Και σαν έρθει η στιγμή της Θείας Κοινωνίας και
πρόκειται να πλησιάσεις την Αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών
ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα
και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε
ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία
Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της
Θείας Λειτουργίας. Παραβρίσκεται πραγματικά και εξετάζει του καθενός την
προαίρεση και παρατηρεί ποιός πλησιάζει με ευλάβεια ταιριαστή στο Άγιο
Μυστήριο, ποιός με πονηρή συνείδηση, με σκέψεις βρωμερές και ακάθαρτες, με
πράξεις μολυσμένες. Αναλογίσου λοιπόν κι εσύ ποιό ελάττωμά σου διόρθωσες, ποιάν
αρετή κατόρθωσες, ποιάν αμαρτία έσβησες με την εξομολόγηση, σε τι έγινες
καλύτερος. Αν η συνείδησή σου σε πληροφορεί ότι φρόντισες αρκετά για την
επούλωση των ψυχικών σου τραυμάτων, αν έκανες κάτι περισσότερο από τη νηστεία,
κοινώνησε με φόβο Θεού. Αλλιώς, μείνε μακριά από τα Άχραντα Μυστήρια. Και όταν
καθαριστείς απ’ όλες τις αμαρτίες σου, τότε να πλησιάσεις.
Να προσέρχεστε λοιπόν στη Θεία
Κοινωνία με φόβο και τρόμο, με συνείδηση καθαρή, με νηστεία και προσευχή. Χωρίς
να θορυβείτε, χωρίς να ποδοπατάτε και να σπρώχνετε τους διπλανούς σας. Γιατί
αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη τρέλα και τη χειρότερη περιφρόνηση των Θείων
Μυστηρίων.
Από το βιβλίο : «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ», Τόμος Γ (Τεύχη 21-30), A Ἔκδοση 2003.
Εκδόσεις: Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός