Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο θάνατος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Λίγο πριν πεθάνει συγχώρεσε ακόμη και τον υπουργό που ήθελε την καταδίκη του.

 Στις 13 Νοεμβρίου 1838 ο σχεδόν 70χρονος Κολοκοτρώνης μίλησε στην Πνύκα προς τους μαθητές του Γυμνασίου της πρωτεύουσας. Η κυβέρνηση, όταν έμαθε για τις προθέσεις του Γέρου, φοβήθηκε μήπως από τα λεγόμενά του ξεσηκωθεί ο κόσμος.

Ποιες ήταν οι τελευταίες στιγμές του Γέρου του Μοριά 



Θάνατος Θεόδ.Κολοκοτρώνη 

(4 /2/1843)



Λίγους μήνες πριν πεθάνει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, σαν να είχε προαισθανθεί το τέλος του, αποφάσισε να κάνει μια περιοδεία στον Μοριά, για να συναντήσει τους φίλους του και να συμφιλιωθεί με τους αντιπάλους του. Πέρασε και από τις Σπέτσες για να συναντήσει τον Κουντουριώτη. Συγχώρησε ακόμη και τον Κωνσταντίνο Σχινά, τον Υπουργό Δικαιοσύνης της Αντιβασιλείας, που άσκησε πίεση για να τον καταδικάσουν σε θάνατο. Τους αποχαιρέτησε όλους. λες και θα έφευγε για μακρινό ταξίδι.


Την 1η Οκτωβρίου του 1843 ο Κολοκοτρώνης πάντρεψε τον γιο του Κολίνο με την εγγονή του Ιωάννη Καρατζά, ηγεμόνα της Βλαχίας. Ο Κολοκοτρώνης ήταν ευδιάθετος και διασκέδαζε με την καρδιά του. Το βράδυ της 3ης Φεβρουαρίου παραβρέθηκε σε έναν χορό στο παλάτι του Όθωνα και ήταν πολύ ευδιάθετος. Όταν ο Αναγνώστης Δεληγιάννης του είπε ότι ήπιε λίγο παραπάνω, ο Κολοκοτρώνης απάντησε ότι ήθελε να γλεντήσει τις τελευταίες του στιγμές.

Επέστρεψε στο σπίτι όπου ζούσε με τον γιο του Γενναίο, στη σημερινή οδό Κολοκοτρώνη (στο κέντρο της Αθήνας) γύρω στις 12μμ. Στις 3πμ οι οικείοι του διαπίστωσαν ότι δεν ήταν καλά και έσπευσαν να καλέσουν τους γιατρούς Γλαράκη, Ρέζερ και Οικονόμου, οι οποίοι δυστυχώς δεν κατάφεραν να τον επαναφέρουν από την εγκεφαλική συμφόρηση. Η καρδιά του ανθρώπου που με τη σοφία και τον στρατηγικό του νου θεμελίωσε την Ελληνική Επανάσταση, σταμάτησε να κτυπά στις 11π.μ. της 4ης Φεβρουαρίου του 1843.

Η Κυβέρνηση κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος. Την ημέρα της κηδείας ο θρυλικός Γέρος του Μοριά έβγαινε για τελευταία φορά από το σπίτι του μέσα στο φέρετρο φορώντας την στολή του Στρατηγού και τα τσαρούχια, ζωσμένος τα άρματά του. Οι συμπολεμιστές του τοποθέτησαν κάτω από τα πόδια του μια τουρκική σημαία για να συμβολίζει τον τρόπο που πάτησε την τουρκική σκλαβιά. 

Το πρωί της 4ης Φεβρουαρίου 1843 η Ελλάδα ήταν φτωχότερη, γιατί έχασε τον στρατιωτικό ηγέτη της Ελληνικής Επανάστασης.


(Παναγιώτα Αναστ. Ατσαβέ

Φιλολογος-Ιστορικός) 


Τα οστά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη το 1930, έτος που το Ελληνικό κράτος συμπλήρωνε 100 χρόνια ελεύθερης ζωής, μεταφέρθηκαν από το Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας στην Τρίπολη, σύμφωνα με απόφαση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Τη μεταφορά είχαν ζητήσει οι Αρκάδες. Συνόδευσε μάλιστα ο ίδιος ο Βενιζέλος τα οστά στην ιστορική πόλη . Εκεί μετά από την δοξολογία στον Άγιο Βασίλειο τοποθετηθήκαν στο Ηρώο στην πλατεία του Άρεως. Το 1971 στην πλατεία στήθηκε ανδριάντας του Κολοκοτρώνη. Από το 1993 τα οστά βρίσκονται σε κρύπτη στη βάση του μνημείου.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι 24 Μικρές προσευχές του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

Κύριε, μη στερήσης με των επουρανίων σου κ αιωνίων αγαθών. Κύριε, λύτρωσαι με των αιωνίων κολάσεων. Κύριε, είτε λόγω είτε έργω είτε κατά νουν κ διάνοιαν ήμαρτον, συγχώρησον μοι. Κύριε, λύτρωσαι με από πάσης ανάγκης κ αγνοίας κ λήθης κ ραθυμίας κ της λιθώδους αναισθησίας. Κύριε, λύτρωσαι με από παντός πειρασμού κ εγκαταλείψεως. Κύριε, φώτισον την καρδίαν μου, ην εσκότισεν η πονηρά επιθυμία. Κύριε, εγώ μεν ως άνθρωπος αμαρτάνω , συ δε ως Θεός ελέησον με. Κύριε, ίδε την ασθενεία της ψυχής μου κ πέμψον την χάριν σου εις βοήθειάν μου, ίνα εν εμοί δοξασθή το όνομά σου το άγιον. Κύριε Ιησού Χριστέ, έγγραψον το όνομά του δούλου σου εν βίβλω ζωής, χαριζόμενος μοι κ τέλος αγαθόν. Κύριε ο Θεός μου, ουκ εποίησα ουδέν αγαθόν’ άλλ’ αρξαίμην ποτέ τη ευσπλαγχία σου. Κύριε, βρέξον εις την καρδίαν μου την δρόσον της χάριτός σου. Κύριε ο Θεός του ουρανού κ της γης, μνήσθητί μου του αμαρτωλού, του αισχρού, του ...

Η ΑΙΡΕΣΗ Χ.Ο.Ε. – Α.Θ.Α.ΖΩ. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Διδαχές Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη...

Έλεγε ο πατήρ Ιάκωβος « Η χάρη των Αγίων μας ακόμη και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει. Κάποτε στην Μικρά Ασία ένας Τούρκος κτηνοτρόφος προσπάθησε με το τσεκούρι του να σχίσει παλιό ξύλο εικόνας. Με την πρώτη τσεκουριά το ξύλο άρχισε να αιμορραγεί. Ο Τούρκος τότε πανικόβλητος παρέδωσε την εικόνα στους χριστιανούς διηγούμενος το θαύμα». Άλλοτε πάλι σε λιτανεία της εικόνας της Παναγίας ο Γέροντας είδε την εικόνα ζωντανή την Παναγιά να σηκώνει το χέρι της και να τον ευλογεί. Τόνιζε ο Γέροντας ότι μεγάλη σημασία στην πνευματική εξέλιξη των απογόνων έχει η πνευματική κατάσταση και η βιωτή των γονιών. Έλεγε ο Γέροντας «Μια φορά που λειτουργούσα δεν μπορούσα να κάνω Μεγάλη Είσοδο από αυτά που έβλεπα. Οπότε ξαφνικά νιώθω να με σπρώχνει κάποιος από τον ώμο και να με οδηγεί στην Αγία Πρόθεση. Ήταν ο Αρχάγγελος». Όταν ο Γέροντας κοινωνούσε τους πιστούς και έβλεπε τα πρόσωπά τους, άλλα πρόσωπα έβλεπε με μορφές ζωών και άλλα να λάμπουν σαν τον ήλιο. Ενώ όταν προσκόμιζε έβλεπε τι...