ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού Β΄ ΜΕΡΟΣ Όταν ετελείωσε την ικεσίαν και την ευχαριστίαν της, πλημμυρισμένη όλη από Θεόν επέστρεψε εις την Σιών. Ευθύς αμέσως ο Κύριος απέστειλε επί νεφέλης τον ευαγγελιστήν και Θεολόγον Ιωάννην, καθ’ ότι η αγία Παρθένος είχε μεγάλην επιθυμίαν να τον ιδή, δεδομένου ότι ο Κύριος τους είχε συνδέσει δι’ υιοθεσίας. Η εξ όλων των γυναικών υπερευλογημένη καθώς τον είδε εχάρη ακόμη περισσότερον και εζήτησε να προσευχηθούν. Μετά την ευχήν η αγία και αειπάρθενος Βασίλισσα ανεκοίνωσε εις τον Ιωάννην και εις τις εκεί παρευρισκόμενες παρθένους το νέον μήνυμα του αρχαγγέλου που αφορούσε την μετάθεσίν της και τους έδειξε τον κλάδον του φοίνικος τον οποίον παρέλαβε από αυτόν. Παρήγγειλε να ετοιμάσουν τον οίκον της, να ανάψουν λαμπάδες και να θυμιάσουν, διότι τον είχε ήδη διακοσμήσει ως άλλον νυμφικόν θάλαμον εις τον οποίον θα υπεδέχετο τον αθάνατον Νυμφίον, τον παντευλόγητον Υιόν της, τον οποίον προσδοκούσε με μίαν ακατάσχετον ελπίδα. Όταν όλα ετακτοποιή...

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Ο ΠΛΗΣΙΟΝ ΜΑΣ     Κι εδώ ερχόμαστε στην τελική φάση της έρευνάς μας όσον αφορά αυτή τη συνάντηση, ερχόμαστε στη συνάντηση με την ανθρώπινη κοινότητα.   Αυτή η ανθρώπινη κοινότητα μας προσεγγίζει από δύο διαφορετικές σκοπιές. Από τη μια είναι η κοσμική κοινότητα, το σύνολο των ανθρώπων γύρω μας, στο οποίο ανήκουμε. Από την άλλη είναι η κοινότητα της Εκκλησίας, στην οποία επίσης ανήκουμε. Στην κοσμική κοινότητα ο χριστιανόςν πρέπει να είναι η παρουσία του Χριστού. Αυτό σημαίνει ολοκληρωτικό δόσιμο. Η κεντρική πράξη στην οικονομία της σωτηρίας είναι η ενσάρκωση  του Λόγου του Θεού, μια πράξη διά της οποίας ο Μεγάλος, ο ελεύθερος Θεός γίνεται ένα με μας, συμμετέχει στα προβλήματά μας αιωνίως. Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να συμμετέχει και ο χριστιανός. Δεν το είπε εξάλλου ο Χριστός; «Καθώς απέσταλκέ με ο Πατήρ, καγώ πέμπω υμάς...»(Ιωάννης 20,21).Όπως είπε και το ότι σας στέλνω στον κόσμο ως πρόβατα μεταξύ λύκων, και το άλλο, να είμαστε στον...

Η κ. Μ.Σ. μας γράφει: «… Μεγάλη η Χάρη της Υπεραγίας Θεοτόκου! Αξιώθηκα στη ζωή μου να δω, να ζήσω δυό θαύματά Της, όταν ήμουνα 17 χρόνων, το 1950. Κατάγομαι από τις Φέρες, είμαστε δίδυμες αδερφές, Μ. και Β.Κ. Τώρα, (1996) είμαι 63 ετών, λέγομαι Σ. και μένω στην Αλεξανδρούπολη. Μας πήρε λοιπόν τότε, στις 22 Αυγούστου του 1950 η μάνα μου και μας έφερε (εμένα και την αδερφή μου) στην Κορνοφωλιά, να μας δείξει τους συγγενείς της και να ξενυχτήσουμε στο Μοναστήρι για τη Χάρη Της. Ο δρόμος ήταν γεμάτος αμάξια “τσιργωμένα”, δηλαδή σκεπασμένα με κουβέρτες από πάνω. Έξω από την πόρτα της Μονής έπαιξαν τα όργανα και πουλούσαν οι μικροπωλητές διάφορα πράγματα. Μέσα, αριστερά, ήταν ένα διώροφο κτίριο ανοιχτό, που το έλεγαν “σαράι”· είχε ένα καμαράκι, όπου έμενε ο καλόγερος, ο επικεφαλής του Μοναστηριού, ο Ηγούμενος. Στην αυλή, χόρευε ο κόσμος. Το βράδυ, μπήκαμε μέσα στην Εκκλησία. Δεξιά είχε αγίασμα και πήραμε με ένα μπακιρτσάκι (δοχείο). Το βράδυ, στον ύπνο τους, μερικοί έβλεπαν ...

   Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να μπορεί να μεταδώσει το καλό ή το κακό στο περιβάλλον του. Αυτά τα θέματα είναι πολύ λεπτά. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Πρέπει να βλέπομε το καθετί με αγαθό τρόπο. Τίποτα το κακό να μη σκεπτόμαστε για τους άλλους. Κι ένα βλέμμα κι ένας στεναγμός επιδρά στους συνανθρώπους μας. Και η ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό. Να έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη αυτά να μεταδίδομε. Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που μας βλάπτουν· μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη. Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας, ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν. Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά.  Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό. Δεν πρέπει ποτέ να σκεπτόμαστε για τον άλλο ότι θα του δώσει ο Θεός κάποιο κακό ή ότι θα τον τιμωρήσει για το αμάρτημά του. Αυτός ο λογισμός φέρνει πολύ μεγάλο κακό, χωρίς εμείς να το αντιλαμβανόμαστε. Πολλές φορές αγανακτούμε και λέμε στον άλλο: «Δεν φοβάσαι τη δικαιοσύνη του Θεού, δε...

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ - ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙΟΝ Μια ιεραποστολικη προσπαθεια του ΙΔ παρεκκλησιου Αγιου Θεραποντος επισκοπου Κυπρου στις Ερυθρες Αττικης (Κριεκουκι) προς δοξαν Θεου. Ο αναξιος και απολογούμενος Κτητωρ e-mail agiostherapon@gmail.com

Του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού Α΄ ΜΕΡΟΣ        Τώρα με την Χάριν της θα ομιλήσωμε περί της εξόδου και της Μεταστάσεως αυτής από τον παρόντα κόσμον εις την αιώνιον Βασιλείαν του Υιού της. Είναι όντως φαιδρά και χαρμόσυνος για την ακοήν των φιλοθέων η τοιαύτη διήγησις.  Όταν, λοιπόν, ο Χριστός, ο Θεός μας, ευδόκησε να μεταθέση την παναγίαν και πανάμωμον μητέρα του από τον κόσμον αυτόν εις την Βασιλείαν του, προκειμένου να λάβη τον άφθαρτον στέφανον των υπερφυών αγώνων και αρετών της, να την τοποθετήση θεομητροπρεπώς «εκ δεξιών του, περιβεβλημένην με πορφύραν και πεποικιλμένην εν ιματισμώ διαχρύσω» (Ψαλμ. μδ , 12) και να την ανακηρύξη Βασίλισσαν πάντων των κτισμάτων, οδηγών αυτήν εις το εσώτερον του καταπετάσματος και εγκαθιστών εις τα επουράνια Άγια των Αγίων, της εγνωστοποίησε εκ των προτέρων την ένδοξον αυτής μετάστασιν. Απέστειλε πάλιν εις αυτήν τον αρχάγγελον Γαβριήλ για να της αναγγείλη την ένδοξον εκδημίαν της, καθώς άλλοτε την θαυμαστήν ...

Όσοι, ζουν με την καρδιά, μέσα στην οποία ενεργεί η Χάρη του Θεού, και προσεύχονται καρδιακά, αυτοί έχουν το χάραγμα του Σταυρού μέσα σε αυτήν και κανείς δεν μπορεί να τους ελέγξει πνευματικά. Αυτοί έχουν την ελευθερία του πνεύματος. Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ ΠΗΓΗ

  Όταν ζούσε ο άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος, υπήρχαν στη Λαύρα του πολλοί και ενάρετοι μοναχοί που δούλευαν στον Κύριο.  Μεταξύ αυτών υπήρχε ένας αρχάριος, ο οποίος καταγόταν από αρχοντική οικογένεια.  Επειδή δεν ήταν μαθημένος στη σκληρή εργασία και στις μοναχικές θυσίες, ο Άγιος τον κράτησε κοντά του και τον παιδαγωγούσε.  Όλοι τότε έτρωγαν στην κοινή τράπεζα μια φορά την ημέρα μετά τον εσπερινό.  Ο αρχάριος μοναχός δεν άντεχε στην ολοήμερη νηστεία, γι’ αυτό κρυφά έτρωγε από τα φαγητά που του έφερναν οι συγγενείς του.  Ο άγιος Σάββας αυτό το ήξερε, ως προορατικός που ήταν· αλλά και ως άριστος παιδαγωγός δεν τον ονείδισε, για να μη βαρεθεί τη μοναχική ζωή, μόνο προσευχόταν στο Θεό να τον διορθώσει.  Ήλθε, λοιπόν, η εορτή της Παναγίας, 15 Αυγούστου, και την παραμονή της εορτής, όταν οι μοναχοί πορεύθηκαν στα διακονήματά τους να εργασθούν, ο Άγιος τους είπε να έλθουν νωρίς να ψάλλουν·  στον αρχάριο είπε να πάει στο ναό την ώρα του Εσπερινού ...

   Κατά το έτος 1923 ένα πνευματικοπαίδι του εξαιρετικώς αγαπημένο από τον γέροντα, άνθρωπος γεμάτος από υγεία και δράση, έπαθε διάρρηξη σκωληκοειδίτιδος και έζησε οκτώ ημέρες. Μέσα σ’ αυτές τις λίγες ημέρες ο αγ. Νικόλαος «κατέβασε» τον ουρανό στη γη, από την αδιάκοπη και εγκάρδια προσευχή για να ζήσει το αγαπημένο του παιδί. Το βράδυ, όταν πήγε στο σπίτι του, λέει καταλυπημένος στους δικούς του: «Ο Ηλίας θα πεθάνει, μου το είπαν ο αγ. Ιωάννης και ο αγ. Παντελεήμων». Πέρασαν τρεις μήνες, ώσπου να μπορέσει η αδελφή του θανόντος -λόγω του πένθους- να τον ρωτήσει πως ακριβώς είδε την οπτασία. Της λέγει, λοιπόν, ότι «την ώρα που λειτουργούσα, είδα απέναντι, όπισθέν της αγ. Τραπέζης, τον αγ. Ιωάννη και τον αγ. Παντελεήμονα και μου είπανε: “Διαβιβάσαμε την αίτησή σου στον Δεσπότη Χριστό, ο Οποίος μας είπε ότι θα πεθάνει”. Ανωτέρα διαταγή, μου είπανε». Με την μεγάλη απλότητα που τον διέκρινε, διηγόταν: “Μια βραδυά χειμωνιάτικη, που καθόμασταν στο τζάκι είπα στον πατέρα μου...

Τα  "ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" παρουσιάζουν ένα ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΣΤA ΘΑΥΜΑΤΑ  ΤΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ Από το βιβλίο "ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ" copyrighy 2021 ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ https://salpismata.blo gspot.com/