Ὁ Ἅγιος Προκλὸς ὑπῆρξε ἄξιος μαθητὴς τοῦ μεγάλου διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (βλέπε 13 Νοεμβρίου).
Ὁ Πατριάρχης Ἀττικὸς (βλέπε 8 Ἰανουαρίου) τὸν ἔκανε
διάκονο καὶ κατόπιν πρεσβύτερο. Ἐπειδὴ διακρινόταν γιὰ τὴν παιδεία, τὴν ἀρετὴ
καὶ τὴν διδακτική του ἱκανότητα, ἀγαπήθηκε θερμὰ ἀπ’ ὅλους τους θαυμαστές του ἀξέχαστου
διδασκάλου του καὶ ὑποστηριζόταν ἀπ’ αὐτοὺς γιὰ τὸν Πατριαρχικὸ θρόνο τῆς
Κωνσταντινούπολης. Ἀλλὰ ἡ ἀντίδραση τοῦ διεφθαρμένου κατεστημένου, ναυάγιζε τὴν
ὑποψηφιότητά του. Ἀργότερα ὁ Πατριάρχης Σισίνιος (βλέπε 11 Ὀκτωβρίου), τὸ ἔτος
425 μ.Χ., χειροτόνησε τὸν Πρόκλο ἐπίσκοπο Κυζίκου. Λόγω ὅμως τῶν ἀνωμαλιῶν τῆς ἐπαρχίας,
τὴν ἐπισκοπὴ κατέλαβε κάποιος Δαλμάτιος. Ἀλλὰ ὁ Προκλός, χωρὶς νὰ στεναχωρηθεῖ,
ἐξακολούθησε τὸ κήρυγμα τοῦ θείου λόγου στὴν Κωνσταντινούπολη.
Ὅταν πέθανε ὁ Πατριάρχης Μαξιμιανὸς (βλέπε 21 Ἀπριλίου)
τὸ 434 μ.Χ. καὶ αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Θεοδόσιος ὁ Β’, στὸ θρόνο ἀνέβηκε πανηγυρικὰ
ὁ Προκλός. Καὶ μάλιστα πρὶν ἀκόμα θάψουν τὸν Μαξιμιανό. Ἡ πρώτη φροντίδα τοῦ
Προκλοὺ ἦταν, ἡ ἀνακομιδὴ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Χρυσοστόμου ἀπὸ τὰ Κόμανα στὴν
Κωνσταντινούπολη. Ἐπίσης, ἐπὶ τοῦ Πατριάρχου αὐτοῦ καθιερώθηκε καὶ ὁ τρισάγιος ὕμνος
στὶς ἐκκλησίες.
Πατριάρχευσε δώδεκα χρόνια καὶ τρεῖς μῆνες καὶ
κοιμήθηκε τὸ 447 μ.Χ.