ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Με αφορμή την εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου και την ορθόδοξη εορτή της Μητέρας, η Χριστιανική Αδελφότητα ΕΛΕΗΜΩΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ως ένδειξη σεβασμού για τις Μητέρες που χάθηκαν πρόσφατα, θέλοντας να τιμήσουν την Μητρότητα, ακυρώνοντας όλες τις υπόλοιπες εκδηλώσεις που είχε ετοιμάσει, θα τιμήσει την μνήμη των Μητέρων ηρώων Γυναικών με μία όμορφη ομιλία από την Θεολόγο πρεσβυτέρα Γεωργία Αντωνούλα - Τύμπα με θέμα:  "Μαθήματα για μητέρες από τις Μητέρες των Τριών Ιεραρχών. Μαθήματα για όλους μας από τους Τρείς Ιεράρχες " Μία ομιλία που υπογραμμίζει ότι οι μητέρες αυτές δεν ήταν απλώς βιολογικές μητέρες, αλλά πνευματικές καθοδηγήτριες που έθεσαν τα θεμέλια για την αγιότητα των παιδιών τους.  Προσκαλείσθε να την παρακολουθήσετε.

Δέκα μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας, στο χωριό Μάρδαρδος, κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης, φημισμένος για την αρετή του. Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονέθηκαν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας, γιατί μας στενοχωρεί. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: -Γιατί, γέροντα, κάνεις τέτοιο πράγμα; Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας; -Τη γνωρίζω, δέσποτα, κι έχεις δίκιο. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής, κάθομαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει, τότε αρχίζω τη λειτουργία. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς, που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. ΠΗΓΗ

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού  και του Αγίου Πνεύματος Πόσο μικρή και γνωστή είναι η σημερινή παραβολή και πόσο δυνατό και προκλητικό είναι το μήνυμά της. Είναι δυνατό και φαίνεται μέσα από τα ίδια τα λόγια του κειμένου. Δύο άνδρες ήλθαν στην εκκλησία του Θεού, σ’ έναν χώρο ιερό, στο Βασίλειό Του, που σ’ έναν κόσμο που χάνεται μέσα στην παρουσία του Θεού, Του ανήκει ανεπιφύλακτα. Και ένας από τους άνδρες περπατά υπερήφανα προς τον ναό και παίρνει θέση μπροστά στον Θεό. Ο άλλος έρχεται και ούτε καν τολμά να διασχίσει το κατώφλι του ναού: είναι αμαρτωλός και ο χώρος είναι ιερός, όπως ο χώρος γύρω από την Φλεγόμενη Βάτο στην έρημο όπου ο Μωυσής δεν μπορούσε να εισέλθει χωρίς να λύσει τα υποδήματά του, παρά μόνο με λατρεία και φόβο Θεού. Και πόσο διαφορετικά είναι τα λόγια που ειπώθηκαν! Προφανώς ο Φαρισαίος προσεύχεται στον Θεό, Τον δοξάζει - αλλά για π...

Όποιος κυνηγάει την «ευχή» σαν το χρυσάφι και εκμεταλλεύεται και το λεπτό όλα τα υπερπηδά, τα δέχεται και τα υπομένει. Τότε ο Θεός και η Παναγία τον σκεπάζουν. Γερόντισσα Μακρίνα, Ι. Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς Όταν αυξηθή η πνευματικότης, θα καταπολεμηθή και η υπνηλία. Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής Ὅταν ὑπάρχει ἡ ἀγάπη, δὲν λείπει κανένα στοιχεῖο τῆς πνευματικῆς ζωῆς ἀπὸ κεῖνον ποὺ τὴν ἔχει ἀποκτήσει, ἀλλὰ κατέχει ὅλόκληρη, πλήρη καὶ ἄρτια τὴν ἀρετή, ὅπως ἐπίσης, ὅταν αὐτὴ ἀπουσιάζει, ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἔρημος ἀπὸ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἀγαθά. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Όσο ο άνθρωπος αγαπά το Θεό, τόσο έχει αγάπη και για τους ανθρώπους. Τους αγαπά σαν εικόνες Θεού, με σεβασμό, λεπτότητα και αγιασμό. Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής Η μεγαλύτερη αρρώστια είναι η υπερηφάνεια. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης Η μοναδική οδός που οδηγεί στον αγιασμό είναι η μετάνοια. Και η μετάνοια βιώνεται με την εργασία των εντολών του Θεού. Ο άνθρωπος που έχει υποδουλωθεί στην αμαρτία β...

Ξέχασε, λοιπόν, τὶς ξένες ἁμαρτίες, γιὰ νὰ ξεχάσει καὶ ὁ Κύριος τὶς δικές σου. Γιατί ἂν πεῖς, “Τιμώρησε τὸν ἐχθρὸ μού”, ἔκλεισες τὸ στόμα σου. Ἔχασε πιὰ ἡ γλώσσα σου τὸ δικαίωμα νὰ μιλάει στὸ Θεό. Πρῶτα-πρῶτα ἐπειδὴ ἐξαρχῆς Τὸν παρόργισες, κι ὑστέρα ἐπειδὴ ζητᾶς πράγματα ποὺ εἶναι ἀντίθετα στὸν ἴδιο το χαρακτήρα τῆς προσευχῆς. Ἀφοῦ, δηλαδή, προσέρχεσαι γιὰ νὰ ζητήσεις συγχώρηση ἁμαρτημάτων, πῶς μιλᾶς γιὰ τιμωρία; Τὸ ἀντίθετο ἔπρεπε νὰ κάνεις, νὰ παρακαλᾶς γιὰ τοὺς ἄλλους, ὥστε στὴ συνέχεια νὰ παρακαλέσεις μὲ παρρησία καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό σου. Ἂν προσευχηθεῖς γιὰ τοὺς συνανθρώπους σου, τὰ πέτυχες ὅλα, ἔστω κι ἂν δὲν πεῖς τὸ παραμικρὸ γιὰ τὶς δικές σου ἁμαρτίες. Δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ζοφερὸ ἀπὸ μιὰ ψυχὴ ποὺ μνησικακεῖ καὶ μισεῖ. Δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ἀκάθαρτο ἀπὸ μιὰ γλώσσα ποὺ κακολογεῖ καὶ καταριέται. Ἄνθρωπος εἶσαι, μὴ γίνεσαι θηρίο. Τὸ στόμα σου δόθηκε ὄχι γιὰ νὰ δαγκώνεις, ἀλλὰ γιὰ νὰ παρηγορεῖς μὲ τὰ λόγια σου. Ὁ Θεὸς σὲ πρόσταξε νὰ συγχωρεῖς, κι ἐσὺ Τὸν παρακαλᾶς νὰ κ...

  ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Είναι τόσο μεγάλο το έργο της λατρείας του Θεού, που η Εκκλησία μας όρισε ο λειτουργός να ενδύεται λαμπρή στολή με ιδιαίτερη τελετή. Ο λειτουργός, όταν ενδύεται τα ιερά άμφια, τα ευλογεί σταυροειδώς, τα ασπάζεται και συγχρόνως απαγγέλει κάποια αγιογραφικά χωρία. Ο Διάκονος, ο Πρεσβύτερος και ο Επίσκοπος έχουν κοινά άμφια το Στιχάρι και τα Επιμάνικα. Ο Πρεσβύτερος και ο Επίσκοπος έχουν κοινά άμφια το Πετραχήλι, τη Ζώνη και το Επιγονάτιο. Τα άμφια που αποκλειστικά ανήκουν στον κάθε βαθμό είναι: Γιά τον Διάκονο το Οράριο,για τον Πρεσβύτερο το Φαιλόνιο, και για τον Επίσκοπο ο Σάκκος, η Μίτρα, η Ράβδος και το Ωμοφόριο. Οι συμβολισμοί των ιερών αμφίων, που κατά τη μακραίωνη εξέλιξη της λατρείας προτάθηκαν, είναι πολλών ειδών και πολλών κατευθύνσεων. Εδώ προτιμούμε εκείνους που θεωρούμε ότι είναι λιγότερο αλληγορικοί. Ζ. Σάκκος – Μήτρα – Ράβδος Ο Σάκκος ήταν αυτοκρατορικό επίσημο ένδυμα. Μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως το 1453 μ.Χ. ο Πατριάρχης μ’ αυτόν αντικατέστησε το...

Από την επίσκεψη του Βυζαντινού Χορού ΤΡΟΠΟΣ στην Σερβία, όπου συμμετείχε σε λατρευτικές συνάξεις και συναυλίες. Προσκύνημα στον καθεδρικό ναό του Αγίου Σάββα στό Βελιγράδι 

Σε συνέχεια των ομιλιών του Δικαίου της Ιεράς Σκήτης Προφήτη Ηλία Αγίου Όρους, αρχιμανδρίτου γ.Ιωακείμ,  δημοσιεύουμε την τρίτη κατά σειρά ομιλία  “Περι υπομονής”  Θέλουμε να ευχαριστήσουμε  την αδελφότητα της Ιεράς Σκήτης Πρ. Ηλία και ιδιαίτερα τόν γέροντα Ιωακείμ για την ευλογία να δημοσιεύσουμε τις πάνω από 200 ομιλίες του, που καλύπτουν όλο το φάσμα της χριστιανικής πίστης, τους βίους των Αγίων, ευαγγελικές περικοπές, και κηρύγματα πάνω σε ζητήματα που αφορούν τη σύγχρονη κοινωνία. Ο πνευματικός πλούτος των ομιλιών που θα δημοσιεύεται σιγά σιγά, θα είναι ευχής έργον να αφυπνίσει τους Έλληνες και να τοποθετήσει ένα λιθαράκι στήν προσπάθεια να κρατηθεί το Γένος μας κοντά στον Χριστό, στις παραδόσεις μας και να αποτελέσουν εφαλτήριο για τη πνευματική αναγέννηση της ρωμιοσύνης. ΠΗΓΗ

Ἡ καρδιά σου, ἀγαπητέ, κτίσθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ μόνο γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτόν, δηλαδὴ γιὰ νὰ ἀγαπᾶται καὶ νὰ κατοικῆται ἀπὸ αὐτόν. Γι᾿ αὐτὸ καθημερινὰ σοῦ φωνάζει νὰ τοῦ τὴν δώσῃς: «Υἱέ, δός μου τὴν καρδιά σου» (Παρ. 23,26). Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Θεὸς εἶναι ἡ εἰρήνη ποὺ εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ κάθε νοῦ, πρέπει ἡ καρδιὰ ποὺ πρόκειται νὰ τὸν δεχθῆ, νὰ εἶναι εἰρηνικὴ καὶ ἀτάραχη, ὅπως εἶπε ὁ Δαβίδ: «Ἐγενήθη ὁ τόπος σου ἐν εἰρήνῃ» (Ψαλμ. 75,2). Γι᾿ αὐτὸ πρέπει πρῶτα ἀπὸ ὅλα νὰ στερεώσῃς τὴν καρδιά σου σὲ μία εἰρηνικὴ κατάστασι, ὥστε ὅλες σου οἱ ἐξωτερικές σου ἀρετὲς νὰ γεννιῶνται ἀπὸ τὴν εἰρήνη αὐτὴ καὶ ἀπὸ τὶς ἄλλες ἐσωτερικὲς ἀρετές, ὅπως εἶπε ἐκεῖνος ὁ μέγας ἡσυχαστὴς Ἀρσένιος: «Φρόντισε ὥστε ὅλη σου ἡ ἐσωτερικὴ ἐργασία νὰ εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ νικήσῃς τὰ ἐξωτερικὰ πάθη». Διότι κι ἂν οἱ σωματικὲς σκληραγωγίες καὶ ὅλες οἱ ἀσκήσεις μὲ τὶς ὁποῖες ἀσκεῖται τὸ σῶμα εἶναι ἄξιες ἐπαίνου, ὅταν εἶναι μὲ διάκρισι καὶ μέτριες, ὅπως ἁρμόζει στὸ πρόσωπο ποὺ τὶς κάνει, ὅμως ἐσὺ ποτὲ δὲν...

  Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ 1. Λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν θριαμβευτικὴ εἴσοδό του στὰ Ἱεροσόλυμα ὁ Χριστὸς ἔρχεται στὴ Βηθανία. Ἐπισκέπτεται τὸν φίλο του Λάζαρο καὶ τοὺς ἄλλους φίλους του ἐκεῖ σὲ μιὰ ἀποχαιρετιστήρια ἐπίσκεψη πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος του. Κάποιος μάλιστα κάλεσε τὸν Χριστὸ σὲ δεῖπνο. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ δείπνου ἡ ἀδελφή τοῦ Λαζάρου Μαρία, κυριευμένη ἀπὸ τὴν μυστικὴ ἀγαλλίαση τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, ἀφήνει νὰ ξεχειλίσει ἡ εὐγνωμοσύνη της γιὰ τὴν ἀνάσταση τοῦ ἀδελφοῦ της. Παίρνει, λοιπόν, ἕνα πολύτιμο μύρο καὶ ἀλείφει μ᾽ αὐτὸ τὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἡ ποσότητα καὶ ἡ ποιότητα τοῦ μύρου δείχνουν τὴν ἀγάπη καὶ ἀφοσίωση τῆς γυναίκας πρὸς τὸν Διδάσκαλο. Γι᾽ αὐτὸ ἡ πρωτοβουλία της, ποὺ ἔχει τὴν ἔννοια τῆς λατρείας καὶ τιμῆς πρὸς τὸν Μεγάλο Εὐεργέτη τοῦ ἀνθρώπου Χριστό, ἀσφαλῶς θὰ συγκίνησε, ὅπως συγκινεῖ καὶ σήμερα, σὰν ἐκδήλωση πίστεως καὶ εὐλαβείας. 2. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κάποιος, ποὺ σκέπτεται διαφορετικά. Εἶναι ὁ σκοτεινὸς Ἰούδας, ποὺ… σπεύδει νὰ κατακρίνει τὴ...

  Γέροντα, όταν δεν δικαιολογώ τους άλλους για μια πράξη τους, αυτό σημαίνει ότι έχω σκληρή καρδιά;   - Δεν δικαιολογείς τους άλλους και δικαιολογείς τον εαυτό σου; Μεθαύριο και ο Χριστός δεν θα σε δικαιολόγησει. Μπορεί σε μια στιγμή η καρδιά του ανθρώπου να γίνει σκληρή σαν πέτρα, αν φερθεί με κακία, και σε μια στιγμή να γίνει πολύ τρυφερή, αν φερθεί με αγάπη. Να αποκτήσεις μητρική καρδιά! Βλέπεις, η μάνα όλα τα συγχωρεί και καμμιά φορά κάνει πως δεν βλέπει…   Όποιος κάνει σωστή πνευματική εργασία, για όλους βρίσκει ελαφρυντικά, όλους τους δικαιολογεί, ενώ τον εαυτό του ποτέ δεν τον δικαιολογεί, ακόμη και όταν έχει δίκαιο. ΠΗΓΗ

  ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Είναι τόσο μεγάλο το έργο της λατρείας του Θεού, που η Εκκλησία μας όρισε ο λειτουργός να ενδύεται λαμπρή στολή με ιδιαίτερη τελετή. Ο λειτουργός, όταν ενδύεται τα ιερά άμφια, τα ευλογεί σταυροειδώς, τα ασπάζεται και συγχρόνως απαγγέλει κάποια αγιογραφικά χωρία. Ο Διάκονος, ο Πρεσβύτερος και ο Επίσκοπος έχουν κοινά άμφια το Στιχάρι και τα Επιμάνικα. Ο Πρεσβύτερος και ο Επίσκοπος έχουν κοινά άμφια το Πετραχήλι, τη Ζώνη και το Επιγονάτιο. Τα άμφια που αποκλειστικά ανήκουν στον κάθε βαθμό είναι: Γιά τον Διάκονο το Οράριο,για τον Πρεσβύτερο το Φαιλόνιο, και για τον Επίσκοπο ο Σάκκος, η Μίτρα, η Ράβδος και το Ωμοφόριο. Οι συμβολισμοί των ιερών αμφίων, που κατά τη μακραίωνη εξέλιξη της λατρείας προτάθηκαν, είναι πολλών ειδών και πολλών κατευθύνσεων. Εδώ προτιμούμε εκείνους που θεωρούμε ότι είναι λιγότερο αλληγορικοί. ΣΤ. Φαιλόνιο Το άμφιο που τελευταίο φορά ο Ιερέας είναι το Φαιλόνιο. Είναι ανοιχτό στο μπροστινό μέρος και μοιάζει με τον αρχαίο μανδύα. Το Φαιλόνιο στην αρχαία...

  Στο πνεύμα της Ιεράς Μητρόπολης Τρίκκης και σε ένδειξη σεβασμού για τους κεκοιμημένους, η Χριστιανική Αδελφότητα ΕΛΕΗΜΩΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ στην καθιερωμένη εσπερινή Ομιλία της Τρίτης, 27 Ιανουαρίου το απόγευμα στις 6.00 μ.μ. τέλεσε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων αδελφών μας, της Έλενας, της Βασιλικής, της Βούλας, της Αναστασίας και της Αγάπης που έχασαν τη ζωή τους με τραγικό τρόπο, ώστε ενώνοντας την προσευχή να στηρίξουμε τις οικογένειες τους και να μετατρέψουμε το πένθος σε προσευχή, αγάπη και Έλεος του Φιλανθρώπου Θεού. Επίσης ως ένδειξη σεβασμού προς τους κεκοιμημένους αδελφούς μας και συμπαράσταση στις δοκιμαζόμενες οικογένειες και τους εργαζομένους, καθώς και προς την Διοίκηση της Εταιρείας ανακοινώνετε ότι οι εορταστικές εκδηλώσεις την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου που είχαν προγραμματιστεί για την εορτή της Μητέρας ακυρώνονται. Η χριστιανική Αδελφότητα θα περιοριστεί σε μία ομιλία με απόλυτο λιτό χαρακτήρα. Κλείνουμε με την προτροπή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τρίκκης ...

  Η θέση του Άθω μετά από την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους καθορίστηκε στη διάσκεψη του Λονδίνου του 1912:το Άγιο Όρος δηλώνεται ως ανεξάρτητη πολιτεία, η οποία βρίσκεται κάτω από την προστασία της Ρωσίας. Με τη συνθήκη της Λοζάνης το 1923 αποφασίστηκε η ένωση του Άθω στο ελληνικό κράτος. Από το 1926 το ιερό βουνό έγινε συστατικό μέρος της Ελλάδας.  Κατά τη Χιτλερική περίοδο τα μοναστήρι του Άθω διατήρησα την αυτονομία τους και δεν υπέφεραν από την έλλειψη υλικών. Σοβαρή ζημιά προκλήθηκε αργότερα, κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα (1946 – 1949), όταν μεταφέρθηκαν οι στρατιωτικές ενέργειες στο έδαφος της χερσονήσου του Άθω. Τώρα ο Άθως και πάλι δέχεται τους προσκυνητές και τους μοναχούς. Σε αυτό βασίζεται και η μεγάλη ελπίδα για την πνευματική αναγέννηση της ορθοδοξίας. Τον Ιούλιο του 2011 μια διεθνής ομάδα σπηλαιολόγων εξερεύνησε 26 σπήλαια του Αγίου Όρους. Πρόσφατα δημοσιοποίσαν μικρή περίληψη των εργασιών τους. Στην αρχαιότητα...

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Μακάριος εισηγείται το θέμα: «Διακοπή κοινωνίας με τον Επίσκοπο κατά τον 15ο κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου», στο 8ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξου Θεολογίας, Θεσσαλονίκη 21-25 Μαΐου 2018. ΠΗΓΗ

…Καὶ μετὰ δὲ σκέφτεσαι ἁμαρτίες. Γιατί οἱ ἁμαρτίες συγχωροῦνται. Οἱ ἁμαρτίες σου συγχωροῦνται. Μὴν ἀσχολεῖσαι συνεχῶς μὲ τὶς ἁμαρτίες σου! Σὲ παρακαλῶ πάρα πολύ! Δὲ διορθώνονται τ’ἁμαρτήματά σου ὅταν ἀσχολεῖσαι μ’αὐτά. Τὰ ἁμαρτήματά σου διορθώνονται ὅταν ἀγαπήσεις τὸ Χριστό. Τὸ ἁμάρτημά σου μὴν τὸ κοιτᾶς. Μὴν τὸ περιεργάζεσαι, μὴν τὸ σκαλίζεις, μὴν τὸ ἀναλύεις, μὴν τὸ ἐμβαθύνεις. Μὴν ἀσχολεῖσαι συνέχεια μ’αὐτό. Δώσου στὸ Χριστό. Στρέψε τὰ μάτια τῆς ψυχῆς στὸ Χριστό. Ἄνοιξε τὰ χέρια σου στὸ Χριστό, ὅπως τὸ λέει ὁ π.Πορφύριος, ἀγκάλιασε τὸ Χριστὸ καὶ μὴν ἀσχολεῖσαι μὲ τὶς ἁμαρτίες. Μὴν ἀσχολεῖσαι μ’αὐτές! Θὰ φύγουν μόνες τους.

  Η αντιμετώπιση του δικού μας θανάτου είναι κάτι που το κάνουμε με τρόπους πολύ διαφορετικούς, σύμφωνα με την ηλικία μας και τις περιστάσεις. Αντιλαμβανόμαστε το θάνατο με διαφορετικό τρόπο σε διαφορετικές καταστάσεις και ηλικίες. Σκεφτείτε τα παιδιά που ακούν τη λέξη «θάνατος». Ίσως να διαθέτουν μια πολύ ασαφή ιδέα γι' αυτόν η ίσως να έχουν ήδη χάσει κάποιο γονιό και να στενοχωριούνται στη μοναξιά τους. Τον αντιλαμβάνονται ως απώλεια, αλλά όχι ως θάνατο καθαυτό.    Ένα παιδί μπορεί να πληροφορηθεί για το θάνατο με κάποιον τερατώδη τρόπο, που θα τον καταστήσει έτσι αποκρουστικό στα μάτια του, η αντίθετα με κάποιον λογικό και υγιή τρόπο, όπως μας δείχνει η ακόλουθη ιστορία. Μια πολυαγαπημένη γιαγιά πέθανε μετά από μακρά και οδυνηρή ασθένεια. Με κάλεσαν στο σπίτι της και, όταν έφθασα, ανακάλυψα ότι τα παιδιά είχαν απομακρυνθεί. Ρώτησα γιατί και οι γονείς μου είπαν: «Δεν έπρεπε να αφήσουμε τα παιδιά να μείνουν στο σπίτι όπου υπήρχε ένας πεθαμένος». «Γιατί;» «Επειδή ...

  Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁ γέροντας Ἀμφιλόχιος Μακρῆς. Μιὰ σύγχρονη μορφὴ τῆς Πάτμου», ἔκδοση Ἑπτάλοφος, www.eptalofos.gr Τὸ νὰ παραμένεις πιστὸς στὸν Μοναχισμὸ θεωρεῖται μαρτύριο. Θέλει ὁ Χριστὸς νὰ σοῦ βγάλει τὰ ἀγκάθια, διότι εἶναι κηπουρὸς καὶ ἐσὺ θέλεις τὴν ἡσυχία σου. Ὁ Χριστὸς εἶναι κοντά μας, ἂς μὴ τὸν βλέπουμε... καμιὰ φορά μας δίνει καὶ κανένα μπάτσο ἀπὸ πολλὴ ἀγάπη. Πολλὲς φορὲς ἔρχεται ὁ Χριστός, σοῦ χτυπάει, τὸν βάζεις νὰ καθίσει στὸ σαλόνι τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐσὺ ἀπορροφημένος μὲ τὶς ἀσχολίες σου ξεχνᾶς τὸν μεγάλο ἐπισκέπτη. Ἐκεῖνος περιμένει νὰ ἐμφανιστεῖς, περιμένει καὶ ὅταν πλέον ἀργήσεις πολὺ σηκώνεται καὶ φεύγει. Ἄλλη φορὰ πάλι εἶσαι τόσο ἀπασχολημένος ποὺ τοῦ ἁπαντὰς ἀπὸ τὸ παράθυρο. Δὲν ἔχεις καιρὸ οὔτε ν᾿ ἀνοίξεις. Πρέπει νὰ χαίρεσαι. Καλλιτεχνικὴ σμίλη κρατάει στὰ χέρια του ὁ Ἰησοῦς. Θέλει νὰ σὲ ἑτοιμάσει ἕνα ἄγαλμα τοῦ οὐράνιου παλατιοῦ. Εἶστε βασιλικὰ πρόσωπα, προορίζεστε γιὰ τὸν οὐράνιο νυμφώνα. Ὅταν δεῖς ἄνθρωπο κουρασμένο (πνευματικῶς) μὴ τοῦ βάλεις ἄλλο φορτίο δι...

1.  Όταν προσκομίζω , έλεγε ο Γέροντας, βλέπω τις ψυχές που περνούν από μπροστά μου και με παρακαλούν να τις μνημονεύσω, και να θέλω να τις ξεχάσω δεν μπορώ. 2.   Έλεγε ο Γέροντας πολύ να προσέχουμε στην προσευχή μας τι ζητάμε από τον Θεό, γιατι παραδείγματος χάρη δεν ξέρουμε, όταν του ζητήσουμε δοκιμασία και μας τη δώσει,αν θα την αντέξουμε. 3.   Έλεγε επισης ο Γέροντας. Όταν ο Ιερέας βγάζει μερίδες και μνημονεύει τα ονόματα των πιστών στην Ιερά Πρόθεση κατεβαίνει Άγγελος Κυρίου και παίρνει την μνημόνευση αυτή και την πηγαίνει και την εναποθέτει στο Θρόνο του Δεσπότου Χριστού ως προσευχή γι` αυτούς που μνημονεύθηκαν.  Σκεφθείτε λοιπόν τι αξία έχει να σας μνημονεύσουν στην Αγία Πρόθεση. 4.   Κάποια φορά είχα ξεχάσει να μνημονεύσω στους κεκοιμημένους τη μητέρα μου, που ήταν  Αγια γυναίκα. Όταν τελείωσα την Θεια Λειτουργία, και πήγα στο κελλάκι μου, Εκει που καθόμουν, ήλθε η ψυχή το πνεύμα της μητέρα μου και μου ε...