ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

    Γέρων Δανιὴλ Κατουνακιώτης: Ἔχω διαβάσει στὸ Λαυσαϊκὸν τοῦ Παλλαδίου τὰ ἑξῆς περὶ τοῦ ἀββᾶ Ὤρ: «Οὗτος ἐν τῇ ἐρήμω διάγων, ἤσθιεν μὲν βοτάνας καὶ ρίζας γλυκείας, ἐπινεν δὲ καὶ ὕδωρ ὄτε ηὔρισκεν, ἐν εὐχαῖς καὶ ὕμνοις διατελῶν πάντα τὸν χρόνον». Νομίζω ἀποδίδουν ἄριστά τα τῆς ἀσκητικοτάτης βιοτῆς τοῦ πατρὸς Φιλαρέτου. Ἦταν ἐν ἀπὸ τὰ εὔοσμα ἄνθη ποὺ φυτρώνουν στὰ βράχια τῶν Καρουλίων! Φίλος της ἀρετῆς ὄντως. Πάντα κυκλοφοροῦσε ξυπόλυτος. Μιὰ μέρα ὁ Γέροντάς μας, ὁ π. Γερόντιος, θέλοντας νὰ τὸν δοκιμάσει ἂν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ τόση ἀγάπη καὶ ἁπλότητά του ἢ ἀπὸ ἐγωισμό, τοῦ εἶπε: «Πάτερ Φιλάρετε...» «Εὐλογεῖτε, Γέροντα». «Εἶσαι ὑποκριτής! Μᾶς δείχνεις ὅτι περπατᾶς ξυπόλυτος καὶ μὲ κουρελιασμένα ράσα, γιὰ νὰ κάνεις τὸν ταπεινό! «Γέροντα», ἀπήντησεν ἐκεῖνος κατεβάζοντας ταπεινά το κεφάλι, «εἶμαι ὑποκριτής! Ὅμως τί νὰ κάνω γιὰ νά... θεραπευθῶ;» «Νὰ βάλεις παπούτσια καὶ νὰ σουλουπωθεῖς». «Νὰ ’ναι εὐλογημένο, Γέροντα· αὐτὸ θὰ κάνω». Ἔβαλε βαθιὰ μετάνοια κι ἔφ...

Την παραπάνω φράση την ακούμε συχνά πυκνά από γνωστούς, φίλους, συγγενείς καθώς η συζήτησή μας θα στραφεί λίγο σε πιο πνευματικά ζητήματα. Το βασικό λοιπόν επιχείρημα των ανθρώπων που λένε ότι από την μία πιστεύουν στον Θεό και από την άλλη δεν πηγαίνουν στον Ιερό Ναό για να συμμετάσχουν στα Μυστήρια της Ορθοδόξου Εκκλησία μας είναι διότι τους ενοχλούν κάποια πράγματα όπως η πολυτέλεια των ναών, οι αντιπαθητικοί παπάδες, οι ψάλτες, η αρχαία γλώσσα (δεν την καταλαβαίνουν), τα μικρόφωνα, τα φώτα, το παγκάρι (ρίχνουν λεφτά για κερί), η ώρα τέλεσης της Θείας Λειτουργίας, κ.α. Οι αφορμές σίγουρα είναι πολλές όταν κάποιος ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να ζήσει όπως λέει η Εκκλησία. Δυστυχώς οι άνθρωποι αυτοί, θεωρούν τους εαυτούς τους έξω από την Εκκλησία μιας και δεν αποδέχονται το βασικό συστατικό της εν Χριστώ ζωής, δηλαδή της συμμετοχής του χριστιανού στα Μυστήρια της Εκκλησίας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι χριστιανοί, τουλάχιστον ορθόδοξοι, διότι ενώ (δήθεν) πιστεύουν δεν  ακολουθούν κανένα ...

    Νὰ συμπεριφέρεσαι στὸν πλησίον σου μὲ ἄδολη καρδιά, δηλαδὴ μὲ ἀγάπη ποὺ τρέφεις γιὰ τὸν ἑαυτό σου.  Ἔτσι εἶναι πολὺ πιθανό, ὁ πλησίον σου νὰ σοῦ ἐπιστρέψει τὴν ἴδια ἀγάπη. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ νὰ μὴν γίνει θὰ αἰσθανθεῖ μέσα του σεβασμὸ πρὸς τὴν ἀρετή σου, θὰ τὴν τιμήσει καὶ θὰ θελήσει ἴσως, ἀργότερα, νὰ τὴ μιμηθεῖ. Εἶναι δυσάρεστο γιὰ τὸν ὑπερήφανο νὰ τοῦ ζητηθεῖ νὰ εἶναι ταπεινὸς πρὸς τοὺς ἄλλους. Στὸν φθονερό, νὰ λέγει καλὰ λόγια γιὰ τοὺς ἐχθρούς του. Στὸν ἐκδικητικό, νὰ συγχωρήσει καὶ νὰ συμφιλιωθεῖ. Στὸν φιλοχρήματο, νὰ πληρώσει τὰ χρέη του. Στὸν σαρκολάτρη, νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του.  Ἀλλὰ ὅλοι αὐτοὶ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ δαμάσουν τὰ αἰσθήματά τους καὶ τὰ πάθη τους. Ἀλλιῶς παραδίδοντας τὸν ἑαυτὸ τοὺς ἀμετανόητα στὰ πάθη τους, θὰ πέσουν στὴν αἰώνια ἀπώλεια. ἀπὸ τὸ βιβλίο: "Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή μου" Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης  ΠΗΓΗ

Φιλάρετος μοναχός Καρουλιώτης (1872-1962) (Φωτογραφία: Jacques Lacarrière, 1954) «Που τα βρήκες αυτά;» τον ρώτησαν. «Μου τα... πούλησε ο πατήρ Φιλάρετος, εις τα Καρούλια!» Είπε ψέματα για να δικαιολογηθεί και συνέχισε τη φρικτή συκοφαντία του: «Αυτός είναι αρχαιοκάπηλος! Πουλάει παλαιά βιβλία!» Οι αστυνομικοί ήλθαν εδώ στην έρημο κι έκαναν ανακρίσεις. Στη συνέχεια, έχοντας πεισθεί από τον πανούργο αυτόν άνθρωπο, μήνυσαν τον άγιον ασκητή! Κάποια μέρα έφθασαν σ’ εμάς οι κλήσεις, γιατί απ’ εδώ περνούν τα πάντα. Οι ασκηταί δεν γνωρίζουν από αυτά, αλλά και γενικότερα δεν ασχολούνται με βιοτικά πράγματα. Με τις κλήσεις εκαλείτο λοιπόν να δικασθεί! Τον ενημερώσαμε σχετικά κι εκείνος μας είπε: «Εγώ δεν γνωρίζω που να πάω. Σας παρακαλώ σεις να με οδηγήσετε». Ε, εμείς κάναμε ο,τι έπρεπε, του δώσαμε μερικά ρουχαλάκια -γιατί τα μοναδικά δικά του ήσαν ξεσχισμένα από την τραχιάν ασκητική ζωή- και είπαμε σ’ έναν γνωστό μας δικηγόρο να πάει να τον βοηθήσει. Του δώσαμε και λίγα χρήματα ...

