Του Αρχιμ. Αρσενίου Κατερέλου
... Μετά απ' αυτό, είπε στους γιατρούς: «Με κάνατε
αστροναύτη, με τα οξυγόνα, με το α' και με το β'... Τώρα, όμως, τελείωσε η
αποστολή σας. Τώρα αρχίζει η δουλειά του Θεού». Μου είπε τότε και διάφορα
άλλα....
Αλλά, καταλήγω εκεί που ξεκίνησα. Εάν δεν
έκανα παράλογη υπακοή να πάω Θεολογική Σχολή, προφανώς, μάλλον, δεν θα είχα
αυτές τις πολλές και άλλες ευλογίες και πνευματικές παρηγοριές, που είχα
-αναξίως πάντα-, για τις όποιες, βέβαια, είμαστε αναπολόγητοι. Ελπίζομαι όμως
στις ευχές του Γέροντα.
Ανάλογες, ανεξίτηλες παραστάσεις από τον
παππούλη, έχομε, εννοείται, και από το Άγιον Όρος, που ζούσε εκεί σαν καιομένη
λαμπάδα. Από εκεί, π.χ., έχω μία κασέτα, από την ακολουθία της Αναστάσεως, στο
Κελλί του π. Ισαάκ, όπου πάντα έκανε Πάσχα ο Γέροντας. Τότε, ήμουν δόκιμος,
αλλά και άλλες φορές, ως φοιτητής, είχε τύχει να κάνω εκεί Πάσχα. Όλοι ήμασταν
συγκινημένοι από την παρουσία του Γέροντα, ο όποιος ερχόταν από το πρωί του
Μεγάλου Σαββάτου και διηγιόταν ευχάριστα, ωφέλιμα περιστατικά.
Ο Γέροντας, όταν έψελνε, έψελνε από τα φυλλοκάρδια
της καρδιάς του. Όταν μάλιστα κάποιοι του έλεγαν «Γέροντα ψάλε κάτι κι εσύ»,
έλεγε «α, εγώ δεν θέλω να ψάλω κάτι, γιατί θέλω να ψέλνω συνέχεια», δηλ.
συνεχώς. Πράγματι, σιγοψέλνε σ' όλην την ακολουθία εκεί στην Λιτή -ας την πούμε
έτσι- του παρεκκλησίου του Κελιού, του π. Ισαάκ.
Μάλιστα, εκεί ήταν κι ένας Λιβανέζος, -γιατί
ήμαστε είκοσι πέντε περίπου άτομα εκ των οποίων δύο ήσαν Λιβανέζοι- και του
είπε ο π. Παΐσιος «να διαβάσετε τις Πράξεις και στα Αραβικά». Και του άπαντα ο
Λιβανέζος «μα, Γέροντα, δεν είναι σωστό, γιατί όλοι εσείς είστε Έλληνες, δεν θα
καταλαβαίνετε τίποτε από τα Αραβικά». Και λέει ο π. Παΐσιος: «Καλύτερα, για να
μην έχωμε και ευθύνη εν ήμερα Κρίσεως».... Έλεγε κι άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Κάποια στιγμή, του είπε ένας Λιβανέζος:
«Γέροντα, να σε βγάλω «μία» φωτογραφία;» Κι ο Γέροντας του λέει: «Πονηρούλη,
«μία» στα Αραβικά, σημαίνει 100»!
Ήταν άνοιξης, άκουγε τα πουλιά έξω να
κελαϊδάνε και με ρωτάει: «Τι λένε, τώρα, τα πουλάκια;» «Που να ξέρω Γέροντα;»
του λέω. «Ευλογημένε, λένε το "Χριστός Ανέστη!"»
Από το βιβλίο ''Περιστατικα και συνεντεύξεις
δια τους γέροντας Παίσιον και Ισαάκ τους αγιορείτας''Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη