ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  « Παρατηρώ τα μυρμήγκια πόσο φιλότιμα εργάζονται, χωρίς να έχουν επιστάτη. Εγώ δεν βρήκα σε κανέναν άνθρωπο την λεπτότητα που είδα στα μυρμήγκια. Τα νέα μυρμηγκάκια πάνε και κουβαλούν στην φωλιά ξυλάκια και ένα σωρό άλλα άχρηστα πράγματα, επειδή ακόμη δεν ξέρουν τι πρέπει να φέρουν. Τα παλιά μυρμήγκια τα αφήνουν να τα κουβαλήσουν, χωρίς να τους κόβουν την προθυμία, και μετά τα βγάζουν έξω από την φωλιά. Ύστερα, σιγά-σιγά τα νέα βλέπουν τι κουβαλούν τα παλιά και μαθαίνουν τι πρέπει να φέρνουν. Αν ήμασταν εμείς, θα λέγαμε: «Έλα εδώ εσύ, τι είναι αυτά που κουβαλάς; Πέταξέ τα γρήγορα έξω!». Τα ζώα τα έκανε ο Θεός, για να εξυπηρετείται ο άνθρωπος, αλλά και για να παραδειγματίζεται. Ο άνθρωπος, αν είναι άνθρωπος, από όλα ωφελείται.» ΠΗΓΗ

«Ο δρόμος του Χριστού είναι δύσκολος. Γι’αυτό βαδίζει αργά. Πορεύεται μέσα από λακκούβες αίματος, μέσα από το σκοτάδι των αμαρτιων και μεσα απο τα αγκαθια των ληστων. Είναι στενός ο δρόμος Του και πολλοί πεσμένοι αμαρτωλοί βρίσκονται στον γκρεμο και στις δυο πλευρες του δρομου Του. Εκείνος πρέπει να σκυβει και στις δυο πλευρές, να τους σηκώνει και να τους τραβα πισω Του και να περπατά εμπρος. Γι’αυτό βαδίζει αργά, γιατί το πλήρωμα Του ειναι μακρυά. Εκτείνεται στα περατα της ιστοριας και η θεση Του ειναι στα εσχατα». Αγ.Νικόλαος Βελιμίροβιτς ΠΗΓΗ

Πάσχα στην Ιερά Μονή Φιλοθέου Σκηνοθετική επιμέλεια κάμερα - επιλογή μουσικών θεμάτων Τάσος Αρβανιτίδης Επεξεργασία εικόνας - μοντάζ Κώστας Καλπατσίδης

Ένας Ιάπωνας τουρίστας, θαύμαζε τις ομορφιές της χώρας μας, την επισκέφθηκε, όμως εκείνο που του έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν τα Μετέωρα και τα μοναστήρια επάνω στα βράχια. Η διαμονή του εκεί του έμεινε αξέχαστη και οι εικόνες που είδε καταγράφηκαν, όχι μόνο στη μνήμη του, αλλά και στην κάμερά του. Μέσα σε 3 λεπτά μας παρουσιάζει όλο το μεγαλείο και τη γοητεία της περιοχής με τη βοήθεια της φωτογραφικής μηχανής και ενός drone που τράβηξε μοναδικές εικόνες.

Αγίου Χρυσοστόμου Πολλοί έχουν πολέμους στην οικία τους και άλλος μεν πολεμάται από την γυναίκα του, άλλος πολιορκείται από το τέκνο του, άλλος από τον αδελφό του και άλλος ταπεινώνεται από τον υπηρέτη του και ο καθένας λυπάται και δυσανασχετεί και μάχεται και πολεμά και πολεμάται και κανείς δεν σκέπτεται ότι εάν δεν έσπειρε αμαρτίες δεν θα ήταν δυνατόν να φυτρώσουν στην οικία του αγκάθια και τριβόλια· εάν δεν έκρυβε σπινθήρες αμαρτιών, δεν θα άναβε φωτιά στην οικία του. Το ότι βέβαια τα κακά που μας συμβαίνουν είναι καρποί των αμαρτιών μας και ο Θεός ορίζει συγγενείς δημίους εναντίον του αμαρτάνοντος, μάρτυς είναι η θεία Γραφή από την οποία τίποτε δεν υπάρχει ισχυρότερον. Σε πολεμά η γυναίκα σου; σε υποδέχεται όταν εισέρχεσαι στην οικία σου σαν θηρίο; ακονίζει την γλώσσα της σαν μάχαιρα; Είναι μεν λυπηρό το πράγμα, διότι ο βοηθός σου έγινε αντίπαλος, όμως ερεύνησε τον εαυτό σου, μήπως κατά την νεανική ηλικία σου έβλαψες γυναίκα και το τραύμα που προξένησες στην γυναίκα θερα...

