Γέροντας Παΐσιος: Όποιος θάβει τα δικά του χαρίσματα, αρχίζει να ζηλεύει τους άλλους και βασανίζεται!
-Γέροντα, πως θα βοηθηθεί κάποιος που
ζηλεύει να ξεπεράσει την ζήλεια;
-Αν γνωρίσει τα χαρίσματα με τα όποια
τον έχει προικίσει ο Θεός και τα αξιοποίηση, τότε δεν θα ζηλεύει και η ζωή του
θα είναι Παράδεισος. Πολλοί δεν βλέπουν τα δικά τους χαρίσματα· βλέπουν μόνον
τα χαρίσματα των άλλων και τους πιάνει η ζήλεια. Θεωρούν τον εαυτό τους
αδικημένο, μειωμένο, κι έτσι βασανίζονται και κάνουν την ζωή τους μαύρη.
«Γιατί αυτός να έχει αυτά τα χαρίσματα
κι εγώ να μην τα έχω;», λένε. Μα εσύ έχεις άλλα χαρίσματα, εκείνος άλλα.
Θυμάστε τον Κάιν και τον Άβελ; Δεν έψαξε ο Κάιν να βρει τα δικά του χαρίσματα,
άλλα κοιτούσε τα χαρίσματα του Άβελ· οπότε καλλιέργησε τον φθόνο προς τον
αδελφό του, μετά τα έβαλε και με τον Θεό και τελικά από τον φθόνο έφθασε στον
φόνο. Και μπορεί αυτός να είχε περισσότερα και μεγαλύτερα χαρίσματα από τον
Άβελ.
- Γέροντα, πως μπορεί κανείς, όταν βλέπει τα
χαρίσματα των άλλων, να μη ζηλεύει, αλλά να χαίρεται; - "Αν αξιοποιεί τα
δικά του χαρίσματα και δεν τα θάβει, τότε θα χαίρεται με τα χαρίσματα των
άλλων. Χρόνια τώρα βλέπω εδώ μια αδελφή τι φωνή έχει, τι ευλάβεια, και όμως δεν
πάει να ψάλει. Και επειδή το δικό της χάρισμα το θάβει και δεν ψάλλει,
μαραζώνει, όταν ακούει την άλλη που δεν έχει και τόσο καλή φωνή να ψάλλει. Δεν
σκέφτεται ότι σ' αυτήν έδωσε ό Θεος καλύτερη φωνή, άλλα δεν την καλλιεργεί.
Γι' αυτό, λέω, ο καθένας να ψάξει να δη μήπως
το χάρισμα που βλέπει στον άλλον και το ζηλεύει το έχει και αυτός, άλλα δεν το
καλλιεργεί, η μήπως ο Θεός του έδωσε άλλο χάρισμα. Γιατί ο Θεός δεν αδικεί
κανέναν στον καθέναν έχει δώσει ένα διαφορετικό χάρισμα που θα τον βοηθήσει
στην πνευματική του πρόοδο.
Όπως ο ένας άνθρωπος δεν μοιάζει με τον άλλο,
έτσι και το χάρισμα του ενός δεν μοιάζει με του άλλου. Προσέξατε καμιά φορά τα
άγριομπιζελα που έχετε εκεί κάτω στον φράχτη; Όλα είναι από μία ρίζα, άλλα
έχουν διαφορετικά χρώματα και το ένα είναι πιο όμορφο από το άλλο. Και όμως το
ένα δεν ζηλεύει το άλλο... Το καθένα χαίρεται με το χρώμα που έχει. Βλέπετε και
τα πουλιά; Το καθένα έχει την χάρη του, το δικό του κελάηδημα.
Ας βρει λοιπόν ο καθένας τα χαρίσματα που του
έδωσε ο Θεός, ας δοξάζει τον Καλό Θεό, όχι εγωιστικά, φαρισαϊκά, άλλα ταπεινά,
αναγνωρίζοντας ότι δεν έχει ανταποκριθεί στις δωρεές του Θεού, και ας τα
αξιοποίηση στο εξής.