ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  «Εκείνος που έχει προσπάθεια, προσκόλληση σε ό,τι αγαπά, δεν έχει λυτρωθεί ακόμη από την λύπη. Διότι πώς να μη λυπηθεί, όταν στερηθεί εκείνο που αγαπά;» (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος). Οι άνθρωποι έχουμε στην ζωή μας ένα αίσθημα ιδιοκτησίας. Από το θέλημά μας, μέχρι τα αγαθά μας.    Από τα δικαιώματά μας, μέχρι εκείνα που μας αρέσουν. Από το σώμα μας, μέχρι και το σώμα του άλλου. Μετράμε την ευτυχία μας με βάση τι μας ανήκει, σε τι από τα αγαθά του κόσμου μπορούμε να μετέχουμε, καθιστώντας τα μέσα σκοπό. Συχνά μας αρκεί η δυνατότητα να έχουμε πρόσβαση στην πληροφορία, να μην είμαστε ανενημέρωτοι, όχι πάντα για τα σοβαρά και σπουδαία.    Θεωρούμε όμως ότι ο κόσμος μας ανήκει και ότι η ζωή είναι δική μας.                Το αίσθημα ιδιοκτησίας δένεται συχνά με την αγάπη. Επειδή αγαπούμε, θεωρούμε πως ο άλλος έχει υποχρέωση να είναι δικός μας, να μας ανήκει. Σκεφτόμαστε συναισθηματικά. Αφού εγώ δίνω τα πάντα, σημαίνει ότι έχω ...

    Ομιλία του Αιδεσιμωλογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου Δαλαγιώργου, που εκφωνήθηκε την 28-09-2019 στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου Τρικάλων.

  Απόσπασμα ομιλίας του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκτάριου Τρικάλων στα πλαίσια των Εσπερινών Συνάξεων Νέων και Γονέων. Copyright 2020 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

... Το τρίτο ότι «εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού» (Ματθ. 10,36). Η αδυναμία πολλές φορές, τόσο η δική μας, όσο και των άλλων χριστιανών, να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο. Να συμπαρασταθούμε. Να έχουμε κοινή πορεία. Να προσανατολίσουμε τη ζωή στο Χριστό και στην αγάπη. Βλέπουμε ο καθένας τον εαυτό του να σκέπτεται διαφορετικά. Να μην είναι σε θέση να ακούσει τον αδελφό του. Να μην είναι σε θέσει να κατανοήσει και να θελήσει να συνάρει τον σταυρό του. Να βιώνουμε μέσα στην ευχαριστιακή κοινότητα μια μοναξιά. Να μην υπάρχει η θυσιαστική αγάπη, αλλά να πρυτανεύει ο εγωισμός. Και πρωτίστως, ο καθένας να ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του, την καθημερινότητά του, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, χωρίς να είναι σε θέση η να θέλει να μοιραστεί με τον άλλο ο,τι τον βαραίνει, αλλά και την ίδια στιγμή να φορτωθεί λίγο από το φορτίο που βαραίνει τους άλλους. Γιατί, εδώ βρίσκεται και το κέντρο της αμαρτίας. Στο να μεριμνούμε μόνο για το «εγώ». Κι αυτή η μέριμνα μας γεμίζει π...

...Τὸ πρῶτο ὅτι ὁ Ἴδιος εἶναι ὁ Θεάνθρωπος. Αυτό σημαίνει ὅτι ἡ ἀνθρώπινη φύση μᾶς κοινωνεῖ μὲ τὴν Θεία στὸ πρόσωπό Του.  Δεν πιστεύουμε σὲ μιὰ Ἰδέα, σὲ ἕνα κήρυγμα, σὲ μιὰ διδασκαλία περὶ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ στὸν Ἴδιο το Θεὸ ποὺ εἶναι πρόσωπο, προσέλαβε τὴν ἀνθρώπινη ὑπόσταση καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν θέωση, στὴν αἰώνια κοινωνία μαζί Του στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Γιὰ νὰ γίνει ὅμως αὐτὸς ὁ δρόμος βίωμα, χρειάζεται νὰ θυμίζουμε στοὺς ἑαυτοὺς μᾶς τὶς δωρεὲς καὶ τὰ χαρίσματα ποὺ ἔχουμε λάβει ἀπὸ Αὐτόν. Τὸ κατ’ εἰκόνα μας. Τὴν πορεία πρὸς τὸ καθ’ ὁμοίωσιν. Αὐτὴ ἡ πορεία ὅμως προϋποθέτει ὑπέρβαση τῆς θέασης τοῦ κόσμου καὶ τῆς ζωῆς μὲ γνώμονα τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ τὶς αἰσθήσεις μας. «Δὲν βλέπω τὸ Θεό». «Ὁ Θεὸς εἶναι δημιούργημα τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ». Εἶναι δύο προτάσεις ποὺ ἐκπορεύονται ἀπὸ τὰ στόματα καὶ τὶς καρδιὲς πολλῶν ἀνθρώπων σήμερα. Ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ στὴ λογική. Ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ στὴ γνώση διὰ τῶν αἰσθήσεων. Καὶ ἔχουν ἀφήσει στὴν ἄκρη τὸ ἄνοιγμα ποὺ ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου καλεῖτα...

Ένα από τα κορυφαία γεγονότα στην επίγεια ζωή του Χριστού είναι η Μεταμόρφωσή Του στο όρος Θαβώρ, ενώπιον των τριών μαθητών Του, του Πέτρου, του Ιακώβου και του Ιωάννη, αλλά και η συνομιλία Του με τους δύο προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, τον Μωυσή και τον Ηλία. Κατά την Μεταμόρφωση οι μαθητές είδαν το πρόσωπο του Χριστού να λάμπει όπως ο ήλιος και τα ενδύματά Του να γίνονται άσπρα σαν το φως ( Ματθ.  17, 2). Ο Χριστός φανέρωσε την δόξα Του στους μαθητές Του, κατά το μέτρο που εκείνοι μπορούσαν να την αντιληφθούν, να την κατανοήσουν, να την βιώσουν. Και έγιναν μάρτυρες και της Θεοφάνειας, της παρουσίας δηλαδή της Αγίας Τριάδος. Είδαν νεφέλη φωτεινή και άκουσαν τη φωνή του Θεού Πατρός να λέει: «ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα. Αυτού ακούετε» ( Ματθ.  17, 5). Προγεύτηκαν τη δόξα του Παραδείσου. Πήραν το μήνυμα πως τα πάθη, ο Σταυρός, ο θάνατος, η Ταφή, όσα δηλαδή θα απογύμνωναν τον Χριστό από τη δόξα των θαυμάτων, από το βάθος της διδασκαλίας, από την ελπίδα τ...

Ίσως η πιο δύσκολη κατάσταση στη ζωή μιας οικογένειας, όπως και κάθε ανθρώπου, είναι ο θάνατος, είτε με την μορφή της εξόδου από τον κόσμο είτε με την μορφή της οριστικής απώλειας μιας σχέσης που έχει περάσει κρίση. Στην πρώτη περίπτωση χάνεται κάθε ελπίδα. Στην δεύτερη μπορεί να διατηρείται στο πίσω μέρος του μυαλού ένα αίσθημα ότι κάπου, κάπως, κάποτε η σχέση θα επανέλθει, ωστόσο η διαχείριση έχει να κάνει με το “τώρα”. Ποιο νόημα ζωής μπορεί να μας δώσει δύναμη, ώστε να ξεπεράσουμε την λύπη που ο θάνατος φέρνει; Επιτρέπεται, αν θέλουμε να λεγόμαστε χριστιανοί, να είμαστε λυπημένοι; Είναι σώφρον να προσπαθούμε να διαχειριστούμε μόνοι μας το γεγονός ή καλό είναι να το μοιραζόμαστε;   Ας λάβουμε υπόψιν μας ότι είναι δύσκολο για κάποιον που δεν έχει περάσει αντίστοιχη δοκιμασία, να βοηθήσει, όχι γιατί δεν έχει τις θεωρητικές προϋποθέσεις, αλλά γιατί η στάση του έρχεται εκ του ασφαλούς. Πόσο πιστευτός μπορεί να γίνει ένας ιερέας ο οποίος, ασφαλώς από πίστη και ευλάβεια, διακηρύ...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ!!! Από την 1η Αυγούστου καθημερινά τα ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ θα έχουν αφιέρωμα στην ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ στην Κυρία Θεοτόκο, περιδιαβαίνοντας Θεομητορικά Προσκυνήματα, θαυμαστές επεμβάσεις από το Γεροντικό της Παναγίας και ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ! Επισκεφθείτε καθημερινά ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ και ζήσετε τον Θεομητορικό μήνα γεμάτοι πνευματικές εμπειρίες. ΚΑΛΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ!!!

 Η Μάχη των Δερβενακίων ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες που πραγματοποιήθηκαν κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες και μεγάλη καταστροφή των οθωμανικών δυνάμεων υπό τον αρχιστράτηγο Μαχμούτ πασά Δράμαλη. Η μάχη αυτή δόθηκε στις 26 Ιουλίου 1822, σε δύο από τα τέσσερα μικρά ορεινά περάσματα (δερβενάκια), μεταξύ Κορίνθου και κοιλάδας Άργους, εξ ου και η ονομασία της. Άλλο αποτέλεσμα της μάχης αυτής ήταν η ενίσχυση της φήμης του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, η οποία φόβισέ τους τότε πολιτικούς αντιπάλους του. Αποκλεισμός στην Αργολίδα Ο Δράμαλης φθάνοντας με το ασκέρι του στο Άργος στις 12 Ιουλίου αντελήφθη την ερήμωση του κάμπου πλην όμως αποφάσισε να στρατοπεδεύσει προκειμένου να καταλάβει την ακρόπολη (Λάρισσα), μη θέλοντας στη πορεία του για Τρίπολη ν  ἀφήσει πίσω του εχθρικές εστίες. Στην απόφαση αυτή συνέβαλε και το γεγονός ότι το κάστρο Λάρισσα ήταν και το πρώτο κατά τη κάθοδό του στην Πελοπόννησο που πρόβαλε αντίσταση, κάνοντας τ...

    Μία πνευματική πανδαισία ζήσαμε στο παρεκκλήσιο της Αγίας Άννας, μετόχι της Ιεράς Μονής Αγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου Τρικάλων, όταν επισκεφθήκαμε για να λειτουργηθούμε δια την εορτή της Μητέρας της Παναγίας, την Αγία Άννα.   Μερικές φορές πρέπει να κυνηγάς τις πνευματικές χαρές, οι οποίες μένουν και συντελούν μία έκρηξη  χαράς εσωτερικά, ζωντας παράλληλα μέσω του Εκκλησιασμού την εορτή της Αγίας Άννας, την οποία όπως και κάθε εορτή εάν δεν λειτουργηθείς, περνάνε σαν την κουφή εβδομάδα.  Εκείνο δε που μας προξένησε πολύ εντύπωση ήταν οι πολύ νέοι οι οποίοι ήρθαν να προσκυνήσουν στην Χάρη της Μητέρας της Παναγίας μας, όπως ακριβώς κάνουν οι μέλισσες οι οποίες τρέχουν να μαζέψουν την γύρη από τα πιο όμορφα κι ευωδιαστά λουλούδια.  Μετά την Λειτουργία καθίσαμε ακούγοντας λόγους παρηγορητικής αγάπης μέσα στο κατάμεστο δάσος από έλατα, θυμίζοντας τις συζητήσεις με τους πνευματικούς του Αγίου Όρους, κάτι που μας ξεκούρασε και μας ανέπαυσε. ...

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) «Ελέησον ημάς, υιέ Δαυίδ» Πολλά θαύματα έγιναν με την επίκληση του ονόματος του Χριστού. Ο ίδιος, όταν πήγαινε προς το πάθος Του, είπε: «Ο,τι αν αιτήσητε εν τω ονόματί μου, τούτο ποιήσω» (Ιωάν. 14,13). Επίσης, όταν αναλαμβανόταν στους ουρανούς κι έδιδε τις τελευταίες υποθήκες στους μαθητές Του, πάλι τους τόνισε: «Εν τω ονόματί μου δαιμόνια εκβαλούσι, γλώσσαις λαλήσουσι καιναίς...» (Μαρκ. 16,17). Με το όνομα του Ιησού θα έκαναν θαύματα οι Απόστολοι. Πράγματι έτσι έγινε. Τον χωλό που καθόταν έξω απ’ το Ναό, οι Απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης τον θεράπευσαν επικαλούμενοι το όνομα του Ιησού Χριστού (Πραξ. 3,6). Ας δούμε με απλά λόγια το όνομα του Κυρίου μας. Το όνομα του Κυρίου Ιησού Σήμερα ακούσαμε στο Ευαγγέλιο τους δύο τυφλούς να επικαλούνται το όνομα του Κυρίου και να ζητούν απ’ Αυτόν να τους ελεήσει (Ματθ. 9,27). Ο ιερός Χρυσόστομος λέγει πως δεν πήγαν απλώς να συναντήσουν το Χριστό, «αλλά μεγάλα βοών...

Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα που απασχόλησαν και απασχολούν την ανθρωπότητα είναι αυτό που έχει να κάνει με το ποιός αληθινά είναι ο Χριστός. Το ερώτημα αυτό το έθεσε πρώτος ο ίδιος ο Κύριος στους μαθητές Του: «τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι τον υιόν του ανθρώπου;» και «Υμείς δε τίνα με λέγεται είναι;» (Ματθ. 16, 14-15). Το έθεσαν όμως και στους Φαρισαίους, λίγο πριν το τέλος της επίγειας δράσης Του: «Τι υμίν δοκεί περί του Χριστού; Τίνος υιός εστι;» (Ματθ. 22, 42). Και θέτει αυτό το ερώτημα ο Χριστός γιατί θέλει να τους δείξει ότι στο πρόσωπό Του εκπληρώνονται οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, όχι όμως με τον τρόπο που οι Φαρισαίοι τις ερμήνευαν, δηλαδή ανθρωποκεντρικά, αλλά με τον τρόπο του Θεού.  Οι Φαρισαίοι περίμεναν τον Μεσσία ως εκείνον που θα οδηγούσε τον λαό του στην δόξα. Που θα αναδείκνυε την περιουσιότητά του. Που θα έδινε την πνευματική και την κοσμική εξουσία σε όσους τον αποδέχονταν. Ο Χριστός όμως μιλά για την Θεανθρώπινη φύση του Μεσσ...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Ἕνας ἄνδρας παραλυτικός μεταφέρθηκε στόν Κύριο, ἀπό τέσσερις φίλους του. Καί ὁ Χριστός βλέποντας τήν πίστη τους, τοῦ εἶπε ὅτι θά γινόταν καλά. Ὑπάρχουν δύο πράγματα σ’αὐτήν τήν ἱστορία πού θά ἤθελα νά σκεφτεῖτε. Τό ἕνα εἶναι ὅτι αὐτός ὁ ἄνδρας ἦταν ἄρρωστος, βρισκόταν σέ ἀνάγκη· ἴσως ἦταν ἀνίκανος, νά ἐκφράσει τήν ἀνάγκη του, εἴτε νά ἐκφράσει τήν πίστη ὅτι ὑπῆρχε πιθανότητα νά θεραπευθεῖ· ἀλλά οἱ φίλοι του εἶχαν πίστη: εἶχαν πίστη στόν Χριστό, πίστη στήν δύναμή Του νά θεραπεύει, πίστη ὅτι Ἐκεῖνος μπορεῖ νά τόν καταστήσει ὑγιή.  Ἀλλά ἡ δύναμή τους δέν θ’ ἀρκοῦσε· ὑπῆρχαν πολλοί παράλυτοι, ἀσθενεῖς, πού δέν ἔβρισκαν φίλους νά τούς μεταφέρουν στόν ἰατρό. Δέν εἶναι ἡ πίστη τους στόν Χριστό, εἶναι ἐπιπλέον ἡ ἀγάπη στόν φίλο τους πού τούς ὤθησε νά ἐνεργήσουν ἔτσι. Ἐπειδή αὐτός ὁ ἄνδρας, τά χρόνια πού ἦταν ὑγιής, κατάφερε νά εἶναι ἡ ζωή του γι...

Ένα από τα χαρακτηριστικά του τρόπου με τον οποίο οι νέοι περνούν το καλοκαίρι τους είναι και το ξενύχτι. Έχοντας τελειώσει τα μαθήματά τους στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο, στον τόπο της κατοικίας ή στον τόπο των διακοπών, θα βγούνε έξω να πιούνε το ποτό τους, να ακούσουν μουσική, να μοιραστούν ώρες με την παρέα τους ή με τους έρωτές τους ή θα περάσουν τον χρόνο τους στο Διαδίκτυο, αναρτώντας, κουβεντιάζοντας, πειράζοντας, φλερτάροντας.     Το ξενύχτι μαρτυρεί τάση ελευθερίας. Είναι η βάση της μοντέρνας διασκέδασης. Οι διαπροσωπικές σχέσεις δεν είναι για την μέρα, αλλά για τη νύχτα. Οι μεγάλοι, οι «γέροι» κοιμούνται. Ο νέος έχει όρεξη και δυνάμεις. Γι’ αυτό και αλλάζει τον τρόπο υπολογισμού του χρόνου.  Η μέρα είναι για την εργασία. Η νύχτα είναι για την ευχαρίστηση.  Ακόμη κι αν ανησυχούν οι γονείς, οι νέοι δεν κάνουν πίσω. Άλλωστε τα μαγαζιά, όπου διασκεδάζουν, είναι «της νύχτας». Αλλά και οι μικρότεροι το έχουν σε κακό να κοιμηθούν νωρίς. Αφού δεν έχουν κάτι...

''Οσοι πήγατε σήμερα εκκλησία,που εύχομαι να ήσασταν όλοι εκεί,όσοι είμαστε μαζί εδώ μέσα, ...ακούσαμε το ευαγγέλιο εκείνο με την αρχιερατική προσευχή του Χριστού μας για τον Ιδιον,για τους Αποστόλους Του και για όλους εμάς που πιστεύουμε σε Αυτόν,στον Κύριο μας. Αυτή η προσευχή έγινε κατά την διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, ενώ είχε φύγει,είχε αποχωρήσει ο Ιούδας. Σας στέλνω φωτογραφίες από το χώρο που συνέβη αυτό,δηλαδή από το Υπερώο,όπως σώζεται σήμερα.! Είναι το σημαντικώτερο από τα προσκυνήματα του λόφου της Σιών στα Ιεροσόλυμα. Ηταν διώροφο κτίσμα ,οικία της Μαρίας μητέρας του Ευαγγελιστή Μάρκου. Εδώ έγινε ο Μυστικός Δείπνος,εδώ έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του ο Κύριος,εδώ Τον είδαν πάλι μετά την Ανάστασή Του,εδώ έγινε η ψηλάφησή Του από τον Θωμά,εδώ έγινε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής,εδώ αργότερα κήρυξε ο Απ. Πέτρος και πίστευσαν 3.000 άνθρωποι,εδώ ιδρύθηκε η πρώτη Χριστιανική Εκκλησία,εδώ έγινε η πρώτη Αποστολική ...

Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, περί το 1690 μ.Χ., από γονείς ευλαβείς και ενάρετους. Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία στρατεύθηκε, ενώ βασίλευε στη Ρωσία ο Μέγας Πέτρος. Έλαβε μέρος στον πόλεμο που έκανε εκείνος ο τολμηρός τσάρος εναντίον των Τούρκων κατά το 1711 μ.Χ., και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τατάρους. Οι Τάταροι τον πούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, που καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, το οποίο βρίσκεται πλησίον στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο αγάς τον πήρε μαζί του στο χωριό του. Πολλοί από τους αιχμαλώτους συμπατριώτες του αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού και έγιναν Μουσουλμάνοι, είτε γιατί κάμφθηκαν από τις απειλές, είτε γιατί δελεάστηκαν από τις υποσχέσεις και τις προσφορές υλικών αγαθών.  Ο Ιωάννης, όμως, ήταν από μικρός αναθρεμμένος με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και αγαπούσε πολύ τον Θεό και την πίστη των πατέρων του. Ήταν από εκείνους τους νέους, όπου τους σοφίζει η γνώση του Θεού, όπως κήρυξε...