Ο Χορός του Αϊ-Γιώργη είναι ένα παραδοσιακό δρώμενο το οποίο φέτος αναβίωσε στην Ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Τρικάλων την Δευτέρα της Διακαινησίμου, όπου τιμάται η μνήμη του Αγίου Γεωργίου.
Ο Ιερέας κρατώντας την Εικόνα του Αϊ-Γιώργη,μπροσταρης, τραγουδά αντιφωνικά το τραγούδι του Αγίου Γεωργίου το οποίο εξυμνεί την διάσωση της Βασιλοπούλας από τον Δράκοντα.
Όσοι χορεύουν παίρνουν την ευλογία του Αγίου γι'αυτό στο τέλος σπεύδουν να ασπασθούν την Εικόνα ζητώντας έτσι την ευλογία του Αγίου Γεωργίου.
«Ἅγιέ μου Γιώργη ἀφέντη μου κι ἀφέντη καβαλάρη ἁρματωμένος μὲ σπαθὶ καὶ μὲ ἀργυρὸ κοντάρι Θεριὸ ἔπεσε στὴν χώρα μᾶς σ’ ἕνα βαθὺ πηγάδι, ἀνθρώπους τὸ ταΐζανε κάθε πρωὶ καὶ βράδυ. Μιὰ μέρα δὲν τοῦ πήγανε ἀνθρώπους νὰ δειπνήσει, σταλιὰ νερὸ δὲν ἄφησε τὴ χώρα νὰ δροσίσει. Ἃς ρίξουμε τὰ μπουλεθιὰ κι ὄτινος θέλει ἃς πέσει, νὰ πάει τὸ παιδάκι τοῦ τοῦ λιονταριοῦ πεσκέσι. Τὰ μπουλεθιὰ ἐπέσανε σὲ μιὰ βασιλοπούλα, ὅπου τὴν εἶχε ὁ βασιλιὰς μόνη καὶ μοναχούλα. Ξένος ἀγνώριστος περνᾶ, τὴν κόρη χαιρετάει, κι ἡ κόρη τοῦ ἀποκρίνεται, κι ἡ κόρη τοῦ μιλάει. «Τράβηξε ξένε ἀπὸ δῶ καὶ τὸ νερὸ ἀφρίζει, κι ὁ δράκοντας τὰ δόντια του γιὰ μένα τὰ τροχίζει». Γυρίζει ἀνατολικὰ καὶ κάνει τὸ σταυρό του καὶ βγάζει τὸ σπαθάκι του καὶ κόβει τὸ λαιμό του. Γιὰ πές μου ξένε νὰ χαρεῖς ποιὸ εἶναι τ’ ὄνομά σου; Κι ἐγὼ θὰ κάνω χάρισμα στὴν οἰκογένειά σου. Γιώργη μὲ λένε τὸ ὄνομα ἀπ’ τὴν Καππαδοκία, κι ἂν θὲς νὰ κάνεις χάρισμα, χτίσε μιὰ ἐκκλησία. Βάλε ζερβὰ τὴν Παναγιά, δεξιὰ ἕναν καβαλάρη, ἁρματωμένο μὲ σπαθὶ καὶ μ ἀργυρὸ κοντάρι.»
Το μακροσκελές αυτό λόγιας προέλευσης στιχούργημα, τραγουδιέται στο χορό την ημέρα της γιορτής του αγίου. Σε μεγάλη αντιστοιχία με το συναξάρι ως προς την υπόθεση, και με την εικονογραφία ως προς την περιγραφή του έφιππου αρματωμένου ήρωα, το τραγούδι αφηγείται το μυθικό επεισόδιο της δρακοντοκτονίας και τη διάσωση της βασιλοπούλας από τον άγιο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου