ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) Εἰς το ὄνομα τοῦ Πατρός καὶ τοῦ Υιοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος . Με τὴν φαντασία μας, ἄς πᾶμε πίσω 2.000 χρόνια. Τὶ θαυμάσιο μᾶς συμβαίνει: σὲ μιὰ ἑβδομάδα κι ὁ κόσμος εἶναι διαφορετικός. Ὁ κόσμος ἦταν γιὰ χιλιάδες χρόνια σὰν ἕνα χαμένο πρόβατο, καὶ τὸ χαμένο πρόβατο τώρα βρέθηκε καὶ τὸ πῆρε στοὺς ὤμους Του, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, σὰν τον υἱό τοῦ ἀνθρώπου. Τὸ ἀγεφύρωτο κενό, ποὺ ἡ ἁμαρτία δημιούργησε ἀνάμεσα στὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν Θεό, ἄρχισε ἐπιτέλους νὰ γεφυρώνεται· ὁ Θεός μπῆκε στὴν ἱστορία, ὁ ἴδιος ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος. Ὁ Θεός ἔλαβε σάρκα καί ὅλα ἔγιναν ὁρατά, αὐτό που ἀντιλαμβανόμαστε μεσ’ τὴν τυφλότητα μας σὰν κάποιο ἀδιάφορης σημασίας γεγονός μπορεί μέσα ἀπό Κεῖνον νὰ τὸ δούμε σαν δόξα. Κάτι ἀπόλυτα νέο συνέβη· ὁ κόσμος δὲν εἶναι πιά ὁ ἴδιος. Ὡστόσο, ὑπάρχει καὶ μιά ἄλλη διάσταση στὴν Ἐνανθρώπιση. Ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, ἀλλά ὁ Θεός σὰν Χριστός εἶπε ἀλήθειες καταλυτικές, ποὺ σταδιακά σὰν μαγιά ἔπεσαν στήν...

   Αυτές τις μέρες στην υμνολογία της Εκκλησίας μας επαναλαμβάνεται συνεχώς το ρήμα συγκαταβαίνω σε διάφορους γραμματικούς τύπους. Έρχεται η εργάτρια της διάδοσης του Ευαγγελίου Ελληνική Γλώσσα να περιγράψει το μεγάλο θαύμα που ζούμε στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.  Εκεί, η συγκατάβαση του Θεού προς τον άνθρωπο. Μια συγκατάβαση, όχι στα λόγια, αλλά εδώ και τώρα! Συγκαταβαίνει ο Σωτήρας Χριστός στο γένος των ανθρώπων. Μας κάνει τη χάρη ενώ δεν την αξίζουμε. Και δεν την αξίζουμε γιατί -όπως φαίνεται- “κρατάμε” απ’ αυτήν, ένα μέρος, εκείνο που μας συμφέρει. Όταν καλούμαστε να μιμηθούμε αυτή τη συγκατάβαση “κάνουμε τους δύσκολους” κι όταν τα πράγματα στενεύουν δείχνουμε τον πραγματικό μας εαυτό… Το ρήμα συγκαταβαίνω της μεγάλης μας γλώσσας προέρχεται από την συνάντηση τριών λέξεων: συν+ κατά+ βαίνω. Μέσα σ’ αυτές τις τρεις λέξεις του καθημερινού μας λεξιλογίου κρύβεται όλο το μεγαλείο της σάρκωσης του Θεού. Σαρκώνεται ο Χριστός να συναρμόσει τα πάντα. Κατέρχεται, κ...

Κάλλιστος Γουέαρ (Ἐπίσκοπος Διοκλείας) Ἀ φοῦ ὁ ἄνθρωπος δὲν µποροῦσε νὰ ἔρθει στὸ Θεό, ὁ Θεὸς ἦρθε στὸν ἄνθρωπο, ταυτίζοντας τὸν ἑαυτό του µὲ τὸν ἄνθρωπο µὲ τὸν πιὸ ἄµεσο τρόπο. Ὁ αἰώνιος Λόγος καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἔγινε ἀληθινὸς ἄνθρωπος, ἕνας ἀπὸ ἐµᾶς. Συµµετέχει ἀπόλυτα στὸ κάθε τί ποὺ µᾶς ἀποτελεῖ κι ἔτσι µᾶς δίνει τὴ δυνατότητα νὰ συµµετέχουµε σ’ αὐτὰ ποὺ τὸν ἀποτελοῦν, στὴ θεϊκή του ζωὴ καὶ στὴ δόξα του. Ἔγινε ὅ,τι εἴµαστε γιὰ νὰ µᾶς κάνει ὅ,τι εἶναι αὐτός. Ὁ Θεὸς ἑνώνεται µὲ τὴ δηµιουργία του πιὸ στενὰ ἀπ’ τὴ κάθε δυνατὴ ἕνωση, καθὼς γίνεται ὁ ἴδιος αὐτὸ ποὺ δηµιούργησε. Ὁ Θεὸς σὰν ἄνθρωπος ἐκπληρώνει τὸ µεσολαβητικὸ ἔργο ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἀπέκρουσε κατὰ τὴ πτώση. Ὁ Ἰησοῦς, ὁ Σωτήρας µας, γεφυρώνει τὴν ἄβυσσο ἀνάµεσα στὸ Θεὸ καὶ στὸν ἄνθρωπο γιατί εἶναι ταυτόχρονα καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος. Ὅπως λέµε σ’ ἕναν ἀπὸ τοὺς ὀρθόδοξους ὕµνους τῆς παραµονῆς τῶν Χριστουγέννων. «Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ σήµερον ἡνώθησαν, τεχθέντος τοῦ Χριστοῦ. Σήµερον Θεὸς ...

  Πολλές φορές κι εμείς, να πούμε, ως Γέροντες μπορεί να κάνουμε κι ένα λάθος. Εσύ όμως που θα κάνεις υπακοή, θα σου βγει σε καλό, δεν θα σου βγει σε κακό! Ποτές η υπακοή δεν βγαίνει σε κακό, διότι είναι μίμησις Χριστού. Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης Are you obeying? It will be good for you... Many times we too, let's say, as Elders may make a mistake. But you who will obey, it will be good for you, it will not be bad for you! Obedience never results in harm, because it is an imitation of Christ. Saint Ephraim Katunakiotis

    Όσο η Θυσία δεν είναι παρούσα στο μυστήριο της αγάπης, κάτι ουσιαστικό λείπει, κάτι ουσιαστικό είναι απόν από αυτή και η αγάπη είναι καταδικασμένη στην καταστροφή.    Θυσία σημαίνει να είσαι φτιαγμένος άγια, να κομίζεις τον εαυτό σου ως μία προσφορά προκειμένου οι άλλοι να πληρωθούν μέσα σε τέλεια αμοιβαία ενατένιση. Αυτό ακριβώς πραγματώνεται μέσα στην ενδοτριαδική σχέση του Θεού μας (μεταξύ Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος).     Αυτό μας δίνει ένα εκπληκτικά δυναμικό όραμα του Θεού μας, ενός Θεού που είναι ζωντανός όχι επειδή είναι φτιαγμένος κατ’ αυτόν τον τρόπο και ανίκανος για οτιδήποτε άλλο από το θριαμβικό Του Φως, αλλά ενός Θεού που είναι αγάπη, ενός Θεού θυσιαστικής αγάπης, τέτοιας που σημάδεψε τον Σταυρό, ενός Θεού που αποδέχεται, καταφάσκει και επιλέγει τον θάνατο ως μία έκφραση αγάπης, ενός Θεού στον οποίο είναι εγγενές το μυστήριο της Ανάστασης, της νίκης καταπάνω στον θάνατο. Όταν η αγάπη κάνει την εμφάνισή της, ο πόθος του ανθ...

Μελετώντας κανείς τη ζωή του Κυρίου μας μέσα άπο τις σελίδες της Αγίας Γραφής διαπιστώνει πως ύπαρχουν κάποια μικρά σημεία, κάποιες λεπτομέρειες, που εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, αν όμως τις έξετάσει προσεκτικότερα, θα δει πως και αύτές οι λεπτομέρειες έχουν τη θέση τους, την σημασία, την άξια τους. Μια τέτοια συγκλονιστική λεπτομέρεια μας περιγράφει ο ιερός ευαγγελιστής Λουκάς. Μεσάνυχτα Πέμπτης προς Παρασκευή ο Κύριος βρίσκεται ενώπιον των αρχιερέων Άννα και Καϊάφα. Μόνος. Χωρίς τη συνοδεία, τη συμπαράσταση των μαθητών, την υποστήριξη του Πέτρου, την οποία λίγο πριν Του είχε υποσχεθεί. Την ίδια ώρα, στον Ιδιο τόπο, μπροστά σε μια δούλη αυτός ο μαθητής, ο Πέτρος, θα αρνηθεί τον Κύριο τρεις φορές. Και μάλιστα με όρκους και αναθεματίζοντας και καταρώμενος τον έαυτό του, είπε ότι δεν γνωρίζει τον Κύριό του! Ο πειρασμός ήταν μεγάλος και το αμάρτημα βαρύ. Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε το λάλημα του πετεινού. Ήταν το σημάδι που είχε βάλει ο Κύριος για να τον ξυπνήσ...

          Για ποιό λόγο ο Θεός δεν εξαφανίζει τον εχθρό των ανθρώπων, το διάβολο, που εξαπάτησε τον Αδάμ και την Εύα και συνεχίζει να πολεμάει άγρια όλους μας; Είναι ένα ερώτημα και συνάμα μία αξίωση πολλών.     Η αξίωση αυτή θα ήταν εύλογη, αν ο διάβολος μας κατέβαλλε με τη βία. Αφού, όμως, δεν έχει καμία δυνατότητα να μας παρασύρει βίαια στο κακό, αφού μόνο με τη δική μας συνεργασία μπορεί να πετύχει τους σκοπούς του, αφού το να κάνουμε το θέλημά του εξαρτάται από τη δική μας προαίρεση, τότε γιατί θέλουμε να χαθεί η αιτία της επιτυχίας μας στον αγώνα εναντίον του, η προϋπόθεση του θριάμβου και του στεφανώματός μας;    Ακόμα και στην υποθετική περίπτωση που ο διάβολος θα μπορούσε να νικήσει όλους τους ανθρώπους και να τους οδηγήσει στην απώλεια, πάλι δεν θα έπρεπε να απορούμε, αν ο Θεός τον άφηνε ελεύθερο στο καταστροφικό έργο του. γιατί από εμάς εξαρτάται η νίκη του και η κυριαρχία του πάνω μας. Με τη θέλησή μας γινόμαστε σκλάβοι ...

" Να, καλά μου παιδιά! Ήταν τόση η χαρά μου από την γέννηση του Χριστού, που δεν άντεχα να την έχω μόνος μου και είπα δεν πηγαίνεις, χαζέ Ιάκωβε, μέσα στο δάσος, να ψάλλεις 《Χριστός γεννάται, δοξάσατε》; Και όπως έψελνα ήλθαν αυτά τα πουλιά και έψελναν και αυτά μαζί μου...."". Αυτά είπε ο Άγιος Ιάκωβος, στους φοιτητές- προσκυνητές της Μονής του Οσίου Δαβίδ, όταν μετά την αγρυπνία των Χριστουγέννων, πήγαν μία βόλτα στο δάσος και αντίκρισαν τον Άγιο Γέροντα να ψάλλει περιτριγυρισμένος από τα πουλιά. Το γεγονός κατέγραψε σε μία πανέμορφη έκδοση της Μονής ο υμνογράφος Χαράλαμπος Μοισιάς. ΠΗΓΗ

  Ομιλία που πραγματοποιήθηκε την 26η Δεκεμβρίου 2023 στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου Τρικάλων από τον πατέρα Νικόλαο Δαλαγιώργο για την εορτή της Συνάξεως της Υπεραγίας Θεοτόκου. Speech held on December 26, 2023 at the Holy Church of Agios Nektarios Trikala by father Nikolaos Dalagiorgos for the feast of the Blessed Virgin Mary.