Οι χριστιανοί έχουν χρέος, σύμφωνα με την
εντολή του Κυρίου, να γίνουν άγιοι και τέλειοι. Η τελειότητα και η αγιότητα
χαράσσονται πρώτα βαθιά στην ψυχή του χριστιανού, και από εκεί τυπώνονται και
στις σκέψεις του, στις επιθυμίες του, στα λόγια του, στις πράξεις του. Έτσι, η
χάρη του Θεού, που υπάρχει στην ψυχή, ξεχύνεται και σ’ όλο τον εξωτερικό
χαρακτήρα.
Ο χριστιανός οφείλει να είναι ευγενικός με
όλους. Τα λόγια και τα έργα του να αποπνέουν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που
κατοικεί στην ψυχή του, ώστε να μαρτυρείται η χριστιανική του πολιτεία και να
δοξάζεται το όνομα του Θεού.
Όποιος είναι μετρημένος στα λόγια, είναι
μετρημένος και στα έργα. Όποιος εξετάζει τα λόγια που πρόκειται να πει,
εξετάζει και τις πράξεις που πρόκειται να εκτελέσει, και ποτέ του δεν θα
υπερβεί τα όρια της καλής και ενάρετης συμπεριφοράς.
Τα χαριτωμένα λόγια του χριστιανού
χαρακτηρίζονται από λεπτότητα και ευγένεια. Αυτά είναι που γεννούν την αγάπη,
φέρνουν την ειρήνη και τη χαρά. Αντίθετα, η αργολογία γεννάει μίση, έχθρες,
θλίψεις, φιλονικίες, ταραχές και πολέμους.
Ας είμαστε λοιπόν πάντοτε ευγενικοί. Ποτέ από
τα χείλη μας να μη βγει λόγος κακός, λόγος που δεν είναι αλατισμένος με τη χάρη
του Θεού, αλλά πάντοτε λόγοι χαριτωμένοι, λόγοι αγαθοί, λόγοι που μαρτυρούν την
κατά Χριστόν ευγένεια και την ψυχική μας καλλιέργεια.
Από τη σειρά των φυλλαδίων «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ
ΠΑΤΕΡΩΝ» της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής