ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ομιλία του Αιδεσιμωλογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου Δαλαγιώργου, που εκφωνήθηκε την 6-10-2019 στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου Τρικάλων στα πλαίσια των εσπερινών Συνάξεων. ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ copyright 2019

Του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού     Σε ποιόν κόσμο ζητά η πίστη να ζούμε; Ο άνθρωπος μεγαλώνει και ζει σε μία κοινωνία η οποία τον καλεί  να επιβιώνει, να δημιουργεί, να έχει αυτάρκεια και ποιότητα στη ζωή του, να απολαμβάνει την ικανοποίηση  των επιθυμιών του, να αντιστέκεται στον θάνατο, στην ταπείνωση από τους άλλους, για να μπορεί να αισθάνεται αξιοπρεπής. Όλα αυτά προϋποθέτουν εργασία, στόχο ζωής, συνάντηση με τους άλλους ανθρώπους, συνύπαρξη στα πλαίσια της συνεργασίας και της αλληλεξάρτησης, ενίοτε και ρήξεις, όταν ο άνθρωπος θεωρεί ότι τα δικά του θέλω πρέπει να εκπληρωθούν υπερνικώντας τα θέλω των άλλων. Όλα αυτά συνδυάζονται με ένα άγχος, με μία μέριμνα, η οποία γίνεται αγωνία, άλλοτε τρόπος δημιουργίας, άλλοτε απογοήτευση και φόβος. Μέσα σ’ αυτές τις συντεταγμένες  τι ζητά άραγε η πίστη;             Ο Χριστός, στην επί του όρους ομιλία, θέτει τις πνευματικές συντεταγμένες στη ζωή του ανθρώπου που πιστεύει, στο πως κ...

  ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ:   1) Έχασα τα πάντα εκτός από εκείνα που έδωσα.   2)Τίποτα δεν είναι δικό μου, όταν είναι μόνο για τον εαυτό μου.   3) Τα χέρια του κουλού είναι καλύτερα από τα χέρια του τσιγκούνη.   4) Θέλεις να γίνεις φτωχός και εσύ και εγώ; Θησαύριζε!   5)Θέλεις να γίνεις φτωχός; Να κλέβεις και να δουλεύεις Κυριακές.   6) Θέλεις να έχεις αφθονία; Σκόρπιζε!   7)Θέλεις να γίνεις ζητιάνος; Αποθήκευε!   8) Θέλεις να πεθάνεις από την πείνα; Κλείσε τα μάτια σου και τα αυτιά σου στον ανθρώπινο πόνο και στην ανθρώπινη δυστυχία!   9)Χαρά στα μάτια που δακρύζουν για κάποιον άλλο που πονά, γιατί τα μάτια αυτά θα ειδούνε του παραδείσου τα καλά!   10) Χαρά στα χέρια όπου ντύνουν μικρά παιδιά και ορφανά, γιατί τα χέρια αυτά θα γίνουν φτερά για να πετούν ψηλά!!   11) Χαρά στο στόμα όπου λέγει λόγια παρήγορα γλυκά, γιατί το στόμα αυτό θα ψάλει με τους αγγέλους ωσαννά!!   12) Χαρά στο σπί...

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Το είδος της συνάντησης.  Όπως και να το κάνουμε, καθένας που επιδιώκει τη συνάντηση με τα βαθειά νοήματα του κόσμου είναι μόνος και πρέπει να μάθει να αναγνωρίζει την ύπαρξη του άλλου. Και αυτή η αναγνώριση πρέπει να γίνει μέσα σε μία σχέση κι όχι στην απομόνωση. Αυτό είναι σημαντικό. Δεν γνωρίζουμε τίποτα και κανένα παρά μόνο μέσα από μία σχέση. Αν αποσυνδεθούμε, τίποτα δεν υπάρχει για μας.  Αλλά είναι επικίνδυνο να μην ξέρουμε τίποτα και κανένα παρά μόνο σε σχέση με τον εαυτό μας. Αυτό σημαίνει να αποκεντρώσουμε το σύμπαν. Αναφέροντας τα πάντα στον εαυτό μας τον παραμορφώνουμε και τον κάνουμε τόσο μικρό και τιποτένιο, όπως είμαστε εμείς, με τις μικρές και τιποτένιες επιθυμίες μας. Έτσι όταν αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε την ύπαρξη του άλλου, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να παραμερίσουμε ως ένα βαθμό τον εαυτό μας, να τον υπερβούμε και να παραδεχθούμε τις ανάγκες του άλλου και τα δικαιώματά του για ανεξαρτησί...

Πότε δίνεται το όνομα; Το όνομα, κατά την τάξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δίνεται την όγδοη ημέρα από την γέννηση του βρέφους. Γιατί; Στην βιβλική αποκάλυψη ο αριθμός «επτά» είναι το σύμβολο του κόσμου που δημιούργησε ο Θεός « καόν λίαν», του κόσμου που είχε φθαρεί από την αμαρτία και παραδόθηκε στο θάνατο. Η εβδόμη είναι η ημέρα κατά την οποία ο Δημιουργός αναπαύθηκε και την ευλόγησε, είναι η ημέρα που εκφράζει τη χαρά και ευφροσύνη του ανθρώπου για τη δημιουργία ως κοινωνίας με το Θεό. Όμως η ημέρα αυτή είναι μια διακοπή εργασίας, όχι το πραγματικό τέλος της. Είναι η ημέρα της προσδοκίας, της ελπίδας του κόσμου και του ανθρώπου για λύτρωση, για την ημέρα που είναι πέρα από το «επτά», πέρα από τη διαρκή επανάληψη του χρόνου. Το αδιέξοδο αυτό ήλθε να καταβάλει η καινούργια ημέρα, που εγκαινίασε ο Χριστός με την Ανάστασή Του. Από «τη μια Σαββάτων» άρχισε ένας καινούργιος χρόνος, ο οποίος αν και εξωτερικά παραμένει μέσα στον παλαιό χρόνο αυτού του κόσμου και μετριέται σε σχέση με το...

Το απόγευμα στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος όπου ιερουργούσε o Άγιος Λουκάς ο ιατρός και βρίσκεται το σκήνωμά του τελέσθηκε η ακολουθία του Εσπερινού και του Όρθρου ενώ εψάλλησαν και οι χαιρετισμοί προς τιμήν του Αγίου. Συγχοροστάτησαν: Ο Μητροπολίτης Συμφερουπόλεως και Κριμέας κ, Λάζαρος, ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Επῖδαύρου κ. Καλλίνικος. Πλήθος πιστών και φέτος από όλη την Κριμαία και από την Ρωσία και Ουκρανία καθώς και μικρή ομάδα ελλήνων ήρθαν για να τιμήσουν το σύγχρονο θαυματουργό άγιο. Στιγμιότυπα από τους Χαιρετισμούς προς τον Άγιο Λουκά τον ιατρό (video) ΠΗΓΗ

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Χρύσανθο Τσουρούλη στην εκπομπή 60 λεπτά της τηλεόρασης του ΣΙΓΜΑ  για τον πόνο του σύγχρονου ανθρώπου που οδηγεί στην Ανάσταση.

Π. Αντώνιος Μπλούμ – Μητροπολίτης Σουρόζ (1914- 2003) Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.   Η δωρεά του Θεού κατά τη μέρα της Πεντηκοστής δε σπαταλήθηκε μάταια και άσκοπα από τους μαθητές του Χριστού. Καρπός της υπήρξε η αγιότητα. Έχοντας δεχτεί τον Κύριο μέσα στις ψυχές, μέσα στις ζωές τους, έδειξαν φανερά στο Θεό την πίστη και την αγάπη τους και φανέρωσαν σ' ολόκληρη την οικουμένη τι μπορεί να κάνει η θεϊκή ζωή όταν κατοικεί μέσα στον άνθρωπο. Την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή γιορτάζουμε τη μνήμη όλων εκείνων οι οποίοι, όπως οι Απόστολοι, δέχτηκαν τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και έφεραν καρπούς, όλων των άγιων γνωστών και αγνώστων, όλων των «υπό Θεού γνωσθέντων», όλων των ανθρώπων οι οποίοι έγιναν άξιοι του Θεού τους. Και χαιρόμαστε διότι ο κόσμος δέχτηκε τη δωρεά του Θεού με αγάπη. Δεν είναι όμως αρκετό το να γιορτάζουμε, να χαιρόμαστε διότι στους άλλους το δώρο του Θεού δε δόθηκε εις μάτην. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστ...

Το όνομα Τα ονόματα ανέκαθεν είχαν σπουδαία σημασία για την ανθρώπινη επικοινωνία και κατανόηση, δεδομένου ότι έπαιζαν το ρόλο των στοιχείων εκείνων με τα οποία γινόταν γνωστή η δήλωση προσώπων, ζώων και αντικειμένων. Το όνομα γρήγορα εξελίχθηκε σε μέσο με το οποίο δηλώνεται κάποιο πρόσωπο η πράγμα. Αν αυτό έχει σημασία για το φυτικό και ζωϊκό κόσμο, πόσο μάλλον για τον άνθρωπο, στον οποίο είναι εντονότερος ο προσωπικός χαρακτήρας, τα δε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμφανίζονται σε διαφορετικούς ανθρώπους με τρόπο διάφορο και ανεπανάληπτο. Το όνομα και η ονοματοδοσία δεν εξελίχθηκαν άσχετα προς τον ιστορικό βίο και τις περιπέτειες των λαών. Μέσω των ονομάτων μπορεί να παρακολουθήσουμε την ιστορική πορεία ενός ολόκληρου έθνους. Συχνά τα ονόματα ασκούν επάνω μας γοητεία και δύναμη, ενώ άλλα αποστροφή. Αυτό συμβαίνει επειδή τα φέροντα τα ονόματα αυτά πρόσωπα συνδέονται με καλές αναμνήσεις του παρελθόντος στην πρώτη περίπτωση και με αρνητικές εμπειρίες και καταστάσεις στη δεύτερη. Σ...