O Παλαιός των Ημερών έγινε παιδί

 

Aλλά τι να πω ή πώς να μιλήσω; Γιατί με γεμίζει από κατάπληξη το θαύμα. O Παλαιός των Ημερών έγινε παιδί, εκείνος που κάθεται σε θρόνο ψηλό και μεγαλοπρεπή, τοποθετείται σε φάτνη, Ο απλησίαστος, Ο απέριττος, Ο ασύνθετος κι ασώματος τυλίγεται με ανθρώπινα χέρια, εκείνος που σπάζει τα δεσμά της αμαρτίας, τυλίγεται σε σπάργανα, επειδή αυτή είναι η θέλησή Του. Γιατί θέλει την ατιμία να την μεταβάλει σε τιμή, την αδοξία να την ενδύσει με δόξα, την κατάσταση της προσβολής να την μεταβάλει σε τρόπο αρετής. Γι' αυτό λοιπόν λαμβάνει το σώμα μου, για να χωρέσω εγώ μέσα μου το Λόγο Του. Kαι, αφού έλαβε το σώμα μου, μου δίνει το Πνεύμα Του, ώστε, δίνοντας Αυτός σε μένα και παίρνοντας από μένα, να μου προσφέρει το θησαυρό της αιώνιας ζωής. Παίρνει τη σάρκα μου, για να με αγιάσει. Mου δίνει το Πνεύμα Του, για να με σώσει...                                                                                                                                                 (ΙερόςΧρυσόστομος)

But what shall I say or how shall I speak? For the wonder fills me with astonishment. The Ancient of Days became a child, He who sits on a high and majestic throne, is placed in a manger, The unapproachable, The uncomplicated, The uncompounded and bodiless is wrapped with human hands, He who breaks the bonds of sin, is wrapped in swaddling clothes, because this is His will. For He wants to change dishonor into honor, to clothe dishonor with glory, to change the state of insult into a way of virtue. Therefore, He takes my body, that I may contain His Word. And having taken my body, He gives me His Spirit, so that, giving to me and taking from me, He may offer me the treasure of eternal life. He takes my flesh to sanctify me. He gives me His Spirit to save me... (Holy Chrysostom)