Καὶ αὐτὰ τὰ λέγω ὄχι γιὰ νὰ ὁδηγήσω
τὶς ψυχές σας σὲ ἀδιαφορία, ἀλλὰ γιὰ νὰ παρηγορήσω ἐκείνους ποὺ πέφτουν σὲ ἀπόγνωσι.
Διότι ποιὸς θὰ μπορέση νὰ καυχηθῆ ὅτι ἔχει ἁγνὴ καρδιά; ἢ ποιὸς θὰ ἔχη τὸ
θάρρος νὰ πῆ ὅτι εἶναι καθαρὸς ἀπὸ ἁμαρτίες;Καὶ γιατί ἀναφέρω τοὺς ἄλλους;
Διότι καὶ ἂν ἀκόμη παρουσιάσω στὴ μέση τὸν Παῦλο καὶ θελήσω νὰ κάνω ἀκριβῆ ἐξέτασι
τῶν πράξεών του, δὲν θὰ μπορέση νὰ σταθῆ ἀπέναντί Του. Πράγματι, τί θὰ μποροῦσε
νὰ πῆ; Μελέτησε προφῆτες μὲ πολὺ ζῆλο ὑπῆρξε ζηλωτὴς τῶν πατρώων παραδόσεων, εἶδε
νὰ γίνωνται θαύματα, καὶ ὅμως ἐξακολουθοῦσε νὰ καταδιώκη τὴν Ἐκκλησία καὶ δὲν
μεταστράφηκε παρὰ μόνον ὅταν εἶδε ἐκεῖνο τὸ παράξενο ὅραμα καὶ ἄκουσε ἐκείνη τὴ
φρικτὴ φωνή, πρὶν ἀπὸ αὐτὸ ὅμως ὅλα τα ἀνακάτωνε καὶ τὰ συνέχεε. Ἀλλ’ ὅμως
παραβλέποντας ὁ Θεὸς ὅλα ἐκεῖνα, καὶ τὸν προσκάλεσε καὶ τὸν ἔκανε ἄξιο μεγάλης
χάριτος.
Τί συνέβη πάλι μὲ τὸν κορυφαῖο
ἐκεῖνον, τὸν Πέτρο; δὲν τὸν ἔλεγξε, ὅταν μετὰ ἀπὸ ἀμέτρητα σημεῖα καὶ θαύματα
καὶ τόσο μεγάλη παραίνεσι καὶ συμβουλή, ἔπεσε στὸ φοβερὸ ἐκεῖνο παράπτωμα; Ἀλλ’
ὅμως καὶ ἐκεῖνο τὸ παρέβλεψε καὶ τὸν κατέστησε πρῶτο ἀνάμεσα στοὺς ἀποστόλους.
Γι’ αὐτὸ καὶ ἔλεγε: « Σίμων, Σίμων, ὁ σατανᾶς θέλησε νὰ σᾶς κοσκινήση σὰν τὸ
σιτάρι, ἐγὼ ὅμως προσευχήθηκα γιὰ σένα, ὥστε νὰ μὴ σὲ ἐγκαταλείψη ἡ πίστις σου»
( Λουκ. 22, 31-33 ). Καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτά, ἂν δὲν ἔλθη νὰ κρίνη τοὺς ἀνθρώπους μὲ
εὐσπλαχνία καὶ φιλανθρωπία, ἀλλὰ κρίνη μὲ ἀκρίβεια καὶ λεπτομέρεια , ὁπωσδήποτε
ὅλους θὰ μᾶς βρῆ ὑπεύθυνους. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγε: «Δὲν αἰσθάνομαι
καμμία ἐνοχὴ ἐναντίον τοῦ ἐαυτοῦ μου, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν μὲ κάνει νὰ θεωρῶ τὸν ἐαυτοῦ
μου δικαιωμένο» ( Ἃ΄ Κορ. 4,4 ) (Εἰς τὸν ΡΚΘ΄ Ψαλμὸν , ΕΠΕ 7, 68-76. PG
55, 373-376 )
Χρυσοστομικὸς Ἄμβων Ε΄ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ
" Τὰ νεῦρα τῆς ψυχῆς
"
Ἔκδοσις Συνοδια
Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου Νεα Σκήτη Ἄγ. Ὅρους