Οἱ ἀπομακρυσμένοι ἄνθρωποι ἀπὸ τὸν Θεὸ πάντα ἀπαρηγόρητοι
βρίσκονται καὶ διπλὰ βασανίζονται. Ὅποιος δὲν πιστεύει στὸν Θεὸ καὶ στὴν
μέλλουσα ζωή, ἐκτὸς ποὺ μένει ἀπαρηγόρητος, καταδικάζει καὶ τὴν ψυχὴ τοῦ αἰώνια.
Σε ὅποιο ἀφεντικὸ δουλεύεις, ἀπὸ αὐτὸ θὰ πληρωθῆς. Ἂν
δουλεύης στὸ μαῦρο ἀφεντικό, σοῦ κάνει τὴ ζωὴ μαύρη ἀπὸ ἐδῶ. Ἂν δουλεύης στὴν ἁμαρτία,
θὰ πληρωθῆς ἀπὸ τὸν διάβολο. Ἂν ἐργάζεσαι τὴν ἀρετή, θὰ πληρωθῆς ἀπὸ τὸν
Χριστό. Καὶ ὅσο ἐργάζεσαι στὸν Χριστό, τόσο θὰ λαμπικάρεσαι, θὰ ἀγάλλεσαι. Ἀλλὰ
ἐμεῖς λέμε: “Χαμένο τόχουμε νὰ ἐργασθοῦμε στὸν Χριστό;”
Μὰ εἶναι φοβερό! Νὰ μὴν ἀναγνωρίζουμε τὴν θυσία τοῦ Χριστοῦ
γιὰ τὸν ἄνθρωπο! Σταυρώθηκε ὁ Χριστός, γιὰ νὰ μᾶς λυτρώση ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, γιὰ
νὰ ἐξαγνισθῆ ὅλο το ἀνθρώπινο γένος. Τί ἔκανε ὁ Χριστὸς γιὰ μᾶς; Τί κάνουμε ἐμεῖς
γιὰ τὸν Χριστό;
Ο κόσμος θέλη νὰ ἁμαρτάνη καὶ θέλει τὸν Θεὸ καλό.Αὐτὸς
νὰ μᾶς συγχωράη καὶ ἐμεῖς νὰ ἁμαρτάνουμε. Ἐμεῖς δηλαδὴ νὰ κάνουμε ὅ,τι θέλουμε
καὶ Ἐκεῖνος νὰ μᾶς συγχωράη. Νὰ μᾶς συγχωράη συνέχεια καὶ ἐμεῖς τὸ βιολί μας. Οἱ
ἄνθρωποι δὲν πιστεύουν, γι’ αὐτὸ ὁρμοῦν στὴν ἁμαρτία. Ὅλο το κακὸ ἀπὸ ΄κεῖ
ξεκινάει, ἀπὸ τὴν ἀπιστία.
Δεν πιστεύουν στὴν ἄλλη ζωή, ὁπότε δὲν ὑπολογίζουν
τίποτε. Ἀδικοῦν, ἐγκαταλείπουν τὰ παιδιά τους… Γίνονται πράγματα… σοβαρὲς ἁμαρτίες.
Οὔτε οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἔχουν προβλέψει τέτοιες ἁμαρτίες στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες – ὅπως
γιὰ τὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα εἶχε πεῖ ὁ Θεός: “Δὲν πιστεύω νὰ γίνονται τέτοιες ἁμαρτίες,
νὰ πάω νὰ δῶ!”.
Αν δὲν μετανοήσουν οἱ ἄνθρωποι, ἂν δὲν ἐπιστρέψουν στὸν
Θεό, χάνουν τὴν αἰώνια ζωή. Πρέπει νὰ βοηθηθῆ ὁ ἄνθρωπος, νὰ νιώση τὸ βαθύτερο
νόημα τῆς ζωῆς, νὰ συνέλθη, γιὰ νὰ νιώση τὴν θεία παρηγοριά. Σκοπὸς εἶναι νὰ ἀνεβῆ
πνευματικὰ ὁ ἄνθρωπος, ὄχι ἁπλῶς νὰ μὴν ἁμαρτάνη.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Α’- ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ
ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