ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρὸζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.   Έχουμε ακούσει στις Πράξεις των Αποστόλων πως, καθώς η Εορτή της Πεντηκοστής πλησίαζε, ο Απόστολος Παύλος είχε αρχίσει το ταξίδι του προς τα Ιεροσόλυμα για να βρεθεί με όλους αυτούς που εκείνη ακριβώς την ημέρα είχαν λάβει το Άγιο Πνεύμα. Από όλους αυτούς, ήταν ο μόνος ο οποίος δεν ήταν παρών στο υπερώο όπου συνέβη το γεγονός. Κι όμως, ο Θεός του είχε δώσει μια τέλεια, μια πραγματική μεταστροφή στην καρδιά, στο νου, στη ζωή και του είχε δωρίσει το Άγιο Πνεύμα σε απάντηση της ολοκληρωτικής αφοσοίωσής του σ’ Εκείνον που λάτρεψε αν και δεν Τον είχε γνωρίσει.  Και εμείς πορευόμαστε προς την ημέρα της Πεντηκοστής· θα εορτάσουμε το γεγονός την επόμενη εβδομάδα. Όταν ο Παύλος ήταν καθ' οδόν, αναλογιζόταν τι του είχε συμβεί στο μοναχικό του ταξίδι από την Ιερουσαλήμ στη Δαμασκό και την Δωρεά του Πνεύματος που είχε λάβει μέσω του Ανανία. Έτσι και ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικοὺς κρίκους τῆς ἁλυσίδας τοῦ αἰώνιου ἀνθρώπινου πεπρωμένου. Ἡ ἱστορία ἀρχίζει τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Θεὸς καλεῖ τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία στὸ εἶναι μὲ τὸν Παντοδύναμο δημιουργικό Του Λόγο. Ὁ κόσμος αὐτὸς τοποθετεῖται ἀπέναντι στὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὸ δημιουργικὸ Λόγο καλεῖται ὄχι ἁπλῶς στὴν παροδικὴ ζωὴ ἀλλὰ στὸ νὰ παραμείνει αἰώνια μέσα στὴ χαρὰ καὶ τὴ δόξα τοῦ Κυρίου του. Τὸ πεπρωμένο τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου γεννιέται μὲ μία προσφορὰ ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ μακαριότητα τῆς φιλίας μαζί Του μέχρι τὰ τέλη τῶν αἰώνων. Ὅταν ὕστερα ὁ ἄνθρωπος ἀποσκίρτησε ἀπὸ τὸ Θεό, ὅταν ἐξ αἰτίας τῆς προδοσίας τοῦ ἀνθρώπου τὸ σύμπαν παραδόθηκε στὴ φθορὰ ὁ Θεὸς δὲν ἀπόσυρε τὴν ἀγάπη Του, δὲ μᾶς ἐγκατέλειψε. Ὁ Θεὸς δὲν ἔγινε ποτὲ ἕνας ἀπέξω γιὰ τὸν κόσμο Του, οὔτε στὶς ὧρες τῆς ζωῆς τοῦ Παραδείσου οὔτε καὶ στὰ χρόνια καὶ τοὺς αἰῶνες τῆς πτώσης. Ἐργαζόταν ἀδιάκοπα μέσα στὸν κόσμο ζωνταν...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος .   Στο τέλος του σημερινού αναγνώσματος, υπάρχουν λέξεις που τις προσπερνάμε πολύ συχνά. Ο τυφλός λέει στον Χριστό, «Και ποιός είναι ο Υιός του Θεού;» κι ο Χριστός απαντά «Τον έχεις δει, είναι εκείνος που μιλάει μαζί σου». Για μας, οι πρώτες αυτές λέξεις είναι τόσο φυσικές· το πρώτο γεγονός στην ζωή μας, το πρώτο γεγονός σε μια συνάντηση είναι όταν δούμε ένα πρόσωπο, αλλά τι θαύμα ήταν γι’ αυτόν τον άνθρωπο που δεν είχε ξαναδεί τίποτα στον κόσμο και ο οποίος με το άγγιγμα του ζωοδότη Χριστού, ξαφνικά βλέπει! Κι το πρώτο πρόσωπο που είδε ήταν ο Κύριος και Θεός Του, ο Χριστός, ο Υιός του Θεού. Θυμάμαι έναν Ρουμάνο συγγραφέα να λέει στην βιογραφία του, πόσο καθοριστική, πόσο βαθειά εντύπωση του έκανε το πρόσωπο του πρώτου ανθρώπου που θυμάται. Θυμάται τον εαυτό του σαν παιδί, και επάνω του το ανείπωτα όμορφο πρόσωπο του πατέρα του ο οποίος ήταν ιερ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ-Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Στο τέλος του σημερινού αναγνώσματος, υπάρχουν λέξεις που τις προσπερνάμε πολύ συχνά. Ο τυφλός λέει στον Χριστό, «Και ποιός είναι ο Υιός του Θεού;» κι ο Χριστός απαντά «Τον έχεις δει, είναι εκείνος που μιλάει μαζί σου». Για μας, οι πρώτες αυτές λέξεις είναι τόσο φυσικές· το πρώτο γεγονός στην ζωή μας, το πρώτο γεγονός σε μια συνάντηση είναι όταν δούμε ένα πρόσωπο, αλλά τι θαύμα ήταν γι’ αυτόν τον άνθρωπο που δεν είχε ξαναδεί τίποτα στον κόσμο και ο οποίος με το άγγιγμα του ζωοδότη Χριστού, ξαφνικά βλέπει! Κι το πρώτο πρόσωπο που είδε ήταν ο Κύριος και Θεός Του, ο Χριστός, ο Υιός του Θεού. Θυμάμαι έναν Ρουμάνο συγγραφέα να λέει στην βιογραφία του, πόσο καθοριστική, πόσο βαθειά εντύπωση του έκανε το πρόσωπο του πρώτου ανθρώπου που θυμάται. Θυμάται τον εαυτό του σαν παιδί, και επάνω του το ανείπωτα όμορφο πρόσωπο του πατέρα του ο οποίος ήταν ιερέας,...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Διαβάζουμε συνεχώς για τα θαύματα του Χριστού στα Ευαγγέλια και αναρωτιόμαστε: «Γιατί ήταν τότε δυνατά. Γιατί γίνονταν τέτοια πράγματα εκείνες τις ημέρες, ενώ εμείς σήμερα βλέπουμε τόσα λίγα θαύματα. Νομίζω ότι υπάρχουν τρεις πιθανές απαντήσεις. Πρώτον ότι εμείς δεν βλέπουμε τα θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας, θεωρούμε τα πάντα δεδομένα, σαν απόλυτα φυσικά. Δεχόμαστε όλα τα αγαθά από τα χέρια του Θεού σαν να ήταν φυσιολογικά και δεν βλέπουμε πια ότι η ζωή είναι ένα θαυμάσιο θαύμα, ότι δηλαδή ο Θεός ήθελε να μας δημιουργήσει, ότι μας κάλεσε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη εναποθέτοντας μπροστά μας ολόκληρο το θαύμα της ύπαρξης. Ούτε περιόρισε τον εαυτό Του σ’ αυτό. Μας κάλεσε για να είμαστε παντοτινά φίλοι Του και να βιώσουμε ατελεύτητα την αιώνια θεία ζωή. Αποκάλυψε σ’ εμάς τον Εαυτό Του. Γνωρίζουμε ότι Αυτός είναι ο Θεός και τον αναγνωρίζουμε στο πρόσωπ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.    Όταν η Σαμαρείτιδα επέστρεψε βιαστικά στην πόλη της και κάλεσε όλους όσους ζούσαν κοντά της να δουν τον Χριστό, είπε: «Ελάτε! εδώ είναι ένας άνθρωπος που μου είπε όλα όσα έχω κάνει!» Και τα πλήθη συνέρρευσαν, κι άκουσαν όσα ο Χριστός είχε να πει. Κάποιες φορές σκεφτόμαστε, πόσο εύκολο ήταν γι’ αυτήν την γυναίκα να πιστέψει και πόσο εύκολο της ήταν, μετά από αυτήν την συγκλονιστική εμπειρία, να στραφεί στους άλλους και να πει: «Ελάτε! Ακούστε κάποιον που μιλά όπως κανένας άλλος δεν μίλησε ποτέ, κάποιον, που χωρίς μια δική μου λέξη είδε στα βάθη της καρδιάς μου, στο σκοτάδι της ζωής μου και γνώριζε τα πάντα. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Ο Χριστός δεν της είπε κάτι πολύ ιδιαίτερο. Της είπε ποιά ήταν· ποιά ήταν η ζωή της, πως την έβλεπε ο Θεός. Αλλά...

  Όταν παίρνουμε στα χέρια μας κάτι με διάθεση εγωιστικής κατοχής, αυτόματά το απομακρύνουμε από την περιοχή της αγάπης. Βέβαια, αυτό γίνεται δικό μας, η αγάπη όμως χάνεται. Να λοιπόν, γιατί μόνο εκείνοι που όλα τα εγκαταλείπουν καταλαβαίνουν την αληθινή, την ολοκληρωτική πνευματική φτώχεια και κατέχουν την αγάπη του Θεού που εκφράζεται μέσα απ’ όλα τα δώρα Του.  Ένας από τους Θεολόγους μας λέει: «Όλες οι τροφές σ’ αυτόν τον κόσμο είναι θεϊκή αγάπη που καταναλώνεται». Και έχει απόλυτο δίκαιο, νομίζω. Τη στιγμή που προσπαθούμε να πλουτίσουμε, κρατώντας τα πλούτη μας ασφαλισμένα στα κλειστά χέρια μας, ακριβώς εκείνη τη στιγμή, τα χάνουμε όλα. Γιατί όταν δεν κρατάμε τίποτε στα χέρια μας, όταν, δηλαδή, τα χέρια μας είναι άδεια, μπορούμε να κινηθούμε ελεύθερα…να πάρουμε, να δώσουμε, να κάνουμε οτιδήποτε επιθυμούμε. Αυτή είναι η Βασιλεία του Θεού: το αίσθημα, δηλαδή, ότι είμαστε ελεύθεροι από κάθε κατοχή, από κάθε απόκτηση αγαθών. Και αυτή η ελευθερία, μας τοποθετεί σε μία...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἕνας ἄνδρας παραλυτικός μεταφέρθηκε στόν Κύριο, ἀπό τέσσερις φίλους του. Καί ὁ Χριστός βλέποντας τήν πίστη τους, τοῦ εἶπε ὅτι θά γινόταν καλά. Ὑπάρχουν δύο πράγματα σ’αὐτήν τήν ἱστορία πού θά ἤθελα νά σκεφτεῖτε. Τό ἕνα εἶναι ὅτι αὐτός ὁ ἄνδρας ἦταν ἄρρωστος, βρισκόταν σέ ἀνάγκη· ἴσως ἦταν ἀνίκανος, νά ἐκφράσει τήν ἀνάγκη του, εἴτε νά ἐκφράσει τήν πίστη ὅτι ὑπῆρχε πιθανότητα νά θεραπευθεῖ· ἀλλά οἱ φίλοι του εἶχαν πίστη: εἶχαν πίστη στόν Χριστό, πίστη στήν δύναμή Του νά θεραπεύει, πίστη ὅτι Ἐκεῖνος μπορεῖ νά τόν καταστήσει ὑγιή.  Ἀλλά ἡ δύναμή τους δέν θ’ ἀρκοῦσε· ὑπῆρχαν πολλοί παράλυτοι, ἀσθενεῖς, πού δέν ἔβρισκαν φίλους νά τούς μεταφέρουν στόν ἰατρό. Δέν εἶναι ἡ πίστη τους στόν Χριστό, εἶναι ἐπιπλέον ἡ ἀγάπη στόν φίλο τους πού τούς ὤθησε νά ἐνεργήσουν ἔτσι. Ἐπειδή αὐτός ὁ ἄνδρας, τά χρόνια πού ἦταν ὑγιής, κατάφερε νά εἶναι ἡ ζωή του γ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ  – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του πατρός και του υιού, και του Αγίου Πνεύματος.           Πόσο τραγική είναι η σημερινή ιστορία από τη ζωή του Χριστού. Ένας άνθρωπος ήταν παράλυτος για χρόνια. Βρισκόταν ξαπλωμένος σε μικρή απόσταση από την πηγή της θεραπείας του, κι όμως ο ίδιος δεν είχε την δύναμη να καταδυθεί στο νερό του καθαρισμού. Και κανείς, μα κανείς δεν βρέθηκε όλα αυτά τα χρόνια να του δείξει συμπόνια. Άλλοι έσπευδαν να είναι πρώτοι για να θεραπευτούν. Άλλοι που συνδέονταν μαζί τους με δεσμούς αγάπης η φιλίας τους βοηθούσαν για να θεραπευτούν. Αλλά ούτε ένας δεν είχε ρίξει μια ματιά σ' αυτόν τον άνδρα που για χρόνια λαχταρούσε την θεραπεία και δεν ήταν ικανός να βρει τη δύναμη να θεραπευτεί. Αν υπήρχε έστω κι ένας, αν μόνο μια καρδιά ανταποκρινόταν με συμπόνια, αυτός ο άνθρωπος θα ήταν υγιής πολλά-πολλά χρόνια νωρίτερα. Καθώς κανείς, ούτε ένας δεν βρέθηκε να του δείξει συμπόνια, το μόνο που...

Ομιλία κήρυγμα από τον μακαριστό Μητροπολιτη Αντώνιο του Σουρόζ γνωστό και ως Άντονυ Μπλούμ. Anthony Bloom  (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) ΠΗΓΗ

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Κυριακή των Μυροφόρων, Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και του Αγ. Νικοδήμου  Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.  Τιμούμε σήμερα τους ανθρώπους που ακολούθησαν τον Χριστό τους οποίους σκεφτόμαστε σπάνια, γιατί αναφέρονται πολύ λίγο στις Γραφές. Κι ο καθένας θα μπορούσε να είναι ένα μάθημα για μας. Ο Αγ. Ιωσήφ από την Αριμαθαία ήταν ένας πλούσιος άνδρας με ανοιχτό μυαλό που άκουγε τον Χριστό και δεν εμπιστεύθηκε τον εαυτό του στον Κύριο. Το ίδιο κι ο Νικόδημος· αλλά ο Νικόδημος ήταν ένας μορφωμένος άνθρωπος, μέλος των Σανχεντρίν. Είχε ακούσει για τον Χριστό, Του είχε κάνει ερωτήσεις, ήθελε να καταλάβει, ήθελε να είναι σίγουρος. Αλλά κανείς απ’ τους δύο δεν είχε δεσμευτεί ν’ ακολουθήσει τον Χριστό, να δηλώσει καθαρά ότι ήταν μαθητής Του. Κι όμως, όταν ο Χριστός στα μάτια των ανθρώπων ήταν ηττημένος, όταν οι εχθροί Του πήραν τη νίκη, όταν Εκείνος ήταν νεκρός, έτοιμος να ταφεί, η πίστη το...

      Αν ο Χριστός εγκαταλείπεται, αυτό συμβαίνει γιατί ο Θεός έχει σχεδιάσει να βρει κάτι καλύτερο για μας -θυσιάζοντας τη ζωή του Υιού Του. Με αυτό και με τα παραδείγματα άλλων προσευχών στο Ευαγγέλιο βλέπουμε πως η προσευχή μένει άκαρπη χωρίς τη στήριξη της πίστης. Θυμόσαστε το χωρίο όπου ο Χριστός δεν μπορούσε να κάνει θαύματα στη Ναζαρέτ εξαιτίας της απιστίας των κατοίκων; Μόλις έρθει η πίστη, τότε εμφανίζονται και οι συνθήκες για ένα θαύμα, που είναι η Βασιλεία του Θεού σε όλη της τη δύναμη. Και χωρίς άλλη παρέμβαση, απλώς μια και είναι ο Κύριος του Βασιλείου Του, ο Χριστός δρα σαν Παντοκράτωρ, απαντά στις προσευχές μας, μας βοηθά και μας σώζει. Όταν η πίστη μας έχει αγκιστρωθεί γερά σε Αυτόν, γινόμαστε ικανοί να μοιραστούμε τη φροντίδα Του για τον κόσμο -μοιραζόμαστε τη μοναξιά Του εμπρός στη σιωπή του Θεού-Πατέρα. Πρέπει να το καταλάβουμε ότι η σιωπή του Θεού η είναι μια πρόκληση σε δυνάμεις που υπνώττουν μέσα μας, η πάλι τις έχει μετρήσει καλά αυτές τις...

Μητρ. Σουρόζ Άντονυ Μπλούμ   Πολύ συχνά ακούω τους ανθρώπους να λένε: «Έχω πράγματι διαβάσει το Ευαγγέλιο, έχω ακούσει κηρύγματα, έχω διαβάσει αυτά που έγραψαν οι άγιοι, θα πιστέψω όμως μόνο αν μου συμβεί ένα θαύμα».  Αυτό δεν είναι αλήθεια αλοίμονο, δεν είναι αλήθεια. Δεν είμαστε ικανοί να πιστέψουμε ούτε και σ’ ένα θαύμα γιατί αυτή η ζωή ΕΙΝΑΙ ένα θαύμα, είναι γεμάτη θαύματα, γεμάτη από θεϊκές ενέργειες, την παρουσία του Θεού και παρ’ ολ’ αυτά εμείς δεν πιστεύουμε.  Το μεγαλύτερο θαύμα στη γη, η αγάπη,  πάντοτε μας εμπνέει μας δίνει χαρά, ευχαρίστηση και παρ’ όλ’ αυτά δεν το καταλαβαίνουμε ότι η ζωή της γης ή της αιωνιότητας δεν έχει άλλο νόημα από την αγάπη κι έτσι εξακολουθούμε να γεμίζουμε τις ζωές μας με πράγματα που σιγά-σιγά την καταστρέφουν. Την ίδια την αγάπη την κάνουμε ρηχή ώστε τίποτα να μην απομένει από το υπέροχο φεγγοβόλημα της θεϊκής ή της γήινης αγάπης.  Αυτό όμως είναι κάτι που όλοι γνωρίζουμε, είναι ένα θαύμα το οπο...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003)    Σήμερα τιμάμε τον Απόστολο Θωμά. Πολλοί συχνά τον θυμόμαστε μοναχά σαν τον άπιστο Θωμά· στην πραγματικότητα είναι εκείνος που αμφέβαλλε για τα νέα που του μετέφεραν οι υπόλοιποι Απόστολοι όταν του είπαν : Ο Χριστός αναστήθηκε! Τον είδαμε ζωντανό!  Αλλά δεν είναι εκείνος που αμφέβαλλε σ’ όλη τη ζωή του η που παρέμεινε άπιστος στο μυστήριο της Θεϊκής αποκάλυψης του Κυρίου. Πρέπει να θυμηθούμε ότι όταν οι Απόστολοι και ο Κύριος έμαθαν ότι αρρώστησε ο Λάζαρος, ο Κύριος τους είπε: Ας επιστρέψουμε στα Ιεροσόλυμα. Στα λόγια του Κυρίου οι άλλοι Απόστολοι απάντησαν: Αλλά οι Ιουδαίοι θέλουν να σε σκοτώσουν εκεί, γιατί θα πρέπει να επιστρέψουμε; Μονάχα ο Απόστολος Θωμάς απάντησε: Ας Τον ακολουθήσουμε και ας πεθάνουμε μαζί μ’ Εκείνον. Ήταν προετοιμασμένος όχι μόνο να είναι στα λόγια μαθητής Του, όχι μόνο να Τον ακολουθήσει όπως ένας μαθητής ακολουθεί τον δάσκαλό του, αλλά να πεθάνει μαζί Του, όπως ένας άνθρωπος που απ...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ Γιορτάζουμε σήμερα τη Ανάσταση του Χριστού που είναι η νίκη του Θεού κατά του θανάτου αλλά επίσης κατά του κακού. Αλλά τούτη η νίκη δεν κερδήθηκε μοναχά από τον Θεό. Όταν ο Υιός του Θεού έγινε Άνθρωπος υπερίσχυσε έναντι του κακού μέσα από την ανθρώπινη φύση Του με τη Θεϊκή Του δύναμη. Και έτσι ας χαρούμε όχι μόνο με την αγάπη του Θεού, με το έλεος Του, με την μεγαλοπρέπεια Του, με την γενναιοδωρία Του, αλλά ας χαρούμε επίσης με το γεγονός ότι εμείς, ανθρώπινες υπάρξεις, είμαστε σε θέση να ενωθούμε με το Θεό κατά τέτοιο τρόπο ώστε μέσα μας και μέσα από εμάς το κακό μπορεί να καταστραφεί. Όχι μοναχά οι προσωπικές μας αμαρτίες, όχι μόνο η αδυναμία μας, αλλά «ο πονηρός», αυτός που είναι πειρασμός, αυτός που προσπάθησε στην έρημο να υπερισχύσει του Θεού μέσω της ανθρώπινης φύσης.  Ας είμαστε ευγνώμονες στον Θεό για την νίκη Του αλλά ας χαρούμε κατανοώντας το βάθος, την απεραντοσύνη και τις άπειρες δυνατότητες της ανθρώπινη φύσης μας...

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003))   Η ιδέα του θανάτου και της αιώνιας ζωής διαπερνά σαν ένα κατακόκκινο νήμα ολόκληρη τη Γραφή, τόσο την Παλαιά όσο και την Καινή Διαθήκη και ο θάνατος μας παρουσιάζεται σαν κάτι το παράλογο, το άσκοπο, κάτι το οποίο δε θα έπρεπε να υπάρχει. Ο Απ. Παύλος μας λέει (1 Κορ.15.26) ότι ο τελευταίος εχθρός ο οποίος θα καταργηθεί από τον Κύριο είναι ο θάνατος. Ομολογούμε ότι κατά την έσχατη μέρα θα γίνει η ανάσταση των νεκρών και αναμένουμε τη νίκη κατά του θανάτου. Και πραγματικά, ο Χριστός δε μας δίδαξε πως θα αγωνιζόμαστε γενναία εναντίον του θανάτου, ούτε και μας δίδαξε απλώς πως να τον αντιμετωπίζουμε άφοβα: μας έδειξε τη νίκη κατά του θανάτου. Ο θάνατος δεν αρχίζει από τη στιγμή κατά την οποία η ψυχή χωρίζεται από το σώμα- μπορεί κατά τη διάρκεια μιας ζωής να υπάρξει ένας οποιοσδήποτε αριθμός θανατηφόρων, φονικών στιγμών είναι πάρα πολλές ζωές...