ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Τα θεόπνευστα λόγια του Αποστόλου του Θεού, Πέτρου, συμβουλεύουν: «Έτοιμοι αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι υμάς λόγον περί της εν υμίν ελπίδος μετά πραΰτητος και φόβου» (Α' έπιστολη Πέτρου,γ' 15), που σημαίνει, να είστε πάντοτε έτοιμοι για να απολογηθείτε και να υπερασπίσετε την αλήθεια του Ευαγγελίου στον καθένα που σας ζητά λόγο και απόδειξη γι' αυτά που ελπίζετε να απολαύσετε στο μέλλον, και για τα οποία μας περιγελούν οι άπιστοι. Να απολογηθείτε όμως, χωρίς εξάψεις και φανατισμό, αλλά με πραότητα και με φόβο Θεού. Ένας τέτοιος μέγας απολογητής ήταν και ο απόστολος Κοδράτος. Άνδρας σεμνός, σοφός, πολυμαθέστατος και με άριστη διαλεκτική ικανότητα. Έγινε επίσκοπος Αθηνών, στην πόλη που ανθούσαν ακόμα οι διάφορες φιλοσοφικές σχολές και χρειαζόταν επίσκοπος με μεγάλη απολογητική ικανότητα. Ο Κοδράτος έχοντας αυτά τα προσόντα, εργάστηκε με ζήλο, προσευχή και πραότητα. Έτσι κατάφερε να φωτίσει σε πολλούς το δρόμο της Αλήθειας και να φιμώσει τους φιλοσοφούντες. Αυτο...

Κάποτε ο αββάς Αγάθων πήγαινε στη πόλη για να πουλήσει το εργόχειρό του και να προμηθευτεί λίγο ψωμί για τη συντήρησή του. Κοντά στην αγορά βρήκε έναν φτωχό και ανάπηρο γέρο. -Για όνομα του Θεού, αββά, άρχισε τα παρακάλια ο γέρος μόλις είδε τον όσιο. Μη μ’αφήσεις κι εσύ αβοήθητο και τον δυστυχή! Πάρε με κοντά σου. Ο αββάς Αγάθων τον έβαλε να καθίσει δίπλα του, εκεί που άπλωσε τα καλάθια του για να τα πουλήσει. -Πόσα λεπτά πήρες, αββά; τον ρώτησε ο γέρος μόλις πούλησε το πρώτο καλάθι. -Τόσα, του απάντησε ο όσιος -Καλά είναι! Δεν μου αγοράζεις όμως μια μικρή πίττα; Έτσι για να δείς καλό. Έχω από χτες το βράδυ να φάω. -Μετά χαράς, είπε ο όσιος και του εκπλήρωσε την επιθυμία. Σε λίγο του ζήτησε φρούτα, ύστερα ένα γλυκό. Έτσι κάθε καλάθι που πουλούσε, ξόδευε χρήματα χάριν του φτωχού αναπήρου. Έδωσε όλα τα καλάθια και όλα τα χρήματα χωρίς να του μείνει για τον εαυτό του τίποτε. Και το σπουδαιότερο είναι ότι το έκανε αυτό με μεγάλη προθυμία, ενώ ήξερε πως ε...

Ιωήλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) « Εκάλεσεν αυτούς»  Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ο Χριστός προσκαλεί τους τέσσερις πρώτους μαθητές να Τον ακολουθήσουν, τον Πέτρο και τον Ανδρέα αλλά και τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, τους αδελφούς. Στα ιερά Ευαγγέλια δυό φορές φαίνεται να καλεί ο Χριστός τους μαθητές αυτούς. Η πρώτη κλήση ήταν δοκιμαστική, ενώ η δεύτερη οριστική και γίνεται στο χρονικό διάστημα που ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είχε δολοφονηθεί από τον Ηρώδη. Η σημερινή κλήση που περιγράφεται στο ανάγνωσμα είναι η δεύτερη, που όπως είπαμε είναι και η οριστική. Η ποιότητα ζωής των Αποστόλων Τι άνθρωποι ήταν αυτοί οι ψαράδες που κάλεσε ο Κύριος για να γίνουν μαθητές του; Ήταν άνθρωποι ταπεινοί, αγράμματοι και αφανείς κοινωνικά. Δεν ανήκαν στην τάξη των Φαρισσαίων και των νομικών. Ο Βασίλειος ο Σελευκείας παρατηρεί: «ζητώντας ο Κύριος ανθρώπους να παιδεύσουν την οικουμένη παρέβλεψε πόλεις, δήμους και βασιλείες. Απεστράφη τους ανθρώπους του πλού...

  «Αρα λοιπόν δεν έχει δίκαιον να μάς αποστρέφεται και να μάς τιμωρή, όταν εις όλα μάς παρέχει τον εαυτόν Του και εμείς αντιδρώμεν; Είναι εις τον καθένα οπωσδήποτε φανερόν. Διότι, εάν θέλης να καλλωπισθής, λέγει, στολίσου με τον ιδικόν μου καλλωπισμόν. Εάν θέλης να οπλισθής, οπλίσου με ιδικά μου όπλα. εάν θέλης να ενδυθής, φόρεσε το ιδικόν μου ένδυμα. εάν θέλης να τραφής, φάγε εις την ιδικήν μου τράπεζαν. Εάν θέλης να οδοιπορήσης, ακολούθησε την ιδικήν μου οδόν. Εάν θέλης να κληρονομήσης, κληρονόμησε την ιδικήν μου κληρονομία. Εάν θέλης να εισέλθης εις την πατρίδα, έμπα εις την πόλιν της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είμαι εγώ.   Εάν θέλης να κτίσης οικίαν, έλα εις τάς ιδικάς μου σκηνάς. Διότι εγώ δι όσα δίδω δεν ζητώ αμοιβήν, αλλά εάν θελήσης να χρησιμοποιήσης όλα τα ιδικά μου, διά την πράξιν σου αυτήν θα σου οφείλω επιπλέον και αμοιβήν. Τί θα ημπορούσε να γίνη ισάξιον προς αυτήν την γενναιοδωρίαν; Εγώ είμαι πατέρας, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφή, εγώ ένδυμα...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος     Την ημέρα που θυμόμαστε τον Σταυρό του Κυρίου, πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή σ’ ο,τι είναι η Θεϊκή αγάπη. Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο που θυσίασε τον Μονογενή του Υιό, ώστε κανείς άνθρωπος δεν θα πρέπει να λησμονηθεί και ν’ αγνοηθεί.   Αν είναι αλήθεια αυτό, πως θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον; Αν ο κάθε ένας από εμάς σημαίνει τόσα πολλά για τον Θεό, εάν Εκείνος αγαπάει τον άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θυσιάσει την ζωή Του, ο θάνατός Του είναι ευπρόσδεκτος- πως θα πρέπει λοιπόν να φερόμαστε στον πλησίον μας;   Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπάμε εκ φύσεως, που με τόσους πολλούς τρόπους μοιάζουν με μας στο μυαλό, το συναίσθημα – αλλά είναι αυτό αγάπη; Αυτό σημαίνει ότι αγαπάμε αυτό το πρόσωπο σαν το πιο πολύτιμο πρόσωπο στα μάτια του Θεού και τα δικά μου, επειδή λαχταρώ να είμαι με τον Θεό, να μοιράζομαι τις ...

Ομιλία  του  Γέρωντος Μωυσή, Όρος Σινά 

Ο μακαριστός Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (+2009) εξηγεί πώς η φιλοπονία, η υπομονή και η ολόψυχη αποδοχή της άσκησης, που είναι απαραίτητα στοιχεία του πνευματικού αγώνα, οδηγούν, μέσω της στενής και τεθλιμμένης οδού του Χριστού και των μαρτύρων και ομολογητών της Εκκλησίας μας, στον αγιασμό. ΠΗΓΗ

Ο άγιος Νεκτάριος στην προσωπική του προσευχή μίλαγε πολύ απλά στην Παναγία. Της παρουσίαζε λογαριασμούς και χρέη της μονής. Της μίλαγε για μαστόρους και οικοδομικά υλικά. Για αρρώστους και άτεκνα ζευγάρια.Για την ανομβρία και τα χωράφια. Προσευχόταν μπροστά στο εικόνισμά Της, που ήταν αναγεννησιακής τεχνοτροπίας. Και του εμφανίστηκε πολλές φορές η Παναγία εκεί. Διότι έβλεπε την απλή καρδιά του. Άκουγε τον αναστεναγμό του. Έβλεπε τις αδικίες που δεχόταν. Ένιωθε το συντονισμό του αγίου Νεκταρίου με την αγάπη του Παιδιού Της. Ήξερε ότι είναι άνθρωπος της ουσίας, κι όχι της βιτρίνας... ΠΗΓΗ

Ἁγίου Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου «Ὁ Κύριος βρίσκεται κρυμμένος μέσα στὶς ἐντολές, τὶς ὁποῖες ὁ Ἴδιος παρέδωσε, καὶ ἀποκαλύπτεται σ’ αὐτοὺς ποὺ Τὸν ζητοῦν. Ὅ,τι εἶναι ἀκριβῶς ἕνα αἰσθητὸ σπίτι, ἐν σχέσει πρὸς τὸν κοινὸ ἀτμοσφαιρικὸ ἀέρα, εἶναι ὁ λογικὸς νοῦς ἀναφορικὰ μὲ τὴν θεία χάρη. Ὅσο ἀφαιρεῖς ὕλη ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς οἰκίας ἐπὶ τοσούτον πληροῦται ἀπὸ τὸν ἀτμοσφαιρικὸ ἀέρα. Καὶ ἀντιθέτως, ὅσον προσθέτεις ὕλη στὸ χῶρο τῆς οἰκίας τόσο περισσότερο ὁ ἀτμοσφαιρικὸς ἀέρας ὑποχωρεῖ. Κάτω ἀπὸ τὴν λέξη ὕλη οἴκου ἐννοοῦμε τὰ οἰκιακὰ σκεύη καὶ τὶς τροφές, καὶ μὲ τὶς λέξεις ὕλη τοῦ νοῦ ἐννοοῦμε τὴν κενοδοξία καὶ τὴν ἡδονή. Ὅσο, λοιπὸν ἀποβάλλεται ἡ κενοδοξία καὶ ἡ ἡδονή, τόσο περισσότερο πληροῦται ἡ καρδιά μας ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μὲ τὴν ἐργασία τῶν ἐντολῶν Του» ΠΗΓΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ Μητροπολίτης Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως Βαρνάβας      Ἀφοῦ τὴν προηγούμενη Κυριακὴ εἴδαμε ποιοὶ ἦταν οἱ Δώδεκα Ἀπόστολοι, αὐτὴ τὴν Κυριακή, στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος (4, 18-23) μᾶς περιγράφει πῶς ἀκριβῶς ἀπηύθυνε ὁ Ἰησοῦς τὴν κλήση στοὺς πρώτους μαθητὲς καὶ πῶς ἀνταποκρίθηκαν ἐκεῖνοι. Βλέπουμε λοιπὸν δυὸ ζευγάρια ἀδελφῶν, τὸν Ἀνδρέα μὲ τὸν Πέτρο ἀπὸ τὴ μιά, καὶ τὸν Ἰάκωβο μὲ τὸν Ἰωάννη ἀπὸ τὴν ἄλλη, ψαράδες ὅλοι τους, νὰ δέχονται τὴν πρόσκληση τοῦ Κυρίου καὶ νὰ μὴν τὴν προσπερνοῦν. Νὰ τὸν ἀκοῦν νὰ τοὺς καλεῖ, κι ἐκεῖνοι νὰ παρατοῦν μεμιᾶς τὰ δίχτυά τους καὶ νὰ Τὸν ἀκολουθοῦν. Ἀναμφίβολα, ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ θὰ εἶχε κάτι τὸ σαγηνευτικὸ κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς συνάντησής τους. Αὐτὸ τὸ φανερώνουν καὶ ἄλλες περιπτώσεις ἀνθρώπων ποὺ πρωτοσυνάντησαν τὸν Ἰησοῦ: καθηλώθηκαν ἀπὸ τὴ μορφή Του καὶ ἔνιωσαν ὅτι κάτι ξεχωριστὸ διέθετε. Ἡ ἠρεμία τοῦ παρουσιαστικοῦ Του, ἡ γαλήνη ἀλλὰ καὶ ἡ βαθιὰ σοφία ποὺ ἐξέπεμπαν οἱ λόγοι Του, ἡ στέρ...

Η κατάργηση των οκτώ παθών ας γίνεται με τον εξής τρόπο: 1.    Με την εγκράτεια καταργείται η γαστριμαργία. 2. Με τον θείο πόθο και την επιθυμία των μελλόντων αγαθών καταργείται η πορνεία. 3. Με την συμπάθεια προς τους φτωχούς καταργείται η φιλαργυρία. 4.  Με την αγάπη και την καλοσύνη προς όλους καταργείται η οργή. 5.   Με την πνευματική χαρά καταργείται η κοσμική λύπη. 6. Με την υπομονή, την καρτερία και την ευχαριστία προς τον Θεό καταργείται η ακηδία. 7.  Με την κρυφή εργασία των αρετών και την συνεχή προσευχή με συντριβή καρδιάς, καταργείται η κενοδοξία. 8.   Με το να μην κρίνει κανείς τον άλλο, η να τον εξευτελίζει, όπως έκανε ο αλαζόνας Φαρισαίος, αλλά να νομίζει τον εαυτό του τελευταίο από όλους καταργείται η υπερηφάνεια. Έτσι λοιπόν αφού ελευθερωθεί ο νους από τα παραπάνω πάθη και ανυψωθεί στο Θεό, ζει από εδώ τη μακάρια ζωή και δέχεται τον αρραβώνα του Αγίου Πνεύματος. Και όταν φύγει από εδώ, έχοντ...

   Οι εμφανίσεις του Αναστάντος Κυρίου που μαρτυρούνται μέσα στην Καινή Διαθήκη έχουν διπλό σκοπό, αφενός μεν για να βεβαιωθούν και πειστούν πέραν πάσης αμφιβολίας οι μαθητές ότι ο Κύριος «ανέστη όντως» και αφετέρου να λάβουν από τον ίδιο τον Αναστάντα Κύριο την εντολή, αλλά και τη δύναμη να κηρύξουν στα πέρατα της οικουμένης το ευαγγέλιο.      Η εορτή της Πεντηκοστής είναι η πρώτη και μεγάλη μέρα των εσχάτων, η πρώτη μέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας, η απόλαυση του Αγίου Πνεύματος που μας οδηγεί στην γνώση της αιωνίου ζωής, στην γνώση της αγάπης και της λατρείας του Αγίου Τριαδικού Θεού, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Αυτήν την αγάπη του Αγίου Τριαδικού Θεού, βιώνουν τα παιδιά τα οποία από μικρή ηλικία μαθαίνουν στον Εκκλησιασμό και στην Θεία λατρεία, αναζητώντας τον τρόπο της Λατρείας και Δοξολογίας του Θεού.   Τα παιδιά έχοντας την αγνότητα, βιώνουν ποιο έντονα την Παρουσία του Θεού, αλλά είναι κα...

Ο ΑΒΒΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ με μερικούς ακόμη αδελφούς πήγαιναν να επισκεφθούν κάποια πολύ μακρινή σκήτη. Περπατώντας νυχτωθήκανε κι ο μοναχός που τους είχαν δώσει για οδηγό έχασε τον δρόμο. Οι αδελφοί το κατάλαβαν και ρώτησαν τον Γέροντα ιδιαιτέρως: – Τί πρέπει να κάνουμε τώρα, Αββά; Αν εξακολουθήσουμε να προχωρούμε, κινδυνεύουμε να χαθούμε σ’ αυτήν εδώ την απέραντή έρημο. – Αν δείξουμε πως καταλάβαμε ότι έχασε τον δρόμο, θα ντραπεί και θα στενοχωρεθεί ο αδελφός, είπε ο αγαθός Γέροντας. Θα προφασιστώ καλύτερα πώς είμαι κουρασμένος και δεν μπορώ να περπατήσω άλλο και ας μείνουμε εδώ να ξημερώσει. Έτσι κι έκανε, για να μην λυπήσει τον αφηρημένο οδηγό τους. ΚΑΠΟΙΟΣ Αναχωρητής έμενε στην σκήτη, προτού εγκατασταθεί εκεί ο Όσιος Ποιμήν με τους τέσσερις αδελφούς του. Ήταν καλός Πνευματικός και πολλοί Χριστιανοί από τις γύρω πόλεις πήγαιναν σ’ αυτόν να εξομολογηθούν και να πάρουν τις συμβουλές του. Αφ’ ότου όμως έμεινε ο Όσιος Ποιμήν στην σκήτη, άφησαν οι άνθρωποι τον Αναχωρητή κα...

    Κάποιος γέροντας, καθαρός και άγιος, κάθε φορά που λειτουργούσε, έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς, κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα, έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία, χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. Κάποτε όμως, από οικονομία Θεού, τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. Ο αδελφός ήταν διάκονος, κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες, πάτερ, στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. Ο γέροντας όμως, επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους, δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. Μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις, καλόγερε. .Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. Τότε ο γέροντας, βλέποντας την επιμονή του διακόνου, ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος; Καλά σου λέει, απάν...

   Είχαν επιχειρήσει πολλοί να εισαγάγουν καινούργιες διδασκαλίες, αλλά απέτυχαν. Κι όχι με δώδεκα ανθρώπους, μα με πολύ πλήθος. Ο Θευδάς κι ο Ιούδας1 π.χ. έχοντας ολόκληρες μάζες ανθρώπων χάθηκαν μαζί με τους οπαδούς των. Ο φόβος εκείνος θα ήταν αρκετός να τους διδάξει. Αλλά ας υποθέσουμε ότι περίμεναν να κυριαρχήσουν. Με ποιες ελπίδες θα έμπαιναν σε τέτοιους κινδύνους, αν δεν απέβλεπαν στα μέλλοντα αγαθά; Τι κέρδος προσδοκούσαν με το να οδηγήσουν όλους στον μη αναστάντα, καθώς ισχυρίζονται οι εχθροί; Αν τώρα άνθρωποι που πίστεψαν στη βασιλεία των ουρανών και στα αμέτρητα αγαθά δύσκολα δέχονται να κινδυνέψουν, πώς εκείνοι θα υπέμεναν τα πάνδεινα ματαίως ή μάλλον για κακό τους; Γιατί αν δεν έγινε η Ανάσταση, που έγινε, κι ο Χριστός δεν ανέβηκε στον ουρανό, τότε προσπαθώντας να τα πλάσουν όλα αυτά και να πείσουν τους άλλους, έμελλαν οπωσδήποτε να προκαλέσουν την οργή του Θεού και να περιμένουν μύριους κεραυνούς απ' τον ουρανό. Άλλωστε κι αν ακόμη είχαν μεγάλη προθυμία ό...

 Ρωτάνε όμως πολλοί: Γιατί μόλις αναστήθηκε να μη φανερωθεί αμέσως στους Ιουδαίους; Αυτός ο λόγος είναι περιττός. Αν υπήρχε ελπίδα να τους ελκύσει στην πίστη, δεν θ' αμελούσε να φανερωθεί σε όλους. Αλλά ότι δεν υπήρχε τέτοια ελπίδα το απέδειξε η ανάσταση του Λαζάρου: Αν και ήταν ήδη τέσσερις μέρες νεκρός και είχε αρχίσει να μυρίζει και να σαπίζει, τον ανέστησε μπροστά στα μάτια όλων. Παρά ταύτα, όχι μόνο δεν ελκύσθηκαν στην πίστη, αλλά και εξαγριώθηκαν εναντίον του Χριστού, ώστε ήθελαν να σκοτώσουν κι Αυτόν και τον Λάζαρο. Αφού λοιπόν άλλον ανέστησε και όχι μόνο δεν πίστεψαν, αλλά και εξαγριώθηκαν εναντίον του, αν ο ίδιος μετά την Ανάστασή του τους φανερωνόταν, δεν θα εξαγριώνονταν πολύ περισσότερο τυφλωμένοι από το μίσος και την απιστία τους; Αλλά για ν' αφοπλίσει τον άπιστο από κάθε αμφιβολία, όχι μόνο σαράντα ολόκληρες ήμερες εμφανιζόταν στους μαθητάς του και έτρωγε μάλιστα μαζί τους, αλλά παρουσιάσθηκε και σε πάνω από πεντακόσιους αδελφούς, δηλ. σε πλήθος ολόκληρο. ...

Εμπειρίες απο τον Άγιο  Πορφύριο  Αντί άλλης Πασχάλιας ευχής, θα σας μεταφέρω τα χαρμόσυνα αναστάσιμα βιώματα του μακαριστού γέροντα Πορφυρίου, όπως τα έζησα μια Τρίτη Διακαινησίμου στο κελλάκι του. Πήγα να τον δω σαν γιατρός. Μετά την καρδιολογική εξέταση και το συνηθισμένο καρδιογράφημα με παρεκάλεσε να μη φύγω. Κάθισα στο σκαμνάκι κοντά στο κρεβάτι του. Έλαμπε από χαρά το πρόσωπό του. Με ρώτησε: - Ξέρεις το τροπάριο που λέει: «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν…»; - Ναι γέροντα, το ξέρω. - Πες το. Άρχισα γρήγορα-γρήγορα. «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου, απαρχήν. Και σκιρτώντες υμνούμεν τον αίτιον, τον μόνον ευλογητόν των πατέρων και υπερένδοξον». - Το κατάλαβες; - Ασφαλώς το κατάλαβα. Νόμισα πως με ρωτάει για τη ερμηνεία του. Έκανε μια απότομη κίνηση του χεριού του και μου είπε: - Τίποτε δεν κατάλαβες, βρε Γιωργάκη! Εσύ το είπες σαν βιαστικός ψάλτης… Άκου τι φοβερά πράγματα λέει αυτό το τροπάριο: Ο Χριστός με...

  Η πλάνη πάντα αυτοκαταστρέφεται και, παρόλο που δεν το θέλει, στηρίζει σε όλα την αλήθεια. Πρόσεξε: Έπρεπε ν' αποδειχθεί ότι ο Χριστός πέθανε και τάφηκε και αναστήθηκε. Ε, λοιπόν όλα αυτά τα κατοχυρώνουν οι ίδιοι οι εχθροί! Εφ' όσον έφραξαν με τον βράχο και σφράγισαν και φρούρησαν τον τάφο, δεν ήταν δυνατό να γίνει καμιά κλοπή. Αφού όμως δεν έγινε κλοπή και εν τούτοις ο τάφος βρέθηκε άδειος, είναι ολοφάνερο και αναντίρρητο ότι αναστήθηκε. Είδες πως και μη θέλοντας στηρίζουν την αλήθεια; Αλλά και πότε θα τον έκλεβαν οι μαθηταί; Το Σάββατο; Μα αφού δεν επιτρεπόταν από τον νόμο να κυκλοφορήσουν. Κι αν υποθέσουμε ότι θα παραβίαζαν τον νόμο του Θεού, πώς θα τολμούσαν αυτοί οι τόσο δειλοί να βγουν έξω απ' το σπίτι; Και με ποιο θάρρος θα ριψοκινδύνευαν για ένα νεκρό; Προσμένοντας ποιαν ανταπόδοση; Ποιαν αμοιβή; Και στ' αλήθεια, πού στηρίζονταν; Στη δεινότητα του λόγου τους; Αλλά ήταν απ' όλους αμαθέστεροι. Στα πολλά τους πλούτη; Αλλά δεν είχαν ούτε ραβδί ούτε υ...