Οι δαίμονες της κενοδοξίας εμφανίζονται στον
ύπνο μας σαν προφήτες. Συμπεραίνουν, σαν πανούργοι που είναι, μερικά από τα
μέλλοντα να συμβούν και να μας τα προαναγγέλουν. Και όταν αυτά πραγματοποιηθούν
εμείς μένουμε έκθαμβοι και υπερηφανεύεται ο λογισμός μας με την ιδέα ότι
πλησιάσαμε στο προορατικό χάρισμα». (Κεφ. Γ', 38 - 39).
Ο άγιος Κασσιανός διηγείται για ένα μοναχό στη
Μεσοποταμία που ζούσε μία πάρα πολύ ερημική και ασκητική ζωή αλλά απώλεσε την
ψυχή του, διότι πλανήθηκε από διαβολικά όνειρα. Παρατήρησε ότι ο μοναχός δεν
πολυπρόσεχε την πνευματική του πρόοδο αλλά ενδιαφερόταν μόνο για τους
σωματικούς κόπους για τους οποίους και αισθανόταν περήφανος. Ο διάβολος τότε,
λοιπόν, άρχισε να του παρουσιάζει όνειρα που με τη διαβολική πονηρία του
άρχισαν να επαληθεύονται. Όταν η εμπιστοσύνη του μοναχού στα όνειρα και στον
εαυτό του ενισχύθηκε, ο διάβολος του παρουσίασε μπροστά του ένα θαυμάσιο
όνειρο: Εβραίους να απολαμβάνουν τις ομορφιές του Παραδείσου — ενώ οι Χριστιανοί
να τυραννιούνται με τα βάσανα της κολάσεως.
Τότε ο διάβολος (ντυμένος σαν Άγγελος φωτός)
συμβούλεψε το μοναχό να αποδεχθεί τον Ιουδαϊσμό έτσι ώστε να είναι ικανός να
έχει ένα μερίδιο από την ευτυχία των Ιουδαίων. Αυτό το έκανε ο μοναχός χωρίς τον
παραμικρό δισταγμό.
Συνεπώς αρκετά έχουν ειπωθεί, για να εξηγήσουν
στους αγαπητούς μας αδελφούς Χριστιανούς, πόσο ανόητο είναι να δίνουν σημασία
στα όνειρα και ακόμη περισσότερο να τα πιστεύουν και να τα εμπιστεύονται. Από
την προσοχή στα όνειρα οπωσδήποτε θα μπει μέσα στην ψυχή μας η εμπιστοσύνη σ’
αυτά. Συνεπώς απαγορεύεται αυστηρά ακόμη και το να προσέχουμε στα όνειρα. ... (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)