"Γυναίκα ανδρείαν τις ευρήσει;"
Γυναίκα ανδρεία ποιος μπορεί να βρεί σήμερα; Άραγε είναι τόσο δυσέβρετο το είδος; Στο ίδιο κείμενο μας πληροφορεί ποια εννοεί την ανδρεία γυναίκα και την εγκωμιάζει για την αγαθότητά της και την εργατικότητάς της αφού όλη την νύκτα δεν σβήνει το λυχνάρι της. Την παρομοιάζει με πλοίο με βαριά φορτωμένο με πραμάτειες που προέρχεται από μακρινή χώρα και επαινεί την προνοητικότητά της, τις ελεημοσύνες της, τη μέριμνα για το σπίτι της σε βαθμό που ο σύζυγος να είναι ανέμελος όσο καιρό και αν χρονίσει μακριά της και μακαρίζει τον καλό λόγο της και τη σύνεσή της. Στο ίδιο κείμενο ο Σοφός Σολομών λέγει: «θαρσεί επ’ αυτή η καρδία του ανδρός αυτής» δηλαδή στην ανδρεία γυναίκα ακουμπά με σιγουριά η καρδιά του άνδρα της. Σε αυτό φαίνεται η υπέρβαση τις γυναικείας φύσης της διότι η γυναίκα στηρίζεται στον άνδρα της και έχει την ανάγκη από την κηδεμονία την συμπαράσταση και την ασφάλεια κοντά στον άνδρα της.
Το αυτό Άγιον Πνεύμα φώτισε και τον Απόστολο Παύλο λέγοντας στην προς Τίτον επιστολή του: «Οι πρεσβύτιδες δηλ. οι ηλικιωμένες γυναίκες, να είναι ιεροπρεπείς όπως ταιριάζει σε ιερά πρόσωπα, να μην διαβάλουν και κατακρίνουν, να μην πίνουν πολύ κρασί για να διδάσκουν στις νεότερες να είναι φίλανδρες, φιλότεκνες, σώφρονες, αγνές, να φροντίζουν τα σπίτια τους αγαθές και να υποτάσσονται στους άνδρες τους για να μην βλασφημείται το όνομα του Θεού από την δυστροπία τους».
Στο δεύτερο κεφάλαιο της γένεσης «Και είπεν Κύριος ο Θεός. Ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον. Ποιήσομεν αυτώ βοηθόν κατ’ αυτόν» Από το χωρίω αυτό πληροφορούμαστε ότι ο Θεός έπλασε την γυναίκα να είναι βοηθός, σύντροφος συμπλήρωμα του άνδρα. Όμως μετά την πτώση μοιράζοντας τα επιτίμια στους παραβάτες είπε τον φοβερό λόγο προς την γυναίκα: «και προς τον άνδρα σου η αποστροφή σου και αυτός σε κυριεύσει» Θα εξαρτάσαι λέγει από τον άνδρα σου και αυτός θα είναι ο κύριός σου και η αποστροφή σου.
Η γυναίκα πάντοτε λειτούργησε δουλικά κάτω από την καταδυνάστευση του άνδρα μέχρις ότου ο Χριστός εφανερώθει εν σαρκί, και αποκατέστησε με την όλη επί γης οικονομία του και διδασκαλία του, την ισοτιμία της γυναίκας προς τον άνδρα με το κύρηγμα της σωτηρία ισότιμα, στον άνδρα και την γυναίκα, στον δούλο και στον ελεύθερο, στον Ιουδαίο και στον Έλληνα, διότι η κατάρα για την παρακοή και τα επιτίμια ανακαλέστηκαν, ο Γάμος ευλογήθηκε και χαρακτηρίστηκε Μυστήριο και μάλιστα Μέγα, ως εικονισμό του γάμου του Νυμφίου Χριστού με την άσπιλη Νύμφη του την Εκκλησία. Αλλά και ο Απ. Παύλος απηύθυνε εκείνον τον επαναστατικό λόγο στην προς Γαλάτας επιστολή «ουκ έστιν άρσεν και θύλη» δηλαδή απέναντι στον Θεό και τον Νόμο του είναι το ίδιο ο άνδρας και η γυναίκα.
Υπάρχουν διακριτοί ρόλοι που μπορεί να κάνει ο άνδρας, όπως το χάρισμα του να ασκεί κατά τον Θεανδρικό πρότυπο του Αρχιερέως Χριστού τον αγιασμό των ψυχών με την Ειδική Ιεροσύνη, ενώ την Γενική Ιεροσύνη την έχουμε όλοι οι βαπτισμένοι Χριστιανοί, ή την αποκλειστικότητα της γυναικείας φύσης να φέρνει παιδιά στην ζωή. Όλα όμως έχουν ένα σκοπό, την ενότητα της πίστεως και την επίγνωση του Υιού του Θεού. Δηλαδή καλούμαστε να έχουμε όλοι την ίδια πίστη και την τέλεια γνώση του Υιού του Θεού, μέχρι να αποκτήσουμε πνευματική ωριμότητα που αρμόζει σε άνδρα και μάλιστα στο μέγεθος της πληρότητας και τελειότητας του Υιού του Θεού. Δηλαδή μας ζητά ο Απόστολος Παύλος να γίνουμε άνδρες όχι στην φύση, όπως η διαστροφή του ανθρώπου έχει αλλάξει (ανδρικό κούρεμα, παντελόνια κ.α.) αλλά άνδρες στο φρόνιμα στην αρετή στην ευσέβεια στην ηρωική υπεράσπιση των ηθικών αξιών και της πίστης. Αλλά και στην Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή μας προτρέπει να συμπεριφερόμαστε ως άνδρες: «Γρηγορείτε, στήκεται εν τη πίστη, ανδρίζεσθαι, κραταιούσθαι». Το ηρωϊκό φρόνιμα, η πνευματική εγρήγορση, ο ανυποχώρητος για την πίστη ζήλος, η ανδροπρεπής υπεράσπιση των αδικουμένων και βοήθεια των πενομένων είναι κοινό χρέος τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. (ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ )