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου «Πως γνωρίζουμε το Τάλαντό μας μέσω της γνώσεως του εαυτού μας»  Η δωρεά της αγάπης του Θεού στον άνθρωπο προϋποθέτει την εκ μέρους του ανθρώπου αποδοχή και ανταπόκριση στην αγάπη του Θεού.  Τα χαρίσματα (τάλαντα) του Θεού αρχίζουν να ενεργοποιούνται από τη στιγμή που ο άνθρωπος τα χρησιμοποιεί για τη μετοχή του στην Βασιλεία του Θεού.  Το Μέγα Τάλαντο που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο είναι το «κατ’ εικόνα»   τα στοιχεία που την συνθέτουν μας αποκαλύπτει ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στο έργο του «περί κατασκευής του ανθρώπου» λέγοντας ότι είναι: « καθαρότης, απάθεια, μακαριότης, κακού παντός αλλοτρίωσις».   Έχοντας αυτά τα χαρίσματα καλείται ο άνθρωπος να τα αξιοποιήσει για να φθάσει στο «καθ’ ομοίωσιν» η οποία χαρακτηρίζεται στο ίδιο κείμενο, «από τον νου, τον λόγο και την αγάπη».   Για να μπορέσει να το πραγματώσει αυτό ο άνθρωπος καλείται από τους πατέρες της Εκκλησίας να γνωρίσει πρώτα τον εαυτό του «Ει βούλει...

Ένας στρατιώτης ρώτησε τον αββά Μιώς, αν άραγε ο Θεός δέχεται τη μετάνοια του αμαρτωλού. Και ο αββάς, αφού τον δίδαξε με πολλούς λόγους, είπε: - Πες μου, αγαπητέ. Αν σχιστεί το χιτώνιό σου, το πετάς; - Όχι, απάντησε εκείνος. Το ράβω και το χρησιμοποιώ πάλι. - Αν λοιπόν εσύ λυπάσαι το ρούχο σου, του είπε τότε ο γέροντας, δεν θα λυπηθεί ο Θεός το δικό του πλάσμα;

Ιωήλ Φραγκάκος  (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) «Πτωχός δε τις ονόματι Λάζαρος»     Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μία παραβολή. Παρουσιάζει κάποιον ανώνυμο πλούσιο, που είναι «αφιλοικτίρμων», και έναν πένητα, που ακούει στο όνομα Λάζαρος. Λάζαρος στα εβραϊκά μεταφράζεται «ο Θεός βοηθεί», δηλ. και το όνομά του ακόμη υποδηλώνει τη μεγάλη ένδεια που είχε. Ας μας επιτραπεί όμως να σημειώσουμε κάποιες παρατηρήσεις των αγίων Πατέρων, εάν πράγματι η Ιστορία αυτή είναι παραβολή. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας γράφει πως, ενώ για τον πλούσιο ο Κύριος αποφεύγει να αναφέρει το όνομά του και απλώς μας λέγει· «άνθρωπος δε τις ην πλούσιος» (Λουκ. 16,19), δεν κάνει το ίδιο και για τον πτωχό. «Δια τι γαρ μη είπε, Πτωχός δε τις άνθρωπος, αλλά, Λάζαρος; Ίνα τη προσηγορία δείξη πείρα και αληθεία ταύτα πεπράχθαι››, δηλαδή γιατί να μην πει, κάποιος φτωχός άνθρωπος, αλλά Λάζαρος; Ονομάτισε το φτωχό, ώστε από το όνομα να δείξει πως αληθινά έχουν συμβεί αυτά (...

   Το 1971 στην εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού που συρρέει πλήθος κόσμου από την  περιφέρεια της Πιερίας κυρίως, στη παλαιά Μονή, όλοι συγκλονίστηκαν από την εξαφάνιση ενός μικρού αγοριού μες στο δάσος του Ολύμπου. Όταν μετά από ημέρες αναζήτησης του, από άνδρες της Αστυνομίας και του Στρατού βρέθηκε ήρεμο και σώο πάνω σε μια πέτρα, είπε ότι προστατευόταν σε όλη τη διάρκεια αυτών των ημερών από έναν καλόγερο. Οταν μετέπειτα είδε την εικόνα του Αγίου αναγνώρισε οτι εκείνος ήταν ο καλόγερος που τελικά τον προστάτευσε όλες αυτες τις μέρες στο δάσος του Ολύμπου.  Το παιδί λέγεται Βασίλειος Τρικαλόπουλος και ζει στην Πιερία. Στη φωτογραφία διακρίνεται το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο και εις την ενθύμιση του θαύματος στο σημείο που βρέθηκε το παιδάκι. ΠΗΓΗ