Στην Σκήτη του Αγ. Παντελεήμονος στο
Κουτλουμούσι, ο μοναχός Ιωσήφ, θέλησε να επισκευάσει, στο πάτωμα της καλύβας
του, ένα σανίδι που είχε σπάσει. Καθάρισε το σάπιο, πήρε με ακρίβεια τα μέτρα,
έκοψε το σανίδι και πήγε να το τοποθετήσει. Όταν το έβανε στη θέση του, το
σανίδι ήταν μεγαλύτερο. Το πήρε, έκοψε το περίσσιο και πήγε πάλι να το
τοποθετήσει. Το είδε πως ήταν μικρότερο απ
ὅτι έπρεπε.
Ο Γέρο – Ιωσήφ, ήταν μαραγκός στο
επάγγελμα. Παίρνει για δεύτερη φορά τα μέτρα, κόβει άλλο σανίδι στα μέτρα που
χρειάζονταν με ακρίβεια, πήγε να το βάλει στη θέση του, αλλά και πάλι
περίσσευε, το έκοψε, κι όταν πήγε να το καρφώσει, έγινε μικρότερο. Τότε έχασε
την υπομονή του και με θυμό είπε : «Άει στο διάβολο, διάβολε, τι έχεις, τι να
σου κάμω για να ταιριάξεις ; Τέσσερις φορές σε μέτρησα και τέσσερις σε έκοψα,
τώρα τι διάβολο έχεις και δεν ταιριάζεις» ;
Ο ταλαίπωρος αυτός μοναχός, αντί να
ειπεί την ευχή και να επικαλεστεί τη θεία βοήθεια στην εργασία του, προτίμησε
να μνημονεύσει τον διάβολο, ο οποίος δεν άργησε αλλά κάτι τέτοιες ευκαιρίες
ζητάει, γι αὐτὸ παρουσιάστηκε μπροστά
του, ο διάβολος, μ ὅλη την αγριωπή μορφή
του και του είπε : «Με φώναξες γέροντα, τι είναι, τι θέλεις ; Εδώ είμαι γῶ για να σε βοηθήσω».
Ο Γέρο – Ιωσήφ τρομαγμένος έκαμε το
σταυρό του, παράτησε το σανίδι κι έτρεξε στον Πνευματικό του να εξομολογηθεί,
αλλά από τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια και δεν
μπορεί να συνέλθει, του έμεινε ο φόβος και μια αφηρημάδα στο μυαλό, σαν
αντιμισθία από τον διάβολο.
Τούτο ας γίνει μάθημα σε όλους, μικρούς
και μεγάλους, να μη λένε το διάβολο, ούτε για αστεία. Επειδή, ο διάβολος βάνει
τον άνθρωπο να θυμώνει και στον θυμό του επάνω, τον βάνει να βρίζει η να βλασφημεί
τα θεία, κι αν δεν κατορθώσει τούτο, τον πείθει να ειπεί στον συνάνθρωπό του,
στον αδελφό του, στο παιδί του, η και στον εαυτό του ακόμη, «Άει στο διάβολο».
Τούτο γίνεται κακίστη συνήθεια και πολλοί γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στον
διάολο.
Ενώ μπορεί ο άνθρωπος να αποκτήσει καλές
συνήθειες κι αντί να λέει «άει στο διάβολο», να λέει «άει στην ευχή» η «άει στο
καλό σου» η όπως συνηθίζουν οι πατέρες να λένε «να σε πάρει η ευχή» η «ο Θεός
να σ ἐλεήσει», που είναι το καλύτερο
απ ὅλα. Έτσι συνηθίζει ο άνθρωπος να
εύχεται και να λέει πάντοτε τα καλά, σύμφωνα με την Αγία Γραφή «ευλογείτε και
μη καταράσθε» (Ρωμ. 12, 14».
ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, τόμ. Α΄