ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου «Πως γνωρίζουμε το Τάλαντό μας μέσω της γνώσεως του εαυτού μας»  Η δωρεά της αγάπης του Θεού στον άνθρωπο προϋποθέτει την εκ μέρους του ανθρώπου αποδοχή και ανταπόκριση στην αγάπη του Θεού.  Τα χαρίσματα (τάλαντα) του Θεού αρχίζουν να ενεργοποιούνται από τη στιγμή που ο άνθρωπος τα χρησιμοποιεί για τη μετοχή του στην Βασιλεία του Θεού.  Το Μέγα Τάλαντο που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο είναι το «κατ’ εικόνα»   τα στοιχεία που την συνθέτουν μας αποκαλύπτει ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στο έργο του «περί κατασκευής του ανθρώπου» λέγοντας ότι είναι: « καθαρότης, απάθεια, μακαριότης, κακού παντός αλλοτρίωσις».   Έχοντας αυτά τα χαρίσματα καλείται ο άνθρωπος να τα αξιοποιήσει για να φθάσει στο «καθ’ ομοίωσιν» η οποία χαρακτηρίζεται στο ίδιο κείμενο, «από τον νου, τον λόγο και την αγάπη».   Για να μπορέσει να το πραγματώσει αυτό ο άνθρωπος καλείται από τους πατέρες της Εκκλησίας να γνωρίσει πρώτα τον εαυτό του «Ει βούλει...

Ένας στρατιώτης ρώτησε τον αββά Μιώς, αν άραγε ο Θεός δέχεται τη μετάνοια του αμαρτωλού. Και ο αββάς, αφού τον δίδαξε με πολλούς λόγους, είπε: - Πες μου, αγαπητέ. Αν σχιστεί το χιτώνιό σου, το πετάς; - Όχι, απάντησε εκείνος. Το ράβω και το χρησιμοποιώ πάλι. - Αν λοιπόν εσύ λυπάσαι το ρούχο σου, του είπε τότε ο γέροντας, δεν θα λυπηθεί ο Θεός το δικό του πλάσμα;

Ιωήλ Φραγκάκος  (Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας) «Πτωχός δε τις ονόματι Λάζαρος»     Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μία παραβολή. Παρουσιάζει κάποιον ανώνυμο πλούσιο, που είναι «αφιλοικτίρμων», και έναν πένητα, που ακούει στο όνομα Λάζαρος. Λάζαρος στα εβραϊκά μεταφράζεται «ο Θεός βοηθεί», δηλ. και το όνομά του ακόμη υποδηλώνει τη μεγάλη ένδεια που είχε. Ας μας επιτραπεί όμως να σημειώσουμε κάποιες παρατηρήσεις των αγίων Πατέρων, εάν πράγματι η Ιστορία αυτή είναι παραβολή. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας γράφει πως, ενώ για τον πλούσιο ο Κύριος αποφεύγει να αναφέρει το όνομά του και απλώς μας λέγει· «άνθρωπος δε τις ην πλούσιος» (Λουκ. 16,19), δεν κάνει το ίδιο και για τον πτωχό. «Δια τι γαρ μη είπε, Πτωχός δε τις άνθρωπος, αλλά, Λάζαρος; Ίνα τη προσηγορία δείξη πείρα και αληθεία ταύτα πεπράχθαι››, δηλαδή γιατί να μην πει, κάποιος φτωχός άνθρωπος, αλλά Λάζαρος; Ονομάτισε το φτωχό, ώστε από το όνομα να δείξει πως αληθινά έχουν συμβεί αυτά (...

   Το 1971 στην εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού που συρρέει πλήθος κόσμου από την  περιφέρεια της Πιερίας κυρίως, στη παλαιά Μονή, όλοι συγκλονίστηκαν από την εξαφάνιση ενός μικρού αγοριού μες στο δάσος του Ολύμπου. Όταν μετά από ημέρες αναζήτησης του, από άνδρες της Αστυνομίας και του Στρατού βρέθηκε ήρεμο και σώο πάνω σε μια πέτρα, είπε ότι προστατευόταν σε όλη τη διάρκεια αυτών των ημερών από έναν καλόγερο. Οταν μετέπειτα είδε την εικόνα του Αγίου αναγνώρισε οτι εκείνος ήταν ο καλόγερος που τελικά τον προστάτευσε όλες αυτες τις μέρες στο δάσος του Ολύμπου.  Το παιδί λέγεται Βασίλειος Τρικαλόπουλος και ζει στην Πιερία. Στη φωτογραφία διακρίνεται το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο και εις την ενθύμιση του θαύματος στο σημείο που βρέθηκε το παιδάκι. ΠΗΓΗ

6. Ο εκ των όπισθεν πειρασμός: Πειραζόμεθα εκ των όπισθεν όταν οι δαίμονες μας ενοχλούν στον νου μας με αυτά τα έργα που κάναμε στο παρελθόν, όταν είμασταν παιδιά η νέοι και με τις αμαρτίες που κάναμε. Η μνήμη μας πολύ συχνά βοηθεί την φαντασία μας στα κακά που κάναμε, προπαντός όταν περάσαμε την ζωή μας χωρίς προσπάθεια για την φρούρηση και κάθαρση του νου με την νοερά προσευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλό». Οι Πατέρες λέγουν ότι τόσο ανόητη είναι η φαντασία, ώστε εάν ένας άνθρωπος αντίκρισε στην νεότητα του μία ωραία γυναίκα με εμπάθεια και έλθει ο καιρός να πεθάνει αυτή και ίδει την νεκροκεφαλή της, εν τούτοις η φαντασία του, του υπενθυμίζει το ωραίο πρόσωπό της, όταν ζούσε. Γι’ αυτό ονόμασαν οι Πατέρες την φαντασία «γέφυρα του διαβόλου», επειδή καμιά αμαρτία δεν περνά από τον νου και την αίσθηση παρά μόνο από την γέφυρα της φαντασίας. Οπότε, Πατέρες και αδελφοί, για να νικήσουμε στον πόλεμο αυτό, έχουμε μεγάλη ανάγκη από την νοερά εγρήγορσ...

  3. Ο εκ δεξιών πειρασμός: Αυτός ο πειρασμός πάλι είναι δύο ειδών: Το πρώτο είδος είναι, όταν εργασθούμε τα καλά έργα με κακό σκοπό, ενώ το δεύτερο είναι, εάν δεχθούμε την εμφάνιση των δαιμόνων με την μορφή αγγέλων και αγίων, η με την μορφή του Χριστού, της Θεοτόκου και άλλων ουρανίων μορφών. Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέγει ότι «οι δαίμονες της κενοδοξίας και υπερηφάνειας εμφανίζονται στους αδυνάτους στον νου ως προφήται». Ενώ ο Απόστολος Παύλος μας δείχνει στην Β' προς Κορινθίους (11,14) ότι: «ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός». 4. Ο εξ αριστερών πειρασμός: Από τα αριστερά μας πειράζει ο διάβολος όταν γνωρίζουμε την αμαρτία, αλλά με την θέληση μας αποφασίζουμε να την εκτελέσουμε. Ένα παράδειγμα: Κάποιος γνωρίζει ότι είναι αμαρτία να κλέπτει, να πορνεύει, να μεθά, να βλασφημεί τα Θεία, να εκδικείται τον πλησίον του η να κάνει οποιοδήποτε άλλο κακό έργο. Παρ’ όλα όμως αυτά αφήνει τον εαυτό του να νικηθεί από την αμαρτία με την θέλησή του και εις γνώσιν του. ...

Πατέρες και αδελφοί, Ο μοναχός και ο αγωνιστής χριστιανός είναι πνευματικοί μαχητές σε κάθε στιγμή της ζωής τους από την γέννηση μέχρι τον θάνατό τους. Είναι όμως ανάγκη να γνωρίζουμε την τέχνη αυτού του αοράτου πολέμου και από ποία μέρη έρχεται εναντίον μας ο νοητός εχθρός. Ο άγιος Μελέτιος ο Ομολογητής μας λέγει ότι ο πειρασμός έρχεται από έξι σημεία εναντίον μας, ενώ ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει από οκτώ, δηλ. από επάνω και από κάτω, από δεξιά και αριστερά, από εμπρός και πίσω και από μέσα και έξω. Στην συνέχεια θα ομιλήσουμε εκτενέστερα για τον πολυμερή αυτόν πόλεμο του διαβόλου με την βοήθεια του Πανάγαθου Θεού. 1. Ο από επάνω πειρασμός: Είναι δύο ειδών: Το πρώτο συμβαίνει όταν αρχίζουμε να κάνουμε μία αδιάκριτη και απερίσκεπτη άσκηση που υπερβαίνει τις δυνάμεις μας, όπως επί παραδείγματι: υπερβολική νηστεία, συνεχή αγρυπνία, πολλές μετάνοιες, και άλλες υπερβολικές ασκήσεις. Αυτή η άσκηση έχει ως αποτέλεσμα να αδυνατίζει το σώμα μας και να αδυνατούμε να εργ...

« Το 1999 ο Γέροντας Κύριλλος συνοδεύοντας την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ, ήλθε στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Αργυρουπόλεως. Πήγα και εγώ να προσκυνήσω τον Άγιο και να πάρω την ευχή του Γέροντα. Ο Γέροντας ως Λειτουργός βρισκόταν στο Ιερό. Πήγα, πήρα την ευχή του και του ζήτησα, αν ήταν δυνατόν, να παραμείνω μέσα στο Ιερό. Εκείνος παρ’ ο,τι ήταν ο προεξάρχων στη Θεία Λειτουργία, μου είπε: Θα ρωτήσεις τους Ιερείς του Ναού. Οι πατέρες, όταν τους ρώτησα, μου επέτρεψαν, χάριν του Γέροντα, να παραμείνω. Τη στιγμή που ο Γέροντας εκφωνούσε: “Τα Σα εκ των Σων”, τον βλέπω, ω του θαύματος, να είναι ένα μέτρο πάνω από τη γη! Έκανα το σταυρό μου και εδόξασα το Θεό». Μιλτιάδης Κότσης Νοσηλευτής Καρδιολογικής Κλινικής στο Γεν. Νομ. Νοσοκομείο “ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ” ΠΗΓΗ

Ἰωὴλ Φραγκάκος (Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας) «Ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι»   Μιὰ συγκινητικὴ ἱστορία μᾶς περιγράφει τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα. Ἕνας Ρωμαῖος ἀξιωματικὸς ἦλθε νὰ παρακαλέσει τὸν Κύριο νὰ θεραπεύσει τὸ δοῦλο του, «ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος›› (Ματθ. 8,6). Εἶναι ἀξιόλογος καὶ θαυμαστὸς ὁ διάλογος ποὺ διαμείφθηκε μεταξύ τοῦ ἑκατοντάρχου καὶ τοῦ Ἰησοῦ. Ἂς δοῦμε πιὸ ἀναλυτικάτα στοιχεῖα αὐτοῦ τοῦ θαύματος. Τὸ πρόσωπο τοῦ ἑκατοντάρχου Ὁ ἑκατόνταρχος προκειμένου νὰ πλησιάσει τὸ Χριστὸ κατ’ ἀρχὴν ἔστειλε ἄλλους· «ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων» (Λουκ. 7,3). Μετὰ ἀφοῦ ἄνοιξε κάπως τὸ δρόμο γιὰ νὰ πλησιάσει τὸν Ἰησοῦ, πῆγε καὶ ὁ ἴδιος προσωπικὰ νὰ Τὸν συναντήσει (Ματθ. 8,5). Αὐτὸ δείχνει πὼς εἶχε πάρει στὰ σοβαρὰ τὴν ὑπόθεση τῆς θεραπείας τοῦ δούλου του. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ πὼς δὲν ἐνδιαφερόταν γιὰ κάποιο συγγενή του, ἀλλὰ γιὰ τὸ δοῦλο του. Εἶναι δὲ γνωστὸ πό...

...Η προσοχή του πιστού κατά την προσευχή, που ονομάζεται και ευκτική προσοχή, πρέπει να συνοδεύεται με αυτοπεριορισμό και υπομονή. Αυτά παρεμποδίζουν τη διάχυση του νου και τον διατηρούν απερίσπαστο στο έργο της προσευχής. Αλλά και η ίδια η προσευχή, όπως έχει διαμορφωθεί στην ορθόδοξη παράδοση ως μονολόγιστη επίκληση του Ονόματος του Κυρίου, συντελεί προς τον σκοπό αυτό: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με». Στο πρώτο μέρος της ευχής αυτής περικλείεται ομολογία πίστεως στη θεότητα του Χριστού αλλά και σε όλη την Αγία Τριάδα. Στο δεύτερο μέρος, «ελέησον με», γίνεται η εξομολόγηση του προσευχομένου· αναγνωρίζεται η πτώση (παγκόσμια και προσωπική), η αμαρτωλότητα και η ανάγκη για τη λύτρωση. Και τα δύο μέρη της ευχής, η ομολογία πίστεως και η μετάνοια του προσευχομένου, δίνουν πληρότητα και περιεχόμενο στην προσευχή. Η μονολόγιστη αυτή προσευχή γίνεται κατ’ αρχάς προφορικά. Ακολούθως τελείται με τον νου και τελικά, με τη συνεργεία της χάριτος, ο νους κατεβαίνει στη β...