ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

«Μπῆκα στὸ ἐξομολογητήριο ἁπλῶς γιὰ νὰ πάρω τὴν εὐχὴ τοῦ Γέροντος Κυρίλλου. Εἶχαν προηγουμένως ἐξομολογηθεῖ οἱ φίλοι μου, μὲ τοὺς ὁποίους εἴχαμε ἔλθει στὴ Μονή, ὁ π. Δημήτριος Τζούμας, ἀρεοπαγίτης Ε.Τ (μακαριστὸς ἤδη) καὶ ὁ κ. Ματθαῖος Μακρινός, πρόεδρος Ἐφετῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πνευματικὸ τὸν Γέροντα. Ἐγὼ δὲν αἰσθανόμουν τὴν ἀνάγκη ἐξομολογήσεως, ἀφοῦ εἶχα ἤδη ἐξομολογηθεῖ πρὸ ὀλίγου μόλις καιροῦ στὸν πνευματικό μου, γνωστὸ ἁγιορείτη Ἡγούμενο. Ὁ Γέροντας ὅμως δὲν μὲ ἄφησε νὰ φύγω. Κάθισε, κύριε Δημήτρη, μοῦ εἶπε, καὶ ἄρχισε μὲ ὑπομονὴ καὶ γλυκὸ τρόπο νὰ μοῦ τὰ βγάζει ὅλα, ἕνα-ἕνα, ἀπὸ τὴν παιδική μου ἡλικία. Ἂν ξεχνοῦσα καὶ κάτι, μοῦ τὸ θύμιζε ἐκεῖνος. Πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχα ἐξομολογηθεῖ στὸν πνευματικό μου στὸ παρελθόν, ὄχι γιατί τὰ εἶχα κρύψει, ἀλλὰ γιατί τὰ εἶχα ξεχάσει ἢ τὰ εἶχα ἀπωθήσει στὸ ὑποσυνείδητο, μὲ βοήθησε ἀκόμα καὶ μὲ ἐρωτήσεις “σοκ”, νὰ τὰ ἐξομολογηθῶ. Σ’ ἄφηνε νὰ καταλάβεις ὅτι δὲν θὰ βγοῦμε ἀπ’ τὸ ἐξομολογητήριο, ἂν δὲν τὰ ποῦμε καὶ δὲν τὰ ξεχρεώσουμε ὅλα. ...

« Είχαμε έλθει στη Μονή, Ιούνιο του 2006, κι ο Γέροντας Κύριλλος σταύρωσε τη σύζυγό μου Αικατερίνη, η οποία έπασχε από σοβαρή ασθένεια και, δόξα τω Θεώ, όλα πηγαίνουν καλά. Την ίδια εποχή, ο γιος μας Βασίλης έδινε πανελλαδικές εξετάσεις, με στόχο να περάσει Ιατρική. Δεν είχαμε όμως καθόλου ελπίδες, ούτε ο ίδιος, ούτε εμείς, και το αναφέραμε στον Γέροντα. Ο Γέροντας απάντησε: Φαρμακοποιός είναι καλύτερα από γιατρός. Θα γίνει φαρμακοποιός. Εμείς, όμως, δεν είχαμε ούτε για κει ελπίδες. Ο Γέροντας μας λέει: “Όχι τι λέτε εσείς, τι λέει ο Θεός! Εκείνη τη χρονιά πέσανε πολύ οι βάσεις και πράγματι, πέρασε φαρμακοποιός στην Αθήνα». Δημήτρης Λαμπρινός, Οικονομολόγος  και Αικατερίνη Λαμπρινού  Υπάλ. Υπουργ. Αγροτ. Ανάπτυξης, Κάτοικοι Αθηνών

« Μπήκα κι εγώ με τη σειρά μου στο εξομολογητήριο, όπου βρισκόταν ο Γέροντας Κύριλλος, όχι για να εξομολογηθώ, αφού είχα πνευματικό, κοινό με το σύζυγό μου, αλλά για να πάρω την ευχή του Γέροντα. Μόλις όμως, είδα το Γέροντα, ένοιωσα την «αγιότητα» που εξέπεμπε και όπως άρχισε να με ρωτάει «ξεγύμνωσα» την ψυχή μου. Πραγματικά με βοήθησε να πω πράγματα, τα οποία δεν είχα εξομολογηθεί ποτέ, όχι γιατί τα έκρυβα, αλλά γιατί δεν τα είχα εντοπίσει, ενώ αυτά υπήρχαν στο βάθος της ψυχής μου. Είναι Αγία ψυχή ο Γέροντας, άγιος άνθρωπος! Μετά την εξομολόγηση τον παρακάλεσα να προσευχηθεί για την επιτυχία του τρίτου μας παιδιού, του Στυλιανού-Μάρκελου, που έδινε πανελλαδικές εξετάσεις με στόχο τη Νομική. Τον παρακάλεσα μάλιστα να προσευχηθεί να περάσει στην Αθήνα κι όχι στη Θεσσαλονίκη η κάπου αλλού, για να μη μοιράζομαι σε δύο σπίτια. Ο Γέροντάς μου απάντησε: Μα, στην Αθήνα θα είναι, και “δι άλλης οδού” θα περάσει στη Νομική». Μαρία συζ. Δημ. Λινού, κάτοικος Αθηνών 30.3.2007 ...

« Το 1999 ο Γέροντας Κύριλλος συνοδεύοντας την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ, ήλθε στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Αργυρουπόλεως. Πήγα και εγώ να προσκυνήσω τον Άγιο και να πάρω την ευχή του Γέροντα. Ο Γέροντας ως Λειτουργός βρισκόταν στο Ιερό. Πήγα, πήρα την ευχή του και του ζήτησα, αν ήταν δυνατόν, να παραμείνω μέσα στο Ιερό. Εκείνος παρ’ ο,τι ήταν ο προεξάρχων στη Θεία Λειτουργία, μου είπε: Θα ρωτήσεις τους Ιερείς του Ναού. Οι πατέρες, όταν τους ρώτησα, μου επέτρεψαν, χάριν του Γέροντα, να παραμείνω. Τη στιγμή που ο Γέροντας εκφωνούσε: “Τα Σα εκ των Σων”, τον βλέπω, ω του θαύματος, να είναι ένα μέτρο πάνω από τη γη! Έκανα το σταυρό μου και εδόξασα το Θεό». Μιλτιάδης Κότσης Νοσηλευτής Καρδιολογικής Κλινικής στο Γεν. Νομ. Νοσοκομείο “ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ” ΠΗΓΗ

« Είμαστε 12 χρόνια παντρεμένοι και δεν μπορούσαμε να κάνουμε παιδί. Την τελευταία φορά που ήρθαμε στο μοναστήρι ήμασταν πολύ στενοχωρημένοι. Ο Γέροντας αφού μας σταύρωσε με την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ μας είπε: Μην απογοητεύεστε. Θα σας δώσει ο Άγιος παιδί. Πράγματι, μας έδωσε και μάλιστα αμέσως! Γι’ αυτό ήρθαμε, σήμερα στις 11.4.2007, από την Αθήνα να ευχαριστήσουμε τον Άγιο Δαυίδ και το Γέροντα Κύριλλο και να τον παρακαλέσουμε να πάρει το μωράκι μας στην αγκαλιά του και να το ευλογήσει». Ηλίας και Διονυσία, Κάτοικοι Αθηνών

« Την ώρα που ήμουν γονατιστή και με σταύρωνε ο Γέροντας Κύριλλος με την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ, μετά τον εσπερινό της 2.9.2007, έβγαινε από το κάτω μέρος των ράσων του άρρητος ευωδία που με μέθυσε. Αυτό με ώθησε να φωνάξω αμέσως τον π. Γαβριήλ και να του το πω. Φεύγοντας, αντί άλλων είπα στο Γέροντα Κύριλλο: «Γέροντα, πολύ με διδάξατε σήμερα». Γερόντισσα Νυμφοδώρα, Καδηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγιας Παρασκευής Κέρκυρας

ΑΡΧΙΜΑΔΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΓΕΡΑΝΤΩΝΗΣ.  ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ. ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ   Οι τελευταίες συνομιλίες του μακαριστού Γέροντος Σταυροαναστάσιμη υπήρξε η ζωή του μακαριστού Γέροντος Κυρίλλου με την ολόθερμη αγάπη στον εσταυρωμένο και αναστημένο Ιησού. Πορευόταν τον προσωπικό του Γολγοθά και προσδοκούσε τη χαρά της Αναστάσεως. Στις δύο επόμενες σύντομες συνομιλίες του Γέροντος, τις τελευταίες ημέρες της επίγειας βιωτής του, εμφαίνονται οι αρετές που τον περικοσμούσαν και το αισιόδοξο μήνυμα που έβγαινε από τα χείλη του: • Νοσηλευτές του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών: - Γέροντα, δεν βλέπουμε να παραπονιέσαι νια τίποτε! Δεν διψάς, δεν πεινάς, δεν πονάς; Από που αντλείς αυτή τη δύναμη; Ποιός σου δίνει αυτή τη δύναμη; •          Γέροντας: -           Η Παναγία μας! •          Νοσηλευτές: -     ...

Καθαρά Δευτέρα 2006. Ήρθα με την οικογένειά μου για πρώτη φορά στη Μονή του Οσίου Δαυίδ. Ο Γέροντας Κύριλλος καθόταν στην είσοδο της Μονής. Είχαμε ακούσει για εκείνον από την οικογένεια Γαβρά τα καλύτερα. Δεν τον γνώριζα, ούτε με γνώριζε. Μόλις με είδε, με ρώτησε: πιστεύεις ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μίας νέας ζωής και ότι δια του θανάτου ο άνθρωπος μεταβαίνει εις την ζωήν, την αληθινή, την αιώνια; «Έμεινα»! Γιατί προ 24 ημερών είχε κοιμηθεί ο πατέρας μου (Βασίλειος), και για αυτό ακριβώς ήρθαμε στο Μοναστήρι, να προσευχηθούμε για την ανάπαυση της ψυχής του, να δώσουμε το όνομά του στον Γέροντα να τον μνημονεύει και να μας πει λόγους παρηγοριάς». Παναγιώτης Παπαδάκης, Κάτοικος Αθηνών

Ὁ Κωνσταντῖνος Ἀνδρέου, γιατρὸς ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα, τὸν Μάρτιο τοῦ ἔτους 2008, ἔπρεπε νὰ πάρει μία σοβαρὴ ἀπόφαση γιὰ τὴν ἐπιλογὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς χώρας στὴν ὁποία θὰ ἔκανε τὴν εἰδικότητά του στὴν ὀφθαλμιατρική. Προβληματιζόταν ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ κάνει ἐντατικὰ μαθήματα τῆς ἀγγλικῆς, γαλλικῆς ἢ καὶ σουηδικῆς γλώσσας, γιατί δὲν ἤξερε σὲ ποιὸ νοσοκομεῖο θὰ ὑπῆρχε κενὴ θέση, ὥστε νὰ γίνει δεκτός. Γιὰ ἀκόμη μία φορὰ συμβουλεύθηκε τὸν ἅγιο Γέροντα Κύριλλο. Κι ἐκεῖνος ἀμέσως, χωρὶς δισταγμό, χαμογελώντας, τοῦ εἶπε «γαλλικά, γαλλικὰ νὰ μάθεις». Κάνοντας ὑπακοὴ στὸν Γέροντα ἄρχισε τὴν ἐντατικὴ ἐκμάθηση τῆς γαλλικῆς. Αἰτήσεις ἀπηύθυνέ σε, περίπου ἑκατό, ἀγγλόφωνα καὶ γαλλόφωνα νοσοκομεῖα σὲ πολλὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης. Θετικὴ ἀπάντηση, ὅτι ὑπάρχει κενὴ θέση καὶ τὸν δέχονται, ἔλαβε μόνον ἀπὸ νοσοκομεῖο τῶν Βρυξελλῶν, γιὰ τὴν ὁποία ἀπαραίτητη προϋπόθεση ἦταν νὰ γνωρίζει τὴν γαλλικὴ γλώσσα.

Στις 17/12/2005 , αναχώρησε για την Άνω Ιερουσαλήμ ένας άγιος Ιεράρχης, ο μακαριστός άγιος Επίσκοπος Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος. Εδώ με τον μακαριστό άγιο Γέροντά μας Κύριλλο στη Τράπεζα της Μονής Οσίου Δαβίδ και στην άλλη φωτό με τον τότε υποτακτικό του Γέροντος Κυρίλλου και νυν Ηγούμενο της Μονής Γέροντα Γαβριήλ, να κρατά με ευλάβεια την Τιμία Κάρα του Οσίου Δαβίδ. Ας έχουμε την ευχή όλων. ΠΗΓΗ