τότε, κάνε τον κανόνα με γονυκλισίες, ύστερα διάβασε προσευχές η εντρύφησε σε ψαλμωδίες και τέλος, εντρύφησε στην προσευχή του Ιησού.  Στην αρχή προσπάθησε να πεις εκατό φορές την προσευχή του Ιησού με προσοχή και χωρίς να βιάζεσαι. Στη συνέχεια, αν δεις ότι μπορείς να την προφέρεις περισσότερες φορές, πρόσθεσε άλλες εκατό. Με την πάροδο του χρόνου, βλέποντας και κάνοντας κατά τις ανάγκες, μπορείς να τη λέγεις ακόμα περισσ...

     Έχεις ποτέ σκεφτεί ότι όλα που αφορούν εσένα, αφορούν και Εμένα; Διότι αυτά που αφορούν εσένα αφορούν την κόρη του οφθαλμού Μου ; Είσαι πολύτιμη στα μάτια Μου και σε έχω αγαπήσει, για αυτό είναι ιδιαίτερη χαρά για Μένα να σε εκπαιδεύσω. Όταν οι πειρασμοί έρχονται επάνω σου και ο πολέμιος, σαν το ποτάμι, θέλω να ξέρεις ότι, Από Μένα ήταν αυτό. Θέλω να ξέρεις ότι η αδυναμία σου έχει ανάγκη από τη δύναμή Μου, και η ασφάλειά σου βρίσκεται στο να Με αφήσεις να σε προστατεύω. Θέλω να ξέρεις ότι, όταν βρίσκεσαι σε δύσκολες συνθήκες, μεταξύ των ανθρώπων που δεν σε καταλαβαίνουν, δεν λογαριάζουν αυτά που σου είναι ευάρεστα, και σε απομακρύνουν Από Μένα ήταν αυτό. Είμαι ο Θεός σου, οι περιστάσεις τις ζωής είναι στα χέρια μου, δεν βρέθηκες τυχαία στη θέση σου, είναι ακριβώς η θέση που σου έχω ορίσει. Δε Με παρακαλούσες να σου μάθω την ταπείνωση; Και να, σε έβαλα σ’ αυτό ακριβώς το περιβάλλον, στο σχολείο όπου διδάσκουν αυτό το μάθημα. Το περιβάλλον σου, και αυτοί π...

Διηγείται σχετικά ο π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης, " Στις 20 Οκτωβρίου 1945, Κυριακή πρωϊ, μόλις κτύπησα την καμπάνα της Εκκλησίας,  περικύκλωσε το χωριό αντάρτικος στρατός με εντολή εκκαθαρίσεων... Άρχισαν να ρίχνουν πυρά προς εκφοβισμό. Εγώ μόλις είχα μπει στην Εκκλησία, έκανα τον σταυρό μου, παρακάλεσα τον Άγιο Νικόλαο να μας φυλάξει και σηκώθηκα να φύγω. Μου ρίχνανε με το πυροβόλο ταμπουρωμένοι σ  ἔνα  φυλάκιο, όμως καμμιά σφαίρα δεν με εκτύπησε. Τον Απόστολο Κατσιμπίρη που ήταν δίπλα μου τον έρριξαν κάτω. Έμεινα μόνος και ακολουθώντας ένα ρέμα με έχασαν... Όμως, κοντά στα σύνορά των χωριών Ριζώματος - Βασιλικής με έφτασαν πάλι.  Ήσαν 10 άτομα και με τον αρχηγό 11 , τρέχοντας πάνω σε άλογα για να με πιάσουν. Έβριζαν καθώς με  κυνηγούσαν, και έρριχναν με τα Στεν, χωρίς να μπορούν να με σκοτώσουν. Οι σφαίρες τρύπαγαν τα ράσα μου, τις καταλάβαινα, αλλά κυλούσαν στο χώμα χωρίς να με τραυματίζουν... Με πλησίασαν στα 50 μέτρα γύρω - γύρω, με περικύκλωσα...

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου Ο Καλός Θεός δημιούργησε τα πάντα σε μία αλυσίδα η οποία κλείνει πάλι στον Θεό ως εξής:  ΘΕΟΣ – ΚΟΣΜΟΣ – ΑΝΘΡΩΠΟΣ – ΘΕΟΣ.  Ο Θεός δημιουργεί τον κόσμο και τοποθετεί τον άνθρωπο «ίνα δεσπόζει της κτίσεως».  Ο άνθρωπος καλείται να ενωθεί με τον Θεό ώστε να κλείσει η αλυσίδα. Ο άνθρωπος όμως δεν το πετυχαίνει με αποτέλεσμα να υπάρξει η 1η Κρίση στην σχέση του ανθρώπου με τον Θεό.  Η ανυπακοή του ανθρώπου, τον οδηγεί έξω από τον Παράδεισο, όπου υπάρχει η πρώτη ουσιαστική σχέση Ανδρός και Γυναικός, ο 1ος Γάμος όπως αναφέρεται στο βιβλίο της Γενέσεως «Αδάμ δε έγνω Εύαν την γυναίκα αυτού».  Μέσα από αυτήν την σχέση γεννιούνται δύο παιδιά, ο Κάϊν και ο Άβελ.  Ο Κάϊν δεν προσφέρει τα πρωτογεννήματα στον Θεό, ενώ ο Άβελ διαλέγει τα καλύτερα για να τα αποδώσει στον Θεό ως θυσία, αφού αναγνωρίζει την Δωρεά του Θεού στον ίδιο.  Εδώ γίνεται η 2η Κρίση στην σχέση του ανθρώπου με τον Θεό.  Ο Κάϊν αφήνετε στον εγω...

Εἶπε ἕνας Γέροντας:  Μὴν κρίνεις τὸν πόρνο, ἐὰν ἐσὺ εἶσαι σώφρων. Κι ἐσὺ εἶσαι παραβάτης τοῦ νόμου ὅπως κι ἐκεῖνος. Γιατί Αὐτὸς ποὺ εἶπε νὰ μὴν πορνεύσεις (Ματθ. 5,27), εἶπε καὶ νὰ μὴν κρίνεις (Ματθ. 7,1) ΠΗΓΗ

« Μη αναγάγης με εν ημίσει ημερών μου» (Ψαλμ. 101,25). Προσευχόμενοι για παράταση της ζωής μας η της ζωής των άλλων προσώπων δεν παρακαλούμε για την άσκοπη συνέχιση της βιολογικής υπάρξεως, κατά την οποία θα είμαστε ανίκανοι για καλύτερη ανάβαση. Προσευχόμαστε για ευλογημένη αύξηση των ημερών μας επί της γης, έως ότου όλη η ύπαρξή μας γεμίσει με πνευματική δύναμη, φως συνέσεως, για να προσλάβουμε νέες γνώσεις για τον άνω κόσμο. Αναλογιζόμαστε στην καρδιά μας τη μετάβαση στον Θείο κόσμο σαν να πρόκειται για το προσωπικό μας Πάσχα . για να πραγματοποιηθεί αυτό στην πιο ευνοϊκή στιγμή, με αγάπη και ειρήνη . με την ειρήνη εκείνη, που ο Κύριος έδωσε στους μαθητές Του πριν την έξοδο Του (βλ. Ιω. 14, 27). ΠΗΓΗ

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς († 1979) Σε πολλούς χάριζε ο όσιος την θεραπεία όταν αυτοί έπιναν νερό και νίπτονταν στο φρέαρ του. Έτσι π.χ. μετά την κοίμησί του, μία αδελφή της μονής του Ντιβιέγιεβο αρρώστησε βαρειά από τύφο και ήταν ετοιμοθάνατη. Είχε εντελώς παραλύσει το ένα της χέρι. Και να, βλέπει στον ύπνο της τον όσιο Σεραφείμ, ο οποίος την ερώτησε γιατί δεν πηγαίνει στο φρέαρ του· και πιάνοντάς την από το άρρωστο χέρι την σήκωσε και της είπε να πάη εκεί οπωσδήποτε. Όταν η μοναχή εξύπνησε, αισθάνθηκε ότι το χέρι της είχε θεραπευθή. Και όταν οι αδελφές την έφεραν στο Σάρωφ, στο «φρέαρ του Σεραφείμ», την περιέλουσαν με το νερό του και θεραπεύθηκε ολότελα. Ο αξιωματικός του ιππικού Τεπλώφ που έτρεφε ιδιαίτερο σεβασμό στον όσιο, ήλθε στο Σάρωφ το 1834 με το τρίχρονο κοριτσάκι του, το οποίο υπόφερε από τα πόδια του. Αφού έκανε μνημόσυνο στον τάφο του όσιου, έφερε το παιδί στο «φρέαρ του Σεραφείμ» με την ακλόνητη πίστι ότι ο Θεός θα το ελεήση με την πρεσβεία του όσιου. Έδωσε στο κο...

Διονύσιος Ψαριανός (Μητροπολίτης Σερβίων καί Κοζάνης (+)) Μέσα στὴ χορεία τῶν Προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ξεχωριστὴ εἶναι ἡ θέση τοῦ προφήτη Ἠλία, τοῦ ὁποίου σήμερα ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει καὶ τιμᾶ τὴν ἱερὴ μνήμη. Στὴν Καινὴ Διαθήκη τὸ ὄνομα τοῦ προφήτη Ἠλία ἀναφέρεται πολλὲς φορὲς ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ὁ Ζαχαρίας, ὁ πατέρας τοῦ Προδρόμου, εἶπε πὼς ὁ Ἰωάννης θὰ ἐρχόταν «ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἡλιοῦ», θὰ εἶχε δηλαδὴ τὰ γνωρίσματα καὶ τὸ ζῆλο τοῦ προφήτη Ἠλία, θὰ ἦταν ὁ ἴδιος ὁ προφήτης Ἠλίας, ὅπως ὁ λαὸς τὸν περίμενε νὰ ξανάρθει. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὅταν ἔδωσε μαρτυρία γιὰ τὸν πρόδρομο Ἰωάννη κι ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιό του, εἶπε πὼς αὐτὸς ἦταν ὁ Ἠλίας «Ἂν θέλετε, νὰ τὸ παραδεχθεῖτε, αὐτὸς εἶναι ὁ Ἠλίας, ποὺ ἔμελλε νὰ ἔλθει». Τὸ πιὸ σπουδαῖο εἶναι ὅτι οἱ μαθητὲς ἐπάνω στὸ βουνό, κατὰ τὴ θεία Μεταμόρφωση, εἶδαν τοὺς δύο Προφῆτες, τὸν Μωϋσῆ καὶ τὸν Ἠλία, νὰ συνομιλοῦν μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ὅλα αὐτὰ φανερώνουν τὴν ξεχωριστὴ θέση τοῦ προφήτη Ἠλία ἀνάμεσα στοὺς Προφῆτες καὶ μέσ...

  Στα σοβαρά ετοιμάζεσθε ν’ αναχωρήσετε; Δεν το πιστεύω. Θα υποφέρετε νομίζω, λίγο και μετά θα σηκωθήτε υγιής. Θα έλθη φυσικά και για μας η ώρα του θανάτου. Ο θάνατος δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς ν’ αποφύγη. Άλλος χθες, άλλος σήμερα, άλλος αύριο, όλοι αναχωρούμε για την αιώνια ζωή. Σημασία δεν έχει το πότε, αλλά το πως θα φεύγει κανείς. Ετοιμαστήκατε καθόλου; Αλλοιώς κανείς αντικρύζει τον θάνατο από μακρυά και αλλοιώς από κοντά. Ο υγιής και ακμαίος δυσκολεύεται να νοοήση τον εαυτό του  στα πρόθυρα της άλλης ζωής. Ο θάνατος είναι μεγάλο μυστήριο για όλους. Φωτίζεται αρκετά με την πίστη στον Χριστό, παραμένει όμως βασικά σαν μυστήριο. Δεν υπάρχει λόγος να θλιβώμαστε με ανώφελους φόβους. Ο ίδιος ο Κύριος πέθανε και πέρασε το κατώφλι του θανάτου. Έτσι έκανε ευκολώτερη την διάβασι αυτή για μας. Βαδίζοντας κι εμείς στα ίχνη Του ας μην φοβηθούμε διότι μαζί Του θα βρεθούμε στην αιώνια μακαριότητα.   ****   Μακάριος εκείνος που διαρκώς περ...

  ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ  ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ  Ομιλία του Πανοσιολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου Νικόλαου Δαλαγιώργου, με θέμα:  ------------------  Επιστολές Αββά Βαρσανούφιου  "ΟΤΑΝ ΞΕΣΠΑ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΞΥΠΝΟ"    Η οποία τελέσθηκε στην αίθουσα της  ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ  "Ο ΕΛΕΗΜΩΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ"  Την Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021  ως πνευματικός Υπεύθυνος της Αδελφότητος  **************  copyright 2021 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blogspot.com/  

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους Δεν είναι απλό να ευχαριστείς το Θεό την ώρα των δοκιμασιών. Στα ευχάριστα και χαρούμενα, άνετα βγαίνει το «δόξα τω Θεώ». Στα δύσκολα και δυσάρεστα, πώς μπορείς να το λες; Όταν οι άγιοι δεν είχαν δοκιμασίες έλεγαν «με εγκατέλειψε ο Θεός». Πώς εμείς το λέμε όταν έλθουν οι δοκιμασίες και «δεν βλέπουμε άσπρη μέρα»; Είναι αλήθεια πως η χριστιανική ζωή διαφέρει από την κοσμική, όχι κατά πως νομίζουν μερικοί, ότι η πρώτη είναι όλο άσκηση κι αγώνας και η δεύτερη διασκέδαση και γλέντι. Η αντίληψη ότι ο χριστιανός δεν έχει χαρά αλλά ικανοποίηση επειδή εφαρμόζει το θέλημα του Θεού που θέλει κόπους και στερήσεις, φαίνεται πως είναι ένα μεγάλο ψέμα. Η διαφορά του χριστιανικού από τον κοσμικό τρόπο ζωής, βρίσκεται στη θέα των δοκιμασιών και των θλίψεων, που οπωσδήποτε θα έρθουν στη ζωή. Όσοι με υπομονή και εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού πέρασαν το δικό τους Σταυρό, βεβαιώνουν πως δεν ήταν μόνοι. Αόρατα και αθόρυβα παρέστεκε Εκείνος, που πέρασε το μεγάλο Σταυρό και...