Η Γερόντισσα Μακρίνα ευλαβείτο πολύ και δύο
άλλους συγχρόνους μερισματούχους Γέροντες, τους μακαριστούς π. Πορφύριο
Καυσοκαλυβίτη (1906- 1991) και π. Παΐσιο 'Αγιορειτη (1924-1994).
Τον π. Πορφύριο επισκέφτηκε το 1984 στην
Αθήνα, με σκοπό να του ζητήσει να «σταυρώση» το χέρι της, όπου είχε πάθη
κάταγμα, για να αποφυγή την επέμβαση, επικίνδυνη λόγω του διαβήτου της. Εκείνος
δεν έδωσε σημασία στο θέμα της υγείας της, μόνο της ζήτησε τα ονόματα των
αδελφών της συνοδείας της. Καθώς η Γερόντισσα τις κατονόμαζε, ο Γέρων Πορφύριος
με το διορατικό του χάρισμα της ανέλυε την ψυχή της κάθε μιας μοναχής.
Τον χειμώνα του 1986 συνοδευομένη από την
Γερόντισσα Φεβρωνία της Ιεράς Μονής Τίμιου Προδρόμου Σερρών και άλλες μοναχές,
επισκέφτηκε το 'Ιερο Ησυχαστήριο του 'Αγιου Ίωάννου του Προδρόμου στην
Μεταμόρφωση Χαλκιδικής, για να πάρουν την ευχή του Γέροντος Παϊσίου.
Μόλις συναντήθηκαν, η Γερόντισσα Μακρίνα έβαλε
στρωτή μετάνοια στον Γέροντα Παΐσιο και αμέσως και εκείνος έκανε το ίδιο. Ο
Γέροντας δεν σηκωνόταν αν δεν προηγείτο η Γερόντισσα. Είχαν πνευματική
επικοινωνία και ο καθένας αισθανόταν την πνευματική κατάσταση του άλλου. Η
ταπεινοφροσύνη του Γέροντος Παϊσίου φάνηκε εξ άλλου και από τους λόγους, τους
οποίους είπε λίγες στιγμές αργότερα αναφερόμενος στον Γέροντά μας, π. Έφραίμ:
«Τι ήρθατε σε μένα, εσείς έχετε τον πρώτο λαχνό. Εγώ τι να σας πω; Εσείς έχετε
τις νουθεσίες από τον Γέροντά σας».
Από το βιβλίο «Λόγια καρδιάς,Γερόντισσσα
Μακρίνα Βλασσοπούλου.1921-1995»
Εκδ.Ι.Μ.Παναγίας Οδηγητρίας Πορταριάς Βόλου
2013