10.  Ο Ανάδοχος οφείλει να συμβάλει για την ορθόδοξη πνευματική πορεία του Αναδεκτού του. Δεν νοείται ο Ανάδοχος να βλέπει μόνο τον Αναδεκτό του μία η δύο φορές το χρόνο. Η τακτική επικοινωνία μεταξύ τους θεμελιώνει γερές πνευματικές βάσεις και μάλιστα σε εποχές δύσκολες που όλα γύρω μας είναι διαβρωμένα και σάπια. Ο Ανάδοχος μπορεί να ορθώσει λόγο δυνατό και πολλές φορές καθοριστικό σε λάθος επιλογές του Αναδεκτού του και να αποτρέψει κάτι που ούτε η ίδια η οικογένεια μπορεί να πετύχει. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει οι σχέσεις μεταξύ των γονέων, Αναδόχου και Αναδεκτού να είναι σταθερές και ακύμαντες από μικρότητες που δημιουργεί ο κοσμικός βίος. Ως εκ τούτου ο Ανάδοχος είναι πρόσωπο του σπιτιού, έχει λόγο, δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο, ούτε εκλαμβάνεται ως δωροθέτης και «Santa Claus». 11. Ο Ανάδοχος ενδιαφέρεται για τις πνευματικές επιδόσεις του Αναδεκτού του όποιες και αν είναι αυτές, χαίρεται όταν υπάρχει χαρά και κλαίει μαζί του όταν υπάρχει αποτυχία, δυστυχία ...

« Σε κανέναν μην παραδώσετε τον Χριστό! Ας είναι ο μοναδικός βασιλιάς της καρδιάς σας! Η πίστη στον Χριστό είναι πραγματική ζωή, η ζωή του Ίδιου του Χριστού. Με την αγάπη μας προς τον Χριστό, θα παραμείνουμε ασάλευτοι. Κάθε παρεξήγηση, κάθε θλίψη μας, να την υπομένετε ως ζωή του Χριστού. Υπάρχουν πολλές οδοί προς το “απολυτο” της ανθρωπότητος, αλλά δεν υπάρχει καμμία που θα μπορούσε να συγκριθεί με την οδό του Χριστού, παρά τις οποιεσδήποτε δυσκολίες. Αν ο Κύριος όρισε να πεθάνουμε, θα πεθάνουμε με την συνείδηση της αγάπης Του, η οποία Τον οδήγησε στον Σταυρό. Ελπίζω ότι ενεργούν αληθινά μέσα μας τα λόγια του Χριστού: “Εγώ ζω και υμείς ζήσεσθε” (Ιωάν. ιδ  19). Κάθε λόγος του Χριστού, είναι η ίδια η Θεία αιωνιότητα. Όπως Εκείνος έπασχε για όλη την κτίση και για όλο τον κόσμο, έτσι και εμείς θα προσευχόμαστε στον Θεό. Και στις δύσκολες στιγμές, ας μας κυριεύει ο θρήνος της Γεθσημανή. Γιατί και σ’ εμάς συμβαίνει, όταν η προσευχή μας ομοιάσει κάπως με εκείνον τον θρήνο, όταν μας εγ...

ΤΑ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ μία πνευματική ομιλία του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικόλαου Δαλαγιώργου με θέμα: «ΓΙΝΕ ΔΟΡΚΑΣ» η οποία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια των εσπερινών Συνάξεων του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Τρικάλων τον Μάϊο του 2020 ************** copyright 2020 «ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» https://salpismata.blogspot.com/

Η σιωπή που ασκείται μ’ επίγνωση και διάκριση, είναι:  μητέρα της προσευχής, ανάκληση από την αιχμαλωσία των παθών, επιστάτης των λογισμών, σκοπός που παρατηρεί τους εχθρούς , δέσμευση του πνευματικού πένθους για τις αμαρτίες μας, φίλη των καρδιακών δακρύων που είναι καρποί της προσευχής, καλλιεργητής της μνήμης του θανάτου, εχθρός του αδιάκριτου θάρρους, σύζυγος της ησυχίας, αντίπαλος της τάσης να κάνεις τον δάσκολο, μυστική πνευματική πρόοδος, κρυφή πνευματική ανάβαση.   ΠΗΓΗ

"Φυλάξω τους λόγους Σου"  με τον αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη  Λίγο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα