ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Ο Αγαθός Κύριος, ο οποίος γνωρίζει την ασθένεια και αδυναμία της ανθρωπίνης ψυχής και της ανθρωπίνης θελήσεως, είπε: Έλα, αδελφέ. Ακόμη κι αν εβδομηκοντάκις την ημέρα αμαρτήσης, πάλι έλα και πες: ήμαρτον (Ματθ. ιη , 21-22). Αυτό εντέλλεται ο Κύριος σε εμάς τους ανθρώπους, τους ασθενείς και αδυνάτους. Συγχωρεί τους αμαρτωλούς. Γι’ αυτό και δήλωσε ότι χαρά μεγάλη γίνεται εν τω ουρανώ επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι επί της γης (πρβλ. Λουκ. ιε  7). Όλος ο ουράνιος κόσμος ατενίζει σε σένα, αδελφέ και αδελφή, πως ζης στην γη. Πέφτεις στην αμαρτία και δεν μετανοείς; Να, οι Άγγελοι κλαίνε και θλίβονται στον Ουρανό εξ αιτίας σου. Μόλις αρχίσης να μετανοής, να, οι Άγγελοι στον Ουρανό χαίρονται, και σαν ουράνιοι αδελφοί σου χορεύουν... Να η σημερινή μεγάλη αγία, η Μαρία η Αιγυπτία. Πόσο αμαρτωλή! Από αυτήν ο Κύριος έκανε μία αγία ύπαρξι σαν τα Χερουβίμ. Με την μετάνοια έγινε ισάγγελη, με την μετάνοια κατέστρεψε την κόλασι, στην οποία βρισκότα...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Ας μη ξεγελάμε τον εαυτό μας, αδελφοί, ας μη απατώμεθα. Και μία μόνο αμαρτία αν έμεινε στην ψυχή σου, και συ δεν μετανοείς και δεν την εξομολογείσαι αλλά την ανέχεσαι μέσα σου, αυτή η αμαρτία θα σε οδηγήση στο βασίλειο της κολάσεως. Για την αμαρτία δεν υπάρχει τόπος στον παράδεισο του Θεού. Για την αμαρτία δεν υπάρχει τόπος στην Βασιλεία των Ουρανών. Για να αξιωθής της Βασιλείας των Ουρανών, φρόντισε να αποδιώξης από μέσα σου κάθε αμαρτία, να ξεριζώσης από μέσα σου δια της μετανοίας κάθε αμαρτία. Διότι, τίποτε δεν γλυτώνει από την μετάνοια του ανθρώπου. Τέτοια δύναμι έδωσε ο Κύριος στην Αγία Μετάνοια.                                                          ...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Ιδού η πέμπτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Κυριακή [που σφραγίζει την εβδομάδα] των μεγάλων αγρυπνιών και των μεγάλων ασκήσεων, την εβδομάδα των μεγάλων θρήνων και αναστεναγμών, η Κυριακή της πιο μεγάλης μεταξύ των αγίων γυναικών Αγίας, της οσίας μητρός ημών Μαρίας της Αιγυπτίας... Σαράντα επτά χρόνια έκανε στην έρημο, και ο Κύριος της έδωσε εκείνο που σπάνια δίνει σε κάποιον από τους Αγίους. Χρόνια ολόκληρα δεν γεύθηκε ψωμί και νερό. Στην ερώτησι του αββά Ζωσιμά εκείνη απάντησε: «Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος» (Ματθ. δ  4). Ο Κύριος την έτρεφε με έναν ιδιαίτερο τρόπο και την ωδηγούσε στην ερημητική ζωή, στους ερημητικούς της αγώνες. Και ποιό ήταν το αποτέλεσμα; Η Αγία μετέτρεψε την κόλασί της σε παράδεισο! Νίκησε τον διάβολο και ανέβηκε ψηλά στον Θεό! Πως, με τι; Με την νηστεία και την προσευχή, με νηστεία και προσευχή! Διότι η νηστεία, η νηστεία μαζί με...

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς « Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι » ( Μάρκ . η΄ 34).  Αίροντες τον σταυρό, ευαρεστούμε τον Κύριο Ιησού Χριστό, Τον ακολουθούμε. Αν ακολουθούμε τον εαυτό μας, δεν μπορούμε να ακολουθούμε Εκείνον. Όποιος δεν απαρνηθή τον εαυτό του, δεν μπορεί να Με ακολουθήση (Ματθ. ι  38).  Αν ακολουθήσης τον δικό σου νου και όχι τον νου του Χριστού, αν ακολουθήσης το θέλημά σου και όχι το θέλημα του Χριστού, όπως αναφέρεται στο άγιο Ευαγγέλιο, η ψυχή σου δεν είναι καθαρή, δεν είναι αγιασμένη, είναι χαμένη στην ζούγκλα των ψυχοφθόρων και φρικτών πλανών. Διότι η αμαρτία, το κακό, κατόρθωσε να χτίση μέσα μας, δίπλα σε εκείνη την θεοειδή ψυχή που ελάβαμε από τον Θεό, την δική της ψυχή. Αν η αμαρτία μας γίνη έξις, δημιουργεί μέσα μας την δική της ψυχή. Αν πράττομε την αμαρτία, εκείνη σταδιακά μορφώνεται στην ψυχή μας. Κοντά σε εκείνη την θεοειδή ψυχή, την οποία ο Θεός σ...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Θεοειδής ψυχή! –Που είναι άραγε; –Στον Χριστό. Ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να μας ειπή: Να, έτσι πρέπει να είναι ο άνθρωπος. Εκείνος, ο Θεός, έγινε άνθρωπος. Εκείνος, ο Θεός, έδειξε στον εαυτό Του το Πρόσωπο του Θεού. Εμείς είμαστε πλασμένοι κατ’ Εικόνα Θεού. Οφείλουμε να ζούμε σύμφωνα με αυτήν. Τι είναι ο νους μας; Εικόνα του νου του Χριστού, του νου του Θεού. Η δική μας υποχρέωσις είναι να κάνουμε τον νου μας όμοιο με τον νου του Χριστού, δηλαδή να χριστοποιήσουμε όλο τον νου μας και να μπορούμε να πούμε με τον απόστολο Παύλο: «ημείς νουν Χριστού έχομεν» (Α  Κορ. β  16). Αλλά μέχρι να ταυτίσουμε το θέλημά μας με το θέλημα του Χριστού, του Θεού, το δικό μας θέλημα πάντα περιπλανιέται, είναι πάντα αδύνατο, πάντα σκοντάφτει και βυθίζεται στην αμαρτία. Εάν έχουμε τον Κύριο Ιησού Χριστό ως το αιώνιο πρότυπό μας, το αιώνιο όραμά μας, τότε ταυτίζουμε τον εαυτό μας με το δικό Του θέλημα. Τότε λέμε: δεν θέλω να γίνη το θέλημά μου, αλλά το δικ...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Και εμείς σήμερα, αυτή την Β  Κυριακή της αγίας νηστείας, εορτάζουμε έναν από τους μεγάλους νικητές. Εορτάζουμε τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης, τον μεγάλο ασκητή του Θεού, τον μεγάλο υπέρμαχο της Ορθοδοξίας και του Φωτός του Χριστού. Αυτός είναι που σε όλη του την ζωή ακολουθούσε τον Σωτήρα μας με την νηστεία, την προσευχή και όλες τις άλλες αρετές, που νικούσε όλους τους δαίμονες, όλες τις αμαρτίες, όλα τα πάθη αυτού του κόσμου, και που φώτιζε όλες τις ψυχές που ήσαν γύρω του. Και που σήμερα ζη δια των ιερών συγγραμμάτων του.  Έτσι είναι και κάθε άγιος. Κάθε άγιος τι είναι; Τίποτε άλλο παρά κάποιος που αδιάκοπα σε αυτόν τον κόσμο τηρεί με ζήλο τις εντολές του Χριστού, κάποιος που εκπληρώνει όλες τις εντολές του Θεού. Και βέβαια κάθε αρετή κατεβάζει στην ψυχή το Ουράνιο Θείο Φως.  Οι Άγιοι του Θεού είναι εκείνοι που με τις άγιες αρετές έδιωξαν από μέσα τους κάθε σκοτάδι αμαρτίας, κάθε ζόφο, κάθε...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Φθόνος. Τι είναι ο φθόνος; Ο φθόνος είναι πάθος τόσο μεγάλο, ώστε πρόδωσε ακόμα και τον Θεό, τον Χριστό. Οι Εβραίοι από φθόνο πρόδωσαν τον Κύριο Ιησού Χριστό, από φθόνο! Μη λες ότι αυτό είναι μικρή αμαρτία. Ο διάβολος, ο διάβολος ξεγέλασε τον Αδάμ και την Εύα από φθόνο. Φθόνησε τα πλάσματα του Θεού, τα θεόμορφα δημιουργήματα του Θεού, τον πρώτο άνδρα και την πρώτη γυναίκα, και από φθόνο τους έριξε στην αμαρτία, τους εισηγήθηκε την φρικτή αμαρτία. Σήμερα θα φθονήσω, αύριο θα φθονήσω, και έτσι ο φθόνος θα ριζώση μέσα μου. Αλλά να ξέρεις, μέσα σου έμεινε ο φονέας σου, μέσα σου έμεινε η κόλασίς σου, μέσα σου έμεινε ο διάβολός σου δια του φθόνου. Διότι, ποτέ η αμαρτία δεν έρχεται μόνη της. Ο Κύριος λέγει ότι πίσω από κάθε αμαρτία ακολουθεί ο διάβολος. Και όταν εσύ αφήσεις την οποιαδήποτε αμαρτία στην ψυχή σου, όταν κάνεις την οποιαδήποτε αμαρτία, να ξέρης ότι ο διάβολος έχει έρθει στην ψυχή σου. Δεν είσαι μόνος σου, εκείνος σε οδηγεί. Που; Στον ...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Ο Κύριος μας έδωσε το φάρμακο. Το φάρμακο για την υπερηφάνεια είναι η ταπεινοφροσύνη. Ταπείνωσε τον εαυτό σου μπροστά στον Κύριο, ταπείνωσε τον εαυτό σου μπροστά στους αδελφούς, και να! η θεία δύναμις της ταπεινοφροσύνης θα απλώση πάνω στην ψυχή σου το θείο φως και θα αποδιώξη και θα φυγαδεύση όλο το σκοτάδι της υπερηφανείας, της σκληρότητος και της οιήσεως της ψυχής σου.  Ο φιλάργυρος άνθρωπος δεν βλέπει τίποτε άλλο από ένα σορό χρημάτων. Φιλάργυρος δεν είναι (μόνο) εκείνος που αγαπά τα χρήματα και τα κτήματα. Φιλάργυρος είναι, για παράδειγμα, και ο επιστήμονας που μένει πάνω σε ένα βιβλίο όλη του την ζωή, βρήκε απασχόλησι και ξέχασε τον Θεό. Αυτό είναι φιλαργυρία, αυτό είναι ένα ψεύτικο είδωλο, αυτό είναι ένας ψεύτικος θεός. Όλα όσα ο άνθρωπος βάζει σ’ αυτόν τον κόσμο ως σκοπό της ζωής του, ως θεό αντί του Αληθινού Θεού, αυτό είναι φιλαργυρία. Να τοποθετή κανείς ο,τιδήποτε άλλο, αντί του Αληθινού Θεού, αυτό είναι φιλαργυρία. Το βλέπο...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Η προσευχή τι κάνει σε σένα; Σε ανεβάζει στον ουρανό, και τότε από τον ουρανό κατεβάζει στην ψυχή σου το θείο φως. Ποιοί είμαστε, τι είμαστε, που πορευόμαστε; Που μας οδηγούν οι μέρες και οι νύχτες μας; Που τρέχουμε; Είτε θέλεις είτε δεν θέλεις, είτε θέλω είτε δεν θέλω, δεν μπορούμε να σταματήσουμε την μέρα να κυλήση. Σε παίρνει, σε παίρνει. Που;  Να, η αγία νηστεία είναι μπροστά μας. Και εμείς γνωρίζουμε ότι αυτή η αγία οδός φέρει στην Ανάστασι του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ιδού Φως πάνω από κάθε φως! Διότι με την Ανάστασί Του ο Κύριος κατηύγασε όλους τους κόσμους με το θείο Του φως. Κατηύγασε όλη την κτίσι, κατηύγασε όλα τα όντα, κατηύγασε τους ανθρώπους, κατηύγασε τις ψυχές μας, κατηύγασε τα άστρα, τους ουρανούς, τα πουλιά, τα φυτά, τα ζώα. Όλους τους κόσμους κατηύγασε, και έδειξε τι; Με την Ανάστασί Του ο Κύριος φανέρωσε το τελευταίο και τελικό μυστήριο της υπάρξεώς μας. Έδειξε τι πρέπει κάθε ένας από εμάς να γνωρίζη και να κάνη. Αυτό είνα...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Ύπαρξις αθάνατη. Αυτό είναι ο άνθρωπος. Ο Κύριος ήλθε στον γήινο κόσμο μας, για να νικήση την αμαρτία μας· για να μας δώση την δύναμι, τα μέσα, να κάνουμε και εμείς το ίδιο, να κάνουμε το ίδιο μαζί Του, οδηγούμενοι από Αυτόν, ακολουθώντας Τον.  Τι είναι οι ανθρώπινες νίκες; Τίποτε. Όλες οι ανθρώπινες νίκες, αν δεν νικούν τον θάνατο, είναι ήττες. Τι είναι όλες οι νίκες, τις οποίες πολλοί βασιλιάδες και ισχυροί αυτού του κόσμου, επέτυχαν και επιτυγχάνουν; Τι είναι οι ευρωπαϊκοί πόλεμοι: πρώτος, δεύτερος, τρίτος, δέκατος και πεντηκοστός; Τι είναι; Είναι ήττες, ήττα μετά την ήττα. Δεν είναι νίκες. Οι άνθρωποι σκοτώνουν, επενόησαν τον πόλεμο και τους φόνους σαν μέσο, για να νικήσουν το κακό σ’ αυτόν τον κόσμο.  Μόνο ο Θεός και η δύναμις του Θεού μπορούν να νικήσουν το κακό σε αυτόν τον κόσμο. Μόνο ο Θεός και η δύναμις του Θεού μπορούν να νικήσουν τον δημιουργό κάθε κακού και κάθε αμαρτίας, τον διάβολο. Ο Θεός έδωσε αυτές τις θείες δυνά...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς    Η (νηστεία είναι) οδός, με τήν οποία εσύ και εγώ βαδίζουμε πρός τήν Ανάστασι. Τήν ανάστασι του σώματος και τής ψυχής. Ναι. Και εσύ και εγώ. Γι’ αυτό η νηστεία είναι θαυμαστή. Γιατί είναι ένας δρόμος. Για που; Για την Ανάστασι. Και λοιπόν, αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει Ανάστασι – νίκη κατά του θανάτου· Ανάστασι – νίκη κατά της αμαρτίας· Ανάστασι – νίκη κατά του διαβόλου. Αυτό είναι η νηστεία!  Σε ένα θαυμάσιο στιχηρό αυτών των ημερών ψάλλαμε και προσευχηθήκαμε: «Ακολουθήσωμεν τω δια νηστείας ημίν, την κατά του διαβόλου νίκην υποδείξαντι, Σωτήρι, των ψυχών ημών» (Πέμπτη Α  Ἑβδομάδος των Νηστειών, Απόστιχα Εσπερινού).  Νηστεία – νίκη κατά του διαβόλου. Να η καλή είδησι, που ο Κύριος μας έφερε. Θέλεις νίκη κατά της αμαρτίας; Θέλεις νίκη κατά του εφευρέτου της αμαρτίας, κατά του ιδίου του διαβόλου; ...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Ο Θεός μας έπλασε θεοειδείς, για να ζούμε μέσα σε αυτόν τον κόσμο δι’ Αυτού, για να σκέπτεται πάντοτε ο νους μας: πρόσεχε από Ποιόν είσαι, είσαι από τον Θεό, να κάνης καθαρές σκέψεις, σκέψεις θεϊκές.     Τότε το θέλημά μας είναι τέλειο και υγιές, όταν ευθυγραμμίζεται προς το θέλημα του Θεού, προς το πρωτότυπό του. Η αίσθησίς μας τότε είναι καθαρή, υγιής, θεϊκή, όταν ευθυγραμμίζεται προς την αίσθησι του Θεού. [σελ. 87] Ας μας καθαρίση Αυτός από κάθε αμαρτία, από κάθε πάθος, από κάθε θάνατο. Ας μας ελευθερώση από κάθε διάβολο, για να μπορούμε να είμαστε πραγματικά ζώσες εικόνες του Θεού, για να μπορή ο άνθρωπος να είναι επί της γης ένα θείο μεγαλείο. Άνθρωπε! Αδελφέ! Ποτέ μην ξεχνάς ότι είσαι μικρός Θεός μέσα στην λάσπη! Μέσα στην λάσπη του σώματός σου εσύ έχεις την ζώσα Εικόνα του Θεού. Πρόσεχε πως ζης.  Πρόσεχε τι κάνεις με την Εικόνα του Θεού που είναι μέσα σου. Πρόσεχε, –άνθρωπε! άνθρωπε! άνθρωπε! Διότι η ...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς     Όπως λέγεται στους θαυμάσιους εκκλησιαστικούς ύμνους, ο Κύριος κατέβηκε σε αυτόν τον κόσμο, έγινε άνθρωπος, «ίνα την εαυτού αναπλάση Εικόνα», να ανακαινίση την Ιδική Του Εικόνα στον άνθρωπο· «φθαρείσαν τοις πάθεσι», που εφθάρη δηλαδή με τα ελαττώματά μας και με τις αμαρτίες μας, και ο άνθρωπος έγινε μία παραμορφωμένη, μία δύσμορφη, εικόνα του Θεού. Και ο Θεός, κατεβαίνοντας σε αυτόν τον κόσμο σαν καθαρή, ολοκάθαρη Εικόνα του Θεού, ως Θεός, έδειξε τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι ο τέλειος άνθρωπος, πως πρέπει να είναι ο άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο. [σελ. 83] Πως πρέπει να είναι ο άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο; Εμείς σε αυτόν τον κόσμο πραγματικά πολεμάμε, συνέχεια πολεμάμε γι’ αυτήν την θεία Εικόνα που είναι μέσα στην ψυχή μας. Ποιός μας την κλέβει; Όλοι οι εικονομάχοι. Πρώτος εικονομάχος είναι η αμαρτία. Η αμαρτία δεν θέλει τον Θεό. Δεν θέλει τον Θεό ούτε μέσα στον άνθρωπο, ούτε μέσα στον κόσμο γύρω από τον άνθρωπο. Και δια της αμαρ...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.  Σήμερα, αδελφοί και αδελφές, είναι η αγία Κυριακή της Ορθοδοξίας, μία από τις πενήντα δύο Κυριακές του έτους που ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Μεγάλη και αγία Κυριακή. Κυριακή, κατά την οποία εορτάζεται η νίκη της Ορθοδοξίας εναντίον κάθε ψεύδους, εναντίον κάθε αναλήθειας, εναντίον κάθε αιρέσεως, εναντίον κάθε ψευδοθεού· νίκη της Ορθοδοξίας εναντίον κάθε ψευδούς διδασκαλίας, εναντίον κάθε ψευδούς φιλοσοφίας, επιστήμης, πολιτισμού, εικόνος. Αγία νίκη της Ορθοδοξίας. Και αυτό σημαίνει αγία νίκη της Παναληθείας. Ποιός όμως είναι η Παναλήθεια σε αυτόν τον κόσμο; Ποιός είναι η Αλήθεια σε αυτόν τον κόσμο; Αυτός που είπε για τον εαυτό Του: Εγώ ειμί η αλήθεια! Ο Ιησούς Χριστός. Ο Θεός εν σαρκί. Να, αυτή είναι η Αλήθεια στον γήινο κόσμο μας, αυτή είναι η αλήθεια για τον άνθρωπο. «Θεός εφανερώθη εν σαρκί». Ο Κύριος Ιησούς Χριστός έλαβε σώμα, ώστε με το σώμα μας να ειπή...

Αγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ...  Λοιπόν η αμαρτία; Δεν επιτρέπει ο διάβολος στον άνθρωπο να συναισθανθή ότι είναι υιός του Θεού. Ο διάβολος εξουσιάζει με την καρδιά και δεν αφήνει στον άνθρωπο να σκεφθή τον Θεό, να θυμηθή, ότι είναι υιός του Θεού, ότι είναι πλούσιος, ανεκδιήγητα πλούσιος. Ότι αυτός είναι αδελφός των αγίων αγγέλων. Ο διάβολος όλα τα σκοτίζει, όλα τα απομακρύνει από τον άνθρωπο, τα διαστρεβλώνει, και του δίνει ψεύτικες ηδονές μέσω των αμαρτιών. Πράγματι έχει δίκαιο ο Απόστολος Παύλος όταν λέει στον Άγιο Επίσκοπο και μαθητή του, Απόστολο Τίτο: «ήμεν γαρ ποτέ και ημείς ανόητοι» (Τιτ γ , 3) Κοιτάξτε τι λέει ο Απόστολος. Πότε Άγιε Απόστολε; Υποδουλωμένοι στις διάφορες επιθυμίες και στα διάφορα πάθη, τότε είμασταν τρελοί και ανόητοι. Δεν θέλει ο Κύριος δια της βίας να σε αναστήσει εκ των θανάτων σου, να σε αρπάξη από την αμαρτία. Εσύ πρέπει πρώτος να το πης στον ίδιο: «Κύριε, αυτή η αμαρτία με βασανίζει. Δεν την θέλω, έχει όμως εξουσία επάνω μου. Ελευθέρωσέ με!...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς     Όταν ο άσωτος υιός «ήλθεν εις εαυτόν» –αφού ήταν εκτός εαυτού, στην τρέλλα, στις ηδονές και στα πάθη αυτού του κόσμου– δια της μετανοίας έτρεξε προς τον πατέρα. Και ο πατέρας τον αγκαλιάζει και τον φιλεί. Δεν είχε τελειώσει ακόμη ο υιός την εξομολόγησί του, δεν είχε εκφράσει ακόμη την επιθυμία του να τον δεχθή ο πατέρας του σαν δούλο, και ο πατέρας λέγει στους υπηρέτες του: «Φέρετε την στολή την πρώτη και ενδύσατέ τον και δώστε δακτυλίδι στο χέρι του και υποδήματα στα πόδια του και αφού φέρετε τον μόσχο τον σιτευτό, σφάξτε τον για να φάγωμεν και ευφρανθώμεν». Για πιο λόγο ευφραίνεται ο ουρανός; Για ποιό λόγο ο Θεός ευφραίνεται στον ουρανό; Για ποιό λόγο ευφραίνονται οι άγγελοι; Σε ποιόν ο Κύριος λέγει να ευφρανθώμεν; Στους αγγέλους! Ο άνθρωπος ο οποίος χάθηκε μέσα στις αμαρτίες, θυμήθηκε ότι ήταν αδελφός των αγγέλων και έσπευσε προς τον ουρανό. «Ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν Σου». Αμάρτησα στους αγγέλους, στους αρχαγγέλου...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς   Ιδού ευαγγέλιο που αφορά στο νου και το σώμα του καθενός μας. Είναι το ευαγγέλιο της ευσπλαχνίας. Είναι η θαυμαστή παραβολή του Σωτήρος, στην οποία απεικονίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Η δική μου, η δική σου, του καθενός ανθρωπίνου όντος επάνω στην γη. Όλους τους αφορά το σημερινό άγιο Ευαγγέλιο. Όλους. Ο άνθρωπος! Αυτός ο θεϊκός πλούτος επάνω στην γη! Κοίταξε το σώμα του, το μάτι, το αυτί, την γλώσσα. Τι θαυμαστός πλούτος. Το μάτι! Υπάρχει τίποτε πιο τέλειο που να ημπορή ο άνθρωπος να επινοήσει σ’ αυτόν τον κόσμο; Κι όμως, το μάτι αυτό το εδημιούργησε ο Κύριος, όπως και την ψυχή και το σώμα. Η ψυχή μάλιστα είναι ολόκληρη εξ ουρανού. Οποίος πλούτος! Το σώμα! Θαυμαστός θείος πλούτος που σου δόθηκε για την αιωνιότητα και όχι μόνο για την πρόσκαιρη αυτή γήινη ζωή. Και ψυχή δοσμένη για την αιωνιότητα. Ακούσατε τι ευαγγελίζεται ο Άγιος Απόστολος Παύλος σήμερα. «Το δε σώμα τω Κυρίω» (Α  Κορ. 6, 13). Ο Κύριος έπλασε το ανθρώπινο σώμα για την...

  Χωρίζεται ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν Χριστό; Τότε χωρίζεται ἀπὸ τὴν μοναδικὴ λογικὴ ἔννοια τοῦ «ὄντος» του, τῆς ζωῆς του, τῆς ὑπάρξεώς του. Χωριζόμενος ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν Χριστό, χωρίζεται καὶ ἀπὸ τὴν μόνη λογικὴ ἔννοια τῆς ψυχῆς του, τοῦ «νοός» του, τῆς συνειδήσεώς του, τοῦ θελήματός του, τοῦ σώματός του. Τί εἶναι ὁ ἀνθρώπινος νοῦς χωρὶς τὸν Χριστό; Εἶναι ἕνας μαρτυρικός, βασανιστικὸς θρῆνος. Τί εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου χωρὶς τὸν Χριστό; Εἶναι ἕνα ὁμιλούμενο σκιάχτρο. Τί εἶναι ἡ συνείδησή του, ἢ βούλησή του; Εἶναι ἕνας ἀπελπισμένος τυφλός. Τί εἶναι τὸ σῶμα τοῦ χωρὶς τὸ Χριστό; Εἶναι ἕνα ἀηδιαστικό, σιχαμερὸ σκουλήκι. Τί εἶναι τὸ θέλημά του; Εἶναι ἕνας ἀβοήθητος ἐγκληματίας. Τί εἶναι γενικὰ ὁ ἄνθρωπος χωρὶς τὸν Χριστό; Εἶναι ἕνα φοβερὸ ἐξωτερικὸ θέαμα. Ἔτσι καὶ κάθε ἄλλο δημιούργημα, ἀπὸ τὸν ἄγγελο μέχρι καὶ τὸ πιὸ ἀσήμαντο ὅν, χάνει κάθε λογικὴ ἔννοια τῆς ὑπάρξεώς του, ἂν δὲν διατηρήσει στὸ «εἶναι» του, τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ μοναδικὴ διασπαστικὴ δύναμη,...