Το “Χριστός Ανέστη” είναι ο αναστάσιμος
χαιρετισμός που ανταλλάσσεται μεταξύ των πιστών για σαράντα ημέρες μετά την
Ανάσταση του Κυρίου και περιέχει πολύ βαθύτερα νοήματα από το επιφανειακό και
εφήμερο “Χρόνια Πολλά”…
Λέγοντας “Χαίρετε” οποιαδήποτε στιγμή, είναι
σαν να λέμε “Χριστός Ανέστη” ολόκληρό το χρόνο!
Παραθέτουμε το άρθρο: “Καλή και ευλογημένη
Ανάσταση! Χαίρετε! Χριστός Ανέστη!”
Γράφει ο πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός
Ο αναστάσιμος χαιρετισμός, που διαμορφώθηκε
στην Ελληνική γλώσσα και μεταδόθηκε σ’ όλους τους Ορθοδόξους και στον υπόλοιπο
χριστιανικό κόσμο, είναι το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»! Δεν είναι λόγος ευχής,
αλλά χαιρετισμός και διακήρυξη της πίστεως στο γεγονός της Ανάστασης του
Χριστού, με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τον πιστό στον Χριστό άνθρωπο.
Πόσοι όμως γνωρίζουμε ότι ο αναστάσιμος
χαιρετισμός του Χριστού, αμέσως μετά την Ανάστασή Του, είναι ο (και πάλι)
Ελληνικός λόγος«Χαίρετε»! Με αυτό τον χαιρετισμό απευθύνεται ο αναστάς Χριστός
στις Μυροφόρες, μόλις βγήκαν από το «κενό μνημείο» (Ματθ. 28, 8-9). Η συνήθης
αυτή ελληνική προσφώνηση, από την εποχή των Ομηρικών επών, αποκτά μιαν
ιδιαίτερη πνευματική και χριστιανική σημασία. Η λέξη ανανοηματοδοτείται,
εντασσόμενη σε ένα καθαρά αγιοπνευματικό πλαίσιο, και γίνεται το πρώτο «ΧΡΙΣΤΟΣ
ΑΝΕΣΤΗ» της χριστιανικής ιστορίας.
Οι Μυροφόρες βγαίνουν από το μνημείο, στο
οποίο πήγαν, για να τελέσουν τα συνήθη νεκρικά έθιμα στον νεκρό Χριστό, με
αναμικτα συναισθήματα «φόβου και χαράς» (Ματθ, 28, 8), κάτι το φυσιολογικό στη
συνταρακτική πνευματική εμπειρία, που έζησαν, ακούοντας από τον Άγγελο, ότι ο
Κύριός τους «ηγέρθη από των νεκρών» (στ.7). Ο λόγος, λοιπόν, του Χριστου
προς αυτές «Χαίρετε», αποκτά ειδική σημασία, που μπορεί να προσδιορισθεί με τα
ακόλουθα λόγια: «Μη φοβείσθε (Ματθ. 28, 5), αλλά χαίρετε! Να αισθάνεσθε χαρά,
διότι η Ανάσταση, ως έκφραση της αγάπης του Θεού, νικά τον φόβο (Α’ Ιω. 1,18),
αλλά και τον θάνατο, κάθε είδος θανάτου, διότι είναι πηγη ζωής, ζωής
αιωνίου. Εκ του τάφου ανέτειλε ζωή και ελπίδα».
Η Ανάσταση του Χριστού είναι, έτσι, πηγή χαράς
και δεν μπορεί να εκφρασθεί αποδοτικότερα παρά με τον (Ελληνικό)
χαιρετισμό «Χαίρετε»! Η λέξη δέχεται χριστιανικά μιαν υπέροχη υπέρβαση.
Δεν μένει στην ενδοϊστορική πραγματικότητα, σχετιζόμενη με πρόσκαιρα αγαθά
(«χαίρε, υγίαινε», και σήμερα «γεια-χαρά»), αλλά συνδεόμενη με υπερφυσικές
εμπειρίες, όπως η μετοχή στην Ανάσταση του Χριστού και η βεβαιότητα για την
νίκη πάνω στο θάνατο και την εξουσία του στον φθαρτό τούτο κόσμο.
Ο πιστός στον Χριστό Έλληνας έχει σαφή γνώση,
ότι με την προσφώνηση «Χαίρετε», που επαναλαμβάνει πολλές φορές την ημέρα,
προσφωνεί τους άλλους με τον Αναστάσιμο λόγο του Χριστού καλώντας τους στη
μετοχή στο γεγονός της Ανάστασης. Λέγοντας «Χαίρετε», γνώριζε ότι λέγεις
«Χριστός ανέστη» με ένα άλλο τρόπο.
Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός «ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ»