Ο άγιος Νεκτάριος και το μετόχι της Ανάληψης. Ἀπὸ τὶς ἐνθυμήσεις τοῦ Γέροντα Χρύσανθου Ἁγιαννανίτου - Β΄ ΜΕΡΟΣ
Κάθε Κυριακή απόγευμα όμως μαζευόμεθα όλοι οι
Πειραιώτες από όλες τις ενορίες και συζητούσαν οι μεγαλύτεροί μας το πως να
προσευχώμεθα και το πως να υπομένουμε τας ύβρεις και τας λοιπά περιπαίγματα,
όπου έκαμαν για την νηστεία και τας λοιπά μέσα της σωτηρίας της ψυχής μας. Και
επειδή οι κατοικούντες εις τον Πειραιά ήσαν ολίγοι, οι άνθρωποι αυτοί που είχαν
φόβο Θεού, μας δίδασκαν να υποφέραμε φέροντες πολλά παραδείγματα πρόσφατα, όπου
είχαν γίνει εις αυτούς τους ανθρώπους που απέθαναν με φόβο Θεού και ευσέβεια.
Αυτά έχοντες όλη την εβδομάδα προ οφθαλμών μας
δεν στενοχωρούμουνα, δι' ότι μας έκαμαν, αλλά' χαιρόμεθα.
Επειδή δε κάθε ενορία του Πειραιώς είχε
πολλοίς νέους αγαπώντας τον δρόμο της καλογερικής ζωής, συμφώνησαν να εργάζεται
κάθε ενορία μόνη της. Εκεί όταν ήκουον, ότι πήγαιναν οι νέοι εις την Ανάληψιν,
έλεγαν εις αυτούς να μη πάνε εις τας Μοναστήρια, αλλά να καθίσουν εις τον κόσμο
να κάμουν καλές οικογένειες. Έτσι σιγά σιγά έσβησε ο έρωτας των νέων δια την
καλογερική ζωή και έμεινε μόνον εις τας γυναίκας.
Ο τότε Πνευματικός της Αναλήψεως πατήρ
Παίσιος, ο οποίος ήτο πνευματική ευφυΐα, όταν πηγαίναμε εμείς που θα γινόμεθα
καλόγεροι, μας έβαλε κανόνα, όποιος πάει πέντε νέους να κοινωνάη κάθε οκτώ.
Κατ' αυτόν τον τρόπον πάλιν ο μοναχισμός των
Ελλήνων, όχι ανθησεν, αλλά' έξηνθησεν και γέμισε το Άγιον Όρος από
Παλαιοελλαδίτας.
Επίσης ως νέοι συζητούσαμε στον δρόμο
μεγαλοφώνως, και οι γηραιοί μας έλεγαν:
Προσέχετε, να μη ομιλείτε δυνατά, αλλά
ταπεινά, διότι θα γίνετε καλόγεροι. Προσέχετε, να προσεύχεσθε πάντοτε και όταν
προσεύχεσθε πρέπει ο νους σας να είναι εις το Πραιτώριον, και εκεί να βλέπετε
τον Θεόν των απάντων να δικάζεται από το πλάσμα του και να εμπαίζεται από όλα
τας έθνη, πλην των Ελλήνων, επειδή είναι ο μόνος λαός προορισμένος να Τον αγαπά
καθώς και αγαπάται από Αυτόν.
Προσέχετε, όταν προσεύχεσθε, να μη επιτρέπετε
εις την διάνοιά σας να σκέπτεται τίποτε παρά μόνον Αυτόν, ο όποιος με το θέλημα
Του παρεδόθη εις τους Ρωμαίους στρατιώτες να εμπαίζεται από το ότι υπέφερε
αναρίθμητα, μόνον και μόνον να μη κολασθεί κανένας άνθρωπος.
Προσέχετε, όταν συναναστρέφεσθε εις άλλο
τίποτε να μη είναι η συναναστροφή σας και η συζήτησις σας παρά μόνον δια το
κάλλος του θεανθρώπου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, διότι μ' αυτήν την ενθύμηση θα
γίνετε καλοί καλόγεροι.
ΒΙΒΛ. ΓΕΡΟΝΤΙΚΑΙ ΕΝΘΥΜΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ.
ΤΟΜΟΣ Α ΙΕΡ.
ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΟΥ