Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η εμφάνιση της Παναγίας στο κελί του Γέροντος Παϊσίου

    Κάποτε, ενώ ο Γέροντας (Παΐσιος της Παναγούδας) ευχόταν κατά τη συνήθειά του κάνοντας κομποσχοίνι, είχε θεία επίσκεψη.  Ενώ βρισκόταν στο κελλί του κι ευχόταν, ξαφνικά άκουσε στο διάδρομο κάτι σαν πατήματα.  Πήγε στην πόρτα του κελλιού του και κοίταξε στο διάδρομο  που βλέπει προς την Εκκλησία.  Αντικρυσε τότε την Παναγία μας, «η Οποία περπατούσε σαν Βασίλισσα», όπως έλεγε ο Γέροντας, «και όλα επάνω Της είχαν ανείπωτη βασιλική αρχοντιά.  Όταν Εκείνη έφθασε μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας, έστριψε και κατευθύνθηκε προς τα μέσα.  Πίσω Της ακολουθούσε ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.  Αφού μπήκαν και οι δυό στο εκκλησάκι, χάθηκαν, αφήνοντας εκεί μέσα ένα γαλαζόλευκο φως, το οποίον έμεινε για λίγη ώρα και μετά σιγά-σιγά διαλύθηκε».  Η ψυχή του Γέροντα πλημμύρισε τότε από ευγνωμοσύνη και ταπείνοφροσυνη.  Έκλαιγε, που η Παναγία μας τον επισκέφτηκε, αν και ο ίδιος αισθανόταν, και έλεγε, ότι «ήταν ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος στον κόσμο».

Από το βιβλίο «Γεροντικό της Παναγίας»
Αρχ. Θεοφύλακτος Μαρινάκης

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι 24 Μικρές προσευχές του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

Κύριε, μη στερήσης με των επουρανίων σου κ αιωνίων αγαθών. Κύριε, λύτρωσαι με των αιωνίων κολάσεων. Κύριε, είτε λόγω είτε έργω είτε κατά νουν κ διάνοιαν ήμαρτον, συγχώρησον μοι. Κύριε, λύτρωσαι με από πάσης ανάγκης κ αγνοίας κ λήθης κ ραθυμίας κ της λιθώδους αναισθησίας. Κύριε, λύτρωσαι με από παντός πειρασμού κ εγκαταλείψεως. Κύριε, φώτισον την καρδίαν μου, ην εσκότισεν η πονηρά επιθυμία. Κύριε, εγώ μεν ως άνθρωπος αμαρτάνω , συ δε ως Θεός ελέησον με. Κύριε, ίδε την ασθενεία της ψυχής μου κ πέμψον την χάριν σου εις βοήθειάν μου, ίνα εν εμοί δοξασθή το όνομά σου το άγιον. Κύριε Ιησού Χριστέ, έγγραψον το όνομά του δούλου σου εν βίβλω ζωής, χαριζόμενος μοι κ τέλος αγαθόν. Κύριε ο Θεός μου, ουκ εποίησα ουδέν αγαθόν’ άλλ’ αρξαίμην ποτέ τη ευσπλαγχία σου. Κύριε, βρέξον εις την καρδίαν μου την δρόσον της χάριτός σου. Κύριε ο Θεός του ουρανού κ της γης, μνήσθητί μου του αμαρτωλού, του αισχρού, του ...

Η ΑΙΡΕΣΗ Χ.Ο.Ε. – Α.Θ.Α.ΖΩ. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Κυριακὴ Β΄Λουκά

Διονύσιος Ψαριανός (Μητροπολίτης Σερβίων καί Κοζάνης (+)) 3 Οκτωβρίου 1965 Αγαπητοί χριστιανοί, Μεγάλο αγαθό στην ζωή μας είναι η ομόνοια κι η αγάπη. Μεγάλο πάλι κακό είναι η διχόνοια κι η έχθρα. Με την ομόνοια και με την αγάπη χτίζουμε τη ζωή, με τη διχόνοια και την έχθρα τη γκρεμίζουμε. Γιατί σαν μία οικοδομή είναι η ζωή μας κι εμείς είμαστε οι τεχνίτες που χτίζουμε την οικοδομή. Η που τη χτίζουμε λοιπόν η που τη γκρεμίζουμε, κι αυτό εξαρτάται πάντα από τη διαγωγή και τη συμπεριφορά που έχουμε ανάμεσά μας. Για τούτη τη διαγωγή και τη συμπεριφορά που χτίζει και οικοδομεί μας είπε σήμερα ο μεγάλος οικοδόμος της ζωής και της σωτηρίας μας, ο Ιησούς Χριστός, κι ας ακούσουμε τα θεϊκά του λόγια στη δική μας απλή γλώσσα. Είπε ο Κύριος· κατά που θέλετε να σας φέρνωνται οι άνθρωποι, έτσι να τους φέρνεσθε και σεις. Κι αν αγαπάτε εκείνους που σας αγαπούν, ποιά χάρη σας πρέπει; Κι οι αμαρτωλοί βέβαια για κείνους που τους αγαπούν έχουν αγάπη. Κι αν κάνετε καλό σ' εκείνους...