Τρισάγιο στον Μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναφερσάλων κυρώ Κύριλλο τέλεσε ὁ π. Νικόλαος Δαλαγιώργος, ὁ ὁποῖος είναι χειροτονία του Μακαριστού σε μία εποχή που δεν ήθελαν Ιερείς στα Σώματα Ασφαλείας, αφού ήταν ο πρώτος που θα χειροτονούσε με βάση την Εγκύκλιο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Μέσα σε ένα τεταμένο κλίμα συγκρούσεων ακόμη και από τους συνεργάτες του για να μην προβεί στην Χειροτονία, ο Μακαριστός έδειξε ενδιαφέρον πατρικό και άπειρη αγάπη. Ότι και να του έλεγαν, ήθελε δική του γνώμη να σχηματίσει. Γι'αυτό και δεν ρωτούσε κανέναν αλλά ο ίδιος ήθελε να διαπιστώσει ποιον έχει μπροστά του, σε αντίθεση με σήμερα που μια καταγγελία ανώνυμος είναι ισχυρή να καταστρέψει κάποιον, ακόμη και να τον μεταθέσει σε ένα απόγευμα με την μορφή του κατεπείγοντος και ρητή εντολή "Αύριο δεν θα είσαι εδώ, μάζεψε τα πράγματά σου και φύγε".
Ούτε καν να χαιρετίσεις τους συνεργάτες σου... τους μαθητές σου... σαν κακούργος επί ληστών άμεσα την σταύρωση για να γλιτώσουμε από αυτόν.
Και πάντα μαζί... εξορίζονταν και η Παναγία Βασίλισσα... η οποία δακρυσμένη έλεγε με πόνο:
"Προς τι όλες αυτές οι Τιμές;
Προς τι τώρα ο διωγμός;
Προς τι η αλλοτρίωση του Θείου Φρονήματος και η σκληρή καρδιά;
Τίνα ζητά ο διάβολος ως Λέων Οριόμενος; "
Λέγει ο Απόστολος Παύλος: "Πίσω, λοιπόν, από κάθε διωγμό είναι ο διάβολος. Αλλά και πίσω από τα όργανά του, τους διώκτες, είναι ο διάβολος. Ο ευσεβής γίνεται ο στόχος και το αντικείμενον ελέγχου, εκείνου ο οποίος αμαρτάνει ασύστολα. Αν εγώ λέγω την αλήθεια, σου γίνομαι έλεγχος, έστω σιωπηρώς, χωρίς να σου πω τίποτε. Απλώς η παρουσία μου, σε σένα που λες ψέματα. Αν εγώ είμαι αγνός κι εσύ είσαι ανήθικος, η παρουσία μου, η μόνη παρουσία μου, σου γίνεται έλεγχος. Έτσι λοιπόν ο ασεβής δεν μπορεί να δει τον ευσεβή. Ελέγχεται.
Γι'αυτό, θαυμάσια μας λέγει η Σοφία Σολομώντος, και μας σκιαγραφεί, αδρογραφεί αυτήν την ψυχολογία των ασεβών μπροστά στον ευσεβή.
Και τι λέγουν;
«Ἐνεδρεύσωμεν δὲ τὸν δίκαιον
(Να του στήσουμε παγίδα),
ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι
(γιατί μας είναι δυσκολομεταχεί-ριστος)
καὶ ἐναντιοῦται τοῖς ἔργοις ἡμῶν
(έρχεται σε αντίθεση- έστω και σιωπηρά, όπως σας είπα- στα έργα μας).
Ἐγένετο ἡμῖν εἰς ἔλεγχον ἐννοιῶν ἡμῶν
(Ό,τι συλλαμβάνομε, ό,τι σκεφτόμαστε, ό,τι θέλομε, αυτός μπροστά μας γίνεται έλεγχος ζωντανός).
Βαρύς ἐστιν ἡμῖν καί βλεπόμενος.(Είναι βαρύς ακόμα να τον βλέπομε. Δηλαδή και να τον δούμε μόνο… Γιατί; Βαρύς! Γιατί είναι βαρύς, βαρίδι στην συνείδησή των),
ὅτι ἀνόμοιος τοῖς ἄλλοις ὁ βίος αὐτοῦ, καὶ ἐξηλλαγμέναι αἱ τρίβοι αὐτοῦ».
Να το αίτιο. «Γιατί είναι», λέγει, «διαφορετικός ο βίος του απ’ τον δικό μας τον βίο και παρηλλαγμέναι αι μέθοδοι της ζωής του. Ζει αλλιώτικα, ζει διαφορετικά. Δεν ζει όπως ζούμε εμείς)».
Και συνεχίζει ο Απόστολος του Θεού Παύλος λέγοντας προς τον μαθητή του Τιμόθεο:
«Σύ δέ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν ᾽Αντιοχείᾳ, ἐν ᾽Ικονίῳ, ἐν Λύστροις· οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος. Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ διωχθήσονται».
Του κάνει έναν έμμεσον υπαινιγμό.
«Είδες, Τιμόθεε, αγαπητό παιδί, τι διωγμούς έχω υποφέρει. Είδες τι δυσκολίες έχω περάσει. Αλλά δεν είμαι εγώ μόνο. Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ διωχθήσονται: Και όλοι εκείνοι που θα ‘θελαν να σταθούν ευσεβείς εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν». Ως να του λέει: «Εάν μείνεις ευσεβής, και σε προτρέπω να μείνεις ευσεβής εν Χριστώ Ιησού, έχε το υπόψη σου, θα διωχθείς».
«Ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια προσπαθήσαμε
νὰ βοηθήσουμε τοὺς συνανθρώπους μας, τὶς οἰκογένειες, τὰ παιδιὰ κι αὐτὸ φάνηκε
στὸ χαμόγελο τοῦ πνευματικοῦ μας πατέρα καὶ Μακαριστοῦ Κυροῦ Κυρίλλου, ὅταν τὸν
συναντούσαμε γιὰ νὰ πάρουμε τὴν εὐλογία για την πρώτη Σχολή Γονέων που ιδρύθηκε στην Καρδίτσα, μὲ σκοπὸ τὴν οἰκοδομὴ τῆς οἰκογένειας,
τὴν ἀνάπαυση ἀπὸ τὰ προβλήματα καὶ τὸν κόπο, ἀλλὰ καὶ τὴν κοινωνία ἀγάπης ὡς εἰκόνες
Τοῦ Θεοῦ.
Νὰ ἔχουμε τὴν εὐχή του».