ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ανδρόγυνο ο κυρ-Αλέκος και η κυρά-Καίτη, παντρεμένοι το 1920 περίπου. Κατοχή-εμφύλιος-φτώχεια κάργα και των γονέων. Η κυρά-Καίτη ευλαβέστατη, προσευχή, εξομολόγηση, θεία κοινωνία κλπ.  Ο κυρ-Αλέκος φανατικός άθεος, κομμουνιστής αλλά πολύ δίκαιος, ελεήμων, φιλάνθρωπος. Ήξερε από φτώχεια, στέρηση, κατατρεγμό. Συμπονούσε και βοήθαγε όσους μπόραγε.  Φθάσανε και οι δυο, τ’ αντρόγυνο γύρω στα 1995. Ο κυρ-Αλέκος βαριά αρρώστια, κατάκοιτος, ετοιμοθάνατος. Η κυρά-Καίτη λαμπάδα δίπλα του, διακονούσε, έκλαιγε, προσευχότανε.   Παιδιά και εγγόνια είχανε στη ζωή τους, τις μέριμνές τους, σπουργιτάκια περνάγανε αστραπή από τους γέρους και φεύγανε.  Η κυρά-Καίτη παρακάλαγε τον άνδρα της:  - «να φέρουμε άνδρα μου τον παπά της ενορίας να εξομολογηθείς, να κοινωνήσεις μη φύγεις σαν άψυχο ζώο για την άλλη ζωή και κολασθείς».  Τίποτε ο μπάρμπας, την σιχτήραγε και την απειλούσε:  - «Μη φέρεις παππά στο σπίτι μας γιατί θα σας αμολήσω από το μπαλκόνι, εσένα, τ...

Το περιεχόμενο της θερμότατης προσευχής του Χριστού λίγο προτού σταυρωθεί ήταν ακριβώς αυτό: προσευχήθηκε με αιμάτινο ιδρώτα και για την ενότητά μας! Εσύ ίσως πεις ότι «εκεί εννοούσε ενότητα πίστεως»! Ναι, σίγουρα, αναφέρθηκε και στην πίστη. Μήπως όμως η ενότητα δεν χρειάζεται και σ’ ένα σπίτι; Ενότητα γονέων - παιδιών. Ενότητα του ζευγαριού μεταξύ τους. Ενότητα των αδελφών στο σπίτι. Ενωμένα αδέλφια. Γονείς. Συγγενείς. Ολοι. Αλλιώς, τι νόημα έχει να λέμε ότι πιστεύουμε; Πώς αποδεικνύεται η μεταμορφωτική δύναμη της πίστης μας; Πώς μπορείς να λες ότι αγγίζεις τον Θεό, αν δεν είσαι πρώτα ανθρώπινος; Πώς μπορείς να λες ότι αγαπάς τον Χριστό, αν δεν είσαι ζεστός προς τον άνθρωπό σου και επιτρέπεις να δημιουργείται μέσα του ένας απίστευτος εκνευρισμός με τέτοια ψυχρότητα και απόσταση που κρατάς;  Για σκέψου τι κάνεις: Κρατάς απόσταση απ’ τον άνθρωπό σου και, μάλιστα, στο όνομα του Θεού! Και ποτέ δεν παραδέχεσαι ούτε λες: «Το πρόβλημα είναι δικό μου! Διότι είμαι γεμάτος ή γεμ...

Ένας νεαρός άνδρας 24 χρονών κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του τρένου φώναξε: «Μπαμπά κοίτα, τα δέντρα πηγαίνουν προς τα πίσω!»… Ο πατέρας του χαμογέλασε, ενώ ένα ζευγάρι που καθόταν δίπλα τους έδειξε να αισθάνεται οίκτο για την παιδιάστικη συμπεριφορά του 24χρονου. Ξαφνικά ο νεαρός αναφώνησε πάλι: «Μπαμπά κοίτα, τα σύννεφα τρέχουν μαζί μας!» Το ζευγάρι δεν μπόρεσε να αντισταθεί και είπε στον πατέρα: «Γιατί δεν πηγαίνετε τον γιο σας σε έναν καλό γιατρό;» Εκείνος χαμογέλασε και είπε: «Αυτό έκανα και τώρα μόλις επιστρέφουμε από το νοσοκομείο. O γιος μου ήταν τυφλός εκ γενετής, αλλά από σήμερα μπορεί να βλέπει»… Κάθε άνθρωπος στον πλανήτη έχει τη δική του ιστορία. Αν το σκεφτούμε όλοι μας αυτό πριν ασκήσουμε κριτική, τότε ο κόσμος μας θα γίνει πολύ καλύτερος. Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ιστορία.​ ΠΗΓΗ

-Πως να προσευχόμαστε; -Ο γέροντας Θεόφιλος από την μονή Σίμπατα έλεγε στους χριστιανούς: «Να προσεύχεσαι όπως μπορείς, για να φτάσεις να προσεύχεσαι όπως πρέπει». Ο καλύτερος δάσκαλος της προσευχής είναι η ίδια η προσευχή. Σου λέει πως να προσεύχεσαι. Εσύ προσευχήσου και θα σου πει εκείνη πως να προσευχηθείς. Μόνο να την υπακούς. Λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Εσύ ο ίδιος δεν ακούς την προσευχή σου, και θέλεις να την ακούσει ο Θεός»;    Εάν εμείς δεν ακούμε τις ίδιες μας τις προσευχές,εάν δεν είμαστε παρόντες,εάν τις λέμε τυπικά και το μυαλό μας και οι αισθήσεις μας βρίσκονται αλλού,τότε πως θ'ακούσει ο Θεός αυτό που του ζητάς;Πρέπει να την ζεις με το σώμα και με τήν  ψυχή.Η προσευχή πρέπει να περάσει από εσένα για να φτάσει στο Θεό.Η αναρρίχηση προς τον Θεό γίνεται ξεκινώντας από μέσα μας.Αυτός είναι ο δρόμος για να φτάσει η προσευχή στον Θεό. ....η προσευχή είναι ένας διάλογος με τον Θεό.Ανοίγεις την καρδιά σου μπροστά Του.Γίνεστε φίλοι και ...

ΜΑΓΕΙΑ Ποιές είναι οι συνέπειες της μαγείας ; –  Όσοι ασχολούνται με τα μάγια η τρέχουν στις μαγείες, διαπράττουν μεγάλη αμαρτία ενώπιόν του Θεού και εναντίον του Αγίου Πνεύματος, διότι αφήνουν το Θεό και ζητούν βοήθεια από το διάβολο. Αρνούνται τις προσευχές της Εκκλησίας και μπαίνουν στα σπίτια των μάγων. Εγκαταλείπουν τους λειτουργούς του Χριστού και πηγαίνουν στους υπηρέτες του σατανά. Δηλαδή, αφήνουν το ζων ύδωρ, τον ιερέα και τη σωτήρια χάρη της Εκκλησίας και για τα εμπαθή και ανθρώπινα ενδιαφέροντά τους ζητούν τη συμπαράσταση των μάγων, που είναι εχθροί του Χριστού. Αρνούνται την αλήθεια και δέχονται το ψεύδος, διότι όλα τα μαγικά λόγια και επικλήσεις είναι ψεύδη και δαιμονικές απάτες. Μια τέτοια μεγάλη αμαρτία δε συγχωρείται στους ενόχους ούτε στον παρόντα αιώνα ούτε στο μέλλοντα, όπως λέγει ο Χριστός, εάν δεν μετανοήσουν σ’ όλη τους τη ζωή. Εναντίον αυτών των μάγων ξεσπούν κάθε είδους κακίες και κίνδυνοι. Πρώτα πρώτα τους ελέγχει η συνείδηση, διότι ά...

Αξίζεις. Αξίζεις, επειδή είσαι πλάσμα του Θεού, δημιούργημά Του. Επειδή ο Θεός σ’ αγαπάει και όλος ο ουρανός ασχολείται μαζί σου, σε φροντίζει και σου δίνει σημασία. Ακόμα και αν δε σε πάρει κανένας τηλέφωνο για μια μέρα, ακόμα και αν δε σου μιλήσει κανείς, έχεις μια φοβερή δυναμική μέσα σου. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει σ’ όλη τη γη. Κανείς δεν είναι σαν κι εσένα, δεν έχει τα γνωρίσματά σου, τα χαρίσματά σου μα και τα προβλήματά σου. Ο Χριστός σ’ αγαπάει και σου δίνει σημασία. Θέλει να σε δυναμώσει. Πως θα γίνει αυτό; Με τα σκαμπανεβάσματα. Τη μια στιγμή νιώθεις πως έχεις τον Χριστό και την άλλη Τον χάνεις. Τη μια έρχεται και την άλλη φεύγει. Όπως ακριβώς ένιωσαν και οι μαθητές Του μετά την Ανάσταση, όταν περπάταγαν περίλυποι και χαμένοι στις σκέψεις τους προς Εμμαούς. Μόλις άρχισαν να νιώθουν την καρδιά τους να φλέγεται κι άρχισαν να καταλαβαίνουν τον Κύριο, Εκείνος έφυγε πάλι μακριά τους. Γιατί; Για να τους κάνει πιο δυνατούς. Τους άφησε μόνο τη γλυκιά γεύση στη...

Του Πατρός Βασιλείου Βολουδάκη Πρέπει να νηστεύουν τα παιδιά;  Σ’ αυτό το ερώτημα δίδονται συνήθως απαντήσεις, των οποίων ή επιχειρηματολογία ελάχιστη σχέση έχει με την πραγματικότητα, δηλαδή την αληθινή επιστήμη,  άλλα πηγάζει από τη συναισθηματική «λογική» της άγνοιας, της φοβίας και του παθολογικού ενδιαφέροντος γιατα παιδιά. Ή επιχειρηματολογία αυτού του είδους, καταλήγει, κατά κανόνα, στο εύκολο συμπέρασμα όχι τα παιδιά δεν πρέπει να νηστεύουν, γιατί βρίσκονται στην τρυφερή ηλικία τηςαναπτύξεώς τους. Πρέπει δε ιδιαιτέρως να τονίσουμε, ότι το συμπέρασμα αυτό δεν χρησιμοποιείται μόνο, για να αποτρέψει τη νηστεία των παιδιών, αλλά κατάλληλα τροποποιημένο χρησιμοποιείται και για να δώσει ψεύτικο άλλοθι στους ανθρώπους όλων των ηλικιών, οι όποιοι εντελώς αυθαίρετα και ελαφρά τη καρδία έχουν καταργήσει στους εαυτούς τους τη νηστεία .  Έτσι, σύμφωνα με το πονηρό σκεπτικό του «επιχειρήματος» — λαστιχένιο παπούτσι (πού ταιριάζει δηλαδή «γάντι» σε όλες τις ηλικίες), ...

     Τι πιστεύω ότι έχουν πιο πολύ ανάγκη οι νέοι σήμερα; Πιο πολύ από οτιδήποτε , πιο πολύ και από τον αέρα πιστεύω ότι έχουν ανάγκη από μια σταγόνα αγάπης.   Αλλά και εδώ εμφανίζονται παρανοήσεις οι οποίες προκαλούν μετά απογοητεύσεις και αφήνουν τις καρδιές πληγωμένες και έρημες. Πολλά πράγματα καταλαβαίνουν οι άνθρωποι με τη λέξη αγάπη αλλά εγώ πιστεύω ότι μια είναι η αληθινή αγάπη ,η αγάπη του Χριστού, η αγάπη με την οποία αγάπησε ο Χριστός και η αγάπη της οποία Εκείνος είναι θεμέλιο. Μόνο αυτή η αγάπη είναι αθάνατη ,είναι ακλόνητη και άπειρη και δύναται να ξεδιψάσει τη δίψα για αγάπη που έχει η ψυχή ενός νέου. Εμείς ονομάζουμε αγάπη και την αγάπη των γονέων για τα παιδιά και την αγάπη των παιδιών προς τους γονείς και την αγάπη που φέρουν οι σύζυγοι ο ένας προς τον άλλον. Επίσης την αγάπη που γεννιέται μεταξύ δυό νέων που θέλουν να παντρευτούν,αλλά αυτή η αγάπη δεν είναι αρκετή για να χορτάσει η ανθρώπινη ψυχή.   Ακόμη και αν δε λάβουμε υπ ...

  Ποιό ἤτανε τὸ μυστικὸ τῆς ἁγιότητας τοῦ γέροντος Ἀμφιλοχίου; Εἶχε ζήσει τὴν περιφρόνηση τῶν ἀνθρώπων, τῶν συνασκητῶν του, καὶ αὐτὸ τὸν ἔκανε εὐτυχισμένο. Μέσα στὴν καταφρόνια τὸν ἔβλεπες εὐτυχῆ, χαρούμενο, ἀνεπιτήδευτο. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέμεινε μὲ ὑπομονή, μὲ καρτερία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, ἀγόγγυστα, ἀκατάκριτα. Οὐδέποτε, ἂν τοῦ λαλούσαμε τὰ ἄσχημα τῶν ἀδελφῶν, συμφωνοῦσε μαζί μας, ἀλλὰ ἔκλινε τὴν κουβέντα: «Ἒ τὸν εὐλογημένο. Ἐγκατάλειψη Θεοῦ ἔπαθε. Κάνετε προσευχή. Ἔχει ἀνάγκη νὰ τὸν καλύψουμε μὲ τὸ πιὸ πολύτιμο βλατίο ποὺ κρατᾶ κάθε ἄνθρωπος στὰ χέρια του.» […]  Ζοῦσε τὴν ἀκτημοσύνη καὶ τὴν φτώχεια ὅπως τὰ ὑποσχέθηκε στὴν μοναχική του κουρά. Δύο πράγματα ἄκουγες νὰ ψιθυρίζη: τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» καὶ«ἀδελφοί μου, ὑπάρχει χρεία ὑπομονῆς». Ὁ λόγος του ἦταν μετρημένος· οὔτε ὑπερβολὲς ἔλεγε οὔτε ὁράματα καὶ προφητεῖες. Δίδασκε μὲ τὴν παρουσία του ὅσα σπάνια ἀκοῦμε ἀπὸ ἀνθρώπους. Ἐκεῖνο ποὺ τὸν διέκρινε περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους Γέροντες ἦταν ἡ εὐλάβεια. Σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ ...

        Πιστεύω ότι δεν πρέπει να ξαναθυμίσω τους λόγους για τους οποίους μερικές φορές δεν είμαστε ευχαριστημένοι από κάποιους ιερείς και το πως αντιδρούμε, είτε πιστεύουμε, είτε όχι, όταν ακούμε για την πτώση κάποιου ιερέα. Μπορεί ν’ αλλάξει αυτό. Τι πρέπει να κάνουμε; Για όλα αυτά τα ερωτήματα απαντάει με λόγο “κοφτερό” ο π. Αρσένιος Μπόκα.   «Δια της φωνής του δούλου Του (του ιερέα), ο Θεός σε συγχωρεί, επειδή κάτω από το πετραχήλι και μπροστά στο Αγ. Βήμα, εξομολογείσαι. Δε ζητάει από εσένα τις αρετές που πρέπει να έχει ο ιερέας. Από εσένα ζητάει μετάνοια στην καρδιά και θέληση να διορθωθείς. Είστε δυσαρεστημένοι με τους ιερείς σας;   Εσείς άραγε τι κάνατε για τους ιερείς για να είστε ευχαριστημένοι; Ζητήσατε από το Θεό ένα τουλάχιστον παιδί για να το αφιερώσετε σ'Αυτόν; Νομίζετε ότι φταίνε μόνο οι ιερείς; Μα είναι παιδιά σας! Όπως τους γεννήσατε έτσι τους έχετε. Γιατί ρίχνετε το φταίξιμο ...

Μελέτιος Καλαμαράς (Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης)    Ο Χριστός, ποτέ δεν έκανε στους μαθητές Του μάθημα, για το με τι τρόπο θα πρέπει να κηρύττουν· όμως πολλές φορές τους μίλησε για το πως και πόσο θα έπρεπε να προσεύχονται.   Συμπέρασμα για μένα: Είναι προτιμότερο, να μπορώ να προσεύχομαι σαν τον προφήτη Δανιήλ, προτιμώντας την προσευχή από ο,τιδήποτε άλλο, παρά να μπορώ να κηρύττω, να μιλάω για το Χριστό, σαν τον αρχάγγελο Γαβριήλ, και σαν μερικούς μεγάλους αγίους. Ο άνθρωπος, όταν ξέρει, να προσεύχεται, να μιλάει στον Θεό, στον ουράνιο πατέρα του, και να Τον ακούει, ξέρει και να εργάζεται για το Θεό· ξέρει και να κάνει το θέλημά Του. Και τότε, Τι άλλο πιο μεγάλο θέλει; Υπάρχει κάτι άλλο πιο μεγάλο; ΠΗΓΗ

...(γιατί)  ο Κύριος είναι πολύ ταπεινός, πολύ κρυφός, πολύ αφανής. Του αρέσει πάρα πολύ αυτό το "κρυφό". Ενώ είναι στο κέντρο των πραγμάτων και είναι η αιτία όλων των καλών, το κάνει μ'έναν τρόπο που να μην φαίνεται. Ένα αθέατο πέρασμα είναι η ζωή του Χριστού στη ζωή του κάθε ανθρώπου.  Πολλά πράγματα που είναι του Κυρίου δεν τα καταλαβαίνουμε ότι είναι του Κυρίου. Γιατί ο Κύριος περνάει, σκορπάει την υγεία, την αγάπη, το χάδι, την θεραπεία, την απαλλαγή απ'τόν πειρασμό και περιμένει από σένα να τον ψάξεις. Και να πεις από φιλότιμο, από ευαισθησία, από ανθρωπιά και ευγνωμοσύνη: "Ποιός με έκανε καλά"; (...) Να λέμε ευχαριστώ. "Ων ήσμεν και ων ουκ ήσμεν". Για όσα γνωρίζουμε και για όσα δε γνωρίζουμε. Σ'ευχαριστουμε Κύριε!

Δεν έρχομαι δίπλα σου σήμερα για να σου κάνω τον έξυπνο ούτε να σου πω ότι αυτό που περνάς είναι εύκολο. Καθόλου εύκολο δεν είναι. Μεγάλος ο πόνος σου. Αφόρητη η δοκιμασία σου.  Ανθρώπινα, δεν υπάρχει απάντηση. Υπάρχει μόνο λίγη..  συμπαράσταση. Υπάρχει λίγη αγάπη και προσευχή. Και μια επίκληση και παράκληση στον Θεό της Αγάπης να ‘ρθει τώρα εκεί όπου είσαι, να σε παρηγορήσει. Να ‘ρθει να σε βοηθήσει, ώστε μέσα απ’ την τραγωδία που ζεις να καταλάβεις το «γιατί». Το μυστήριο αυτό. Να νιώσεις ότι μέσα από όλα αυτά θα βγει κάτι καλό, το οποίο τώρα δεν μπορώ να σ’ το εξηγήσω, μα ούτε κι εσύ μπορείς να καταλάβεις. Αυτή τη στιγμή, άλλωστε, δεν δέχεσαι παρηγοριές κι ελπίδες, γιατί τώρα είσαι σε φάση κατάρρευσης. Αλλά είναι σίγουρο ότι έπειτα από πέντε ημέρες, πέντε μήνες ή πέντε χρόνια θα κοιτάς πίσω, θα παρατηρείς όλα αυτά που σήμερα γίνονται και θα τα εξηγείς όλα με άλλα μάτια. Είπα τώρα μόλις τη λέξη: «Θα παρατηρείς». Αν μπορείς να κάνεις ακριβώς αυτό, δηλαδή να π...

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου   Τον θεσπέσιο Παύλο, την μεγαλόφωνο σάλπιγγα του Ευαγγελίου, τον πάλαι ποτέ διώκτη των χριστιανών κι έπειτα στύλο και διδάσκαλο της Εκκλησίας, τιμά δικαίως ως Προστάτη και οδηγό η Διεθνής Ένωση Αστυνομικών, καθότι υπήρξε ο πρώτος Απόστολος που έσπειρε απλόχερα τον λόγο του Θεού στον ευλογημένο τόπο μας, από τους Φιλίππους μέχρι τη Νικόπολη, τη Βέροια, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και την Κόρινθο. Θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τρία σημεία της ζωής και της προσωπικότητας του Αποστόλου Παύλου: την θαυμαστή μεταστροφή και αρραγή του πίστη, την μέριμνα για την ενότητα της Εκκλησίας και την αγάπη, η οποία άλλωστε αποτελεί και το κριτήριο της ταυτότητας του κάθε χριστιανού. Η μεταστροφή του Παύλου αποτελεί από τις πλέον θαυμαστές στην ιστορία της Εκκλησίας. Ζηλωτής των πατρικών παραδόσεων, γνώστης βαθύτατος του Μωσαϊκού νόμου, προσηλωμένος στην διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης, θεωρεί τους χριστιανούς σαν τον μεγαλύτερο εχθρό και καταλύτη ...

Οἱ λέξεις τῆς προσευχῆς ἔχουν τὴν ἰδιότητα νὰ εἶναι πάντοτε λέξεις γεμάτες ὑποσχέσεις. Δὲν μπορεῖς νὰ λὲς ἁπλὰ μία προσευχὴ χωρὶς νὰ ἔχεις συνέπεια σ’ αὐτὸ ποὺ λές. Δηλαδή, θὰ πρέπει νὰ ἐννοεῖς αὐτὸ ποὺ λές: «Ἂν πῶ αὐτό, ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ κάνω, ὅταν οἱ περιστάσεις τὸ ζητήσουν». Ὅταν λὲς στὸ Θεό: «Ὁτιδήποτε καὶ ἂν κοστίσει, μὰ ὁτιδήποτε, Κύριε, σῶσε μέ», πρέπει νὰ ἔχεις ὑπόψη σου ὅτι χρειάζεται νὰ βάλης ὅλη σου τὴ θέληση σ’αὐτό, γιατί μιὰ μέρα ὁ Θεὸς θὰ σοῦ πεῖ: « νὰ τὸ τίμημα ποὺ πρέπει νὰ πληρώσεις». Οἱ Πατέρες κάπου λένε: «Δῶσε αἷμα καὶ λάβε Πνεῦμα». Αὐτὸ εἶναι τὸ τίμημα. Ἐγκατάλειψε τὰ πάντα καὶ θὰ κερδίσεις τὸν οὐρανo. Ἐγκατάλειψε τὴν σκλαβιὰ καὶ θὰ βρεῖς ἐλευθερία. ἀπὸ τὸ βιβλίο “Μάθε νὰ προσεύχεσαι” Ἀρχιεπισκόπου  Anthony Bloom ΠΗΓΗ