Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Oμιλία εις την Β΄ Κυριακή Νηστειών - Β΄ ΜΕΡΟΣ

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
... Ύπαρξις αθάνατη. Αυτό είναι ο άνθρωπος. Ο Κύριος ήλθε στον γήινο κόσμο μας, για να νικήση την αμαρτία μας· για να μας δώση την δύναμι, τα μέσα, να κάνουμε και εμείς το ίδιο, να κάνουμε το ίδιο μαζί Του, οδηγούμενοι από Αυτόν, ακολουθώντας Τον. 
Τι είναι οι ανθρώπινες νίκες; Τίποτε. Όλες οι ανθρώπινες νίκες, αν δεν νικούν τον θάνατο, είναι ήττες. Τι είναι όλες οι νίκες, τις οποίες πολλοί βασιλιάδες και ισχυροί αυτού του κόσμου, επέτυχαν και επιτυγχάνουν; Τι είναι οι ευρωπαϊκοί πόλεμοι: πρώτος, δεύτερος, τρίτος, δέκατος και πεντηκοστός; Τι είναι; Είναι ήττες, ήττα μετά την ήττα. Δεν είναι νίκες. Οι άνθρωποι σκοτώνουν, επενόησαν τον πόλεμο και τους φόνους σαν μέσο, για να νικήσουν το κακό σ’ αυτόν τον κόσμο. 
Μόνο ο Θεός και η δύναμις του Θεού μπορούν να νικήσουν το κακό σε αυτόν τον κόσμο. Μόνο ο Θεός και η δύναμις του Θεού μπορούν να νικήσουν τον δημιουργό κάθε κακού και κάθε αμαρτίας, τον διάβολο. Ο Θεός έδωσε αυτές τις θείες δυνάμεις σε κάθε έναν από εμάς, για να νικάμε και εμείς σαν λογικά ανθρώπινα όντα, σαν λογικά όντα του Θεού, το κακό· να νικάμε τον διάβολο με την δύναμι του Θεού. 
Ιδού η αγία νηστεία, ιδού η αγία προσευχή. Τι είναι αυτές; Αυτές είναι οι θείες δυνάμεις, τις οποίες ο Κύριος άφησε και έδωσε στην Εκκλησία Του, ώστε εμείς, κάθε ένας από εμάς, να νικούμε τον διάβολο επιγράφοντας σε εμάς τους ίδιους την νίκη, να νικούμε για εμάς τους ίδιους. Να νικούμε την αμαρτία όχι χάριν του άλλου, αλλά χάριν ημών των ιδίων. Διότι, να ξέρης, η κάθε αμαρτία σου είναι πολεμιστής του διαβόλου. Κάθε αμαρτία που εσύ αγαπάς, που κρατάς μέσα σου –φανερά η κρυφά, το ίδιο κάνει– είναι το δόρυ του διαβόλου, αήττητο φοβερό όπλο. Αήττητο βέβαια όσο δεν αποτραβιέσαι από αυτήν και όσο δεν νοιώθεις ότι η αμαρτία που κάνεις, στην πραγματικότητα σε θανατώνει, σε κάνει να αυτοκτονής, όποια και αν είναι η αμαρτία. Το μίσος π.χ., σε κάνει να αυτοκτονής. Ο θυμός, η σκληροκαρδία, η φιλαργυρία, όλα αυτά είναι όπλα, φοβερά όπλα του διαβόλου, τα οποία σου δίνει στα χέρια και εσύ σκοτώνεις τον εαυτό σου. 
Ο διάβολος δεν μπορεί να αναγκάση κανέναν από εμάς να αμαρτήση. Μπορεί μόνο να προτείνη την αμαρτία. Μπορεί να σου προσφέρη το ξίφος για να σκοτώσης τον εαυτό σου. Ο ίδιος δεν μπορεί να σε φονεύση. Ο Θεός δεν του δίνει αυτή την δύναμι. Αλλά, αν εσύ δεχθής από αυτόν το ξίφος, αν δεχθής π.χ. την φιλαργυρία η τον θυμό η την ζήλεια η την πονηριά, την καταλαλιά, την κλοπή, να!, τότε πήρες στα χέρια σου το ξίφος και το καρφώνεις στην καρδιά σου. Ο διάβολος δεν έχει εξουσία να αναγκάση τον άνθρωπο να αμαρτήση· έχει μόνο την εξουσία να προτείνη την αμαρτία στον άνθρωπο. Αυτός προτείνει την αμαρτία σε σένα και σε μένα. Και εγώ και εσύ (τι κάνουμε); Εγώ και εσύ, η αποδεχόμαστε την αμαρτία η την διώχνουμε. Αυτό σημαίνει ότι η σκοτώνουμε τον εαυτό μας, χωρίζουμε την ψυχή μας από τον Θεό, η διώχνοντας την αμαρτία βαδίζουμε ολοταχώς προς την Ανάστασι του Κυρίου Ιησού Χριστού, προς την νίκη, την οριστική και τελεία νίκη κατά της αμαρτίας, κατά του θανάτου, κατά του διαβόλου. 
Γι’ αυτό, αδελφοί, ο Κύριος ήλθε σε αυτόν τον κόσμο. Γι’ αυτό μας άφησε τα πάντα. Γι’ αυτό μας άφησε την αγία νηστεία. Γι’ αυτό μας άφησε την αγία προσευχή. Για να νικάμε τον διάβολο, ο οποίος είναι ο δημιουργός της αμαρτίας και του θανάτου. Τι κάνει κάθε αμαρτία σε μένα και σε σένα; Μας σκοτίζει. Η αμαρτία είναι σκότος. Βγάζει από μέσα της σκοτάδι, και το σκοτάδι κατακλύζει και την δική σου και την δική μου ψυχή, κατακλύζει την συνείδησί μας, κατακλύζει τις αισθήσεις μας. Και εμείς σαν να είμαστε σε παραμιλητό, σε παραλήρημα, νυχτωμένοι, στο σκοτάδι. Δεν ξέρουμε τι κάνουμε. Αυτό είναι η αμαρτία. Κάθε αμαρτία είναι για την ψυχή μία παραζάλη. 
Όμως ο Κύριος ήλθε σε αυτόν τον κόσμο ακριβώς γι’ αυτό. Για να μας δώση το φως, να μας δώση την αναμμένη δάδα, να μας δώση τα φώτα, για να αποδιώξουμε εκείνο το σκότος. Να, αυτό είναι η αγία νηστεία! Είναι ένας τεράστιος προβολέας, ο οποίος στέκεται στον δρόμο της ζωής μας. Η νηστεία κατεβάζει από τον ουρανό στην ψυχή σου το ουράνιο φως. Αν βέβαια είναι αληθινή νηστεία. Η αληθινή νηστεία είναι εγκράτεια σε κάθε κακό, εγκράτεια στην τροφή, αλλά και εγκράτεια σε κάθε κακό και αμαρτία....


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι 24 Μικρές προσευχές του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

Κύριε, μη στερήσης με των επουρανίων σου κ αιωνίων αγαθών. Κύριε, λύτρωσαι με των αιωνίων κολάσεων. Κύριε, είτε λόγω είτε έργω είτε κατά νουν κ διάνοιαν ήμαρτον, συγχώρησον μοι. Κύριε, λύτρωσαι με από πάσης ανάγκης κ αγνοίας κ λήθης κ ραθυμίας κ της λιθώδους αναισθησίας. Κύριε, λύτρωσαι με από παντός πειρασμού κ εγκαταλείψεως. Κύριε, φώτισον την καρδίαν μου, ην εσκότισεν η πονηρά επιθυμία. Κύριε, εγώ μεν ως άνθρωπος αμαρτάνω , συ δε ως Θεός ελέησον με. Κύριε, ίδε την ασθενεία της ψυχής μου κ πέμψον την χάριν σου εις βοήθειάν μου, ίνα εν εμοί δοξασθή το όνομά σου το άγιον. Κύριε Ιησού Χριστέ, έγγραψον το όνομά του δούλου σου εν βίβλω ζωής, χαριζόμενος μοι κ τέλος αγαθόν. Κύριε ο Θεός μου, ουκ εποίησα ουδέν αγαθόν’ άλλ’ αρξαίμην ποτέ τη ευσπλαγχία σου. Κύριε, βρέξον εις την καρδίαν μου την δρόσον της χάριτός σου. Κύριε ο Θεός του ουρανού κ της γης, μνήσθητί μου του αμαρτωλού, του αισχρού, του ...

Η ΑΙΡΕΣΗ Χ.Ο.Ε. – Α.Θ.Α.ΖΩ. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Διδαχές Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη...

Έλεγε ο πατήρ Ιάκωβος « Η χάρη των Αγίων μας ακόμη και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει. Κάποτε στην Μικρά Ασία ένας Τούρκος κτηνοτρόφος προσπάθησε με το τσεκούρι του να σχίσει παλιό ξύλο εικόνας. Με την πρώτη τσεκουριά το ξύλο άρχισε να αιμορραγεί. Ο Τούρκος τότε πανικόβλητος παρέδωσε την εικόνα στους χριστιανούς διηγούμενος το θαύμα». Άλλοτε πάλι σε λιτανεία της εικόνας της Παναγίας ο Γέροντας είδε την εικόνα ζωντανή την Παναγιά να σηκώνει το χέρι της και να τον ευλογεί. Τόνιζε ο Γέροντας ότι μεγάλη σημασία στην πνευματική εξέλιξη των απογόνων έχει η πνευματική κατάσταση και η βιωτή των γονιών. Έλεγε ο Γέροντας «Μια φορά που λειτουργούσα δεν μπορούσα να κάνω Μεγάλη Είσοδο από αυτά που έβλεπα. Οπότε ξαφνικά νιώθω να με σπρώχνει κάποιος από τον ώμο και να με οδηγεί στην Αγία Πρόθεση. Ήταν ο Αρχάγγελος». Όταν ο Γέροντας κοινωνούσε τους πιστούς και έβλεπε τα πρόσωπά τους, άλλα πρόσωπα έβλεπε με μορφές ζωών και άλλα να λάμπουν σαν τον ήλιο. Ενώ όταν προσκόμιζε έβλεπε τι...