«Το Ελληνικόν Έθνος, αφ’ ου υπέκυψεν
εις τον βάρβαρον και σκληρότατον ζυγόν της Οθωμανικής τυραννίας, υστερήθη
όχι μόνον την ελευθερίαν του, αλλά και παν είδος μαθήσεως…και ήτον
ενδεχόμενον να εκλείψη διόλου από το Έθνος η Ελληνική γλώσσα, εάν δεν την
διέσωζεν η Εκκλησία προς ην οφείλεται και κατά τούτο ευγνωμοσύνη».
(Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός)
«Μόνον του Ευαγγελίου η διδαχή εμπορεί να σώση
την αυτονομίαν του Γένους, όταν μάλιστα κηρύττεται από ποιμένας φίλους της
αληθείας και της δικαιοσύνης»
(Αδ. Κοραής)
«…Τούτο παρακαλώ να τους παραγγείλετε να
πράττωσιν εις το εξής, παριστάνοντες εις αυτούς, ότι πολεμούν όχι
μόνον υπέρ πατρίδος, αλλά και υπέρ πίστεως».
(Αδ. Κοραής προς Γ. Κουντουριώτην,
1824)
«…Μόνη η δικαιοσύνη φέρει την ελευθερίαν, την
δύναμιν και την ασφάλειαν. Όπλα χωρίς δικαιωσύνην, γίνονται όπλα ληστών, ζώντων
εις καθημερινόν κίνδυνον να στερηθώσι την δύναμιν από άλλους ληστάς, η και να
κολασθώσιν ως λησταί από νόμιμον εξουσίαν. Η ανδρεία χωρίς την δικαιοσύνην
είναι ευτελές προτέρημα, η δικαιοσύνη, αν εφυλάσσετο από όλους, ουδέ χρείαν
όλως είχε της ανδρείας. Και αυτή του Θεού η παντοδυναμία ήθελ’ είσθε χωρίς
όφελος δια τους ανθρώπους, αν δεν ήτον ενωμένη με την άπειρον δικαιοσύνην
του…».
(Αδ, Κοραής προς Οδυσσέα Ανδρούτσον,
1824)