Ιερά Μονή Σταυρονικήτα,
18-11-68
Εν Χριστώ αδελφέ Ν, χαίρε εν Κυρίω πάντοτε και
αγάλλου εν Αυτώ.
Έλαβα και την δεύτερην επιστολήν σας, η οποία
μου διπλασίασε την χαράν μου. Σας ζητώ συγγνώμην που δεν μπόρεσα δυστυχώς να
σας απαντήσω. Δόξα τω Θεώ και εγώ υγιαίνω. Δεν θέλω να σας κουράσω με
πολυλογίες, διότι συζητήσατε ασφαλώς με τον πατέρα Β. Δι’ αυτό έρχομαι να
εκφράσω την γνώμην μου απ’ ευθείας στο θέμα σας.
Δια να αποφύγει κανείς το συναίσθημα, θα
πρέπει να αποφεύγει πρώτα την μαλθακότητα όσο μπορεί. Και δια να αποφύγει και
τα πρόσωπα, θα πρέπει να προσκολληθεί σε ουράνια και άυλα. Δι’ αυτό πολύ
βοηθάει το να ελευθερώνεται κανείς όσο μπορεί από τα υλικά. Τα υλικά πράγματα
έχουν πάντοτε και υλικές απαιτήσεις.
Η φυσική ζωή δεν συμβιβάζεται με την
πνευματική ζωή. Διότι ένας πνευματικός άνθρωπος, εάν θελήσει να ζήσει φυσική
ζωή σε αυτά που νομίζει ότι δεν βλάπτουν, θα καταλήξει στην παρά φύσιν μια μέρα
χωρίς να το καταλάβει.
Δι’ αυτό η ζωή των πνευματικών ανθρώπων θα
πρέπει να είναι υπερφυσική, δια να μπορέσουν να ελευθερωθούν από την κοσμική
ατμόσφαιρα και να κινούνται στον πνευματικό χώρο και να νιώθουν έντονα την
παρουσία του Θεού και να φλογίζονται από έρωτα και να διερωτώνται εάν υπάρχει
άραγε κάτι καλύτερο στον παράδεισο από αυτό που ζουν. Αυτά δυστυχώς θεωρητικά
μόνον τα ξέρω. τα οποία σου γράφω από αγάπη.
Ο καλός Θεός πρώτα εξετάζει τη χωρητικότητα
της καρδιάς και μετά στέλνει ανάλογα και την αγάπη Του. Όλα αυτά μπορεί να τα
πετύχη ο άνθρωπος, μετά από τον κατά δύναμιν αγώνα, εφ’ όσον κατορθώσει να
γνωρίσει το άτομό του. Όταν γνωρίσει το άτομό του, τότε του γίνεται η διάσπαση
του ατόμου του και εκτοξεύεται στο πνευματικό διάστημα. Διότι όταν γνωρίσει το
άτομό του, θέλει δεν θέλει θα ταπεινωθεί και όταν ταπεινωθεί, υποχρεωτικώς θα
έλθει η Χάρις του Θεού στο πλάσμα Του. Τότε ο άνθρωπος θα φωτίζει χωρίς να
θέλει και χωρίς να το νιώθει και έτσι θα δοξάζεται ο Θεός.
Με συγχωρείτε για την πολυλογία μου, αλλά από
αγάπη κινούμενος. Έχετε ευχές από τους πατέρες.
Με αγάπη Χριστού
Μοναχός Παΐσιος